III K 76/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego W. K. z uwagi na prawomocność wcześniejszych wyroków łącznych obejmujących wszystkie jego skazania.
Skazany W. K. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, łącząc kary z kilku spraw. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, analizując historię skazań i wcześniejsze wyroki łączne, ustalił, że wszystkie kary zostały już objęte prawomocnymi rozstrzygnięciami. Z tego powodu, na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k., sąd umorzył postępowanie jako niedopuszczalne z powodu istnienia negatywnej przesłanki procesowej (rei iudicatae).
Wniosek skazanego W. K. o wydanie wyroku łącznego, mający na celu połączenie kar orzeczonych w sprawach II K 1068/97, III K 177/97 oraz II K 1599/97, został rozpoznany przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Po szczegółowej analizie akt sprawy, wypisów z Krajowego Rejestru Karnego oraz odpisów wyroków, sąd ustalił, że skazany był objęty wieloma wyrokami sądowymi, z których część została już połączona w poprzednie wyroki łączne. W szczególności, wyroki z lat 1992-1993 zostały objęte wyrokiem łącznym z 1995 r. (II K 1167/94). Następnie, wyroki z lat 1997-1998 zostały połączone wyrokiem z 2001 r. (III K 46/01). Kolejne wyroki z lat 2006-2010 zostały objęte wyrokami łącznymi z 2010 r. (III K 190/10) i 2011 r. (III K 173/11). Sąd Okręgowy stwierdził, że wszystkie skazania W. K. zostały już uwzględnione w poprzednich postępowaniach o wydanie wyroku łącznego, a w niektórych przypadkach postępowanie zostało umorzone z uwagi na brak podstaw do wydania wyroku łącznego. Wobec prawomocności wcześniejszych rozstrzygnięć, sąd uznał, że zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci rzeczy osądzonej (rei iudicatae), co zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k. nakazuje umorzenie postępowania. W konsekwencji, sąd umorzył postępowanie, zasądził koszty pomocy prawnej z urzędu i zwolnił skazanego od kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego należy umorzyć z powodu istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci rzeczy osądzonej (rei iudicatae).
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że wyroki łączne mają atrybut prawomocności i tracą moc tylko w ściśle określonych przypadkach, np. gdy ujawni się potrzeba wydania kolejnego wyroku łącznego obejmującego kary podlegające połączeniu. W analizowanej sprawie wszystkie skazania skazanego zostały już objęte prawomocnymi wyrokami łącznymi lub postępowanie w ich przedmiocie zostało umorzone. Brak było zatem podstaw do wydania kolejnego wyroku łącznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. K. | osoba_fizyczna | skazany |
| Kinga Kaźmierska – Rataj | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu |
| Monika Berestecka | osoba_fizyczna | adwokat (pomoc prawna z urzędu) |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Negatywna przesłanka procesowa w postaci rzeczy osądzonej (rei iudicatae) stanowi podstawę do umorzenia postępowania, również w przedmiocie wydania wyroku łącznego, gdy wcześniejsze wyroki łączne obejmują te same skazania.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten, w powiązaniu z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowi podstawę do umorzenia postępowania w sprawie wydania wyroku łącznego w przypadku wystąpienia przesłanki rei iudicatae.
Pomocnicze
k.p.k. art. 575 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy sytuacji, gdy po wydaniu wyroku łącznego zapada kolejny wyrok obejmujący karę podlegającą połączeniu.
k.p.k. art. 575 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy sytuacji, gdy po wydaniu wyroku łącznego zapada kolejny wyrok obejmujący karę podlegającą połączeniu.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Określa przesłanki połączenia kar w wyroku łącznym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie prawomocnych wyroków łącznych obejmujących wszystkie skazania skazanego. Negatywna przesłanka procesowa w postaci rzeczy osądzonej (rei iudicatae).
Godne uwagi sformułowania
Problem rzeczy osądzonej może wystąpić w procesie karnym nie tylko przy orzekaniu w przedmiocie odpowiedzialności za popełniony czyn, ale także w odniesieniu m.in. do wydania wyroku łącznego. Określona w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. ujemna przesłanka procesowa zachodzi również, gdy po wydaniu prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. dojdzie do rozpoznania wniosku domagającego się wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów. Wyrokowi łącznemu bezspornie przysługuje cecha prawomocności.
Skład orzekający
Wiesław Rodziewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania o wydanie wyroku łącznego w przypadku istnienia wcześniejszych prawomocnych wyroków łącznych obejmujących te same skazania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kumulacji wyroków łącznych dla tej samej osoby.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wydaniem wyroku łącznego i stanowi przykład zastosowania instytucji rzeczy osądzonej w postępowaniu karnym. Jest to istotne dla praktyków prawa karnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy sąd nie może połączyć kar? Wyrok łączny a rzecz osądzona.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III K 76/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny Przewodniczący – SSA w SO Wiesław Rodziewicz Protokolant: Agata Herman przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu Kingi Kaźmierskiej – Rataj po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu sprawy skazanego W. K. o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k. postanowił 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. Moniki Beresteckiej kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt gorszy) złotych brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, 3. zwolnić skazanego od kosztów sądowych w sprawie zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Skazany – W. K. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego poprzez połączenie kar orzeczonych w stosunku do jego osoby w sprawach II K 1068/97, III K 177/97 oraz II K 1599/97. W oparciu o wypis z Krajowego Rejestru Karnego, odpisy wyroków znajdujących się w aktach sprawy oraz akta spraw sądowych, Sąd ustalił, iż W. K. był skazany następującymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z dnia 26 lutego 1992r. sygn. akt II K 62/92 , za czyn z art. 208 dk.k. i art. 203 § 1 dk.k. w zw. z art. 58 dk.k. i art. 10 § 2 dkk , popełniony w okresie od 20 do 25 października 199lr., na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 5.000.000 zł grzywny; 2. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z 15 czerwca 1992r., sygn. akt II K 1016/91 , za czyn z art. 208 dkk w zw. z art. 58 dkk , popełniony w okresie od 11 do 14 października 1991r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2.000.000 zł grzywny; 3. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z 7 stycznia 1993r., sygn. akt II K 852/92 , za czyn z art. 156 § 1 dkk ., popełniony 13 września 1991r., na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 4 . Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z 28 kwietnia 1993r., sygn. akt II K 663/92 , za czyn z art. 208 dkk w zw. z art. 58 dkk , popełniony 6 i 7 maja 1992r., na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 5.000.000 zł grzywny; Wyroki opisane w punktach 1, 2, 3 i 4 zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z 27 marca 1995r., sygn. akt II K 1167/94, którym wymierzono skazanemu łączną karę 3 lat pozbawienia wolności i 500 zł grzywny; 5. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z 28 kwietnia 1998r., sygn. akt II K 1068/97 , za czyn z art. 214 § 2 dkk i art. 11 § 1 dkk w zw. z art. 214 § 2 dkk , art. 58 dkk i art. 60 § 1 dkk , popełniony z 11 na 12 maja 1997r., na karę 2 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od 21 do 22 maja 1997r.; 6 . Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z 8 maja 1998r., sygn. akt III K 177/97 , za czyny: a/ z art. 210 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk , popełniony 8 czerwca 1997r., na karę 3 lat pozbawienia wolności; b/ z art. 210 § 2 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk , popełniony 8 czerwca 1997r., na karę 5 lat pozbawienia wolności; c/ z art. 210 § 2 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk , popełniony 8 czerwca 1997r., na karę 5 lat pozbawienia wolności; d/ z art. 11 § 1 dkk w zw. z art. 210 § 2 dkk i art. 60 § 1 dkk , popełniony 8 czerwca 1997r., na karę 5 lat pozbawienia wolności; przy czym wymierzono karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od 5 listopada 1997r. do 8 maja 1998r.; 7. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z 20 września 2000r., sygn. akt II K 1599/97 za czyny: a/ z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony 4 września 1997r., na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; b/ z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 204 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. , popełniony w okresie od sierpnia 1997r. do 4 września 1997r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; przy czym wymierzono skazanemu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od 9 do 10 października 1997r. Wyroki opisane w punktach 5, 6 i 7 zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 25 września 2001r., sygn. akt III K 46/01, którym wymierzono skazanemu karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. 8. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 2 lutego 2006r., sygn. akt V K 2580/05 , za czyn popełniony w dniu 14 stycznia 1991r., na podstawie art.281 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata, której wykonanie zarządzono, 9. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 12 grudnia 2007r., sygn. akt II K 1363/07 , za czyn popełniony w dniu 29 marca 2007r., na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 3 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, której wykonanie zarządzono, z zaliczeniem na poczet kary pozbawienia wolności okresu jego zatrzymania w dniu 2 kwietnia 2007r.; 10. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt XII K 102/08 , za czyn popełniony w dniu 24 października 2007r., na podstawie art.178a§1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, której wykonanie zarządzono, z zaliczeniem na poczet kary pozbawienia wolności okresu jego zatrzymania w dniu 24 października 2007 r.; 11. Sądu Rejonowego w Oleśnicy z dnia 06 maja 2008 r., sygn. akt VI K 1157/07 , za czyn popełniony: a/w dniu 30 września 2007r., na podstawie art.178a § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, b/w dniu 4 czerwca 2007r., na podstawie art.278 § 1 i 5 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, c/w dniu 4 czerwca 2007 r., na podstawie art.278 § 1 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, przy czym w miejsce kar jednostkowych wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 10 zł, której wykonanie zarządzono; 12. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt XII K 307/09 , za czyn popełniony: a/ w dniu 09 lutego 2009 r., na podstawie art.190 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, b/ w dniu 09 lutego 2009 r., na podstawie art.190 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, c/ w dniu 09 lutego 2009 r., na podstawie art.190 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym w miejsce kar jednostkowych wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby, grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 10 zł, której wykonanie zarządzono, z zaliczeniem na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresu jego zatrzymania w dniach od 9 lutego 2009 r. do 10 lutego 2009 r.; 13. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 7 września 2009 r., sygn. akt V K 1147/09 , za czyn: a/ popełniony w dniu 14 grudnia 2008 r., na podstawie art. 288 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, b/ popełniony w dniu 15 grudnia 2008 r., na podstawie art. 244 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym w miejsce kar jednostkowych wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby; 14. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt XII K 760/09, za czyn: a/ popełniony w dniu 21 lipca 2009 r., na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. na karę 4 lat pozbawienia wolności b/ popełniony w dniu 21 lipca 2009 r., na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności przy czym w miejsce kar jednostkowych wymierzono karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 21 lipca 2009 r. do dnia 29 stycznia 2010 r.; 15. Sądu Rejonowego w Oleśnicy z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II K 916/09 za czyn popełniony w dniu 21 marca 2009 r., na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności. Wyroki opisane w punktach 1, 2, 3, 4, 8 zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2010r. , sygn. akt III K 190/10 wymierzającym karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyroki opisane w punktach 9, 10 i 11 zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2011r., sygn. akt III K 173/11 orzekającym karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym wyrokiem objęto wyroki opisane w punktach 12 i 15 orzekając karę łączną 1 roku i 6 miesięcy. Jednocześnie na mocy art. 572 k.p.k. umorzono postępowanie co do wyroków opisanych w punktach 13 i 14. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego W. K. należało umorzyć. Problem rzeczy osądzonej może wystąpić w procesie karnym nie tylko przy orzekaniu w przedmiocie odpowiedzialności za popełniony czyn, ale także w odniesieniu m.in. do wydania wyroku łącznego. Tak więc negatywna przesłanka procesowa w postaci rei iudicatae pojawia się również wtedy, gdy zapadły dwa wyroki łączne obejmujące te same skazania na kary jednostkowe. Określona w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. ujemna przesłanka procesowa zachodzi również, gdy po wydaniu prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. dojdzie do rozpoznania wniosku domagającego się wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów. Istnienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. nakazującej umorzenie postępowania karnego stanowi zatem przeszkodę do orzekania także w przedmiocie wyroku łącznego w wypadku, w którym nowym postępowaniem objęto te same wyroki jednostkowe. Wyrok łączny ma atrybut prawomocności i wszelkie zdarzenia, które nastąpiły po wydaniu i uprawomocnieniu się wyroku łącznego, jeśli nie stanowią przesłanek z art. 575 § 1 lub 2 k.p.k. , nie niweczą jego bytu prawnego. Art. 575 § 1 k.p.k. ma zastosowanie tylko, gdy po wydaniu wyroku łącznego zapadnie kolejny wyrok obejmujący karę, która podlega połączeniu w myśl art. 85 k.k. Wyrokowi łącznemu bezspornie przysługuje cecha prawomocności. Traci on moc tylko wtedy, gdy ujawni się potrzeba wydania kolejnego wyroku łącznego, a więc gdy ujawni się skazanie, które podlega połączeniu z karami już objętymi wyrokiem łącznym – z chwilą wydania nowego wyroku łącznego, albo w razie uchylenia lub zmiany jednego z wyroków, z których kary wyrokiem łącznym zostały objęte (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 grudnia 2010r., II AKa 395/10, Lex 785455). O potrzebie wydania nowego wyroku łącznego w miejsce dotychczasowego nie decyduje zatem fakt ujawnienia się jakiegokolwiek kolejnego skazania tej samej osoby, nie objętego dotychczasowym wyrokiem łącznym, lecz tylko takiego, które – w świetle przesłanek z art. 85 k.k. – nadaje się do połączenia z wszystkimi bądź co najmniej z jednym ze skazań objętych istniejącym wyrokiem łącznym (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 marca 2010r., II AKa 23/10, Lex 583680). W niniejszej sprawie nie pojawił się żaden nowy fakt, żadne nowe skazanie dające podstawy do utraty mocy prawomocnych rozstrzygnięć zawartych we wcześniej wydanych wyrokach łącznych. Wszystkie skazania W. K. zostały natomiast objęte wyrokami łącznymi pod kątem zbadania istnienia przesłanek z art. 85 k.k. I tak wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2010r. (sygn. akt III K 190/10) objęto skazania w sprawach II K 62/92, II K 1016/91, II K 852/92, II K 663/92 oraz V K 2580/05. Następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 25 września 2001r. (III K 46/01) objęto wyroki wydane w sprawach II K 1068/97, III K 177/97 oraz II K 1599/97. Ostatni z wyroków łącznych dotyczących W. K. został z kolei wydany przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w dniu 14 grudnia 2011r. Wyrokiem tym Sąd połączył w dwie grupy nadające się do połączenia wyroki wydane w sprawach II K 1363/07, XII 102/08, VI K 1157/07, XII K 307/09 oraz II K 916/09. Nadto w wyroku tym Sąd Okręgowy umorzył postępowanie odnośnie wydania wyroku łącznego w stosunku do wyroków wydanych w sprawach XII K 760/09 i V K 1147/09. Jak wynika z powyższego wszystkie skazania W. K. zostały objęte postępowaniami o wydanie wyroku łącznego. W stosunku do większości z nich zostały wydane wyroki łączne. W pozostałej części postępowanie o wydanie wyroku łącznego umorzono z uwagi na brak istnienia warunków do jego wydania. Mając na uwadze prawomocność uprzednich rozstrzygnięć zawartych w wyrokach łącznych wydanych w sprawach III K 46/01, III K 190/10 i III K 173/11 należało postępowanie w zakresie wydania wyroku łącznego umorzyć stosownie do art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Kierując się przedstawionymi argumentami orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI