Orzeczenie · 2013-06-06

III KK 167/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2013-06-06
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnejŚrednianajwyższy
prawo karnekasacjaśrodek zabezpieczającyleczenie ambulatoryjnezaburzenia preferencji seksualnychdziecinieletniopinie biegłychnaruszenie procedury

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego M. R. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 listopada 2011 r. Kasacja dotyczyła orzeczenia środka zabezpieczającego w postaci skierowania skazanego na leczenie ambulatoryjne po odbyciu kary pozbawienia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego (art. 93 k.k.) i procesowego (art. 366 § 1 k.p.k.), wskazując na brak przesłuchania biegłych psychiatrów na rozprawie oraz niejasność opinii psychologiczno-seksuologicznej, która nie dawała podstaw do stwierdzenia związku popełnionych przestępstw z zaburzeniami preferencji seksualnych. Sąd Najwyższy podzielił zasadność zarzutów dotyczących naruszenia przepisów procesowych, w szczególności art. 201 k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k. Stwierdzono, że opinia biegłego psychologa-seksuologa była niejasna co do klasyfikacji zachowania skazanego jako zaburzenia preferencji seksualnej, co jest warunkiem zastosowania środka zabezpieczającego z art. 95a § 1a k.k. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia środka zabezpieczającego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G., nakazując wyjaśnienie tych okoliczności.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących środków zabezpieczających w sprawach karnych, w szczególności wymogów związanych z opiniami biegłych (art. 201 k.p.k., art. 93 k.k., art. 95a k.k.) oraz obowiązku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy (art. 366 § 1 k.p.k.).

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji orzekania środka zabezpieczającego w postaci leczenia ambulatoryjnego w związku z przestępstwami seksualnymi i zaburzeniami preferencji seksualnych. Konieczność uwzględnienia kontekstu faktycznego i dowodowego każdej sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Czy orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci skierowania na leczenie ambulatoryjne jest dopuszczalne bez obligatoryjnego przesłuchania biegłych psychiatrów na rozprawie i w sytuacji niejasnej opinii psychologiczno-seksuologicznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, orzeczenie środka zabezpieczającego z art. 95a § 1a k.k. wymaga jasnej opinii biegłego seksuologa potwierdzającej związek popełnionego przestępstwa z zaburzeniami preferencji seksualnych. Niejasność opinii i brak przesłuchania biegłych stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że opinia biegłego psychologa-seksuologa była niejasna co do związku czynu z zaburzeniami preferencji seksualnych, co jest warunkiem zastosowania środka zabezpieczającego. Brak przesłuchania biegłych psychiatrów również stanowił uchybienie. W związku z tym wyrok w części dotyczącej środka zabezpieczającego został uchylony.

Czy zaniechanie wysłuchania na rozprawie biegłych psychiatrów, na zgodny wniosek stron, może mieć istotny wpływ na treść wyroku w zakresie orzeczenia środka zabezpieczającego z art. 95a § 1a k.k.?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli opinia psychiatryczna nie wykazała związku zarzucanych przestępstw z zaburzeniami preferencji seksualnej, a kluczowa była opinia innego biegłego (psychologa-seksuologa), który został przesłuchany.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że choć zaniechanie przesłuchania biegłych psychiatrów było uchybieniem, to nie miało istotnego wpływu na treść wyroku w zakresie środka zabezpieczającego, ponieważ opinie tych biegłych nie były decydujące dla zastosowania tego środka.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku w części dotyczącej środka zabezpieczającego i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (w zakresie środka zabezpieczającego)

Strony

NazwaTypRola
M. R.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowywnioskodawca
D. L.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (15)

Główne

k.k. art. 197 § § 3 pkt 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 202 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 95a § § 1a

Kodeks karny

Wymaga popełnienia przestępstwa w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, co musi być ustalone na podstawie jasnej opinii biegłego seksuologa.

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

Nakazuje uzupełnienie lub ponowne przeprowadzenie dowodu, jeśli opinia biegłego jest niejasna.

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Pomocnicze

k.k. art. 198

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 41 a § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 43 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 93

Kodeks karny

Określa warunki orzekania środków zabezpieczających, w tym konieczność przesłuchania biegłych.

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 201 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez oparcie orzeczenia o środek zabezpieczający na niejasnej opinii biegłego. • Naruszenie art. 93 k.k. poprzez brak obligatoryjnego przesłuchania biegłych psychiatrów na rozprawie.

Odrzucone argumenty

Zaniechanie przesłuchania biegłych psychiatrów nie miało istotnego wpływu na treść wyroku w zakresie orzeczenia środka zabezpieczającego, gdyż kluczowa była opinia innego biegłego.

Godne uwagi sformułowania

kasacja okazała się oczywiście zasadna • nie można zgodzić się bowiem z tym, aby zaniechanie – na zgodny wniosek prokuratora oraz obrońcy skazanego – wysłuchania na rozprawie biegłych psychiatrów mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku w zakresie orzeczenia środka z art. 95a § 1a k.k. • zasadny jest zarzut rażącego naruszenia art. 201 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k., co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego orzeczenia środka zabezpieczającego określonego w treści art. 95a § 1a k.k. • warunkiem orzeczenia z art. 95a § 1a k.k. jest nie tylko ustalenie, iż oskarżony popełnił przestępstwo określone w art. 197 § 3 pkt 2 lub 3 k.k., ale także i to, że przestępstwo to musi być popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych

Skład orzekający

Małgorzata Gierszon

przewodniczący

Jarosław Matras

sprawozdawca

Jacek Sobczak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących środków zabezpieczających w sprawach karnych, w szczególności wymogów związanych z opiniami biegłych (art. 201 k.p.k., art. 93 k.k., art. 95a k.k.) oraz obowiązku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy (art. 366 § 1 k.p.k.)."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji orzekania środka zabezpieczającego w postaci leczenia ambulatoryjnego w związku z przestępstwami seksualnymi i zaburzeniami preferencji seksualnych. Konieczność uwzględnienia kontekstu faktycznego i dowodowego każdej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w kontekście orzekania środków zabezpieczających w sprawach karnych, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak błędy formalne mogą prowadzić do uchylenia orzeczenia.

Błąd formalny w sądzie zniweczył orzeczenie o leczeniu sprawcy przestępstwa seksualnego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst