III KK 155/26

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanej S.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 19 września 2025 r., sygn. akt IX Ka 923/25, który z kolei zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Starachowicach z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 976/24. W postępowaniu przed sądem pierwszej instancji S.S. została uznana za winną popełnienia przestępstw z art. 190 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k., za co wymierzono jej karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat, a także zasądzono obowiązek naprawienia szkody. Sąd Okręgowy zmienił wyrok jedynie w zakresie uchylenia obowiązku wykonania środka kompensacyjnego. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym obrazę art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 444 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę zeznań świadków i zapisów z monitoringu, a także obrazę art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 k.p.k. wynikającą z niewłaściwej oceny dowodów i wewnętrznych sprzeczności sądu odwoławczego. Wniósł o uchylenie zaskarżonych wyroków i uniewinnienie skazanej. Prokurator wniósł o oddalenie kasacji. Sąd Najwyższy uznał kasację za niedopuszczalną z mocy ustawy, powołując się na art. 523 § 2 k.p.k. i art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., ponieważ skazanej wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji nie podniesiono zarzutów z art. 439 § 1 k.p.k. W związku z tym, kasację pozostawiono bez rozpoznania, a skazaną obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający