III K 591/16

Sygnatura akt III K 591/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lutego 2017 r Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, III Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR. Fryderyk Kwiatek Protokolant: Anna Mendelska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r sprawy przeciwko 1) A. K. synowi F. , W. z domu M. urodzonemu (...) w miejscowości Z. oskarżonemu o to, że: I. w dniu 17 lutego 2016 roku w W. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd pracownika marketu E. przedstawiając uprzednio podrobiony w celu użycia za autentyczny druk dokonania opłaty w agencji (...) za bony towarowe upoważniające do zakupu towarów w sieci marketów (...) czym doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5000 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk II. w okresie od 11 maja 2016 do 7 lipca 2016 w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z K. N. z wynajmowanego mieszkania przy ul. (...) dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci telewizora (...) 40" powodując straty w wysokości 1500 zł na szkodę E. W. , tj. o czyn z art. 284 § 2 kk III. w dniu 30 maja 2016 roku w W. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował wprowadzić w błąd pracownika marketu T. przedstawiając uprzednio podrobiony w celu użycia za autentyczny druk potwierdzenia dokonania opłaty' za wydanie kart podarunkowych zrealizowany w agencji (...) w celu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie l0000 zł jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, czym działał na szkodę marketu T. tj. o czyn z art. 13§ 1 kk w zw z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk sprawy przeciwko 2) K. N. córce K. , K. z domu Z. urodzonej: (...) r. w W. oskarżonej o to, że: IV. w okresie od 11 maja 2016 do 7 lipca 2016 r w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z A. K. z wynajmowanego mieszkania przy ul. (...) dokonała przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci telewizora (...) 40" powodując straty w wysokości 1500 zł na szkodę E. W. , tj. o czyn z art. 284 § 2 kk I. oskarżonego A. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I , III części wstępnej wyroku, po przyjęciu, że działał w warunkach art. 91 § 1 kk tj. występku z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk oraz występku z art. 13 § 1 kk w zw z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk i w zw z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 8(ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. oskarżonego A. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 284 § 2 k.k. , i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. wymierza mu karę 8(ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 91 § 2 kk łączy oskarżonemu A. K. kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierza mu kare łączną roku pozbawienia wolności; IV. oskarżoną K. N. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 284 § 2 k.k. , i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. wymierza jej karę 4(czterech) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 69 § 1 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. wykonanie wobec oskarżonej K. N. kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt IV części dyspozytywnej wyroku warunkowo zawiesza na okres 2(dwóch) lat próby; VI. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka obowiązek naprawienia szkody zobowiązując oskarżonego A. K. by zapłacił na rzecz L. spółka zoo w N. kwotę 5000 (pięciu tysięcy )zł; VII. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. U. z Kancelarii Adwokackiej w W. kwotę 516,60( pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu A. K. ; VIII. zwalnia oskarżonych od uiszczenia opłaty oraz od poniesienia wydatków powstałych od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając te wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt III K 591/16 UZASADNIENIE Po przeprowadzeniu rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Stosownie do wniosku Prokuratora Sąd na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. ograniczył zakres uzasadnienia do omówienia kwestii związanych z wymierzeniem kary i innych konsekwencji skazania K. N. . Sprawstwo oskarżonej K. N. co do dokonania wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym A. K. przywłaszczenia telewizora stanowiącego własność E. W. nie budziło wątpliwości. Sąd miał na względzie, że relacja świadka E. W. potwierdziła jej przymiot właścicielski, a zbieżne wyjaśnienia oskarżonych dowodziły, że sprzedali telewizor zaś uzyskane pieniądze przeznaczyli na zaspokojenie potrzeb życiowych, tak jakby to im przysługiwał ów przymiot. Oskarżona jest osobą dorosłą, w pełni poczytalną, działającą z rozeznaniem adekwatnym do swojego wieku, dlatego Sąd przyjął, że znała konsekwencję planowanego czynu i niezniechęcona perspektywą odpowiedzialności karnej, w pełni świadoma ryzyka, zdecydowała się popełnić przestępstwo. W tym świetle wina oskarżonej także nie budziła wątpliwości. Wymierzając oskarżonej karę 4 miesięcy pozbawienia wolności , bliską dolnej granicy ustawowego zagrożenia, Sąd miał na względzie limitujący stopień winy i stopień społecznej szkodliwości wyrażający się w stopniu w jakim oskarżona nadużyła zaufania pokrzywdzonej, pozostawiającej oskarżonej wyposażenie mieszkania, oraz wartości telewizora, odpowiadającej wysokości uszczerbku wyrządzonego czynem oskarżonej i jej partnera. Sąd nie tracił z pola widzenia incydentalnego charakteru rzeczonego występku i woli poniesienia odpowiedzialności manifestowanej przez oskarżoną przyznaniem się do sprawstwa i złożeniem wyjaśnień pozwalających na wyjaśnienie okoliczności sprawy. Kara wymierzona oskarżonej spełni swoje cele ogólnoprewencyjne, jako że trafi do przekonania innych adresatów normy art. 284 § 2 k.k. i uświadomi im, że prawo obowiązuje, a odpowiedzialności za jego naruszenie jest nieuchronna. Sąd przyjął, że złożenie obciążających wyjaśnień, jednostkowe naruszenie prawa i brak jakichkolwiek przejawów zaawansowania demoralizacji przemawiały za rezygnacją z wykonania kary i poddaniem oskarżonej oddziaływaniu karnoprawnemu w warunkach wolnościowych, tak jak o tym stanowi art. 69 § 1 k.k. . Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżona nie powróci do przestępstwa, powodowana bądź to potrzebą uniknięcia dolegliwości związanych z izolacją w zakładzie karnym, bądź to przekonaniem o korzyściach jakie osobie pozostającej na wolności daje stabilizacja zawodowa czy społeczna. W tym świetle okres 2 lat próby, ustalony zgodnie z art. 70 § 1 .k.k. , jawił się jako wystarczający do weryfikacji pozytywnej prognozy kryminologicznej. Przepis art. 72 § 1 k.k. in principio stanowi jasno, że zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego do szeregu powinności wymienionych w pkt od 1 do 8 , przy czym orzeka przynajmniej jeden z obowiązków. Środek karny został orzeczony tylko wobec oskarżonego A. K. , jednak uszło uwagi Sądu, że powinien nałożyć na oskarżoną K. N. jedną ze wspomnianych powinności. Sąd miał na uwadze trudną sytuację materialną oskarżonej i nie tracił z pola widzenia, że to właśnie brak środków utrzymania skłonił ją do przywłaszczenia telewizora, i zgodnie z art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił ją z poniesienia kosztów sądowych, zaliczając wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania na rachunek Skarbu Państwa.