III KK 179/24

Sąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych subsydiarnych i ubocznych od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Mielcu uniewinniający oskarżonego Z. T. od zarzutu niedopełnienia obowiązków jako Starosty Powiatu M. w związku z postępowaniem scaleniowym gruntów. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie, opierając się na art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., uznając brak skargi uprawnionego oskarżyciela. Sąd Najwyższy uznał kasacje za zasadne, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy. Kluczowym problemem była wykładnia przepisów przejściowych ustawy nowelizacyjnej z dnia 19 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy błędnie przyjął, że nowe brzmienie przepisów art. 55 § 1 i art. 330 § 2 k.p.k. miało zastosowanie do sprawy, mimo że postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa zapadło przed wejściem w życie nowelizacji, a pokrzywdzeni nabyli uprawnienie do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia na podstawie przepisów dotychczasowych. Sąd Najwyższy podkreślił, że taka interpretacja jest nieracjonalna, sprzeczna z celem ustawy i zasadą niedziałania prawa wstecz, naruszając tym samym art. 2 Konstytucji RP. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający