III KK 297/24

Sąd Najwyższy w składzie Jacek Błaszczyk (przewodniczący, sprawozdawca), Michał Laskowski i Małgorzata Gierszon rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego J.K. od wyroku Sądu Rejonowego w Stalowej Woli. Sąd Rejonowy uznał skazanego za winnego popełnienia czynów z art. 244a § 1 k.k. oraz z art. 59 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, wymierzając karę łączną grzywny. W punkcie V wyroku orzeczono wobec skazanego środek karny w postaci zakazu wstępu na wszelkie imprezy masowe oraz mecze piłki nożnej rozgrywane przez polską kadrę narodową lub polski klub sportowy poza granicami kraju. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 41b § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2c k.k. w zw. z art. 66 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, polegające na orzeczeniu zakazu bez wskazania okresu jego obowiązywania, podczas gdy przepis art. 43 § 1 k.k. nakazuje orzekanie takiego zakazu w latach od 2 do 6. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, wskazując, że Sąd Rejonowy pominął obowiązek określenia czasu obowiązywania zakazu, nadając mu charakter bezterminowy. Uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku, czyniąc go mniej korzystnym dla oskarżonego. Sąd Najwyższy przywołał orzecznictwo wskazujące, że ustawowy wymóg określenia czasu trwania zakazu wyklucza możliwość precyzowania go w postępowaniu wykonawczym. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie braku rozstrzygnięcia o okresie obowiązywania środka karnego i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający