III K 815/14

Sygn. akt III K 815/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący S.S.R. Anna Glijerska-Socha Protokolant Monika Suchecka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. sprawy: A. W. urodz. (...) w K. syna E. , E. z domu J. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 11 maja 2010 roku do 31 października 2011 roku w G. w woj. (...) , uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy i wyroków sądu obowiązku alimentacyjnego na rzecz córek A. i M. W. przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 k.k. II. w okresie od 1 stycznia 2012 roku do 31 października 2012 roku w G. w woj. (...) , uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy i wyroków sądu obowiązku alimentacyjnego na rzecz córek A. i M. W. przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 k.k. III. w okresie od 1 grudnia 2012 roku do 10 lipca 2013 roku w G. w woj. (...) , uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy i wyroków sądu obowiązku alimentacyjnego na rzecz córek A. i M. W. przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 k.k. I. oskarżonego A. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I, II i III części wstępnej wyroku, z tym, iż w odniesieniu do czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku przyjmuje za czas popełnienia czynu okres od lutego 2012 roku do 31 października 2012 roku, to jest występków z art. 209 § 1 k.k. i za czyny te na podstawie art. 209 § 1 k.k. wymierza mu kary: za czyn I – karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn II – karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn III - karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy wymierzone wobec oskarżonego A. W. kary pozbawienia wolności i wymierza temuż oskarżonemu karę łączną roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. zawiesza warunkowo tytułem próby na okres lat 3 (trzech), III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich córek A. W. (2) i M. W. , IV. zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza mu opłaty. Sygnatura akt III K 815/14 UZASADNIENIE Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny : Oskarżony A. W. (1) jest ojcem A. W. (2) urodzonej (...) oraz M. W. urodzonej (...) Matką dzieci jest W. M. , która od 26 lipca 2008r. pozostawała w związku małżeńskim z oskarżonym. W. M. w dniu 24 kwietnia 2010r. wraz z dziećmi wyprowadziła się od oskarżonego i zamieszkała ze swoją matką . Od tego czasu oskarżony zaprzestał systematycznego łożenia na utrzymanie dzieci, nie utrzymywał z nimi żadnych kontaktów, nie interesował ich losem i wychowaniem , nie pomagał finansowo w ich utrzymaniu. W. M. od listopada 2011r. pracuje w F. W. z wynagrodzeniem 1600 zł. Uzyskiwane dochody nie wystarczają jej na utrzymanie dzieci i zaspokojenie ich podstawowych potrzeb. Od kwietnia 2010r. korzysta z pomocy swojej matki , u której mieszka i która ponosi koszty utrzymania mieszkania, koszty wyżywienia , opiekuje się dziećmi, podczas gdy ich matka jest w pracy . Bez pomocy matki W. M. nie byłaby w stanie opiekować się córkami i ich utrzymać. W. M. korzystała z pomocy opieki społecznej w postaci zasiłków celowych na zakup żywności oraz zasiłków okresowych z powodu bezrobocia w 2010r. , w listopadzie i grudniu 2011r. i w lipcu 2013r. Dowód: odpisy skrócone aktów urodzenia /k- 13, 14/ zeznania świadka W. M. /k- 6-7, 56/ karta świadczeń klienta /k- 10-11/ wyjaśnienia oskarżonego A. W. (1) /k- 34/ Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 23 listopada 2005r. zasądzono od oskarżonego na rzecz A. W. (2) alimenty w kwocie po 250 zł. miesięcznie poczynając od 5 sierpnia 2005r. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 27 marca 2012r. / IV RC 1011/11 zasądzono od oskarżonego na rzecz A. W. (2) oraz M. W. alimenty w kwotach po 800 zł. miesięcznie poczynając od dnia 10 lutego 2012r. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 lipca 2013r. / sygn. akt I C 627/13 małżeństwo oskarżonego i W. M. zostało rozwiązane przez rozwód. Powyższym wyrokiem obowiązek alimentacyjny oskarżonego na rzecz małoletnich córek A. i M. W. ustalono na kwoty po 400 zł. miesięcznie . Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 23 listopada 2005r./k- 23/ wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 27 marca 2012r./k- 22/ wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 lipca 2013r./k- 24-25/ W. M. pobierała świadczenia z funduszu alimentacyjnego na M. W. w okresie od 1 lipca 2013r. do 31 lipca 2013r. w wysokości 500 zł. , w okresie od 1 sierpnia 2013r. do 30 września 2013r. w wysokości 400 zł. zaś na A. W. (2) w okresie od 1 sierpnia 2013r. do 30 września 2013r. w wysokości 400 zł. miesięcznie. W. M. w dniu 17 lipca 2014r. złożyła wniosek o ściganie oskarżonego. Dowód: zeznania świadka W. M. /k- 6-7, 56/ pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z wnioskiem o ściganie /k- 2/ pismo (...) w G. z dnia 14 sierpnia 2014r./k- 17/ Oskarżony A. W. (1) był zarejestrowany w PUP w W. jako osoba bezrobotna w okresach od : 18.02.2009r. do 10.05.2010r. bez prawa do zasiłku , został wyłączony z ewidencji z powodu niezgłoszenia się w terminie, 4.08.2011r. do 23.09.2011r. – bez prawa do zasiłku , został wyłączony z ewidencji z powodu podjęcia zatrudnienia, 20.08.2013r. do 26.06.2014r. – bez prawa do zasiłku , został wyłączony z ewidencji z powodu niezgłoszenia się w wyznaczonym terminie. Dowód: pismo PUP w W. z dnia 6.08.2014r/k- 15/ wyjaśnienia oskarżonego A. W. (1) /k- 34/ Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym (...) w związku z brakiem realizacji rat alimentacyjnych na wniosek W. M. prowadzi postępowanie egzekucyjne . Oskarżony A. W. (1) rozpoczął dokonywanie wpłat do Komornika z tytułu alimentów na dzieci w dniu 11 lipca 20013r. Dowód: pismo komornika z dnia 21.08.2014r./k- 21/ karta rozliczeniowa /k- 26-27/ Tytułem alimentów oskarżony do rąk W. M. uiścił następujące wpłaty: w listopadzie 2011r. w kwocie 1400 zł. w grudniu 2011r. w kwocie 826, 50 zł., w styczniu 2012r. w kwocie 929, 75 zł., w listopadzie 2012r. w kwocie 4488 zł. Oskarżony A. W. (1) był dotychczas karany sądownie za czyn z art. 190§1 kk wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 9 stycznia 2014r. Dowód: dane o karalności oskarżonego /k- 29/ Oskarżony A. W. (1) słuchany w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i podał, że w okresach objętych zarzutami nie płacił rat alimentacyjnych na swoje dzieci, co było spowodowane brakiem pracy i stałych dochodów . Podał, że jak pracował przekazywał przez Komornika pieniądze dla dzieci a jak przestał pracować nie miał z czego płacić / k- 34/ . Na rozprawę główną oskarżony się nie stawił rezygnując tym samym z możliwości przedstawienia swojego stanowiska co do zarzucanych mu czynów. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje: Sprawstwo i wina oskarżonego A. W. (1) w zakresie zarzucanych mu czynów z modyfikacją wskazaną w części dyspozytywnej wyroku nie budzi żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują zeznania świadka W. M. , dokumenty w postaci odpisów skróconych aktów urodzenia /k- 13, 14/, karty świadczeń klienta /k- 10-11/, wyroków Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 23 listopada 2005r./k- 23/, Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 27 marca 2012r./k- 22/ , Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 lipca 2013r./k- 24-25/, pisemnego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa wraz z wnioskiem o ściganie /k- 2/, pisma (...) w G. z dnia 14 sierpnia 2014r./k- 17/, pisma PUP w W. z dnia 6.08.2014r/k- 15/ , pisma komornika z dnia 21.08.2014r./k- 21/ i karty rozliczeniowej /k- 26-27/ a także wyjaśnienia samego oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym . Powyższe dowody są spójne, wzajemnie ze sobą korespondujące i tworzące jednolitą całość wobec czego Sąd uznał je za wiarygodne . Oskarżony A. W. (1) swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstw z art. 209§1 kk . albowiem uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy i wyroków sądu obowiązku opieki poprzez niełożenie na utrzymanie małoletnich córek A. i M. W. narażając je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym czynił to w sposób uporczywy w okresie od 11 maja 2010r. do 31 października 2011r., w okresie od lutego 2012r. do 31 października 2012r. i od 1 grudnia 2012r. do 10 lipca 2013r. Oskarżony w tych okresach nie był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna i nie wykazywał chęci podjęcia jakiegokolwiek zatrudnienia . Przez "uporczywość" rozumie się zachowanie długotrwałe, powtarzalne, nacechowane złą wolą i nieustępliwością (por. wyr. SN z 27 II 1996 r., II KRN 200/95, Orz. Prok. i Pr. 1996, nr 10 oraz post. SA w Krakowie z 13 XII 2000 r., II Akz 289/00, KZS 2000, nr 12, poz. 28/ . Oskarżony mając obiektywną możliwość wykonania tego obowiązku, nie dopełniał go ze złej woli. Nie szukał zatrudnienia , nie utrzymywał żadnych kontaktów z córkami , nie interesował się ich losem , wychowaniem i potrzebami w żadem sposób, nie pomagał finansowo w ich utrzymaniu a zasądzone raty alimentacyjne płacił tylko przez kilka miesięcy i to w wysokości znacznie niższej od należnej. Stosownie do treści art. 133§1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka , które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Dodatkowo wskazać należy, iż do 12 lipca 2013r. alimenty na rzecz obu córek zostały ustalone oskarżonego w kwotach po 800 zł. miesięcznie począwszy od lutego 2012r. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 27 marca 2012r. / IV RC 1011/11/ . Cały ciężar wychowania i utrzymania dzieci oskarżonego spoczywał na ich matce oraz babci ze strony matki. Oskarżony poprzez swoje zachowanie narażał córki na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Chodzi tu o spowodowanie stanu bezpośredniego i konkretnego zagrożenia niemożnością zaspokojenia tych potrzeb, rozumianego jako skutek zachowania się sprawcy. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego przez pojęcie podstawowych potrzeb życiowych rozumie się nie tylko potrzeby w zakresie minimum egzystencji (wyżywienie, odzież, potrzeby higieniczne), ale również potrzeby związane z uzyskaniem niezbędnego wykształcenia i korzystaniem z dóbr kulturalnych (zob. uch. z 9 VI 1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, nr 7-8, poz. 86 oraz wyr. z 27 III 1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, nr 8, poz. 103). Odnośnie wymierzonych oskarżonemu kar sąd wziął pod uwagę szereg okoliczności wpływających na ich wymiar . Jako okoliczność obciążającą sąd potraktował karalność oskarżonego jako łagodzącą przyznanie się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Sąd uwzględnił także właściwości i warunki osobiste oskarżonego. Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe sąd baczył by były one adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów oraz do osobowości i warunków osobistych oskarżonego, przy czym miał na względzie zarówno okoliczności łagodzące jak i obciążające. Ponadto Sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze , które orzeczona kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa – mając na uwadze przede wszystkim lokalne środowisko oskarżonego. Przy wymiarze kary łącznej Sąd zastosował zasadę asperacji z prymatem absorbcji nad kumulacją biorąc pod uwagę bliski związek podmiotowo przedmiotowy pomiędzy czynami , które stanowią występki skierowane przeciwko temu samemu dobru prawnie chronionemu i zostały popełnione na szkodę tych samych pokrzywdzonych. Sąd zastosował wobec oskarżonego dobrodziejstwo w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności uznając, iż przesłanki uzasadniające warunkowe zawieszenie wykonania kary określone w art. 69§1 i 2 kk zostały zrealizowane. Oskarżony nie był dotąd karany za przestępstwo niealimentacji i zdaniem Sądu zachodzą podstawy do przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej . Wyznaczając okres próby na 3 lata Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci stosownie do art. 72§1 pkt 3 kk . Sąd z uwagi na sytuację materialną i rodzinną oskarżonego w momencie zamknięcia przewodu sądowego zwolnił go od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierzył mu opłaty. Powyższe rozstrzygnięcie oparto o przepis art. 624§1 kpk