V KK 135/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za czyny popełnione po przekazaniu na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, gdy skazany nie zrzekł się zasady specjalności wobec tych konkretnych czynów.
Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego S. P., kwestionując wyrok Sądu Rejonowego w P. Skazanie dotyczyło czynów popełnionych po przekazaniu skazanego do Polski na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, mimo braku zrzeczenia się zasady specjalności wobec tych konkretnych przestępstw. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylając wyrok w części dotyczącej tych czynów i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego S. P. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 4 sierpnia 2010 r. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 607e § 1 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Podniesiono, że skazanie nastąpiło za czyny popełnione po przekazaniu skazanego do Polski na mocy europejskiego nakazu aresztowania, podczas gdy skazany nie zrzekł się zasady specjalności wobec tych konkretnych przestępstw. Sąd Najwyższy stwierdził, że skazany zrzekł się zasady specjalności jedynie w odniesieniu do niektórych czynów, a nie wszystkich, za które został skazany. W związku z tym, ściganiu za pozostałe czyny stała na przeszkodzie negatywna przesłanka procesowa wynikająca z zasady specjalności. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej tych czynów i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność rozważenia kroków zmierzających do wyłączenia zasady specjalności lub określenia zakresu merytorycznego rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ściganiu za takie czyny stoi na przeszkodzie negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 11 w związku z art. 607e § 1 k.p.k., wynikająca z zasady specjalności.
Uzasadnienie
Zasada specjalności, wynikająca z wykonania europejskiego nakazu aresztowania, ogranicza ściganie do czynów będących podstawą przekazania, chyba że zachodzą określone w ustawie wyjątki. Skazany musi wyraźnie zrzec się tej zasady wobec konkretnych czynów, aby można było go ścigać za inne przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku w części i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.k. art. 607e § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada specjalności - osoby przekazanej w wyniku wykonania europejskiego nakazu aresztowania nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania, chyba że zachodzi któraś z okoliczności wymienionych w § 3.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
Negatywna przesłanka procesowa wyłączająca ściganie, wynikająca z zasady specjalności.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 18 § § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 521
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 607e § § 3 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Oświadczenie o zrzeczeniu się zasady specjalności.
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazanie za czyny popełnione po przekazaniu na podstawie ENA, gdy nie nastąpiło zrzeczenie się zasady specjalności wobec tych czynów. Naruszenie art. 607e § 1 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
zasada specjalności, zgodnie z którą osoby przekazanej w wyniku wykonania europejskiego nakazu aresztowania nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania negatywna przesłanka procesowa wyłączająca ściganie
Skład orzekający
Andrzej Siuchniński
przewodniczący
Piotr Hofmański
sprawozdawca
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie zasady specjalności w kontekście europejskiego nakazu aresztowania oraz konsekwencje procesowe jej naruszenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekazania na podstawie ENA i zrzeczenia się zasady specjalności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu międzynarodowej współpracy sądowej i ochrony praw jednostki w kontekście ekstradycji, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem karnym międzynarodowym.
“Czy można ścigać za czyny popełnione po ekstradycji? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 135/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Piotr Hofmański (sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska Protokolant Anna Kowal po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 9 maja 2011 r. w sprawie S. P. skazanego z art. 286 § 1 i in. kk kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. III K […] uchyla zaskarżony wyrok w części określonej w pkt II i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E Prokurator Generalny zaskarżył kasacją, wniesioną na podstawie art. 521 k.p.k., wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. III K […] 2 podnosząc zarzut rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa procesowego, a mianowicie art. 607e § 1 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., polegającego na skazaniu S. P. za czyny określone pkt 2 i 3 części wstępnej wyroku, zakwalifikowane z art. 18 § 3 k.k. w związku z art. 286 § 1 k.k., pomimo istnienia negatywnej przesłanki procesowej wyłączającej ściganie, gdyż przestępstwa te nie stanowiły podstawy przekazania skazanego do Polski na mocy europejskiego nakazu aresztowania, ani też nie dotyczyło ich zrzeczenie się przez oskarżonego zasady specjalności, określonej w art. 607e § 1 k.p.k. Opierając się na tym zarzucie, autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięć zawartych w pkt II i III części dyspozytywnej wyroku i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym i jako taka podlega uwzględnieniu w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. Nie ulega wątpliwości, że S. P. został przekazany do Polski w dniu 16 września 2009 r., w wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Sąd Okręgowy w P., przy czym nakaz ten nie dotyczył żadnego z przestępstw, za które oskarżony został skazany zaskarżonym wyrokiem. Na posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w P. w dniu 20 stycznia 2010 r. S. P. złożył w trybie określonym w art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k. oświadczenie o zrzeczeniu się zasady specjalności, ale jedynie w odniesieniu do czynów popełnionych w dniach 30 grudnia 2000 r. i 31 stycznia 2003 r. (oznaczonych we wstępnej części zaskarżonego wyroku jako 1) i 4) – k. 196 akt). Skazany nigdy nie składał podobnego oświadczenia w zakresie czynów popełnionych w dniach 15 marca 2002 r. i 8 stycznia 2003 r. (odpowiednio pkt 2) i 3) części wstępnej wyroku), w związku z czym ściganiu za te czyny stoi na przeszkodzie negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 11 w związku z art. 607e § 1 k.p.k., wynikająca z zasady 3 specjalności, zgodnie z którą osoby przekazanej w wyniku wykonania europejskiego nakazu aresztowania nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania, chyba że zachodzi któraś z okoliczności wymienionych w art. 607e § 3 k.p.k. W związku z powyższym, Sąd Rejonowy w P. nie mógł objąć swoim wyrokiem czynów, co do których oskarżony nie złożył stosownego oświadczenia, ani też co do których nie zaszła inna okoliczność wymieniona w art. 607 § 3 pkt 1-6 lub pkt 8 k.p.k. Uchyleniem objęto jednak także czyn popełniony w dniu 31 stycznia 2003 r., chociaż co do tego czynu ściganie było dopuszczalne z uwagi na treść oświadczenia oskarżonego złożonego na podstawie art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k. Rzecz jednak w tym, że Sąd Rejonowy w P., czyn ten ujął jako element ciągu przestępstw (art. 91 § 1 k.k.), wraz z czynami popełnionymi w dniach 15 marca 2002 r. i 8 stycznia 2003 r., co do których ściganie nie było dopuszczalne. Okoliczność ta przesądziła także o treści orzeczenia następczego o przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy rozważy możliwość podjęcia kroków zmierzających do wyłączenia zasady specjalności w zakresie zarzuconych oskarżonemu czynów popełnionych w dniach 15 marca 2002 r. i 8 stycznia 2003 r. i w zależności od wyników tych kroków określi zakres merytorycznego rozpoznania sprawy i w takim zakresie ja rozpozna. Mają powyższe na uwadze, orzeczono jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI