III K 54/17

Sąd rozpoznał sprawę przeciwko K. D., który został zatrzymany pod wpływem alkoholu podczas kierowania pojazdem. Wyniki badań alkomatem wskazywały na stężenie alkoholu oscylujące wokół granicy przestępstwa, co skłoniło sąd do powołania biegłego toksykologa. Początkowo pisemna opinia biegłego wskazywała na stan nietrzeźwości, jednak podczas rozprawy biegły nie wykluczył możliwości, że oskarżony znajdował się jedynie w stanie po użyciu alkoholu, zwłaszcza w kontekście braku trzeciego pomiaru. Sąd, kierując się zasadą rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 kpk), przyjął, że K. D. znajdował się w stanie po użyciu alkoholu, a nie w stanie nietrzeźwości. W związku z tym, czyn został zakwalifikowany jako wykroczenie z art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń, a nie jako przestępstwo z art. 178a § 1 Kodeksu karnego. Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 2.500 złotych, uwzględniając jego przyznanie się do winy jako okoliczność łagodzącą, ale także jego uprzednią karalność i wysokie stężenie alkoholu jako okoliczności obciążające. Dodatkowo, orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy. Sąd uznał, że orzeczona kara i środek karny są wystarczające do osiągnięcia celów wychowawczych i prewencyjnych.

Zagadnienia prawne (2)