III KK 148/23

SN
III KK 148/23
POSTANOWIENIE
Dnia 5 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie
M. N.
skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,
po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2024 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy z urzędu o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2023 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.
a contrario
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W dniu 10 czerwca 2024 r. obrońca z urzędu skazanego M. N.
w postępowaniu kasacyjnym w przedmiotowej sprawie – adw. P. W. na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 262 § 2 k.p.k. wniósł o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w pkt. 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2023 r. poprzez przyznanie obrońcy od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w dodatkowej kwocie 1.200,00 zł plus VAT, tj. 1.476,00 zł. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały przez reprezentowanego uiszczone w całości ani w części. Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22, uznający za niekonstytucyjny (niezgodny z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) przepis § 2 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, zażądał podwyższenia o kwotę 1.476,00 zł brutto przyznanego w pkt. 3 ww. postanowienia wynagrodzenia (
k. 51-52
).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
:
Zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k., jeśli w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również, gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu. Przepis ten znajduje zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym w związku z wyraźnym odesłaniem (art. 637a k.p.k.).
W orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne w sprawie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2023 r.) rozstrzygnięto co do zasady o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem (w tym zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. P. W.– Kancelaria Adwokacka w K.– kwotę 1.476 zł
brutto
(1.200 zł
netto
), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego M. N.

pkt. 3), uwzględniając

wbrew twierdzeniom obrońcy

tożsamy do powołanego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, na co zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia (zob. ostatni akapit k
. 8-9; k. 31-32 akt SN
). Sąd Najwyższy wskazując na treść przepisu § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i § 11 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie przyjął prawidłową stawkę minimalną za czynność w postaci sporządzenia i wniesienia kasacji, skoro w przedmiotowej sprawie w pierwszej instancji orzeczenie wydał sąd okręgowy (Sąd Okręgowy w Krakowie), a mianowicie 1. 200 zł, naliczając stosowną kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie właściwych przepisów.
W tej sytuacji

wbrew oczekiwaniom obrońcy

nie zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym (w podwójnej wysokości) bowiem przyznane, należne wynagrodzenie uwzględnia stan prawny ukształtowany również wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22.
[PGW]
[ał]
‎