III KK 170/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w G., który skazał G. C. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości i niestosowanie się do orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów, popełnione w warunkach recydywy. Prokurator Generalny zarzucił sądowi pierwszej instancji rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 42 § 2 k.k. poprzez nieorzeczenie obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, a także wadliwą kwalifikację prawną czynu z art. 178a § 4 k.k. w zb. z art. 244 k.k. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, uznał pierwszy zarzut za zasadny, stwierdzając, że sąd meriti dopuścił się rażącego naruszenia art. 42 § 2 k.k., który obligował go do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, wskazując, że przy ponownym orzekaniu kary należy uwzględnić przepis art. 42 § 2 k.k. i nie orzekać kary w sposób mniej korzystny dla skazanego. Drugi zarzut kasacji, dotyczący kwalifikacji prawnej, został oddalony, ponieważ Sąd Najwyższy uznał, że w dacie wyrokowania przez sąd rejonowy nie było jednoznacznych wytycznych w orzecznictwie co do relacji między art. 178a § 4 k.k. a art. 244 k.k., a zastosowana przez sąd rejonowy kwalifikacja kumulatywna nie stanowiła rażącej obrazy prawa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja obowiązku orzekania zakazu prowadzenia pojazdów jako środka karnego w przypadku przestępstw komunikacyjnych popełnionych w stanie nietrzeźwości.
Dotyczy konkretnej sytuacji prawnej i stanu faktycznego; kwestia kwalifikacji prawnej została potraktowana z uwzględnieniem braku jednoznaczności orzecznictwa w dacie wyrokowania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd jest zobowiązany do orzeczenia obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów w przypadku skazania za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd jest zobowiązany do orzeczenia takiego środka karnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że przepis art. 42 § 2 k.k. nakłada na sąd obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów w przypadku skazania za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości.
Czy między art. 178a § 4 k.k. a art. 244 k.k. zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 1 k.k.?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy nie rozstrzygnął jednoznacznie, ale uznał, że zastosowanie kumulatywnej kwalifikacji prawnej przez sąd meriti nie stanowiło rażącej obrazy przepisu art. 11 § 2 k.k., zwłaszcza w kontekście braku jednoznacznego orzecznictwa w dacie wyrokowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał na złożoność problemu kwalifikacji prawnej czynów wyczerpujących znamiona kilku przepisów, potrzebę stosowania reguł wyłączania wielości ocen prawnokarnych oraz brak jednoznacznych wytycznych orzeczniczych w dacie wyrokowania przez sąd rejonowy. Odniósł się do postanowienia SN z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 22/11, które nie było jeszcze wydane w dacie wyroku sądu rejonowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. C. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 178a § § 4
Kodeks karny
Przestępstwo popełnione w stanie nietrzeźwości.
k.k. art. 42 § § 2
Kodeks karny
Obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
Pomocnicze
k.k. art. 244
Kodeks karny
Niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Zbieg przepisów ustawy.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Warunki recydywy.
k.p.k. art. 442 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Zakres uchylenia orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
Stosowanie przepisów k.p.k. do postępowania przed Sądem Najwyższym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie art. 42 § 2 k.k. przez nieorzeczenie obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie art. 11 § 2 k.k. polegające na wadliwym przyjęciu kumulatywnego zbiegu przepisów art. 178a § 4 k.k. i art. 244 k.k.
Godne uwagi sformułowania
sąd meriti dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 42 § 2 k.k. • sąd ten był zobligowany do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów • nie sposób stwierdzić, że zastosowanie przez sąd meriti kumulatywnej kwalifikacji prawnej co do przepisów art. 178a § 4 k.k. oraz art. 244 k.k. stanowiło rażącą obrazę przepisu art. 11 § 2 k.k.
Skład orzekający
Rafał Malarski
przewodniczący
Jarosław Matras
sprawozdawca
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku orzekania zakazu prowadzenia pojazdów jako środka karnego w przypadku przestępstw komunikacyjnych popełnionych w stanie nietrzeźwości."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji prawnej i stanu faktycznego; kwestia kwalifikacji prawnej została potraktowana z uwzględnieniem braku jednoznaczności orzecznictwa w dacie wyrokowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego środka karnego w kontekście przestępstw drogowych i pokazuje, jak Sąd Najwyższy koryguje błędy sądów niższych instancji, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Sąd Najwyższy: Brak zakazu prowadzenia pojazdów to rażące naruszenie prawa!”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.