III K 889/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuW sprawie o sygnaturze III K 889/22 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. wydał wyrok skazujący oskarżonego C.S. za nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Do zdarzenia doszło 1 października 2021 roku w Warszawie, gdy oskarżony, kierując samochodem, na skrzyżowaniu ulic nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa rowerzyście M.W. poruszającemu się po ścieżce rowerowej. W wyniku tego zdarzenia rowerzysta doznał szeregu obrażeń ciała, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni. Sąd, uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 k.k., wymierzył mu karę 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzeczono wobec oskarżonego obowiązek uiszczenia na rzecz poszkodowanego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 1000 zł. Oskarżony został również obciążony kosztami sądowymi w kwocie 480 zł tytułem opłaty.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie odpowiedzialności karnej za nieustąpienie pierwszeństwa rowerzyście na przejeździe dla rowerów i zasądzenie zadośćuczynienia.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy nieustąpienie pierwszeństwa rowerzyście na przejeździe dla rowerów stanowi naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym skutkujące odpowiedzialnością karną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nieustąpienie pierwszeństwa rowerzyście na przejeździe dla rowerów stanowi nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony, kierując pojazdem, naruszył przepisy Prawa o Ruchu Drogowym, w tym obowiązek zachowania szczególnej ostrożności i ustąpienia pierwszeństwa rowerzyście na wyznaczonym przejeździe. Działanie to doprowadziło do wypadku i obrażeń ciała pokrzywdzonego.
Jaka kara jest adekwatna za nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego z obrażeniami ciała trwającymi dłużej niż 7 dni?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kara grzywny w określonej liczbie stawek dziennych oraz obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Uzasadnienie
Sąd, stosując art. 177 § 1 k.k. i art. 37a § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed 1.10.2023r.), wymierzył karę grzywny, uwzględniając sytuację materialną oskarżonego (wysokość stawki dziennej). Jednocześnie, na podstawie art. 46 § 1 k.k., zasądził zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 177 § § 1
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie wypadku w ruchu lądowym.
k.k. art. 37a § § 1
Kodeks karny
Możliwość orzeczenia grzywny zamiast kary ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Pomocnicze
p.r.d. art. 3 § ust. 1
Prawo o Ruchu Drogowym
Obowiązek zachowania szczególnej ostrożności.
p.r.d. art. 25 § ust. 1
Prawo o Ruchu Drogowym
Obowiązek ustąpienia pierwszeństwa.
p.r.d. art. 27 § ust. 1
Prawo o Ruchu Drogowym
Obowiązek ustąpienia pierwszeństwa rowerzystom na przejazdach dla rowerów.
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Zasada stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym • nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa • spowodował nieumyślnie wypadek • naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni • uiszczenia na rzecz M. W. zadośćuczynienia za doznaną krzywdę
Skład orzekający
Justyna Kaczanowska-Bednarczuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności karnej za nieustąpienie pierwszeństwa rowerzyście na przejeździe dla rowerów i zasądzenie zadośćuczynienia."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy wypadek drogowy spowodowany nieustąpieniem pierwszeństwa, co jest częstym problemem. Pokazuje konsekwencje prawne takich zdarzeń.
“Kierowco, uważaj na rowerzystów! Sąd skazał za wypadek na przejeździe rowerowym.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 1000 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III K 889/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. , III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Justyna Kaczanowska-Bednarczuk Protokolant: Dagmara Szalow W obecności Prokuratora: zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 14.09.2023r.; 9.11.2023r. sprawy C. S. s. S. i E. , ur. (...) w W. oskarżonego o to, że: w dniu 1 października 2021 roku w W. na skrzyżowaniu ulic (...) , kierując samochodem osobowym marki T. (...) o nr rej. (...) , jadąc jezdnią ulicy (...) od ulicy al. (...) w kierunku ulicy (...) na wyznaczonym przejeździe dla rowerów jezdni ulicy (...) , nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1, art. 25 ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o Ruchu Drogowym (Dz.U.2022.988 z dnia 2022.05.11) w ten sposób, że nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa jadącemu po ścieżce rowerowej wyznaczonej na ulicy (...) rowerzyście M. W. poruszającym się rowerem marki (...) w wyniku czego spowodował nieumyślnie wypadek, w którym M. W. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy bez utraty przytomności, rozległego otarcia naskórka okolicy ciemieniowo-czołowej lewej, stłuczenia obu stawów kolanowych z otarciami naskórka, skręcenia i otarcia naskórka obu stawów skokowych, uraz stopy prawej ze zwichnięciem palca IV-go w stawie śródstopno-paliczkowym ze złamaniem w obrębie dalszego końca IV-tej kości śródstopia prawego, potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały u ww. naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni, tj. o czyn z art. 177 § 1 k.k. orzeka: oskarżonego C. S. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 177 § 1 k.k. skazuje go, a na podstawie art. 177 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1.10.2023r. w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych; na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek uiszczenia na rzecz M. W. zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 1.000 zł (tysiąca złotych); zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 480 zł tytułem opłaty, zwalniając go od ponoszenia wydatków.