III KK 228/25

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej S.K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, który modyfikował wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie o oszustwo (art. 286 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy pierwotnie skazał S.K. za popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k., orzekając jedną karę 5 lat pozbawienia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody na rzecz kilku spółek. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, m.in. doprecyzowując podstawy prawne i wysokość obowiązku naprawienia szkody na rzecz spółek L. Sp. z o.o. i A. Sp. z o.o. Kasacja obrońcy skupiła się na zarzucie rażącej obrazy prawa materialnego (art. 46 § 1 k.k.) i procesowego (art. 53 k.p.k. w zw. z art. 49 § 1 k.p.k.) poprzez orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz podmiotów, które przestały istnieć w obrocie prawnym przed wydaniem wyroku przez sąd odwoławczy. Sąd Najwyższy przyznał rację skarżącemu. Stwierdzono, że spółki L. Sp. z o.o. i A. Sp. z o.o. zostały wykreślone z Krajowego Rejestru Sądowego odpowiednio w lipcu 2017 r. i listopadzie 2022 r., co oznaczało zakończenie ich bytu prawnego. Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz nieistniejącego podmiotu jest niedopuszczalne. Sąd Najwyższy uznał, że uchybienie to miało rażący charakter i istotny wpływ na treść wyroku sądu odwoławczego. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej obowiązku naprawienia szkody na rzecz wskazanych spółek i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie. Pozostałe zarzuty kasacji zostały uznane za bezzasadne i oddalone.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający