Orzeczenie · 2023-06-28

III KK 238/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2023-06-28
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚrednianajwyższy
kasacjaniedopuszczalnośćobrona z urzędukoszty postępowaniakodeks postępowania karnegokodeks karnysąd najwyższy

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę z urzędu skazanej K. D. od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Targu. Skazana została uznana za winną popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i innych, otrzymując karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na rok próby, a także karę grzywny. Obrońca zaskarżyła wyrok, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania karnego, i wniosła o uchylenie wyroków oraz uniewinnienie lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, analizując podstawy kasacji, stwierdził, że nie jest ona dopuszczalna. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasację na korzyść można wnieść w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że zarzuca się naruszenie przepisów z art. 439 k.p.k. Ponieważ w niniejszej sprawie kara była warunkowo zawieszona, a zarzuty nie dotyczyły art. 439 k.p.k., kasacja była niedopuszczalna. W konsekwencji, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania. Dodatkowo, Sąd Najwyższy oddalił wniosek obrońcy o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie kasacji z urzędu, argumentując, że Skarb Państwa nie ponosi kosztów czynności procesowo wadliwych, takich jak wniesienie prawnie niedopuszczalnej skargi.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ustalenie dopuszczalności kasacji w przypadku warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zasad ponoszenia kosztów obrony z urzędu w przypadku wniesienia niedopuszczalnej skargi.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z warunkowo zawieszoną karą pozbawienia wolności i brakiem zarzutów z art. 439 k.p.k.

Zagadnienia prawne (2)

Czy kasacja wniesiona przez obrońcę na korzyść skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jest dopuszczalna, jeśli nie zawiera zarzutów naruszenia przepisów z art. 439 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasacja na korzyść jest dopuszczalna w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że dotyczy uchybień z art. 439 k.p.k. W przypadku warunkowo zawieszonej kary, brak zarzutów z art. 439 k.p.k. czyni kasację niedopuszczalną.

Czy Skarb Państwa ponosi koszty obrony z urzędu w przypadku wniesienia przez obrońcę prawnie niedopuszczalnej kasacji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Skarb Państwa nie ponosi kosztów obrony z urzędu, gdy obrońca wniósł skargę prawnie niedopuszczalną.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym Skarb Państwa nie może ponosić finansowych następstw czynności procesowo wadliwych dokonanych przez fachowy podmiot.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawienie kasacji bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
K. D.osoba_fizycznaskazana
adw. E. D.inneobrońca z urzędu

Przepisy (8)

Główne

k.p.k. art. 531 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 530 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 523 § 2

Kodeks postępowania karnego

Kasacja na korzyść jest dopuszczalna jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 523 § 4

Kodeks postępowania karnego

Ograniczenia przewidziane w § 2 nie dotyczą kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 618 § 1

Kodeks postępowania karnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja obrońcy jest niedopuszczalna, ponieważ nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 523 § 2 k.p.k. w związku z warunkowo zawieszoną karą pozbawienia wolności i brakiem zarzutów z art. 439 k.p.k. • Skarb Państwa nie ponosi kosztów obrony z urzędu w przypadku wniesienia przez obrońcę prawnie niedopuszczalnej kasacji.

Godne uwagi sformułowania

kasacja obrońcy skazanego nie jest dopuszczalna, co skutkowało pozostawieniem jej bez rozpoznania • Skarb Państwa nie może bowiem ponosić finansowych następstw czynności procesowo wadliwych, a dokonanych przez podmiot fachowy

Skład orzekający

Małgorzata Gierszon

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności kasacji w przypadku warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zasad ponoszenia kosztów obrony z urzędu w przypadku wniesienia niedopuszczalnej skargi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z warunkowo zawieszoną karą pozbawienia wolności i brakiem zarzutów z art. 439 k.p.k.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne wskazanie przesłanek niedopuszczalności kasacji oraz zasad dotyczących kosztów obrony z urzędu w takich sytuacjach.

Kiedy kasacja jest skazana na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady dopuszczalności i koszty obrony z urzędu.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
III KK 238/23
POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie
K. D.
skazanej z art. 286 § 1 k.k. i innych
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 28 czerwca 2023 r.,
kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
z dnia 6 września 2022 r., sygn. akt II Ka 329/22
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Targu,
z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 450/20
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 530 § 2 k.p.k
postanowił:
1. pozostawić kasację obrońcy skazanego bez rozpoznania;
2. zwolnić skazaną K. D. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego i przejąć je na rachunek Skarbu Państwa;
3. oddalić wniosek obrońcy adw. E. D. o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w charakterze obrońcy z urzędu skazanej K. D.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu, w sprawie sygn. II Ka 329/22, wyrokiem z dnia 6 września 2022 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 14 kwietnia 2022 r., w sprawie sygn. II K 450/20, w którym K. D. została skazana na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny. Sąd Rejonowy w Nowym Targu orzekł również o warunkowym zawieszeniu orzeczonej kary pozbawienia wolności na roczny okres próby. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. nałożył na skazaną obowiązek informowania o przebiegu okresu próby.
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu wniosła obrońca z urzędu skazanej, w której zaskarżyła ten wyrok w całości na korzyść skazanej i zarzuciła mu kolejnych trzech zarzutach kasacyjnych naruszenie art. 7 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.
W związku z tymi zarzutami obrońca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu I instancji i uniewinnienie skazanej, ewentualnie o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca wniosła również o zwolnienie skazanej od kosztów oraz zasądzenie kosztów obrony z urzędu.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja obrońcy skazanego nie jest dopuszczalna, co skutkowało pozostawieniem jej bez rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Zgodnie natomiast z art. 523 § 4 k.p.k. ograniczenia przewidziane w § 2 nie dotyczą
kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
W badanej sprawie orzeczona została kara pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone. W związku z tym, w razie kasacji wniesionej przez obrońcę, dopuszczalne byłoby wniesienie kasacji zawierającej zarzuty naruszenia art. 439 k.p.k. Wobec braku takich zarzutów w kasacji jest ona niedopuszczalna. W związku z tym, że pomimo jej niedopuszczalności kasacja została przyjęta do rozpoznania, należało na podstawie
art. 531 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. pozostawić ja bez rozpoznania.
Odnosząc się do wniosku adw. E. D. o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w charakterze obrońcy z urzędu skazanej K. D., to przyznać należy, że
wydatki za nieopłaconą przez stronę pomoc prawną, udzielaną przez obrońcę z urzędu, należą do wydatków ponoszonych przez Skarb Państwa (art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.), a rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zakłada stosowne wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji przez obrońcę z urzędu. Nie można jednak tym obowiązkiem obciążyć Skarbu Państwa, gdy wyznaczony z urzędu obrońca wniósł skargę prawnie niedopuszczalną. Skarb
Państwa nie może bowiem ponosić finansowych następstw czynności procesowo wadliwych, a dokonanych przez podmiot fachowy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 17 lutego 2005 r., IV KK 418/04; 28 listopada 2012 r., III KK 313/12; 9 maja 2019 r., III KK 86/18; 11 lutego 2021 r., IV KK 14/21).
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[ł.n]