Orzeczenie · 2026-05-06

III KK 112/25

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-05-06
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
sąd najwyższywyłączenie sędziegobezstronnośćniezawisłośćprocedura nominacyjnakrajowa rada sądownictwatrybunał konstytucyjnykodeks postępowania karnego

Do Sądu Najwyższego wpłynęły wnioski obrońcy skazanych P. B. i R. M. o wyłączenie sędziego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy kasacyjnej. Jako podstawę wniosku wskazano wadliwą procedurę powołania sędziego na stanowisko, wynikającą z przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Obrońca argumentował, że udział tego sędziego w sprawie skutkowałby nienależytą obsadą sądu, powołując się na orzecznictwo TSUE i uchwałę połączonych Izb SN. Sąd Najwyższy pozostawił wnioski bez rozpoznania, uznając je za niedopuszczalne. W uzasadnieniu wskazano, że orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19) wyklucza możliwość rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości procedury nominacyjnej. Podkreślono, że przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym (art. 29 § 4) stanowią, iż okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia jego orzeczenia lub kwestionowania niezawisłości. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty o charakterze ustrojowym, niepowiązane z konkretnymi faktami, nie mogą być podstawą do wyłączenia sędziego, a argumentacja wnioskodawcy wykracza poza zakres art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego w kwestii niedopuszczalności wniosków o wyłączenie sędziego opartych wyłącznie na wadliwej procedurze nominacyjnej, w kontekście orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformami wymiaru sprawiedliwości w Polsce i orzecznictwem dotyczącym statusu sędziów powołanych w określonym trybie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wadliwa procedura powołania sędziego na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, wynikająca z przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, stanowi samodzielną podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wadliwa procedura powołania sędziego nie stanowi samodzielnej podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego oraz przepisach ustawy o Sądzie Najwyższym, które wyłączają możliwość kwestionowania niezawisłości i bezstronności sędziego wyłącznie na podstawie okoliczności towarzyszących jego powołaniu. Wnioski o wyłączenie o charakterze ustrojowym, niepowiązane z konkretnymi faktami, są niedopuszczalne.

Czy sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie na podstawie art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k., jeżeli sprawa dotyczy kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sędzia nie jest wyłączony na tej podstawie, jeśli sprawa nie dotyczy go bezpośrednio, a jedynie kwestii ustrojowych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zinterpretował art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. jako odnoszący się do spraw, które mają bezpośredni związek z osobą sędziego i jego osobistym zainteresowaniem rozstrzygnięciem. Kwestie ustrojowe związane z powołaniem sędziego nie spełniają tego kryterium.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawić bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
P. B.osoba_fizycznaskazany
R. M.osoba_fizycznaskazany
obrońca skazanychinnewnioskodawca
SSN Stanisław Stankiewiczinnesędzia

Przepisy (13)

Główne

ustawa o SN art. 29 § 4

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Pomocnicze

k.p.k. art. 42 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 41 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 41 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 40 § 1

Kodeks postępowania karnego

ustawa o SN art. 29 § 5

Ustawa o Sądzie Najwyższym

ustawa o SN art. 29 § 20-21

Ustawa o Sądzie Najwyższym

k.p.k. art. 8 § 1

Kodeks postępowania karnego

ustawa o radcach prawnych art. 74 § 1

Ustawa o radcach prawnych

ustawa o KRS art. 9a

Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa

Ustawa o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wadliwa procedura nominacyjna sędziego nie jest samodzielną podstawą do wyłączenia. • Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym wyłączają możliwość kwestionowania niezawisłości sędziego wyłącznie na podstawie okoliczności towarzyszących powołaniu. • Wnioski o wyłączenie o charakterze ustrojowym, niepowiązane z konkretnymi faktami, są niedopuszczalne. • Sprawa nie dotyczy sędziego bezpośrednio w rozumieniu art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.

Odrzucone argumenty

Wadliwa procedura powołania sędziego narusza jego bezstronność i skutkuje nienależytą obsadą sądu. • Udział sędziego, którego powołanie budzi wątpliwości, narusza prawo do sądu. • Sędzia powinien być wyłączony, gdy rozstrzyga sprawę dotyczącą kwestii ustrojowych, które go dotyczą.

Godne uwagi sformułowania

wniosek należało uznać za niedopuszczalny • wadliwa – zdaniem wnioskodawcy – procedura nominacyjna sędziego referenta • nie jest niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej • okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności • nie wolno uwzględniać automatycznie z tego tylko powodu, iż przedmiot sprawy znajduje zastosowanie także do osób ją rozstrzygających • nie ma tym samym żadnych podstaw do przyjęcia, że wskutek rozpoznania przedmiotowej sprawy z udziałem SSN Stanisława Stankiewicza – jak zdaje się wskazywać obrońca – mogłaby zostać naruszona zasada nemo iudex in causa sua

Skład orzekający

Paweł Kołodziejski

przewodniczący

Stanisław Stankiewicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego w kwestii niedopuszczalności wniosków o wyłączenie sędziego opartych wyłącznie na wadliwej procedurze nominacyjnej, w kontekście orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformami wymiaru sprawiedliwości w Polsce i orzecznictwem dotyczącym statusu sędziów powołanych w określonym trybie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii ustrojowych związanych z niezawisłością i bezstronnością sędziów, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w środowisku prawniczym i społecznym.

Czy wadliwa nominacja sędziego unieważnia jego orzeczenia? Sąd Najwyższy odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst