III K 488/15

Sygn. akt III K 488/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 roku. Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie w III Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący: SSR Bernard Domaradzki Protokolant: Agnieszka Mazurek przy udziale Prokuratora: - - - po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 października 2015 roku sprawy J. K. oskarżonego o czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (punkt III aktu oskarżenia) w przedmiocie umorzenia postępowania karnego na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. , art. 632 pkt 2 k.p.k. postanawia: 1.postępowanie karne przeciwko J. K. o czyn z punktu III aktu oskarżenia umorzyć; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. B. kwotę 516, 60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za obroną sprawowaną wobec oskarżonego z urzędu; 2. określić, iż koszty sądowe w postaci wydatków ponosi Skarb Państwa; UZASADNIENIE Prokurator w dniu 29 maja 2015 roku skierował akt oskarżenia, w którym oskarżył J. K. między innymi o to, że w bliżej nieustalonym dniu w listopadzie 1999 roku w L. jako członek Rady Nadzorczej (...) Prasowa sp. zo.o. w L. , działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, działając wspólnie i w porozumieniu z Prezesem Zarządu tej firmy, sfałszował faktury Przedsiębiorstwa Handlowo – Usługowego (...) w N. o nr 46 z 5 listopada 1999 roku, nr 61 z 19 listopada 1999 roku i nr 97 z 29 listopada 1999 roku oraz faktury VAT (...) w L. (...) Ośrodek (...) w Z. o nr 1/11/99 z 5 listopada 1999 roku i nr 22/11/99 z 30 listopada 1999 roku w ten sposób, że za pomocą środka kryjącego w kolorze niebieskim wypisał nieprawdziwą ich treść oraz nakreślił podpis (...) jako wystawcy faktur w imieniu (...) w L. , które to dokumenty przekazał następnie Prezesowi Zarządu (...) Prasowa celem poświadczenia przez niego nieprawdy co do wykonania usług wskazanych w ww fakturach, o czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd zważył co następuje: Przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. zagrożone jest karami alternatywnymi: grzywny, ograniczenia wolności, pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, zaś przestępstwo z art. 271 § 1 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Wobec powyższego przedawnienie karalności przestępstwa następuje zgodnie z treścią normy art. 101 § 1 pkt 3 k.k. w ciągu 10 lat od jego popełnienia, zaś okres ten ulega przedłużeniu dodatkowo o okres 5 lat w przypadku gdy w pierwszym dziesięcioletnim okresie wszczęto postępowanie przeciwko osobie ( art. 102 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 roku). W przypadku przestępstwa o jakie oskarżony został J. K. do przedawnienia karalności dochodzi po upływie okresu 15 lat od popełnienia przestępstwa. W realiach niniejszej sprawy do przedawnienia karalności występku zarzucanego J. K. w punkcie III aktu oskarżenia doszło najpóźniej w dniu 30 listopada 2014 roku (mając na uwadze bliżej niesprecyzowaną datę dzienną popełnienia przestępstwa). W dacie wpływu aktu oskarżenia nie doszło jeszcze do przedawnienia karalności zarzucanego przestępstwa, albowiem przedawnienie karalności przestępstwa nastąpiło na skutek skrócenia terminu wskazanego w art. 102 k.k. z okresu 10 lat do 5, która to norma została zmieniona z dniem 1 lipca 2015 roku. Dla biegu terminu przedawnienia bez znaczenia pozostaje zawieszenie postępowania przygotowawczego w okresie od 15 listopada 2001 roku do dnia 22 stycznia 2004 roku z uwagi na oczekiwanie na sporządzenie opinii przez biegłego i następnie na skutek dołączenie sprawy o czyn z punktu III aktu oskarżenia do sprawy dotyczącej czynów z punktu I i II aktu oskarżenia, zawieszenie postępowania od dnia 16 czerwca 2004 roku do dnia 2 stycznia 2015 roku z uwagi na oczekiwanie na sporządzenie opinii przez biegłego. Zawieszenie postępowania z wskazanych powyżej przyczyn stosownie do treści 104 § 1 k.k. nie powoduje spoczywania biegu terminu przedawnienia karalności. Wobec umorzenia postępowania koszty sądowe w postaci wydatków ponosi Skarb Państwa, które w niniejszej sprawie ograniczone są do kosztów obrońcy z urzędu i wydatku na doręczenie korespondencji przed Sądem. Pozostałe wydatki podlegać będą rozliczeniu w sprawie wyłączonej III K 757/15. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak na wstępie.