III K 85/25

Sygn. akt III K 85/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2025 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. , w III -cim Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Katarzyna Sztandar Ławnicy: Zbigniew Dwornik, Ewa Gosławska Protokolant: Lena |Jasińska w obecności Prokuratora: Piotra Gębarowskiego po rozpoznaniu w dniu: 30 października 2025r. sprawy K. A. (1) córki K. i E. z domu P. urodzonej (...) w P. oskarżonej o to, że: w dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21.30 na skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowości K. | R. , N. i M. w gminie R. , powiat (...) , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z E. P. , D. P. oraz co najmniej czterema nieustalonymi sprawcami, dokonała rozboju na osobie D. D. (1) , w ten sposób, że nakłoniła pokrzywdzonego do przyjazdu na miejsce zdarzenia pod pozorem spotkania towarzyskiego, a następnie stała w pobliżu, gdy wyżej wskazane osoby zadawały pokrzywdzonemu ciosy rękoma, metalową rurką i kijem bejsbolowym oraz kopały go , przy czym jeden z bijących dokonał zaboru srebrnego plecionego łańcuszka, bez przywieszki o wartości 300 zł., w ten sposób, że zerwał go z szyi pokrzywdzonego, a nadto grożąc pozbawieniem życia, żądali dokonania przelewu w kwocie 50.000 zł., a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, krwiaków w powłokach głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 kk , trwający nie dłużej niż 7 dni, tj. o czyn z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk orzeka: 1. w miejsce zarzucanego czynu oskarżoną K. A. (1) uznaje za winną tego, że w dniu 18 maja 2023 roku, w miejscowości K. , powiat (...) , woj. (...) , udzieliła pomocy E. P. i D. P. (co do których postępowanie karne prawomocnie zakończono) w dokonaniu czynu zabronionego w ten sposób, że nakłoniła D. D. (1) do przyjazdu samochodem na miejsce zdarzenia, tj. skrzyżowanie dróg wiodących od miejscowości K. , N. i M. , pod pozorem spotkania towarzyskiego z nią, a następnie wspólnie z nim tam przyjechała, czym ułatwiła E. P. , D. P. i innym nieustalonym osobom wzięcie udziału w pobiciu D. D. (1) , w którym narażali go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wywołania skutku wskazanego w art. 157§1 kk w ten sposób, że kopali i zadawali pokrzywdzonemu ciosy rękoma w głowę, okolice twarzy, kończyn dolnych i tułowia, przy czym E. P. zadawał pokrzywdzonemu także ciosy metalową rurką o długości 84 cm i przekroju 3 cm, co stanowiło użycie innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu w rozumieniu art. 159 kk , a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, tj. obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni, przy czym swoim zachowaniem wyczerpała dyspozycję art. 18§3 kk w zw. z art. 158§1 kk w zw. z art. 4§1 kk w brzmieniu obowiązującym przed 1 października 2023r. i za to na podstawie art. 19§1 kk w zw. z art. 158§1 kk wymierza jej karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 63§1 kk zalicza oskarżonej na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 19 maja 2023 roku, godz. 21:00 do 19 października 2023 roku, godz. 21:00, 3. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 85/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) K. A. (1) - Oskarżona o to, że w dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21:30 na skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowości K. , N. i M. w gminie R. , powiat (...) , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z E. P. , D. P. oraz co najmniej czterema nieustalonymi sprawcami, dokonała rozboju na osobie D. D. (1) w ten sposób, że nakłoniła pokrzywdzonego do przyjazdu na miejsce zdarzenia, pod pozorem spotkania towarzyskiego, a następnie stała w pobliżu, gdy wyżej wskazane osoby zadawały pokrzywdzonemu ciosy rękoma, metalową rurką i kijem bejsbolowym oraz kopały go, przy czym jeden z bijących dokonał zaboru srebrnego plecionego łańcuszka bez przywieszki, o wartości 300 zł., w ten sposób, że zerwał go z szyi pokrzywdzonego, a nadto grożąc pozbawieniem życia, żądali dokonania przelewu kwoty 50.000 zł., a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, krwiaków w powłokach głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 kk , trwający nie dłużej niż 7 dni, tj. o czyn z art. 280§2 kk w zb. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk . - Uznana za winną tego, że w dniu 18 maja 2023 roku, w miejscowości K. , powiat (...) , woj. (...) , udzieliła pomocy E. P. i D. P. (co do których postępowanie karne prawomocnie zakończono) w dokonaniu czynu zabronionego w ten sposób, że nakłoniła D. D. (1) do przyjazdu samochodem na miejsce zdarzenia, tj. skrzyżowanie dróg wiodących od miejscowości K. , N. i M. , pod pozorem spotkania towarzyskiego z nią, gdzie wspólnie z nim przyjechała, czym ułatwiła E. P. , D. P. i innym nieustalonym osobom wzięcie udziału w pobiciu D. D. (1) , w którym narażali go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wywołania skutku wskazanego w art. 157§1 kk w ten sposób, że kopali i zadawali pokrzywdzonemu ciosy rękoma w głowę, okolice twarzy, kończyn dolnych i tułowia, przy czym E. P. zadawał pokrzywdzonemu także ciosy metalową rurką o długości 84 cm i przekroju 3 cm, co stanowiło użycie innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu w rozumieniu art. 159 kk , a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, tj. obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni, przy czym swoim zachowaniem wyczerpała dyspozycję art. 18§3 kk w zw. z art. 158§1 kk w zw. z art. 4§1 kk w brzmieniu obowiązującym przed 1 października 2023r. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Jesienią 2022r. K. A. (1) nawiązała znajomość z D. D. (1) za pośrednictwem F. . Od tego czasu oboje wymieniali się wiadomościami. Nie spotykali się osobiście. W tym czasie K. A. (1) miała od około trzech lat chłopaka E. P. , a D. D. (1) pozostawał w związku z inną kobietą. W pewnym momencie E. P. przeczytał wiadomości wymieniane między nimi i bardzo się tym zdenerwował. Był zazdrosny i chciał aby K. zerwała ten kontakt. Ona jednak nie chciała tego uczynić zapewniając E. , że D. jest tylko jej kolegą. E. nie wierzył w te zapewnienia, był bardzo zbulwersowany i postawił warunek, że albo on albo D. . Chciał też spotkać się osobiście z D. aby wyjaśnić tę sytuację. K. początkowo nie chciała się na to zgodzić, ale w końcu uległa namowom E. . Zaaranżowała spotkanie z D. . K. się na (...) ustalili, że w dniu 18 maja 2023r., w godzinach wieczornych D. przyjedzie po nią i pojadą do jego domu, bo w tym czasie jego partnerka będzie w pracy i wróci dopiero o godz. 2:00. Podczas wymiany wiadomości tekstowych i głosowych K. A. (2) zapewniła D. , że będą sami. Nie powiedziała D. , że jej chłopak chce się z nim spotkać. Zgodnie z ustaleniami, w dniu 18 maja 2023r., około godz. 21:30 D. D. (1) przyjechał po nią samochodem pożyczonym od kolegi. Miał ze sobą alkohol zakupiony na prośbę K. . Dziewczyna wskazała dokładnie adres w K. R. , gdzie będzie na niego czekać. Gdy przyjechał, wsiadła do samochodu i wtedy zobaczyli się po raz pierwszy. D. D. (1) był przekonany, że pojadą wspólnie do jego domu w (...) . Ona jednak powiedziała, żeby pojechał prosto. Zdziwił się, ponieważ wiedział, że tam kończy się wieś i jest las, ale pojechał w kierunku skrzyżowania w kształcie litery T przy kompleksie leśnym. Zapytał w którą stronę ma jechać, na co ona odparła, że w lewo. Gdy skręcił, od razu zauważył samochód marki O. (...) zaparkowany na poboczu drogi. Kierował nim D. P. . Z przeciwka wyjechał samochód nieustalonej marki, który zajechał mu drogę. Z tego auta, z miejsca pasażera, gwałtownie wysiadł E. P. i zaczął biec w kierunku samochodu D. D. (1) . W ręku trzymał metalową rurkę. Widząc to, D. próbował wykonać manewr cofania, ale od tyłu zajechał mu drogę wskazany wyżej samochód O. (...) . Doszło do zderzenia obu pojazdów, samochód kierowany przez D. uderzył w znak drogowy i przetoczył się do rowu. D. D. (1) zauważył, że z samochodu, który od przodu zajechał mu drogę wysiadło jeszcze co najmniej trzech mężczyzn, a z samochodu z tyłu, co najmniej dwóch. K. A. (1) krzyknęła do D. „Co ty robisz?!“ „To jest mój chłopak“. E. P. podbiegł do samochodu wulgarnie domagając się otworzenia drzwi pod groźbą jego zniszczenia. W tym samym czasie drzwi pasażera zostały otworzone przez jednego z mężczyn, który wcześniej znajdował się w samochodzie O. (...) . Mężczyzna ten trzymał w ręku kij bejsbolowy i próbował nim uderzyć w twarz D. D. (1) . Pomógł wysiąść z tego samochodu K. A. (1) , po czym kilka razy uderzył tym kijem D. D. (1) w twarz. E. P. wyciągnął D. D. (1) z samochodu. Pokrzywdzony widział nieustaloną ilość mężczyzn, którzy przybyli wraz z napastnikami. Zaczął uciekać. E. P. biegnąc za nim, uderzył go trzykrotnie metalową rurką w plecy. D. D. (1) przewrócił się. Wtedy napastnicy, w nieustalonej ilości, zaczęli go kopać i bić pięściami, w szczególności w okolice twarzy, głowy, pleców, nóg i korpusu. Próbował wstać aby uciec, ale za każdym razem był przewracany i bity. Czuł, że ktoś dociska jego twarz butem do ziemi. Mężczyźni grozili mu pozbawieniem życia, z wypowiadanych przez nich słów zrozumiał, żądanie dokonania przez niego przelewu na kwotę 50.000 zł. W pewnym momencie poczuł, że jeden ze sprawców zerwał mu z szyi srebrny łańcuszek. Podczas zdarzenia nikt nie przeszukiwał mu kieszeni odzieży. W tym czasie K. A. (1) stała obok O. (...) i przyglądała się zajściu. Po pewnym czasie mężczyźni zaprzestali bicia pokrzywdzonego. Wsiedli do dwóch samochodów, którymi przyjechali na miejsce zdarzenia. K. A. (1) wsiadła do O. (...) . Gdy auta odjechały, D. D. (1) zadzwonił do swojego szwagra i na numer alarmowy. W czasie zajścia pokrzywdzony miał w kieszeni pieniądze w kwocie około 2.000 zł. oraz trzy telefony komórkowe o łącznej wartości 3.800 zł. w samochodzie, którym przyjechał. Ani pieniądze ani żaden z telefonów nie zostały zabrane przez sprawców. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, tj. obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni. K. A. (1) jest panną, o wykształceniu (...) , bez zawodu, utrzymuje się z prac dorywczych i jej miesięczne dochody wynoszą około 1.500 zł. Nie była dotychczas karana. D. P. i E. P. zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z 6 grudnia 2023r., sygn akt (...) , utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Ł. z 27 marca 2025r, sygn akt (...) za pobicie D. D. (1) , tj. D. P. za czyn z art. 158§1 kk na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, a E. P. za czyn z art. 159 kk na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. wyjaśnienia K. A. (1) k.492-494 wyjaśnienia E. P. k.561-563 zeznania D. D. (1) k.3-4, wyjaśnienia K. A. (2) k.492-494 zeznania D. D. (1) k.3-4, 686-689 opinia lekarska k.87-88, 578-579 wywiad środowiskowy k.364-365, oświadczenie k.882 karta karna k.290 wyroki k.728-729, 828 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Sąd analizując dowody zebrane w sprawie uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że K. A. (1) działając wspólnie i w porozumieniu z D. P. , E. P. i innymi nieustalonymi sprawcami dokonała zarzucanego jej aktem oskarżenia przestępstwa w postaci rozboju na osobie D. D. (1) , tj. czynu z art. 280§2 kk . D. P. i E. P. zostali już prawomocnie skazani za pobicie D. D. (1) ( art. 158§1 kk , art. 159 kk ). K. A. (1) została uniewinniona wyrokiem Sądu I instancji, przy czym wyrok wobec niej został uchylony wyrokiem Sądu II instancji i sprawa w tym zakresie została przekazana Sądowi Okręgowemu celem ponownego rozpoznania. Sąd I instancji, powtórnie rozpoznając sprawę uznał, że rozstrzygnięcia w tej sytuacji wymaga przede wszystkim fakt, czy K. A. (1) również wzięła udział w pobiciu D. D. (1) czy też swoim zachowaniem udzieliła pomocy innym sprawcom w dokonaniu pobicia pokrzywdzonego. Na wiarę zasługują zeznania D. D. (1) , albowiem pokrzywdzony przekonywująco opisał okoliczności zdarzenia. Z jego relacji wynika, że wymieniał się wiadomościami z K. A. (1) na M. . Nie chciał aby dowiedziała się o tym jego partnerka, dlatego utworzył nawet fikcyjne konto, na którym prowadził korespondencję z K. A. (1) . W dniu 18 maja 2023r., około godz. 21:30 przyjechał samochodem do miejscowości K. , gdzie czekała na niego K. . Pierwszy raz spotkali się osobiście. Wcześniej umówili się, że pojadą do jego domu, ponieważ jego partnerka miała wrócić z pracy dopiero o godz. 2:00. D. D. (1) miał ze sobą alkohol zakupiony na prośbę K. . Zdziwił się, gdy K. będąc już w samochodzie powiedziała aby jechał dalej prosto. Wiedział, że tam jest koniec wsi i las. Pojechał jednak zgodnie ze wskazaniem dziewczyny. Gdy na skrzyżowaniu dróg został zaatakowany przez nieznanych mężczyzn, od razu domyślił się, że K. go wystawiła. Zeznania D. D. (1) cechuje stanowczość i konsekwencja w toku całego postępowania. Sama oskarżona przedstawiła nieco inną wersję zdarzenia, przy czym w ocenie Sądu nie jest ona przekonywująca. Początkowo twierdziła, że w ogóle nie mówiła E. P. o zamiarze spotkania z D. D. (1) . Dopiero w dalszej części postępowania przyznała ten fakt. Podała, że E. przeczytał jej korespondencję z D. i był bardzo zazdrosny. Chciał spotkać się z nim aby wyjaśnić to. Ona tłumaczyła mu, że D. jest tylko jej kolegą i nic ich nie łączy. E. jednak nie chciał zmienić zdania. Wiedział, że ma dojść do spotkania na skrzyżowaniu, ponieważ przeczytał ich wiadomości. Zdaniem oskarżonej E. wiedział również, że miała jechać z D. do jego domu, bo jego partnerka była w pracy. To też przeczytał. Umawiając się z D. , nie powiedziała mu, że E. chce się z nim spotkać, bo nie sądziła, że go pobije. K. A. (1) wyjaśniła również, że podczas jazdy samochodem D. D. (1) złapał ją za kolano i powiedział, żeby „zrobiła mu loda”. Chwycił ją również za piersi. Jechał bardzo wolno, dlatego ona otworzyła drzwi auta, wysiadła i uciekła w pola w kierunku zabudowań jej dziadka. Nie była na miejscu zdarzenia i nie widziała pobicia D. . Na rozprawie oskarżona odmówiła udzielania odpowiedzi na pytania zadawane przez Sąd, prokuratora i oskarżyciela posiłkowego. Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonej stanowią wyraz przyjętej przez nią linii obrony. Są sprzeczne nie tylko z zeznaniami D. D. (1) ale również z zeznaniami E. P. , z których wynika, iż uzgodnił z K. , że spotka się D. i ona o miejscu tego spotkania wiedziała. E. P. przyznał, że bardzo zdenerwował się jak przeczytał korespondencję K. z D. . Ona tłumaczyła, że to tylko jej kolega, ale on nie wierzył i chciał się z nim spotkać aby to wyjaśnić. Początkowo twierdził, że gdy 18 maja 2023r., w godzinach wieczornych stał pod (...) w (...) z chłopakami, to jeden z kolegów powiedział mu, że widział jak K. wsiada do samochodu jakiegoś chłopaka w K. . Wtedy E. poprosił innego kolegę, żeby pojechał z nim samochodem do K. . Kolega kierował, a on siedział na miejscu pasażera. Był wściekły, bo spodziewał się, że K. go zdradza. Gdy tak jeździli zauważyli samochód, którym