III K 56/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy skazał mężczyznę za usiłowanie zabójstwa matki, znieważenie i uszkodzenie ciała żony oraz naruszenie zakazu zbliżania się, orzekając łączną karę 4 lat pozbawienia wolności.
Oskarżony D. G. został skazany za szereg przestępstw, w tym usiłowanie pozbawienia życia matki (ostatecznie zakwalifikowane jako spowodowanie obrażeń ciała), znieważenie i uszkodzenie ciała żony oraz wielokrotne naruszenie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych. Sąd uznał, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym w przypadku ataku na matkę, a nie z zamiarem zabójstwa. Ze względu na recydywę i brutalność czynów, orzeczono łączną karę 4 lat pozbawienia wolności oraz zakazy zbliżania się do ofiar.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim wydał wyrok w sprawie D. G., oskarżonego o usiłowanie pozbawienia życia matki, znieważenie i uszkodzenie ciała żony oraz naruszenie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych. W odniesieniu do zarzutu usiłowania zabójstwa matki, sąd zakwalifikował czyn jako spowodowanie obrażeń ciała (art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.), uznając, że oskarżony działał z zamiarem ogólnym, a nie z zamiarem pozbawienia życia, mimo użycia niebezpiecznego narzędzia. Oskarżony został również uznany winnym znieważenia i uszkodzenia ciała żony (art. 157 § 2 k.k., art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.) oraz wielokrotnego naruszenia zakazu zbliżania się do matki i żony (art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.). Sąd uwzględnił fakt recydywy (art. 64 § 1 k.k.) i orzekł łączną karę 4 lat pozbawienia wolności. Na poczet kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania. Dodatkowo orzeczono zakazy zbliżania się do pokrzywdzonych oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że oskarżony działał z zamiarem spowodowania obrażeń ciała (art. 157 § 1 k.k.), a nie z zamiarem pozbawienia życia, mimo użycia niebezpiecznego narzędzia i spowodowania poważnych obrażeń, ponieważ brak było wystarczających podstaw do przyjęcia zamiaru zabójstwa.
Uzasadnienie
Sąd analizował całokształt okoliczności przedmiotowych (rodzaj narzędzia, ilość uderzeń, siła, umiejscowienie ciosów) i podmiotowych (właściwości sprawcy, pobudki, tło zajścia). Stwierdzono, że atak nastąpił nagle, w trakcie sprzeczki, a oskarżony nie planował zabójstwa. Uderzenia nie były skierowane w miejsca zagrażające bezpośrednio życiu, a oskarżony po ataku wyszedł z pomieszczenia. Sąd uznał, że oskarżony miał świadomość możliwości spowodowania obrażeń, ale niekoniecznie śmierci.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| G. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| I. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. A. G. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (21)
Główne
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 244
Kodeks karny
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 41a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 90 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 43a § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych art. 624 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych art. 17 § 1
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 57b
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § 1 pkt 2 i ust. 2 pkt. 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 20
Argumenty
Skuteczne argumenty
Argumentacja sądu oparta na analizie dowodów, zeznań świadków i opinii biegłych. Kwalifikacja czynu matkobójstwa jako spowodowania obrażeń ciała, a nie usiłowania zabójstwa, ze względu na brak zamiaru pozbawienia życia. Uznanie recydywy i zastosowanie surowszej kary.
Odrzucone argumenty
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów, twierdząc, że pomawiano go i że kocha swoje ofiary.
Godne uwagi sformułowania
brak jest wystarczających podstaw do przyjęcia, że oskarżony usiłował dokonać zabójstwa swojej matki G. G. zachowanie oskarżonego wobec jego starszej, schorowanej matki należy uznać za szczególnie naganne i niedopuszczalne. agresywne zachowanie oskarżonego wobec matki i żony pozostaje niezmienne mimo orzeczonych wobec niego wcześniej kar.
Skład orzekający
Katarzyna Sztandar
przewodniczący-sprawozdawca
Grzegorz Krogulec
sędzia
Paweł Olejniczak
ławnik
Małgorzata Kowalska
ławnik
Katarzyna Wojciechowska
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion usiłowania zabójstwa w kontekście przemocy domowej, stosowanie art. 64 § 1 k.k. w przypadku recydywy, kwalifikacja prawna czynów z art. 157, 216, 244 k.k."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki relacji rodzinnych. Kwalifikacja usiłowania zabójstwa jako spowodowania obrażeń ciała zależy od szczegółowej analizy zamiaru sprawcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy brutalnej przemocy domowej, w tym próby zabójstwa matki i ataków na żonę, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na emocjonalny wymiar i społeczne znaczenie problemu przemocy w rodzinie. Dodatkowo, kwestia recydywy i surowości kary jest istotna z perspektywy prawniczej i społecznej.
“Brutalny atak na matkę i żonę: 4 lata więzienia za przemoc domową i recydywę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III K 56/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2025 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb., w III -cim Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Katarzyna Sztandar (sędzia sprawozdawca) Sędzia: Grzegorz Krogulec Ławnicy: Paweł Olejniczak, Małgorzata Kowalska, Katarzyna Wojciechowska Protokolant: Lena Jasińska. Angelika Kaźmierska w obecności Prokuratora: Piotra Grochulskiego. Jakuba Łaskiego. po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025r. 30 września 2025r. sprawy: D. G. , syna J. i G. z domu Z. , urodzonego (...) . w P. oskarżonego o to, że: I. w dniu 29 stycznia 2025r. ok. godz. 15 w domu przy ul. (...) w M. woj. (...) działając z zamiarem ewentualnym usiłował pozbawić życia swoją matkę G. G. w ten sposób, że wielokrotnie uderzał trzymanym w ręku kawałkiem drewna opałowego w głowę (...) letniej pokrzywdzonej, czym spowodował u G. G. obrażenia ciała w postaci stłuczenia tkanek miękkich prawej okolicy ciemieniowej, krwiak w okolicy lewego oczodołu, złamanie wieloodłamowe lewej kości jarzmowej, złamanie ściany bocznej oczodołu lewego, złamanie wieloodłamowe lewej kości szczękowej, złamanie ściany przedniej zatoki szczękowej lewej i prawej, złamanie kości nosa, które to zachowanie narażało pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na udzieloną niezwłocznie pokrzywdzonej pomoc medyczną powodując naruszenie czynności narządów jej ciała na czas dłuższy niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne wymierzone wyrokiem Sądu Rejonowego w P. , z dnia 26 stycznia 2024r. w sprawie o sygn. (...) za czyn z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , którym wymierzono jemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od dnia 26.11.2023r. do 26.01.2024r. oraz od dnia 26.02.2024r. do dnia 23.06.2024r. tj. o przestępstwo z art 13 § 1 k.k. w zw. z art 148 § 1 k.k. w zb. z art 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art 64 § 1 k.k. II. w okresie od 29 grudnia 2024 roku do 29 stycznia 2025 roku w M. , woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie nie stosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w P. , wyrokiem z dnia 26 stycznia 2024 r. w sprawie (...) zakazu osobistego kontaktowania się z I. G. i G. G. oraz zbliżania na odległość mniejszą niż 10 metrów do I. G. i G. G. tj. o czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. III. w dniu 29 grudnia 2024 roku ok. godz. 12 w okolicy przystanku autobusowego przy ul. (...) w M. , woj. (...) kierował słowa obelżywe i znieważające oraz dokonał uszkodzenia ciała żony I. G. w ten sposób, że uderzył ją ręką w lewy policzek oraz użył gazu pieprzowego, którym spryskał twarz i szyję pokrzywdzonej powodując u I. G. obrażenia ciała w postaci zaczerwienienia skóry na lewym policzku oraz na szyi po stronie lewej i na przedniej powierzchni klatki piersiowej w części górnej z towarzyszącym pieczeniem skóry co skutkowało rozstrojem zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne wymierzone wyrokiem Sądu Rejonowego w P. , z dnia 26 stycznia 2024r. w sprawie o sygn. (...) za czyn z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , którym wymierzono jemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od dnia 26.11.2023r. do 26.01.2024r. oraz od dnia 26.02.2024r. do dnia 23.06.2024r. tj. o czyn z art 157 § 2 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. IV. w dniu 31 grudnia 2024 roku ok. godz. 15 w okolicy torowiska kolejowego przy ul. (...) w M. , woj. (...) dokonał uszkodzenia ciała żony I. G. w ten sposób, że wielokrotnie uderzał ją pięścią w twarz i w brzuch powodując u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa oraz złamanie lewego łuku jarzmowego co skutkowało naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas dłuższy niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne wymierzone wyrokiem Sądu Rejonowego w P. , z dnia 26 stycznia 2024r. w sprawie o sygn. (...) za czyn z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , którym wymierzono jemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od dnia 26.11.2023r. do 26.01.2024r. oraz od dnia 26.02.2024r. do dnia 23.06.2024r., tj. o czyn z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk orzeka 1. w miejsce czynu zarzucanego w punkcie I uznaje oskarżonego D. G. za winnego tego, że w dniu 29 stycznia 2025r. około godz. 15:00 w domu przy ul. (...) w M. woj. (...) , spowodował u swojej matki G. G. uszczerbek na zdrowiu w ten sposób, że kilkakrotnie uderzył ją w głowę trzymanym w ręku kawałkiem drewna opałowego, na skutek czego G. G. doznała stłuczenia powłok głowy w prawej okolicy ciemieniowej, stłuczenia tkanek miękkich twarzy po stronie lewej, rany tłuczonej na bródce po stronie prawej, wymagającej zaopatrzenia chirurgicznego, sińca okularowego oka lewego, otarcia naskórka na twarzy po stronie lewej, złamania wieloodłamowego lewej kości jarzmowej, złamania ściany bocznej oczodołu lewego, złamania wieloodłamowego lewej kości szczękowej, złamania ściany przedniej zatoki szczękowej lewej i prawej, złamania kości nosa bez przemieszczenia odłamów kostnych, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na czas dłuższy niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, czym wyczerpał dyspozycję art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, 2. oskarżonego D. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie II wyczerpującego dyspozycję art. 244 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i za to na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 57b kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 3. oskarżonego D. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie III wyczerpującego dyspozycję art. 157 § 2 kk , art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , z uzupełnieniem opisu o stwierdzenie „6 miesięcy kary pozbawienia wolności” i za to na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 4. oskarżonego D. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie IV wyczerpującego dyspozycję art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , z uzupełnieniem opisu o stwierdzenie „6 miesięcy kary pozbawienia wolności” i za to na podstawie art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, 5. na podstawie art. (...) § 1 kk , art. 86 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego D. G. łączną karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, 6. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 29 stycznia 2025 roku, godz. 19:00 do 30 września 2025 roku, 7. na podstawie art. 41a § 1 kk orzeka wobec oskarżonego, w związku ze skazaniem za czyn przypisany w punkcie 1 zakaz zbliżania się do G. G. na odległość nie mniejszą niż 10 metrów na okres 5 (pięciu) lat, 8. na podstawie art. 41a § 1 kk orzeka wobec oskarżonego w związku ze skazaniem za czyny przypisane w punktach 3 i 4 wyroku, zakazy zbliżania się do I. G. na odległość nie mniejszą niż 10 metrów na okresy po 4 (cztery) lata, 9. na podstawie art. (...) § 1 kk . art. 90 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego, w związku ze skazaniem za czyny przypisane w punktach 3 i 4 wyroku, łączny zakaz zbliżania się do I. G. na odległość nie mniejszą niż 10 metrów na okres 5 (pięciu) lat, 10. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego, w związku ze skazaniem za czyn przypisany w punkcie 2 wyroku, świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, 11. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić G. G. dowód rzeczowy z pozycji 1 wykazu dowodów rzeczowych nr (...) , karta 149 akt, 12. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. A. G. kwotę 3.542 (trzy tysiące pięćset czterdzieści dwa) złote i 40 (czterdzieści) groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, 13. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 56/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) D. G. przypisano czyny wyczerpujące dyspozycję: 1. art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk , 2. art. 244 kk w zw. z art. 12§1 kk , 3. art. 157§2 kk , art. 216§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk , 4. art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty D. G. pozostawał w związku małżeńskim z I. G. od września 2023r. Zamieszkiwali wspólnie z matką oskarżonego G. G. w M. w domu jednorodzinnym przy ulicy (...) . Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 26 stycznia 2024r., sygn. akt (...) D. G. został skazany za przestępstwo znęcania się nad matką G. G. i żoną I. G. , w tym spowodowanie obrażeń ciała u żony z art. 207§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczono wobec niego również zakaz osobistego kontaktowania się z pokrzywdzonymi oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych na odległość mniejszą niż 10 metrów na okres 1 roku. Oskarżony odbył tę karę w okresie od 26 listopada 2023r.do 26 stycznia 2024r. i od 26 lutego 2024r. do 23 czerwca 2024r. I. G. wyprowadziła się z domu oskarżonego i zamieszkała w przytulisku w P. . Oskarżony w dalszym ciągu zamieszkiwał z matką na tej samej posesji z tym, że matka mieszkała w budynku jednorodzinnym, a oskarżony w oddzielnych pomieszczeniach. W dniu 29 grudnia 2024r., około godz. 12:00 – 12:30, I. G. siedziała wraz z M. B. na przystanku autobusowym przy ul. (...) w M. . W pewnej chwili podszedł do niej oskarżony. Zaczął jej ubliżać wulgarnymi słowami i uderzył ją ręką w twarz, po czym spryskał jej twarz gazem pieprzowym. Gdy odszedł I. G. udała się wraz z M. B. do pobliskiego sklepu, gdzie umyła twarz i wezwała policję. Na miejsce przybyli funkcjonariusze A. S. i N. P. , którym opowiedziała o przebiegu zajścia. Policjanci widzieli u niej zaczerwienienie na twarzy, szyi i policzku. W wyniku tego zdarzenia I. G. doznała rumienia na lewym policzku oraz zaczerwienienia skóry na szyi po stronie lewej i górnej, przedniej powierzchni klatki piersiowej, które to obrażenia spowodowały rozstrój jej zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni. W dniu 31 grudnia 2024r. I. G. przyjechała do M. , ponieważ D. G. zadzwonił do niej i poprosił aby spotkali się i pogodzili. Spotkali się w rejonie torowiska kolejowego w M. przy ul. (...) . Rozmawiali i spożywali wspólnie alkohol. Około godz. 15:00 doszło pomiędzy nią a D. G. do awantury, w czasie której oskarżony uderzył ją wielokrotnie ręką w twarz i brzuch. I. G. uciekła i zawiadomiła o zdarzeniu policję. Gdy przybyli na miejsce policjanci, to oskarżony już oddalił się. I. G. została zatrzymana do wytrzeźwienia. W wyniku zdarzenia I. G. doznała złamania lewego łuku jarzmowego oraz złamania kości nosa, co spowodowało naruszenie czynności narządów jej ciała na czas powyżej 7 dni. W dniu 29 stycznia 2025r., około godz. 8:00-9:00, D. G. przyszedł do swojej matki i chciał aby dała mu 20 zł., ponieważ jechał do kuratora i do sądu w P. . G. G. dała mu te pieniądze. Oskarżony mimo orzeczonego zakazu zbliżania się do matki, wielokrotnie naruszał ten zakaz i przychodził do niej. Miał do niej żal, że jego żona I. musiała opuścić wspólny dom po tym jak pobiła jego matkę. I. G. też miała orzeczony zakaz zbliżania się do G. G. . Oskarżony wrócił do domu i około godz. 14:00-15:00 przyszedł do pomieszczenia, gdzie matka składowała drewno na opał. Zapytała go, dlaczego wynosi jej to drewno. Miała pretensje, ponieważ w dalszym ciągu zamieszkiwali na tej samej posesji ( ona w domu, on w oddzielnych pomieszczeniach), mieli wspólny licznik na prąd, przy czym syn nie ponosił żadnych opłat ani za prąd ani za opał. Oskarżony słysząc to, bardzo zdenerwował się i trzymanym w ręku kawałkiem drewna opałowego ( o wadze około 1-1,5 kg, ostrych krawędziach) uderzył kilkakrotnie matkę w głowę, po czym wyszedł z pomieszczenia. G. G. wezwała pogotowie ratunkowe, które zabrało ją najpierw na (...) szpitala w P. , a następnie przewiozło do szpitala w Ł. na oddział chirurgii szczękowej, gdzie udzielono jej pomocy lekarskiej. Matka oskarżonego była starszą, schorowaną kobietą. Miała wtedy (...) lata. W wyniku zajścia doznała obrażeń w postaci stłuczenia powłok głowy w prawej okolicy ciemieniowej, stłuczenia tkanek miękkich twarzy po stronie lewej, rany na bródce po stronie prawej, sińca okularowego oka lewego, otarcia naskórka na twarzy po stronie lewej złamania wieloodłamowego lewej kości jarzmowej, złamania ściany bocznej oczodołu lewego, złamania wieloodłamowego lewej kości szczękowej, złamania ściany przedniej zatoki szczękowej lewej i prawej, złamania kości nosa bez przemieszczenia odłamów kostnych, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na czas dłuższy niż 7 dni. D. G. został zatrzymany tego samego dnia o godz. 19.00. Był trzeźwy. D. G. był karany. Oprócz wskazanego wyżej skazania w sprawie o sygn. akt (...) został skazany: - wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 20 grudnia 2024r., sygn. akt (...) za czyn z art. 244 kk w zw. z art. 12§1 kk na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności za wielokrotne niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu osobistego kontaktowania się z I. G. i G. G. oraz zbliżania do tych osób na odległość mniejszą niż 10 metrów, - wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 13 marca 2025r., sygn. akt (...) za czyn z art. 244 kk w zw. z art. 12 §1 kk za wielokrotne naruszanie zakazu osobistego kontaktowania się z I. G. i G. G. oraz zakazu zbliżania do nich na odległość mniejszą niż 10 metrów a także za czyn z art. 157§2 kk w zw. z art. 64§1 kk dotyczący spowodowania w dniu 6 grudnia 2024r. uszkodzenia ciała u swojej żony I. G. na łączną karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. D. G. jest (...) . Przed osadzeniem w Areszcie Śledczym pracował w (...) , ale został zwolniony, ponieważ nie podołał obowiązkom. Nie nadużywał alkoholu. Przed nawiązaniem relacji z I. G. , zamieszkiwał jedynie wspólnie z matką. Nie był wcześniej związany z żadną inną kobietą i nie posiadał dzieci. Po związaniu się z I. stał się agresywny wobec matki i wobec I. . I. G. miała troje własnych dzieci, co do których została pozbawiona władzy rodzicielskiej. Miała również problem z nadużywaniem alkoholu i z tego powodu leczyła się. Z uwagi na pobicie teściowej, czyli G. G. – orzeczono wobec niej zakaz kontaktowania się i zbliżania do G. G. . D. G. cierpi na organiczne zaburzenia osobowości. Jest osobą upośledzoną umysłowo w stopniu lekkim. W chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. zeznania: G. G. k.44-45 I. G. k.9 odpis wyroku k.68-69 obliczenie kary k121 zeznania M. B. k.16-17 A. S. k.179 opinia lekarska k.190-191 zeznania I. G. k.9, 281-282 opinia lekarska k.21-22 zeznania G. G. k.44-45, 133-134 protokół z telefonicznego wezwania pogotowia k.154-156 dokumentacja fotograficzna k.140-146 opinia lekarska k70-71 protokół zatrzymania k.37 protokół badania stanu trzeźwości k.38 karta karna k.199-200 odpisy wyroków k.30a, 159 wywiad środowiskowy k.129-130 opinia psychiatryczna k.195 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Analiza dowodów zebranych w sprawie doprowadziła Sąd do uznania za udowodnione sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów Sąd dał wiarę zeznaniom G. G. , złożonym na etapie śledztwa, zawierającym opis okoliczności zdarzenia. Z zeznań tych wynika, że syn wielokrotnie łamał orzeczony przez Sąd zakaz zbliżania się do niej. W dniu 29 stycznia 2025r., w godzinach rannych, przyszedł do niej po pieniądze. Dała mu kwotę 20zł. Tego samego dnia, około godz. 14:00-15:00, przyszedł ponownie, gdy była w pomieszczeniu gospodarczym. Miała pretensje, że zabiera jej drewno opałowe. Oskarżony tak zdenerwował się, że trzymanym w ręku kawałkiem drewna uderzył ją kilkakrotnie w głowę, po czym wyszedł z pomieszczenia. G. G. była bardzo obolała, leciała jej krew z brody, o własnych siłach doszła jednak do pokoju i wezwała telefonicznie pogotowie ratunkowe. Sąd uznał relację pokrzywdzonej za szczerą i przekonywującą. Okoliczności sprawy wskazują, że nie miała żadnych powodów aby celowo obciążać swoimi zeznaniami syna. Jej relacja znalazła potwierdzenie w nie budzącej wątpliwości opinii lekarskiej. Wynika z niej, że G. G. w wyniku zajścia doznała obrażeń, szczegółowo opisanych w opinii, które naruszyły czynności narządów jej ciała na czas dłuższy niż 7 dni ( art. 157§1 kk ). Biegły wskazał, że obrażenia te mogły powstać w okolicznościach podawanych przez pokrzywdzoną, co narażało ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź nastąpienie skutku z art. 156 kk . Na rozprawie G. G. stwierdziła, że w ogóle nie pamięta tego zdarzenia, wybaczyła wszystko synowi, nie boi się go i chciałaby aby wrócił już do domu. W ocenie Sądu, postawa zaprezentowana przez G. G. na rozprawie została spowodowana przede wszystkim chęcią obrony syna przed grożącą mu odpowiedzialnością karną. G. G. , najpierw po zdarzeniu, zdecydowała się powiedzieć prawdę o zachowaniu syna, a dopiero potem, gdy syn został aresztowany i gdy uświadomiła sobie jak surowa odpowiedzialność mu grozi, postanowiła nie obciążać go swoimi zeznaniami. Jej relacja z rozprawy wyraźnie wskazuje, że kocha syna, wybaczyła mu i chciałaby aby jak najszybciej wrócił do domu. Bezspornym jest, że G. G. to osoba starsza ( urodz. (...) ), mająca w chwili czynu (...) lata. Podczas oględzin pomieszczenia, w którym znajdowało się drewno opałowe, zabezpieczono łupkę drewna, wskazaną przez pokrzywdzoną - podobną do tej, którą syn zadawał jej ciosy. Oględziny wykazały, że waga łupki wynosiła około 1-1,5 kg, a jej krawędzie były ostre. Sąd uznał za prawdziwe zeznania żony oskarżonego I. G. odnośnie opisanych przez nią zdarzeń z 29 i 31 grudnia 2024r. Podczas pierwszego zdarzenia oskarżony doszedł do niej na przystanku autobusowym, zaczął ją wulgarnie wyzywać, uderzył ją ręką w twarz i spryskał jej twarz gazem pieprzowym. Zeznania te potwierdził obecny na miejscu świadek M. B. a także przybyły na interwencję funkcjonariusz policji A. S. , któremu pokrzywdzona opowiedziała o przebiegu zajścia. A. S. zeznał również, że widział u pokrzywdzonej zaczerwienienie na twarzy, policzku i szyi. Z opinii lekarskiej, której wnioski Sąd podzielił wynika, że I. G. w wyniku tego zdarzenia doznała obrażeń ciała, opisanych w opinii, naruszających czynności narządów jej ciała na czas poniżej 7 dni ( art. 157§2 kk ). Odnośnie drugiego zdarzenia, I. G. przyznała, że w dniu 31 grudnia 2024r. przyjechała do M. aby spotkać się z oskarżonym i spożywała wspólnie z nim alkohol. Potem doszło pomiędzy nimi do awantury, w czasie której oskarżony wielokrotnie uderzył ją ręką w twarz i brzuch. Zeznania te znalazły potwierdzenie w opinii lekarskiej, z której wynika, że na skutek opisanego wyżej zachowania oskarżonego, I. G. doznała obrażeń ciała naruszających czynności narządów jej ciała na czas powyżej 7 dni ( art. 157§1 kk ). Oceniając zeznania I. G. , Sąd także uznał, że brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że celowo obciążyła nimi osobę oskarżonego. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Wyjaśnił, że stosował się do orzeczonego przez Sąd zakazu zbliżania się do matki i żony. Nie widział się z żoną ani 29 grudnia 2024r. ani 31 grudnia 2024r. Zaprzeczył aby w dniu 29 stycznia 2025r. wchodził do pomieszczenia gospodarczego, gdzie znajdowało się drewno opałowe i aby pobił matkę. Gdy wracał ze spaceru, to zobaczył policję. Pomyślał, ze to żona nasłała na niego policję, dlatego nie wszedł na posesję tylko skierował się na pobliski cmentarz. Stał tam przy grobie ojca i chował się przed policjantami, ale został przez nich zatrzymany. Oskarżony stwierdził, że kocha matkę i żonę i nigdy by ich nie skrzywdził. Pomawiają go. Mając na uwadze wyżej omówione zeznania pokrzywdzonych i świadków Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego uznając je za wyraz przyjętej jedynie linii obrony. Sąd podzielił wnioski zawarte w opinii psychiatrycznej, dotyczącej oskarżonego, jako że nie nasuwa zastrzeżeń. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne wskazują, że brak było racjonalnych podstaw do tak agresywnych zachowań oskarżonego wobec pokrzywdzonych, a za szczególnie naganne i niedopuszczalne należy uznać zachowanie oskarżonego wobec jego starszej, schorowanej matki. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania zgodna z zarzutem 3.2. Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem 2, 3, 4 1 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - odnośnie czynu z pkt. 1 : W przypadku przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu znamiennego skutkiem, o kwalifikacji prawnej decyduje przede wszystkim powstały skutek, zaś usiłowanie przestępstwa zagrożonego karą surowszą można przypisać sprawcy tylko wtedy, gdy w zamiarze popełnienia takiego przestępstwa zmierzał bezpośrednio ku jego dokonaniu, a zamierzonego skutku nie osiągnął z przyczyn od niego niezależnych. (wyrok S N z 5.04. 1976 r. IV KR 33/76). Dla ustalenia zamiaru pozbawienia życia konieczne jest by analiza całokształtu okoliczności przedmiotowych ( tj. rodzaj, rozmiary użytego narzędzia, ilość uderzeń, siłę, z jaką zostały zadane, umiejscowienie ciosów, przebieg rany) i podmiotowych ( tj. właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego dotychczasowy tryb życia, pobudki, motywy działania, stosunki panujące między sprawcą a pokrzywdzonym, okoliczności, tło zajścia, zachowanie się przed i po popełnieniu czynu) wskazywała na to, że sprawca powodując uszkodzenia ciała chciał lub godził się na najpoważniejszy skutek swego działania – śmierć osoby pokrzywdzonej. Sąd analizując wskazane wyżej okoliczności przedmiotowe i podmiotowe uznał, że brak jest wystarczających podstaw do przyjęcia, że oskarżony usiłował dokonać zabójstwa swojej matki G. G. . Uzewnętrznione przejawy zachowania oskarżonego wskazują, że swoim zamiarem nie obejmował skutku, jaki mógł nastąpić w wyniku jego działania, czyli śmierci matki. Nie zawsze bowiem użycie niebezpiecznego narzędzia, w tym przypadku kawałka drewna opałowego, oznacza, że sprawca miał zamiar, choćby ewentualny wywołania skutku śmiertelnego. Stan faktyczny sprawy wskazuje, że oskarżony wcześniej nie planował zabójstwa swojej matki, a jego agresywny atak nastąpił nagle i zupełnie bezmyślnie w czasie wzajemnej sprzeczki, gdy matka zarzuciła mu, że zabiera jej drewno opałowe i nie ponosi żadnych kosztów ogrzewania. Wtedy oskarżony bez zastanowienia kilkakrotnie uderzył matkę trzymanym w ręku kawałkiem drewna, po czym wyszedł z pomieszczenia. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że oskarżonemu można przypisać jedynie działanie z tzw. zamiarem ogólnym spowodowania uszkodzenia ciała, który obejmuje faktycznie powstałe następstwa zadanych umyślnie obrażeń. Oskarżony atakując swoją matkę w opisany wyżej sposób, niewątpliwie miał świadomość możliwości spowodowania u niej obrażeń ciała, ale trudno przyjąć w tej sytuacji, że jednocześnie akceptował spowodowanie skutku śmiertelnego. W efekcie jego zachowania G. G. doznała obrażeń ciała kwalifikowanych z art. 157§1 kk i Sąd uznał, że wina oraz sprawstwo oskarżonego zostały udowodnione w tym zakresie. - odnośnie czynów z pkt 3 i 4 : D. G. w dniu 29 grudnia 2024 roku spowodował u swojej żony I. G. lekki uszczerbek na zdrowiu, ponieważ uderzył ją ręką w lewy policzek oraz użył gazu pieprzowego, którym spryskał jej twarz i szyję, na skutek czego pokrzywdzona doznała obrażeń opisanych w opinii lekarskiej, powodujących rozstrój jej zdrowia na czas poniżej 7 dni ( art. 157§2 kk ) a także znieważył ją używając wobec niej słów obelżywych ( art. 216§1 kk ). Następnie w dniu 31 grudnia 2024 roku spowodował u I. G. średni uszczerbek na zdrowiu wielokrotnie uderzając ją pięścią w twarz i w brzuch, na skutek czego doznała ona obrażeń opisanych w opinii lekarskiej, powodujących naruszenie czynności narządów jej ciała na czas powyżej 7 dni ( art. 157§1 kk ). Oskarżony podczas obu zdarzeń działał umyślnie i miał świadomość realizacji swoim zachowaniem wszystkich ustawowych znamion przypisanych mu przestępstw. Oskarżony popełnił czyny przypisane mu w pkt. 1, 3, 4 wyroku w warunkach recydywy określonej w art. 64§1 kk , tj. w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne. D. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 26 stycznia 2024r., sygn. akt (...) za przestępstwo znęcania się nad matką G. G. i żoną I. G. , w tym spowodowanie obrażeń ciała u żony z art. 207§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 26 listopada 2023r.do 26 stycznia 2024r. i od 26 lutego 2024r. do 23 czerwca 2024r. - odnośnie czynu z pkt. 2 : Okoliczności faktyczne sprawy wskazują również, że oskarżony w okresie od 29 grudnia 2024 roku do 29 stycznia 2025 roku wielokrotnie nie stosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w P. , wyrokiem z dnia 26 stycznia 2024 r. w sprawie (...) zakazu osobistego kontaktowania się z I. G. i G. G. oraz zbliżania na odległość mniejszą niż 10 metrów do I. G. i G. G. , czym naruszył art. 244 kk . Czynu tego dopuścił się w warunkach przestępstwa ciągłego – działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, określonego w art. 12§1 kk . 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. G. 1, 2, 3, 4 Na korzyść oskarżonego poczytano wyrażenie żalu, skruchy oraz fakt przeproszenia pokrzywdzonych. Na niekorzyść uwzględniono agresywność, brutalność ataku wobec matki a także agresywne zachowania wobec żony i uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy. Analiza dotychczasowych skazań wskazuje, że agresywne zachowanie oskarżonego wobec matki i żony pozostaje niezmienne mimo orzeczonych wobec niego wcześniej kar. Oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków i nie zmienił swojego postępowania wobec pokrzywdzonych popełniając kolejne przestępstwa stanowiące przedmiot osądu w tej sprawie. Z uwagi na agresję wobec matki i żony, posiada również negatywną opinię środowiskową. W ocenie Sądu wymierzone kary jednostkowe są współmierne do stopnia winy oskarżonego, wagi czynów i stopnia ich społecznej szkodliwości. Orzekając łączną karę pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze bliski związek podmiotowy i przedmiotowy pomiędzy przestępstwami. Wymierzona kara łączna jest słuszna i sprawiedliwa. Jest to kara długoterminowa, wobec czego oskarżony pozostanie w izolacji przez kilka lat. W związku ze skazaniem za czyny przypisane w pkt. 1, 3, 4 wyroku Sąd orzekł zakazy zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonych na odległość nie mniejszą niż 10 metrów, przy czym odnośnie pokrzywdzonej I. G. orzeczono łączny zakaz zbliżania się do niej przez oskarżonego na odległość nie mniejszą niż 10 metrów. Ustalone okresy obowiązywania tych zakazów są wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Zgodnie z art. 43 a § 2 kk Sąd orzekł, w związku ze skazaniem za czyn z art. 244 kk , obligatoryjne świadczenie pieniężne od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł. Orzeczono także o zwrocie pokrzywdzonej G. G. zabezpieczonego od niej dowodu rzeczowego. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności na podstawie art. 63§1 kk zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 29 stycznia 2025r., godz. 19:00. 6. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu oskarżonego zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej mu z urzędu uwzględniając nakład pracy adwokata oraz stopień zawiłości sprawy, zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt. 5, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 763). Zgodnie z art.624§1kk i art.17 ust 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych - Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych i przejął je na rachunek Skarbu Państwa uznając, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na orzeczoną długoterminową karę pozbawienia wolności i trudną sytuację materialną. 7. PODPIS
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI