III KK 140/25

W niniejszej sprawie skazany R. G. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej. Jako podstawę wniosku wskazał art. 41 § 1 k.p.k., podnosząc, że powołanie sędziego Motuka na urząd nastąpiło z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. Skazany argumentował, że taka procedura może budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, stwierdził, że zasługuje on na uwzględnienie. Sąd podzielił stanowisko, że sędzia Marek Motuk został powołany w wyniku procedury, która była przedmiotem krytyki w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Podkreślono, że przepis art. 41 § 1 k.p.k. musi być interpretowany w sposób gwarantujący prawo do rozpoznania sprawy przez niezależny i bezstronny sąd ustanowiony ustawą, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 EKPCz i art. 47 Karty Praw Podstawowych. Sąd uznał, że orzekanie sędziego powołanego w wadliwej procedurze wiąże się z istotnym i bardzo prawdopodobnym naruszeniem tych standardów. W konsekwencji, w celu zapewnienia stronie prawa do bezstronnego i niezależnego sądu oraz ochrony Skarbu Państwa przed ewentualną odpowiedzialnością odszkodowawczą, Sąd Najwyższy postanowił wyłączyć sędziego Marka Motuka od rozpoznania sprawy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający