III KK 176/22

SN
Sygn. akt III KK 176/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
Protokolant Ewa Śliwa
w sprawie
D. O.
,
obwinionego z art. 119 § 1 k.w.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 8 czerwca 2022 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na korzyść obwinionego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S.
z dnia 1 lutego 2021 r., sygn. akt II W (…),
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
D. O.  został obwiniony o to, że w dniu 14 kwietnia 2020 r. o nieokreślonej godzinie w S. na ulicy W. dokonał kradzieży z puszki znajdującej się w pomieszczeniu kuchennym pieniędzy w wysokości 50 złotych, działając na szkodę T. R. tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w.
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w S.  z dnia 1 lutego 2021 r., sygn. akt II W (…), obwiniony został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i za to wymierzył mu karę 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na rzecz Miasta i Gminy S.  w wymiarze 20 godzin w miesiącu. Ponadto, na podstawie art. 119 § 4 k.w. zobowiązano obwinionego do zwrotu równowartości ukradzionego mienia w kwocie 50 zł pokrzywdzonemu T. R..
Wobec niewniesienia sprzeciwu przez żadną ze stron wyrok ten uprawomocnił się w dniu 24 marca 2022 r. (k. 14).
Pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od ww. wyroku na korzyść D. O., w zakresie orzeczenia o karze. Podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego – art. 20 § 1 k.w., polegającego na orzeczeniu wobec D. O. , na podstawie art. 119 § 1 k.w., kary 2 miesięcy ograniczenia wolności, podczas gdy zgodnie z brzmieniem wskazanych przepisów kara ograniczenia wolności mogła być orzeczona jedynie w wymiarze 1 miesiąca. Wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w S.  do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zgodnie z art.  20 §  1 k.w. kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc. Treść tego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że kara ta stanowi przykład sankcji bezwzględnie oznaczonej. Ustawa nie wprowadza żadnych wyjątków, które pozwalałyby na miarkowanie okresu tej kary (
zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 marca 2021 r., V KK 86/21, LEX nr 3150713, z dnia 24 października 2018 r., V KK 473/18 ; LEX nr 2573402, z dnia 23 kwietnia 2015 r., II KK 94/15,LEX nr 1681880
). Jak zauważa się w  literaturze: „miesiąc należy traktować jako treść kary ograniczenia wolności, a nie podstawę jej wymiaru” (J. Wojciechowski, w:
Kodeks wykroczeń. Komentarz
, red. J. Lachowski, Warszawa 2021, teza 3 do art. 20 k.w.).
W świetle powyższych uwag jako oczywiste jawi się to, że wymierzenie obwinionemu kary ograniczenia wolności w wymiarze 2 miesięcy stanowi rażące naruszenie art. 20 § 1 k.w., prowadzące do orzeczenia kary w wysokości nieprzewidzianej w ustawie. Konieczne stało się zatem uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zakresie orzeczenia o karze i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.