III KK 137/18

Sygn. akt III KK 137/18
POSTANOWIENIE
Dnia 12 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)
‎
SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)
‎
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Protokolant Patrycja Kotlarska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry,
‎
w sprawie
A.Z.B.
‎
obwinionego z art. 86 § 1 k.w. w zw. z art. 26 ust. 1 prd
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 12 czerwca 2019 r.,
‎
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w R.
‎
z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II W […],
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. wydatkami związanymi z rozpoznaniem kasacji obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w R., wyrokiem z dnia 18 grudnia 2017 r., II W […], uniewinnił A.B. od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w., polegającego na tym, że w dniu 23 czerwca 2017 r. ok. godz. 7.10 na ul. P. w M., woj. [...], kierując samochodem ciężarowym marki D. o nr rej. […] waz naczepą I. o nr rej. […] nie zachował szczególnej ostrożności, w wyniku czego na oznakowanym przejściu dla pieszych potrącił W.K., powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w pierwszej instancji.
Kasację od tego wyroku wniósł w trybie art. 110 § 1 k.p.s.w. Prokurator Generalny. Zaskarżając go w całości na niekorzyść obwinionego, Prokurator Generalny zarzucił rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego, a mianowicie przepisu art. 25 § 3 k.p.s.w. w zw. z art. 51 § 2 k.p.k., polegające na jego niezastosowaniu w zakresie wykonywania praw małoletniego pokrzywdzonego przez jego przedstawicieli ustawowych - rodziców, skutkujące pozbawieniem ich możliwości złożenia przewidzianego w art. 26 § 3 k.p.s.w. oświadczenia o przystąpieniu do sprawy w charakterze oskarżycieli posiłkowych i tym samym pozbawienie ich praw przysługujących stronie w sprawie o wykroczenie.
W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R..
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście bezzasadna. Oddalenie jej zatem na rozprawie nie wymagało pisemnego uzasadnienia (art. 535 § 3 k.p.k.). Z uwagi na powody tego rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy uznał za celowe sporządzenie pisemnego uzasadnienia wydanego postanowienia, aby umożliwić osobie, której prawa w postępowaniu zakończonym zaskarżonym wyrokiem zostały naruszone, zapoznanie się z przyczynami nieuwzględnienia kasacji.
Zaznaczyć zatem trzeba, że podniesiony w kasacji zarzut obrazy przepisu art. 51 § 2 k.p.k. w zw. z art.
25 § 3 k.p.s.w.  jest słuszny. Nie ulega wątpliwości, że w toku postępowania przeprowadzonego w sprawie A.Z.B. doszło do naruszenia praw małoletniej W.K., mającej w tej sprawie status pokrzywdzonej. Brak właściwego pouczenia spowodował, że została ona pozbawiona potencjalnej możliwości realizowania poprzez przedstawicieli ustawowych uprawnień strony procesowej – oskarżyciela posiłkowego. Rzecz jednak w tym, że skuteczne wniesienie kasacji z samym tylko powołaniem się na naruszenie prawa jest możliwe tylko w przypadku uchybień wymienionych w art. 104 § 1 k.p.s.w. Opisana w zarzucie kasacji sytuacja w tym przepisie nie została wymieniona. Oznacza to, że – zgodnie z dyspozycją art. 111 k.p.s.w. – doprowadzenie przez skarżącego do wzruszenia w drodze kasacji prawomocnego wyroku wymagało wskazania na wystąpienie uchybienia w postaci rażącego naruszenia prawa oraz wykazania, iż mogło ono mieć istotny wpływ na treść zaskarżanego orzeczenia.
Analizując z tej perspektywy treść kasacji, stwierdzić trzeba, że nie przedstawiono w niej argumentów dowodzących nie tylko istotnego, ale jakiegokolwiek realnego wpływy podnoszonego uchybienia na treść zaskarżonego wyroku. W oddalonej kasacji nie dowodzi się ani nawet nie sugeruje się merytorycznej wadliwości wyroku Sądu Rejonowego.
W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy, który co do zasady rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w.), oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, a wydatkami związanym z jej rozpoznaniem obciążył Skarb Państwa.