jechał D. D. (1) z K. . Wtedy wyskoczył z auta, dobiegł do drzwi kierowcy, wyciągnął D. z auta i pobił go. W końcowej fazie śledztwa E. P. zmienił swoją relację i podał, że gdy przeczytał komunikację K. z D. to był tak zbulwersowany, że zażądał aby zerwała z nim kontakt i postawił warunek, że albo on albo D. . Powiedział też, że musi się z nim spotkać. K. początkowo nie chciała się zgodzić, ale E. zagroził, że to koniec ich relacji. Po jakimś czasie, gdy sytuacja była cały czas napięta, K. zgodziła się zaaranżować spotkanie z D. tak aby mógł w nim uczestniczyć również E. . Wiedziała, że do spotkania ma dojść na końcu wsi, dlatego tam kazała jechać D. . Na skrzyżowaniu dróg czekał już E. i tam następnie doszło do pobicia D. . Na rozprawie E. P. podał, że po opuszczeniu Aresztu Śledczego rozstał się z K. . Odnosząc się do zdarzenia zeznał, że K. dobrze wiedziała gdzie on zamierza spotkać się z D. , dlatego kazała mu przyjechać w to ustalone miejsce. Powiedział jej, że chce z nim porozmawiać, ale ona mogła domyślać się, że go pobije, ponieważ dobrze go znała i widziała jak jest zbulwersowany tą sytuacją. Potwierdził relację D. D. (1) wskazującą, że K. była obecna na miejscu zdarzenia i stwierdził, że wcześniej temu zaprzeczał, ponieważ chciał ją chronić, Jego brat D. P. początkowo twierdził, że nic nie wie o pobiciu D. D. (1) . Potem przyznał, że będąc pod (...) w (...) , E. powiedział mu, że jedzie do K. , bo K. ma tam spotkać się z jakimś chłopakiem. On pojechał za nim swoim samochodem. Dojechał do skrzyżowania, gdzie doszło do pobicia D. D. (1) . E. pobił go z zazdrości, bo prowadził korespondencję z K. . Na rozprawie przyznał, że E. ustalił z K. , że przyjedzie na skrzyżowanie z D. , ponieważ on chciał się z nim spotkać i wyjaśnić charakter jego relacji z K. . Zarówno on jak i E. czekali tam na nich. Gdy przyjechali, to D. Z. pobity przez E. . K. była obecna podczas zajścia. Wcześniej o tym nie mówił, ponieważ chciał chronić siebie i K. . Sąd analizując wskazane wyżej relacje uznał, iż niwątpliwym jest, że K. A. (1) wiedziała, że na miejscu zdarzenia czeka E. P. , dlatego kazała D. D. (1) jechać w tamtym kierunku. Sam pokrzywdzony przyznał, że był tym zdziwiony, ponieważ umawiali się, że pojadą do jego domu, który znajdował się w innym kierunku. Gdy doszło do zajścia, to pokrzywdzony od razu pomyślał, że K. wystawiła go. W końcowej fazie śledztwa E. P. także przyznał, że ustalił z K. , że do spotkania dojdzie w tym miejscu i fakt ten potwierdził na rozprawie. Z przedstawionych wyżej relacji nie wynika wprost, że K. A. (1) wiedziała, że E. pobije D. , ale niewątpliwie znając E. oraz okoliczności zaistniałej sytuacji mogła się tego domyślać. E. P. był o nią zazdrosny, a gdy dowiedział się o prowadzonej przez K. z D. konwersacji to jak sam przyznał wpadł w szał i był wściekły. Postawił K. warunek, że albo on albo D. . Powiedział też, że chce porozmawiać z D. aby wyjaśnić charakter tej relacji. K. początkowo nie chciała się zgodzić, ale zagroził, że sam zerwie z nią. Sytuacja była cały czas napięta i po pewnym czasie K. zgodziła się na zaaranżowanie spotkania. Od razu nasuwa się pytanie, dlaczego do spotkania nie doszło podczas dnia, w obecności innych ludzi – np. w mieście, kawiarni, tylko doszło do niego w godzinach wieczornych, gdy było już ciemno i to w odludnym miejscu za wsią w rejonie lasu. Już te warunki spotkania powinny wzbudzić u K. A. (1) obawę, że E. może pobić D. . Dlatego wersja według której E. P. spotykał się w takich okolicznościach z D. D. (1) aby z nim tylko porozmawiać – nie jest przekonywująca. Dziwi także fakt, dlaczego K. A. (1) umawiając się na spotkanie z D. , nie powiedziała mu, że jej chłopak E. chce z nim porozmawiać aby wyjaśnić charakter ich relacji, tylko zatajając ten fakt, sprytnie zwabiła go na miejsce zdarzenia. Gdyby bowiem D. D. (1) wiedział, że ma spotkać się z chłopakiem K. wieczorem w lesie, to niewątpliwie nie zdecydowałby się na takie spotkanie. Powyższe okoliczności wskazują więc, że K. A. (1) pomogła sprawcom w pobiciu D. D. (1) , ponieważ nakłoniła go do przyjazdu samochodem na miejsce zdarzenia, gdzie następnie sprawcy dokonali jego pobicia. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania zgodna z zarzutem 3.2. Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem 1 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art. 18§3 kk jako pomocnik ponosi odpowiedzialność ten, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie. Wobec tego, że strona podmiotowa pomocnictwa wyraża się w umyślności zachowania, pomocnik musi mieć co najmniej świadomość, do jakiego czynu zabronionego może udzielić pomocy, godząc się na to ( wyrok SN z 07.03.2018r., II KK 354/17). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że K. A. (1) swoim zachowaniem ułatwiła E. P. , D. P. i innym nieustalonym sprawcom dokonanie pobicia D. D. (1) i w tym zakresie towarzyszył jej zamiar ewentualny. Oskarżona nakłaniając pokrzywdzonego do przyjazdu samochodem w rejon skrzyżowania znajdującego się w obrębie lasu, w miejscu odosobnionym, pod osłoną nocy, gdzie czekał jej chłopak, zdenerwowany i zbulwersowany faktem utrzymywania przez nią znajomości z pokrzywdzonym mimo jego wyraźnego sprzeciwu – obiektywnie oceniając – mogła przewidywać, że D. D. (1) zostanie pobity i na to się godziła, czym ułatwiła sprawcom popełnienie przestępstwa pobicia D. D. (1) ( art. 18§3 kk w zw. z art. 158§1 kk ). Jednocześnie Sąd uznał, że brak jest podstaw do uznania, że K. A. (1) wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi sprawcami wzięła udział w pobiciu D. D. (1) , ponieważ okoliczności faktyczne wskazują, że była obecna podczas zajścia, ale jedynie je obserwowała nie biorąc w nim żadnego udziału. Jej postawa była całkowicie bierna, nie zagrzewała ani nie zachęcała sprawców do bicia. Dlatego nie można w tym zakresie przypisać jej sprawstwa. 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. A. (1) 1, 2 Na korzyść oskarżonej poczytano dotychczasową niekaralność i dobrą opinię srodowiskową. Na niekorzyść uwzględniono sposób działania wyrażający się w celowym i podstępnym zwabieniu pokrzywdzonego do miejsca zajścia. W ocenie Sądu wymierzona kara pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy jest współmierna do stopnia winy oskarżonej, wagi czynu i stopnia jego społecznej szkodliwości. K. A. (1) była w tej sprawie tymczasowo aresztowana od dnia 19 maja 2023r., godz. 21:00 do dnia 7 listopada 2023r., godz. 15:40. Z uwagi na powyższe Sąd zaliczył oskarżonej w oparciu o art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 19 maja 2023r., godz. 21:00 do 19 października 2023r., godz. 21:00, co czyni karę za wykonaną w całości. Sąd zgodnie z art. 4§1 kk zastosował przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023r. jako, że są względniejsze aniżeli obowiązujące w chwili orzekania. Czyn z art. 158§1 kk był do tej daty zagrożony karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 3 lat, a od tej daty karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Na podstawie art. 63§1 kk zaliczono oskarżonej na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 19 maja 2023r., godz. 21:00 do 19 października 2023r., godz. 21:00. 6. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Zgodnie z art. 2 ust 1 pkt. 3 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych - Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa opłatę oraz na podstawie art. 627 kpk zwrot wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa. 7. PODPIS