III KK 101/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę K. G. od wyroku Sądu Okręgowego w Z., który częściowo utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. skazujący K. G. za pobicie K. M. z art. 158 § 1 k.k. oraz za usiłowanie uwolnienia zatrzymanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 243 k.k. Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, uchylając rozstrzygnięcie o karze łącznej i uniewinniając K. G. od czynu z art. 243 k.k., ale w pozostałej części utrzymał skazanie za pobicie. Obrońca w kasacji zarzucił sądowi odwoławczemu rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez brak należytego rozważenia zarzutów apelacji. Argumentował, że sąd okręgowy nie odniósł się do dowodów, w tym nagrania z monitoringu, które miały świadczyć o tym, że K. G. nie brał udziału w pobiciu, a nawet próbował je powstrzymać. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że sąd okręgowy istotnie naruszył przepisy postępowania, nie rozważając w sposób należyty kluczowych argumentów obrony dotyczących oceny dowodów i zamiaru skazanego. W szczególności sąd odwoławczy pominął kwestię zachowania K. G. polegającego na próbie powstrzymania agresora oraz analizę nagrania z monitoringu, które mogło potwierdzać tezę obrony o rozłącznym charakterze zdarzeń i braku udziału skazanego w pobiciu. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej K. G. i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, nakazując wnikliwe rozważenie zarzutów apelacji i uwzględnienie uwag zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie przez sąd odwoławczy obowiązku należytego rozpoznania zarzutów apelacji, w szczególności w kontekście oceny dowodów (w tym nagrań wizyjnych) i zamiaru sprawcy w sprawach o pobicie.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd odwoławczy nie odniósł się do kluczowych argumentów obrony.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące oceny dowodów w sprawie pobicia, w szczególności nagrania z monitoringu, które miało wskazywać na brak udziału oskarżonego w pobiciu i jego próby jego powstrzymania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy naruszył przepisy postępowania, nie rozważając w sposób należyty kluczowych argumentów obrony dotyczących oceny dowodów i zamiaru skazanego, w tym analizy nagrania z monitoringu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd okręgowy pominął w swoich rozważaniach istotne argumenty obrony dotyczące oceny nagrania z monitoringu, które mogło świadczyć o tym, że K. G. nie brał udziału w pobiciu, a nawet próbował je powstrzymać. Brak odniesienia się do tych kwestii stanowił rażące naruszenie przepisów postępowania.
Czy zachowanie oskarżonego K. G. polegające na próbie powstrzymania agresora i jego wcześniejsza utarczka słowna z pokrzywdzonym mogą świadczyć o braku zamiaru popełnienia przestępstwa pobicia z art. 158 § 1 k.k. lub o rozłącznym charakterze zdarzeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd odwoławczy powinien był rozważyć te okoliczności w kontekście oceny dowodów i zamiaru skazanego, zwłaszcza w świetle nagrania z monitoringu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy powinien był zająć stanowisko, czy zachowanie K. G. (próba powstrzymania agresora, wcześniejsza utarczka) potwierdza jego zamiar udziału w pobiciu, czy też świadczy o czymś innym, np. o rozłącznym charakterze zdarzeń.
Czy zarzut naruszenia przepisów postępowania przez sąd odwoławczy może odnosić się do przepisów mających zastosowanie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut taki jest nieprawidłowo sformułowany w kontekście postępowania kasacyjnego, które dotyczy orzeczenia sądu odwoławczego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał drugi zarzut kasacji za niezasadny, ponieważ odnosił się on do przepisów procedury mających zastosowanie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a nie do orzeczenia sądu odwoławczego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. G. | osoba_fizyczna | skazany |
| K. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| J. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. Ś. | osoba_fizyczna | zatrzymany |
| A. P. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz Policji |
| S. M. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz Policji |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 243
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 532 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 217
Kodeks karny
k.k. art. 216
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd odwoławczy nie rozpoznał należycie zarzutów apelacji obrońcy dotyczących oceny dowodów, w tym nagrania z monitoringu, które miało świadczyć o braku udziału K. G. w pobiciu i jego próbach jego powstrzymania. • Zachowanie K. G. zarejestrowane na monitoringu, w tym próba powstrzymania agresora, mogło świadczyć o braku zamiaru popełnienia przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. lub o rozłącznym charakterze zdarzeń.
Odrzucone argumenty
Drugi zarzut kasacji był nieprawidłowo sformułowany, ponieważ odnosił się do przepisów mających zastosowanie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a nie do orzeczenia sądu odwoławczego.
Godne uwagi sformułowania
rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia • brak należytego rozważenia wniosków i zarzutu apelacji obrońcy skazanego • konstrukcja czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k. (...) nie wymaga, aby sprawca tego występku osobiście zadał konkretne ciosy, czy spowodował konkretne obrażenia ciała u pokrzywdzonego • rola ewentualnego współsprawcy określana jest – na potrzeby procesu karnego – na podstawie jego osobistego stosunku do zdarzenia i jego zamiaru • obraza tych przepisów ma miejsce zarówno wtedy, gdy sąd pomija zupełnie w swych rozważaniach zarzuty zawarte w środku odwoławczym, jak i wtedy – co miało miejsce w niniejszej sprawie – gdy analizuje je w sposób odbiegający od wymogu rzetelnej ich oceny
Skład orzekający
Zbigniew Puszkarski
przewodniczący-sprawozdawca
Jerzy Grubba
członek
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy obowiązku należytego rozpoznania zarzutów apelacji, w szczególności w kontekście oceny dowodów (w tym nagrań wizyjnych) i zamiaru sprawcy w sprawach o pobicie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd odwoławczy nie odniósł się do kluczowych argumentów obrony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne analizowanie dowodów i argumentów obrony przez sądy wyższych instancji, a także jak kluczowe może być nagranie z monitoringu w ustaleniu faktycznego przebiegu zdarzenia.
“Sąd Najwyższy uchyla wyrok: czy obrona skutecznie wykazała niewinność skazanego dzięki nagraniu z monitoringu?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.