III KK 228/12

Sygn. akt III KK 228/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca) SSA del. do SN Jacek Błaszczyk Protokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy, w sprawie M. N. skazanego z art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść skazanego - od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 lutego 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 sierpnia 2011 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE W kasacji szczególnej wywiedzionej 19 czerwca 2012 r. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 lutego 2012 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny sformułował zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego materialnego – art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 2 156, poz. 1118 j.t. ze zm.), polegającego na orzeczeniu wobec skazanego M. N. kary grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, to jest poniżej granicy ustawowego zagrożenia. Zaskarżając ten wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść skazanego, wniósł o uchylenie go w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w O. w części dotyczącej skazania M. N. za przestępstwo zakwalifikowane z art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Sąd Okręgowy złagodził orzeczoną wobec oskarżonego karę grzywny do 30 stawek dziennych. Postępując w opisany sposób, naruszył w sposób rażący prawo materialne, ponieważ orzekł karę grzywny poniżej ustawowego zagrożenia przewidzianego sankcją tego przepisu, który obok kar ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku przewiduje karę grzywny w wysokości nie mniejszej niż 100 stawek dziennych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że owo naruszenie miało istotny wpływ na treść wyroku. W zaistniałej sytuacji sformułowany w kasacji zarzut oraz zawarty w niej wniosek okazały się trafne i dlatego należało orzec jak na wstępie, natomiast – wobec oczywistości naruszenia – formułowanie wskazań co do dalszego postępowania wydaje się zbędne.