III KA 573/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, uznając apelację obrońcy oskarżonego za bezzasadną.
Obrońca oskarżonego A.N. złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w tym art. 5 § 2 k.p.k. (zasada in dubio pro reo) oraz art. 423 § 1 i 2 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. (brak pisemnego uzasadnienia). Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, wyjaśniając, że zasada in dubio pro reo nie nakazuje automatycznego wyboru najkorzystniejszej wersji, a sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody. Stwierdzono również, że ustne motywy wyroku sądu I instancji, utrwalone na płycie, dawały możliwość zapoznania się z tokiem rozumowania sądu, a obecne brzmienie art. 437 § 2 k.p.k. nie pozwala na uchylenie wyroku z powodu braku pisemnego uzasadnienia.
Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznawał apelację obrońcy oskarżonego A.N. od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 25 sierpnia 2021 roku (sygn. akt II K 75/21), którym oskarżony został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. (prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości). Obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania, w tym naruszenie zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.) poprzez uznanie oskarżonego za winnego mimo wątpliwości co do ilości i czasu spożycia alkoholu, a także naruszenie prawa do obrony wynikające z braku pisemnego uzasadnienia wyroku sądu I instancji (art. 423 i 424 k.p.k.). Sąd odwoławczy uznał apelację za bezzasadną. W odniesieniu do zasady in dubio pro reo, sąd wyjaśnił, że nie polega ona na automatycznym wyborze najkorzystniejszej wersji, lecz na rozstrzyganiu nieusuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonego. W tej sprawie sąd I instancji dokonał stanowczych ustaleń faktycznych na podstawie swobodnej oceny dowodów, uwzględniając zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Sąd odwoławczy podkreślił, że wyjaśnienia oskarżonego, mimo ich rozbieżności, zostały ocenione w kontekście innych dowodów, w tym protokołów badania stanu trzeźwości. Odnosząc się do braku pisemnego uzasadnienia, sąd wskazał, że na karcie 254 akt znajduje się płyta z nagraniem ustnych motywów wyroku sądu I instancji, co dawało obrońcy możliwość zapoznania się z rozumowaniem sądu. Ponadto, zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 437 § 2 k.p.k., brak pisemnego uzasadnienia wyroku sądu I instancji nie stanowi podstawy do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a jedynie w pewnym stopniu utrudnia kontrolę instancyjną. W związku z tym, apelacja została uznana za niezasadną, a wyrok sądu I instancji utrzymany w mocy. Koszty procesu za postępowanie odwoławcze obciążyły oskarżonego na podstawie art. 636 § 1 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo nie polega na automatycznym wyborze najkorzystniejszej wersji, a sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny dowodów i poczynił stanowcze ustalenia faktyczne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo stosuje się, gdy po wykorzystaniu wszystkich możliwości nie da się usunąć wątpliwości. W tej sprawie sąd I instancji dokonał swobodnej oceny dowodów, uwzględniając wyjaśnienia oskarżonego w kontekście innych dowodów, co doprowadziło do stanowczych ustaleń faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo nie polega na obowiązku automatycznego wyboru najkorzystniejszej wersji wynikającej z materiału dowodowego. Jeżeli z materiału wynikają różne wersje zdarzenia, sąd zobowiązany jest do dokonania ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów. Dopiero gdy po wykorzystaniu wszystkich dostępnych możliwości nie zostaną one usunięte, należy je tłumaczyć w sposób korzystny dla oskarżonego.
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do utrzymania wyroku sądu pierwszej instancji w mocy.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa przypadki, w których sąd odwoławczy może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia oskarżonego kosztami procesu za postępowanie odwoławcze w przypadku nieuwzględnienia apelacji.
Pomocnicze
k.p.k. art. 423 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sporządzenia uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 424 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy treści uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez sąd I instancji. Brak wątpliwości co do stanu faktycznego w rozumieniu art. 5 § 2 k.p.k. Możliwość zapoznania się z ustnymi motywami wyroku sądu I instancji. Brak podstaw do uchylenia wyroku z powodu braku pisemnego uzasadnienia zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Obraza art. 5 § 2 k.p.k. poprzez uznanie oskarżonego za winnego mimo wątpliwości. Obraza art. 423 i 424 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez brak pisemnego uzasadnienia i ograniczenie prawa do obrony.
Godne uwagi sformułowania
zasada tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego nie polega na obowiązku automatycznego wyboru najkorzystniejszej wersji sąd zobowiązany jest do dokonania ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów nie ma zatem dowodów lepszych i gorszych ,a są jedynie te , którym sąd dał wiarę oraz te , którym waloru wiarygodności nie przyzna brak pisemnego uzasadnienia wyroku sądu I instancji nie uniemożliwia ,a tylko w pewnym stopniu utrudnia , dokonanie przez sąd odwoławczy kontroli instancyjnej takiego wyroku
Skład orzekający
Patryk Pietrzak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo oraz skutków braku pisemnego uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania karnego i interpretacji przepisów k.p.k. w kontekście konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważne zasady procesowe, takie jak in dubio pro reo i konsekwencje braku pisemnego uzasadnienia wyroku, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Wątpliwości w sprawie karnej? Sąd wyjaśnia, kiedy zasada 'in dubio pro reo' naprawdę działa.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt III Ka 573/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 25 sierpnia 2021 roku w sprawie II K 75/21. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj.: 1.przepisu art 5 § 2 kpk poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu , w sytuacji , gdy z zeznań biegłego M. M. wynika , iż choć popiera on wnioski sporządzonej przez siebie opinii z maja 2021 roku , to w jego ocenie w tej sprawie nie da się ustalić ilości i czasu alkoholu , który spożywał oskarżony , ani czy w ogóle go spożywał przed zaistnieniem zdarzenia , co w myśl zasady in dubio pro reo nakazuje niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego; 2.przepisu art 423 § 1 i 2 kpk i art 424 § 1 i 2 kpk w zw. z art 6 kpk poprzez ograniczenie prawa oskarżonego do obrony wynikające z braku możliwości podjęcia jakiejkolwiek polemiki z wyrokiem sądu I instancji wskutek nie sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku , co uniemożliwia dokonanie jakiejkolwiek jego merytorycznej oceny w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych , przypisaniu winy co do zarzucanego czynu oraz wymiaru kary i orzeczonych środków karnych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny (...) ).Zarzut bezzasadny. W myśl ugruntowanego już w orzecznictwie stanowiska , zasada tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego nie polega na obowiązku automatycznego wyboru najkorzystniejszej wersji wynikającej z materiału dowodowego sprawy. Jeżeli z tego materiału wynikają różne wersje zdarzenia , to nie jest to równoznaczne z zaistnieniem niedających się usunąć wątpliwości w rozumieniu art. 5§ 2 kpk . W takim przypadku sąd zobowiązany jest do dokonania ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów. Dopiero , gdy po wykorzystaniu wszelkich dostępnych możliwości nie zostaną one usunięte należy je tłumaczyć w sposób korzystny dla oskarżonego .Jeżeli jednak sąd dokona stanowczych ustaleń , to w ogóle nie zachodzi potrzeba odwoływania się do przepisu art 5 § 2 kpk , bo według tych ustaleń nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego ( patrz postanowienie SN z dnia17 grudnia 2003 w sprawie VKK 72/03 ; LEX nr 83771 ).Sąd odwoławczy stwierdza, że sąd I instancji uczynił zadość przytoczonym wymogom, a w konsekwencji dokonał prawidłowej oceny zebranych w sprawie dowodów, relewantnych dla finalnego rozstrzygnięcia. W szczególności sąd orzekający nie przekroczył granicy zagwarantowanej mu w przepisie art.7 kpk swobodnej oceny dowodów. Przeprowadził na rozprawie wszystkie dostępne dowody , wskazując w ustnych motywach swego rozstrzygnięcia ( patrz utrwalony przebieg rozprawy za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk i obraz k 254 ) jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione oraz podał na jakich oparł się dowodach. Nadto wyprowadził słuszne wnioski co do zasadności przypisania oskarżonemu przestępstwa z art. 178a§1 kk . Odnosząc się do podniesionego zarzutu apelacji wskazać należy , że kodeks postępowania karnego nie różnicuje wartości dowodowej poszczególnych rodzajów dowodów. Nie ma zatem dowodów lepszych i gorszych ,a są jedynie te , którym sąd dał wiarę oraz te , którym waloru wiarygodności nie przyzna. Istotne jest natomiast to , aby taka ocena wynikała z dyrektyw określonych w art 7 kpk ( patrz postanowienie SN z 9 stycznia 2014 r. , VKK 305/13 , LEX nr 1521325 ).Autor apelacji powołując się na zeznania M. M. złożone w dniu 11 sierpnia 2021 roku i jego wcześniejszą opinię uzupełniającą ( gdzie stwierdził , iż w jego ocenie ,,nie da się ustalić ilości i czasu alkoholu który spożywał oskarżony , ani czy w ogóle go spożywał przed zdarzeniem ) wskazał , iż sąd winien uniewinnić A. N. od zarzucanego mu czynu w myśl zasady in dubio pro reo. Skarżący przemilcza jednak skutecznie , iż biegły ten formułując takie stanowisko jednocześnie precyzyjnie zaznaczył , iż jego zdaniem nie da się tego ustalić tylko na podstawie samych pomiarów i bez uwzględnienia informacji o ilości spożytego alkoholu , które w toku postepowania podał oskarżony ( patrz pkt 2 i 4 opinii uzupełniającej ).W tym zakresie natomiast A. N. zmieniał w sposób istotny swe wyjaśnienia. W dniu zatrzymania tj. 21 kwietnia 2019 roku podał bowiem , że przed zdarzeniem , po zakończonej pracy pił alkohol w postaci piwa i wódki ( patrz k 16 ) ,a już w kolejnych przesłuchaniach wskazywał , że wódkę spożył dopiero , gdy znalazł się w domu ,a wcześniej pił tylko piwo ( patrz k 18 ; 75 ; 86 ; 194 ).Sąd I instancji w ustnych motywach swego rozstrzygnięcia przyjął za wiarygodne pierwsze wyjaśnienia oskarżonego i trafnie wskazał , iż znalazły one odzwierciedlenie w protokołach badania stanu trzeźwości w/w. A. N. złożył w nich mianowicie oświadczenie o czasie , ilości i rodzaju spożytego alkoholu ( patrz k 7 i 9 ).W/w wyjaśnienia oskarżonego były więc zbieżne z w/w rzeczowym materiałem dowodowym. Zostały też one (tak jak i pozostałe jakie składał w toku dochodzenia ) A. N. odczytane przez sąd na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2021 roku z uwagi na występujące między nimi rozbieżności. W tym stanie rzeczy sąd meriti mógł poddać je zatem szczegółowej i wnikliwej ocenie w świetle zasad z art 7 kpk . Wartość dowodowa wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym jest bowiem taka sama jak tych , które zostały złożone na rozprawie ,a wobec czego zmiana ( odwołanie ) wyjaśnień nie stanowi bynajmniej czynnika , który prowadzi - sam przez się ,a więc niejako automatycznie - do pozbawienia wartości dowodowej oświadczeń ujawnionych w trybie oczytania protokołów sporządzonych w dochodzeniu ( patrz postanowienie SN z 12 lutego 2002 r. , II KKN 231/01 , LEX nr 560552 ).Wbrew więc sugestiom skarżącego ocena dowodów dokonana przez sąd orzekający uwzględniała zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a jednocześnie została dokonana przy uwzględnieniu wzajemnych powiązań pomiędzy dowodami osobowymi ,a rzeczowymi przez co ma wymiar obiektywny. Przeprowadzona w taki sposób ocena dowodów zasługuje więc na aprobatę. Skoro zatem sąd I instancji dokonał stanowczych i pewnych ustaleń faktycznych w zakresie - prowadzenia przez znajdującego się w stanie nietrzeźwości (0,51‰ alkoholu we krwi ) oskarżonego pojazdu mechanicznego typu quad marki B. o numerze rejestracyjnym (...) w ruchu lądowym w dniu 20 kwietnia 2019 roku w N. - to w tej sytuacji zasada określona w przepisie art. 5§2 kpk nie ma zastosowania. Dla oceny , czy został naruszony zakaz in dubio pro reo nie są bowiem miarodajne tego rodzaju wątpliwości , zgłaszane przez stronę , ale jedynie to , czy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości , co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego , względnie to , czy w świetle realiów konkretnej sprawy wątpliwości takie powinien powziąć. Zaistnienia którejkolwiek z powyższych okoliczności jednak w apelacji skutecznie nie wykazano. (...) ).Choć obrońca oskarżonego trafnie wskazał ,iż sąd I instancji nie sporządził w niniejszej sprawie pisemnego uzasadnienia swego rozstrzygnięcia , to jednocześnie instrumentalnie przemilczał , iż w aktach sprawy na karcie 254 znajduje się płyta z utrwalonym za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk i obraz przebiegiem rozprawy z dnia 25 sierpnia 2021 roku , na którym sąd meriti ogłosił wyrok w niniejszej sprawie i podał szczegółowo i obszernie ustne jego motywy. Skarżący miał więc pełną możliwość zapoznać się z tym nagraniem , czego jednak nie uczynił , gdyż o kopie zapisu w ogóle nie wystąpił ,a wiedział przecież doskonale uczestnicząc w poprzednich rozprawach , że były one wszystkie w/w sposób rejestrowane ( patrz k 194 ; 226 ; 238 ; 245 ).Mimo więc faktycznego braku pisemnej formy uzasadnienia wyroku , była jego wersja ustna , wygłoszona przez sędziego sprawozdawcę. W tym stanie rzeczy nie można przyjąć , aby sam fakt niemożności sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2021 roku powodował , iż postępowanie w sprawie oskarżonego A. N. prowadzone przed tym sądem nie było rzetelne , jak wskazywał to autor apelacji w swym uzasadnieniu. Z kolei przytoczone tam orzecznictwo w tym zakresie dotyczyło stanu prawnego sprzed nowelizacji art.437§2 kpk . Jego obecnie brzmienie powoduje bowiem , iż brak uzasadnienia wyroku sądu I instancji nie stanowi podstawy do przeprowadzenia na nowo przewodu w całości przed sądem I instancji i nie może być podstawą ( jak oczekiwał to skarżący ) do uchylenia przez sąd odwoławczy zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 września 2019 roku ( (...) 39/19 ; OSNKW 2019/10/59 ; OSP 2020/5/39 ; LEX nr 2816226 ) brak pisemnego uzasadnienia wyroku sądu I instancji nie uniemożliwia ,a tylko w pewnym stopniu utrudnia , dokonanie przez sąd odwoławczy kontroli instancyjnej takiego wyroku. W realiach sprawy wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego mieli oni więc możliwość ,, poznać tok rozumowania sądu oraz powody podjęcia określonych rozstrzygnięć '' , wobec czego zarzut ten okazał się nieskuteczny i nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu , względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Kontrola instancyjna nie wykazała , aby sąd I instancji dopuścił się uchybień wskazanych w apelacji obrońców oskarżonego. Wobec bezzasadności więc podniesionego zarzutu apelacyjnego nie zasługiwał też na uwzględnienie w/w wniosek obrońcy oskarżonego o jego uniewinnienie. Z kolei wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku pozostawał w sprzeczności z art. 437§ 2 kpk – uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 kpk , art. 454 kpk lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Na podstawie art. 437§ 1 kpk wyrok sądu I instancji utrzymany w mocy w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Uznanie apelacji za niezasadną. Omówiono w pkt 3. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Podstawa rozstrzygnięcia art. 636§ 1kpk .Nie uwzględniono apelacji obrońcy oskarżonej ,a w takiej sytuacji zgodnie ze wskazanym przepisem koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi oskarżony. 7. PODPIS SSO Patryk Pietrzak 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego A. N. . Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim w sprawie II K 75/21 z dnia 25 sierpnia 2021 roku. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☒ Zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI