III K 93/16
Podsumowanie
Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego M. D. na wniosek pokrzywdzonej A. S. z uwagi na zawarcie ugody i naprawienie szkody.
Pokrzywdzona A. S. złożyła wniosek o umorzenie postępowania karnego wobec M. D., wskazując na zawarcie ugody dotyczącej wszystkich toczących się między stronami spraw. Sąd, powołując się na art. 59a § 1 Kodeksu karnego, umorzył postępowanie, uznając, że sprawca nie był wcześniej karany za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzoną, naprawił szkodę i nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające sprzeczność umorzenia z celami kary.
Do Sądu Rejonowego wpłynął wniosek pokrzywdzonej A. S. o umorzenie postępowania karnego przeciwko M. D. Pokrzywdzona uzasadniła wniosek faktem zawarcia ugody między stronami, która obejmowała polubowne załatwienie wszystkich toczących się między nimi spraw. Sąd, stosując przepis art. 59a § 1 Kodeksu karnego, umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego M. D. o czyn z art. 267 § 3 Kodeksu karnego. Podstawą decyzji było stwierdzenie, że sprawca nie był wcześniej skazany za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzoną, naprawił wyrządzoną szkodę lub zadośćuczynił krzywdzie. Sąd ocenił również, że czyn nie cechuje się znaczną społeczną szkodliwością i nie zachodzą szczególne okoliczności, które czyniłyby umorzenie sprzecznym z potrzebą realizacji celów kary. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa na mocy art. 632 ust. 2 Kodeksu postępowania karnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, należy umorzyć postępowanie karne.
Uzasadnienie
Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 59a § 1 kk, stwierdzając, że sprawca nie był wcześniej karany za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzoną, naprawił szkodę, a czyn nie cechuje się znaczną społeczną szkodliwością i nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające sprzeczność umorzenia z celami kary.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
M. D.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (5)
Główne
kk art. 267 § § 3
Kodeks karny
kk art. 59a § § 1
Kodeks karny
Umorzenie postępowania karnego o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, o występek przeciwko mieniu zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jak również o występek określony w art. 157 § 1, jeżeli sprawca pojednał się z pokrzywdzonym, w szczególności w wyniku mediacji i naprawił szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie, a nie był uprzednio skazany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy.
kpk art. 632 § ust. 2
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania.
Pomocnicze
kk art. 59a § § 2
Kodeks karny
kk art. 59a § § 3
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Złożenie wniosku o umorzenie przez pokrzywdzoną. Zawarcie ugody między stronami. Naprawienie szkody przez sprawcę. Brak wcześniejszych skazań za umyślne przestępstwa z użyciem przemocy. Brak szczególnych okoliczności uzasadniających sprzeczność umorzenia z celami kary.
Godne uwagi sformułowania
pojednanie się z pokrzywdzonym, w szczególności w wyniku mediacji i naprawił szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie nie zachodzi szczególna okoliczność uzasadniająca, że umorzenie postępowania byłoby sprzeczne z potrzebą realizacji celów kary
Skład orzekający
Małgorzata Jesipowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 59a kk w przypadku umorzenia postępowania karnego na wniosek pokrzywdzonego po zawarciu ugody i naprawieniu szkody."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego typu przestępstwa i sytuacji faktycznej, gdzie sprawca nie był wcześniej karany za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego zastosowania przepisu Kodeksu karnego umożliwiającego umorzenie postępowania w przypadku ugody i naprawienia szkody, bez szczególnych elementów zaskoczenia.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III K 93/16 POSTANOWIENIE Dnia 16.03.2016 r. Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z/s w Świdniku w III Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Jesipowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy M. D. , oskarżonego o czyn z art. 267 § 3 kk z urzędu w przedmiocie wniosku pokrzywdzonej A. S. o umorzenie postępowania w trybie art. 59 a § 1 kk ; postanawia 1. na zasadzie art. 59a § 1 kk postępowanie karne wobec M. D. o czyn z art. 267 § 3 kk umorzyć; 2. z mocy art. 632 ust 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do tut. Sądu Rejonowego wpłynął wniosek pokrzywdzonej o umorzenie postępowania karnego wobec M. D. z uwagi na fakt, iż strony zawarły ugodę dot. wszystkich toczących się pomiędzy nimi postępowań, mocą której zobowiązały się do polubownego załatwienia spraw. W myśl art. 59a § 1 kk jeżeli przed rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji sprawca, który nie był uprzednio skazany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzonym, w szczególności w wyniku mediacji i naprawił szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie, umarza się, na wniosek pokrzywdzonego, postępowanie karne o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, a także o występek przeciwko mieniu zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jak również o występek określony w art. 157 § 1 . § 2. Jeżeli czyn został popełniony na szkodę więcej niż jednego pokrzywdzonego, warunkiem zastosowania § 1 jest pojednanie się, naprawienie przez sprawcę szkody oraz zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę w stosunku do wszystkich pokrzywdzonych. § 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli zachodzi szczególna okoliczność uzasadniająca, że umorzenie postępowania byłoby sprzeczne z potrzebą realizacji celów kary. Mając na względzie treść § 1 tego artykułu, zważywszy na fakt, iż w nn sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w § 3 (oskarżony nie był karany – k. 423, czyn nie cechuje się znaczną społeczną szkodliwością), należało orzec jak wyżej.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę