III KK 169/14

Sąd Najwyższy2014-11-06
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościWysokanajwyższy
art. 244 k.k.kasacjaSąd Najwyższylis pendensres iudicatazawisłość sprawyprawomocnośćne bis in idempostępowanie karne

Sąd Najwyższy oddalił kasację Prokuratora Generalnego, uznając, że błąd procesowy polegający na prowadzeniu dwóch postępowań w tej samej sprawie powinien być rozpatrywany w kontekście prawomocności wyroku, a nie zawisłości sprawy.

Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego w Ł., zarzucając naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (zawisłość sprawy) poprzez prowadzenie postępowania o czyn z art. 244 k.k., który był już przedmiotem innego postępowania zakończonego wyrokiem. Sąd Najwyższy uznał, że choć zarzut zawisłości był zasadny na pewnym etapie, to prawomocność wyroku Sądu Rejonowego w Ł. wyeliminowała możliwość uwzględnienia kasacji, ponieważ błąd procesowy powinien być rozpatrywany w kontekście prawomocności i zasady ne bis in idem.

Kasacja Prokuratora Generalnego dotyczyła wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 września 2012 r., skazującego A. W. za przestępstwo z art. 244 k.k. Zarzucono rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (zawisłość sprawy), polegające na prowadzeniu postępowania karnego o czyn, który był już przedmiotem innego postępowania zakończonego wyrokiem. Sąd Najwyższy, analizując stan faktyczny, stwierdził, że obie sprawy dotyczyły tego samego czynu popełnionego przez tego samego sprawcę w tym samym czasie i miejscu. Jednakże, kluczowe okazało się rozróżnienie między przesłanką zawisłości sprawy (lis pendens) a powagą rzeczy osądzonej (res iudicata). Sąd wskazał, że choć postępowanie w sprawie Sądu Rejonowego w Ł. było objęte stanem zawisłości, to wyrok Sądu Rejonowego w P. (który również dotyczył tego samego czynu) był w momencie rozpoznania apelacji przez Sąd Okręgowy w W. nieprawomocny. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Ł. wywołał stan rzeczy osądzonej, uniemożliwiając dalsze postępowanie w tej samej sprawie. Sąd Najwyższy podkreślił, że powaga rzeczy osądzonej jest bezwzględną przyczyną odwoławczą i powinna być uwzględniona z urzędu. W związku z tym, Prokurator Generalny powinien był skierować kasację do orzeczenia Sądu Okręgowego w W., który utrzymał w mocy nieprawomocny wyrok Sądu Rejonowego w P., a nie do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ł. Dlatego też kasacja została oddalona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli wyrok jest prawomocny, wówczas obowiązuje zasada powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która wyklucza ponowne postępowanie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że choć przesłanka zawisłości sprawy (lis pendens) może stanowić podstawę do umorzenia postępowania, to w sytuacji, gdy jedno z postępowań obejmujących tożsamy czyn zakończyło się prawomocnym wyrokiem skazującym, zaczyna funkcjonować negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej. Ta ostatnia uniemożliwia prowadzenie drugiego postępowania o to samo historyczne zdarzenie, zapewniając stabilność prawa i realizując zasadę ne bis in idem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strony

NazwaTypRola
A. W.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący
Prokuratura Generalnaorgan_państwowystrona postępowania

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

Dotyczy przestępstwa niezastosowania się do orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks karny procesowy

Negatywna przesłanka procesowa - zawisłość sprawy (lis pendens).

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 8

Kodeks karny procesowy

Bezwzględna przyczyna odwoławcza - powaga rzeczy osądzonej.

Pomocnicze

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

Podstawa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

Podstawa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 71 § § 1

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia kary grzywny.

k.p.k. art. 521 § § 1

Kodeks karny procesowy

Podstawa wniesienia kasacji.

k.p.k. art. 523 § § 1

Kodeks karny procesowy

Podstawa wniesienia kasacji.

k.p.k. art. 526 § § 1

Kodeks karny procesowy

Podstawa wniesienia kasacji.

k.p.k. art. 537 § § 1 i 2

Kodeks karny procesowy

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks karny procesowy

Przesłanka względnej przyczyny odwoławczej - zawisłość sprawy.

k.p.k. art. 638

Kodeks karny procesowy

Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

Ciąg przestępstw.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie karne w sprawie Sądu Rejonowego w Ł. było objęte negatywną przesłanką procesową w postaci stanu zawisłości sprawy (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.), ponieważ zarzut popełnienia tożsamego występku został ogłoszony później niż w postępowaniu przygotowawczym w sprawie Sądu Rejonowego w P.

Odrzucone argumenty

Kasacja Prokuratora Generalnego skierowana od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. była niezasadna, ponieważ błąd procesowy powinien być rozpatrywany w kontekście prawomocności wyroku i zasady res iudicata, a nie lis pendens.

Godne uwagi sformułowania

kasacja skonstruowana na zarzucie opartym o przeszkodę prawną prowadzenia postępowania w postaci zawisłości sprawy (lis pendens), nie zasługiwała na uwzględnienie, mimo że znaczna część zamieszczonych w niej uwag okazała się zasadna. negatywna przesłanka procesowa lis pendens (...) oznacza, iż nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby wcześniej wszczęte toczy się. powaga rzeczy osądzonej (...) powodował wystąpienie stanu rzeczy osądzonej (res iudicata) i uniemożliwiał akceptację przez Sąd Okręgowy w W. (...) nieprawomocnego (...) wyroku Sądu Rejonowego w P. przesłanka lis pendens (...) doznaje znacznego osłabienia w momencie, gdy w jednym z postępowań obejmujących tożsamy czyn zapadnie prawomocny wyrok skazujący. Wówczas zaczyna funkcjonować negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej. zasada ne bis in idem, stanowiąca gwarancję, że nikt nie będzie pociągany więcej niż raz do odpowiedzialności karnej za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary.

Skład orzekający

Jacek Sobczak

przewodniczący

Andrzej Ryński

sprawozdawca

Dariusz Świecki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja relacji między przesłanką zawisłości sprawy (lis pendens) a powagą rzeczy osądzonej (res iudicata) w polskim prawie karnym procesowym, a także zasady ne bis in idem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie dwa postępowania dotyczące tego samego czynu zakończyły się różnymi wyrokami, a kluczowe znaczenie ma moment prawomocności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy złożonej kwestii procesowej związanej z podwójnym postępowaniem karnym i zasadą ne bis in idem, co jest interesujące dla prawników procesowych. Wyjaśnienie relacji między lis pendens a res iudicata jest cenne.

Dwa postępowania za ten sam czyn? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy to niedopuszczalne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III KK 169/14
POSTANOWIENIE
Dnia 6 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca)
‎
SSN Dariusz Świecki
Protokolant Teresa Jarosławska
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga,
‎
w sprawie
A. W.
‎
skazanego z art. 244 k.k.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 6 listopada 2014 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w Ł.
‎
z dnia 11 września 2012 r.,
1. oddala kasację;
2. wydatkami za postępowanie kasacyjne obciąża Skarb
Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ł. wyrokiem z dnia 11 września 2012 r., A. W. uznał za winnego tego, że w dniu 16 lipca 2010 r. w Ł. woj. L. jechał jako kierujący samochodem marki Peugeot 406 o nr rej.[…], czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w W., sygn. … 1229/06, zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi, tj. przestępstwa z art. 244 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu skazał go
na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat. Na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda. Nadto obciążył oskarżonego kosztami sądowymi (k.57).
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się bez kontroli instancyjnej w dniu 19 września 2012 r. (k. 65).
Jednocześnie wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt … 473/12, A. W., został uznany winnym tego, że w dniu 3 czerwca 2010 r. w miejscowości M. prowadził pojazd mechaniczny w postaci motocykla marki Yamacha nr rej.[…], czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 marca 2009 roku, sygn. akt … 1229/06, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku, tj. czynu z art. 244 k.k., oraz tego, że w dniu 16 lipca 2010 r. w Ł. prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki Peugeot 406 o nr rej.[…], czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt …1229/06, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku, tj. czynu z art. 244 k.k., przy czym ustalił, iż czyny te stanowiły ciąg przestępstw oraz wyczerpywały dyspozycję art. 244 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności, zasadzając nadto koszty sądowe.
Od tego wyroku apelację wywiódł obrońca oskarżonego zarzucając orzeczeniu Sądu I instancji rażącą surowość wymierzonej oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Powołując się na powyższe wniósł on o  zmianę zaskarżonego wyroku i zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary.
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt … 1168/12 utrzymał zaskarżony wyrok uznając wniesioną apelację za oczywiście bezzasadną. Jednocześnie obciążył oskarżonego kosztami sądowymi postępowania odwoławczego (k. 121).
W takim stanie sprawy Prokurator Generalny na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. wywiódł kasację
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt … 633/12, na korzyść skazanego A. W. i na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. powyższemu wyrokowi zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na przeprowadzeniu postępowania karnego przeciwko A. W. o przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione w dniu 16 lipca 2010 r. w Ł., zakończonego wydaniem przez Sąd Rejonowy w Ł. w dniu 11 września 2012 r. wyroku skazującego pomimo prowadzenia wszczętego wcześniej postępowania karnego o to samo przestępstwo, popełnione przez tego samego oskarżonego, zakończonego wydaniem wobec niego przez Sąd Rejonowy w P. wyroku skazującego w dniu 3 lipca 2012 r., sygn. akt … 473/12, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt … 1168/12.
W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec A. W. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Natomiast obecny na rozprawie kasacyjnej Prokurator Prokuratury Generalnej złożył wniosek o oddalenie wywiedzionej kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego skonstruowana na zarzucie opartym o przeszkodę prawną prowadzenia postępowania w postaci zawisłości sprawy (
lis pendens
), nie zasługiwała na uwzględnienie, mimo że znaczna część zamieszczonych w niej uwag okazała się zasadna. Skarżący w sposób dostateczny nie wziął pod uwagę wszystkich konsekwencji jakie na byt prawny wyroku Sądu Rejonowy w Ł. z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt … 633/12, skazującego A. W. za przestępstwo z art. 244 k.k., wywarł wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt … 473/12. W obydwu tych sprawach skazano oskarżonego za to samo przestępstwo, skoro przyjęte przez wskazane Sądy opisy czynu
popełnionego przez oskarżonego popełnionego w dniu 16 lipca 2010 r. w Ł. są niemal identyczne i mieszczą się  w granicach tego samego historycznego zdarzenia, pozostaje bowiem niezmienna osoba sprawcy, czas i miejsce zdarzenia, jak też podejmowane czynności wykonawcze, nakierowanie na zignorowanie orzeczonego wobec oskarżonego
wyrokiem Sądu Rejonowego w W. w sprawie … 1229/06 rocznego zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi.
Warto przypomnieć, że negatywna przesłanka procesowa
lis pendens
(art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.) oznacza, iż nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza  gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby wcześniej wszczęte toczy się.  Stan zawisłości
sprawy jako przeszkoda prawna prowadzenia postępowania związany jest ze względami ekonomiki procesowej i powstaje z chwilą wejścia postępowania przygotowawczego w fazę
in personam.
Odnosząc te uwagi do niniejszego postępowania należy stwierdzić, że sprawa … 473/12
Sądu Rejonowego w P., na etapie postępowania przygotowawczego prowadzona była pod nadzorem tamtejszej Prokuratury Rejonowej. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2012 r. właściwa jednostka  policji wszczęła dochodzenie w sprawie o czyn z art. 244 k.k., który nie został bliżej sprecyzowany co do jego daty (k.17), zaś wszczęcie dochodzenia przeciwko A. W. o przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione w dniu 3 czerwca 2011 r. w miejscowości M. nastąpiło dnia 27 grudnia 2011 r. (k.33). Natomiast  zarzut popełnienia tego przestępstwa przedstawiono A. W. w dniu 30 stycznia 2012 r. Wówczas odbyło się również w tym zakresie jego przesłuchanie (k. 19, 21-22).
Z kolei wydanie postanowienia o przedstawieniu   zarzutu popełnienia przez . J. W. występku z art. 244 k.k. dokonanego w dniu 16 lipca 2010 r. w Ł. nastąpiło 11 kwietnia 2012 r., zaś jego ogłoszenia i przesłuchania podejrzanego dokonano w dniu 13 kwietnia 2012 r. (k. 61-63).
Natomiast postępowanie przygotowawcze  sprawie … 633/12, która zostało prawomocnie zakończone zaskarżonym wyrokiem, prowadzone było pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Ł. Policja dnia 12 stycznia 2021 r. wszczęła dochodzenie w sprawie niezastosowania się przez A. W. w dniu 16 lipca 2010 r. w Ł. do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w W., sygn. … 1229/06, tj. o czyn z art. 244 k.k. (k.7). W dniu 2 lutego 2012 r. wydano postanowienie o przedstawieniu A. W. zarzutu popełnienia tego przestępstwa (k.48), które ogłoszono podejrzanemu  27 kwietnia 2012 r. Tego samego  dnia doszło również do jego przesłuchania w Komisariacie Policji W. B. (k. 49-50).
W związku z tym rację ma Prokurator Generalny, że
postępowanie karne w sprawie … 633/12, prawomocnie zakończonej wyrokiem  Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 września 2012 r., w jej toku objęte było
ujemną przesłanką procesową w postaci stanu zawisłości sprawy (art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.), ponieważ w tym postępowaniu ogłoszono podejrzanemu zarzut popełnienia tożsamego występku z art. 244 k.k. chronologicznie później, niż na etapie postępowania przygotowawczego  w sprawie … 473/12 Sądu Rejonowego w P. Należy jednak zauważyć, że wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Ł.,
sygn. akt … 633/12, uprawomocnił się bez kontroli instancyjnej w dniu 19 września 2012 r. zaś w tej dacie wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt … 473/12, który objął również ten sam występek z art. 244 k.k. był nieprawomocny, ponieważ obrońca oskarżonego wywiódł od tego wyroku apelację w części dotyczącej orzeczenia o karze. Z tego powodu zapadły w sprawie … 633/12 wyrok, który uzyskał przymiot prawomocności materialnej, powodował wystąpienie stanu rzeczy osądzonej (
res iudicata
)
i uniemożliwiał akceptację przez Sąd Okręgowy w W., orzekający w postępowaniu odwoławczym, sygn. akt … 1188/12, nieprawomocnego na datę rozpoznania apelacji  (6 grudnia 2012 r.), wyroku Sądu
Rejonowego w P.,  wydanego w sprawie  … 473/12,  w części dotyczącej skazania za przestępstwo z art. 244 k.k., stanowiące przedmiot rozpoznania w obydwu wskazanych wyżej  postępowaniach karnych.
Na gruncie tej sytuacji procesowej warto wspomnieć, że przesłanka
lis pendens
stanowiąca obecnie względny powód odwoławczy (art. 438 pkt 2 k.p.k.),
formułuje zakaz równoległego prowadzenia postępowań karnych dotyczących tego samego przedmiotu procesu, w stosunku do tej samej osoby, podyktowany względami ekonomiki procesowej. Doznaje ona  znacznego osłabienia  w momencie, gdy w jednym z postępowań obejmujących tożsamy czyn zapadnie prawomocny wyrok
skazujący. Wówczas zaczyna funkcjonować negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, która nie pozwala prowadzić drugiego postępowania
o to samo historyczne zdarzenie, nawet w ramach kontynuacji dotychczasowych czynności procesowych, a w konsekwencji wydania przez Sąd  kolejnego wyroku skazującego co do tego samego czynu. W ten sposób zostaje zapewniona stabilność prawa i orzeczeń organów procesowych w postępowaniu karnym oraz realizowana jest zasada
ne bis in idem
, stanowiąca gwarancję, że nikt nie będzie pociągany więcej niż raz do odpowiedzialności karnej za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2014 r.,
V KK 407/13, LEX nr 1439399).
Powaga rzeczy osądzonej zaliczona została przez ustawodawcę do bezwzględnych przyczyn odwoławczych. W związku z tym stosownie do treści art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. orzekający w sprawie … 1188/12, Sąd Okręgowy w W., obowiązany był uwzględnić tą przeszkodę niezależnie granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, poprzez uchylenie wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie
… 473/12 w zakresie
nieprawomocnego skazania oskarżonego za przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione w dniu16 lipca 2010 r. w Ł., co doprowadziłoby do wyeliminowania z obrotu prawnego drugiego
wyroku wydanego wobec oskarżonego w odniesieniu do tego czynu.
Zatem, Prokurator Generalny, w tym układzie procesowym,  powinien skierować kasację do orzeczenia Sądu Okręgowego w W. zapadłego w sprawie
… 1188/12, w zakresie w jakim Sąd ten utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. wydany w sprawie … 473/12, co do występku z art. 244 k.k., objętego w dacie wyrokowania przez Sąd odwoławczy rażącym uchybieniem w postaci powagi rzeczy osądzonej, a nie do wyroku Sąd Rejonowego w Ł. z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt … 633/12 kończącego postępowanie, w toku którego wystąpiła przeszkoda
lis pendens
.
Dlatego też należało oddalić kasację Prokuratora Generalnego. Orzeczenie wydatkach poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu kasacyjnym oparto na podstawie art.638 k.p.k.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI