III K 428/25

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Magdalena Bielecka Ławnicy: Renata Architek, Violetty Naumowicz Protokolant: Katarzyna Hołowaty przy udziale Prokuratora Michała Pacyny po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r. sprawy X. J. (1) ( (...) ) syna M. i B. z domu Z. urodzonego (...) we H. PESEL (...) oskarżonego o to, że: w okresie od bliżej nieokreślonej daty do dnia 23 maja 2025 r. we H. , w lokalach mieszkalnych na ulicy (...) oraz przy ul. (...) , wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , uprawiał 34 sztuk krzewów konopi innych niż włókniste, mogących dostarczyć znaczne ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 748 grama, posiadając przyrządy, które służyły i były przeznaczone do niedozwolonej uprawy wskazanego środka odurzającego, to jest: 5 namiotów wraz z osprzętem, 4 wentylatory, 5 sztuk lamp oświetleniowych, 2 przetwornice, 3 filtry rurowe, termometr oraz poprzez ścięcie krzewów konopi innych niż włókniste, a następnie ich suszenie wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 3263,01 grama, które usiłował wprowadzić do obrotu wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji tj. o czyn z art. 53 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 63 ust. 3 w zw. z ust. 1 i art. 54 ust. 1  ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk I. 
        uznaje oskarżonego X. J. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 53 ust. 2 w zw. z art. 53 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 57 b k.k. oraz art. 33 § 1 i § 3 kk wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; II. 
        na podstawie art.70 ust. 4 a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego X. J. (1) na rzecz (...) świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych; III. 
        na podstawie art. 63 § 1 k.k. , na poczet orzeczonej w pkt I kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu X. J. (1) okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 23 maja 2025 r. godz. 15.00 do dnia 13 sierpnia 2025 r. godz. 13.06 przyjmując, iż 1 (jeden) dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 (jednemu) dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności, IV. 
        na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek dowodów rzeczowych ujętych pod pozycją 1-18 i 20 wykazu dowodów rzeczowych na k. 336-337 akt sprawy pod pozycją 1-20 wykazu dowodów rzeczowych na k. 539 akt sprawy oraz pod pozycją 4-5 wykazu dowodów rzeczowych na k. 542 akt sprawy; V. 
        na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części w kwocie 5000 zł, w pozostałej części zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w kwocie 2 400 zł. Sędzia Magdalena Bielecka Ławnik Renata Architek Ławnik Violetta Naumowicz UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 428/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn  przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. X. J. (1) w okresie od bliżej nieokreślonej daty do dnia 23 maja 2025 r. we H. , w lokalach mieszkalnych na ulicy (...) oraz przy ul. (...) , wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , uprawiał 34 sztuk krzewów konopi innych niż włókniste, mogących dostarczyć znaczne ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 748 grama, posiadając przyrządy, które służyły i były przeznaczone do niedozwolonej uprawy wskazanego środka odurzającego, to jest: 5 namiotów wraz z osprzętem, 4 wentylatory, 5 sztuk lamp oświetleniowych, 2 przetwornice, 3 filtry rurowe, termometr oraz poprzez ścięcie krzewów konopi innych niż włókniste, a następnie ich suszenie wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 3263,01 grama, które usiłował wprowadzić do obrotu wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji tj. czyn z art. 53 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 63 ust. 3 w zw. z ust. 1 i art. 54 ust. 1  ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W 2025 r. oskarżony X. J. (1) podjął decyzję o założeniu uprawy krzewów konopi innych niż włókniste w celu wytworzenia i wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających. W tym celu oskarżony nabył przyrządy, które służyły i były przeznaczone do niedozwolonej uprawy wskazanego środka odurzającego w postaci pięciu namiotów wraz z osprzętem, czterech wentylatorów, pięciu sztuk lamp oświetleniowych, dwóch przetwornic, trzech filtrów rurowych i termometru. Zakupów opisanego sprzętu oskarżony dokonywał w sklepie stacjonarnym znajdującym się w U. . Wiedzę dotyczącą sposobu prowadzenia uprawy, pielęgnacji roślin, ich suszenia oraz uzyskania suszu czerpał natomiast z informacji dostępnych w (...) . W okresie od bliżej nieokreślonej daty do dnia 23 maja 2025 r. oskarżony X. J. (1) poprzez ścięcie krzewów konopi innych niż włókniste, a następnie ich suszenie wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości (...) ,01 grama, które usiłował wprowadzić do obrotu. Początkowo oskarżony rozpoczął uprawę w domu w B. , gdzie aktualnie zamieszkiwał. Pierwsza próba uprawy nie powiodła się, gdyż rośliny uschły. Po upływie kilku tygodni podjął kolejną próbę. W związku z rozwojem roślin i potrzebą zapewnienia im większej przestrzeni, zorganizował uprawę w lokalu mieszkalnym przy ul. (...) we H. , stanowiącym jego własność oraz własność byłej żony. Na dalszym etapie do uprawy krzewów konopi innych niż włókniste wykorzystał również mieszkanie swojej matki przy ul. (...) we H. . Uprawa prowadzona była w obu lokalach równolegle. Rośliny uprawiane były w specjalnie przygotowanych namiotach, przy użyciu sztucznego oświetlenia oraz systemów wentylacyjnych, zapewniających odpowiednie warunki do ich wzrostu. W miarę dojrzewania roślin oskarżony przystąpił do ich ścinania i suszenia. Ujawnienie uprawy nastąpiło w dniu 23 maja 2025 r., kiedy to funkcjonariusze Policji w trakcie przeszukania mieszkania przy ulicy (...) ujawnili i zabezpieczyli 34 sztuk roślin w fazie wzrostu o wysokości od 8 do 145 cm, dwa namioty służące do uprawy roślin wraz z kompletnym osprzętem elektronicznym. Oskarżony poinformował funkcjonariuszy również o uprawie prowadzonej w mieszkaniu przy ul. (...) . W trakcie przeszukania tego lokalu ujawniono i zabezpieczono 194 szt. łodyg konopi innych niż włókniste podczas suszenia, susz roślinny oraz 40 sadzonek konopi. W wyniku opisanych powyżej czynności oskarżony X. J. (1) wytworzył ziele konopi innych niż włókniste. Część suszu została zabezpieczona w ilości 748 gramów, natomiast łączna masa wysuszonego ziela, ustalona w opinii biegłego, wyniosła 3 263,01 grama netto. Z opinii tej wynika, że zabezpieczona substancja zawierała substancję psychoaktywną (...) i stanowiła środek odurzający w znacznej ilości w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. wyjaśnienia oskarżonego X. J. (1) k.46-47, 56v., 518-520, 560-561 protokół oględzin miejsca H. ul. (...) k. 7-11 protokół oględzin miejsca H. ul. (...) k.12-13, 20-21 protokół użycia wagi k.14 protokół przeszukania pojazdu k.15-16 protokół przeszukania miejsca B. ul. (...) k. 18-19 dokumentacja fotograficzna z płytę CD k.163-164, 165-166 opinia biegłego z zakresu informatyki k. 177-214 raport z systemu danych P4 Sp. z o.o. k. 359-515 opinia z zakresu badań fizykochemicznych k. 535-538 protokół przeszukania osoby k.2-3 Oskarżony X. J. (1) został zatrzymany, a następnie stosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania w okresie od 23 maja 2025 r. godz. 15.00 do dnia 13 sierpnia 2025 r. godz. 13.06 protokół zatrzymania osoby k.2-3 Oskarżony X. J. (1) nie był w przeszłości karany sądownie. dane o karalności k. 551 Oskarżony X. J. (1) ma (...) . Legitymuje się wykształceniem średnim, prowadzi działalność gospodarczą w branży fryzjersko – kosmetycznego, gdzie uzyskuje miesięczny dochód w kwocie od 5000 do 7000 złotych. Nie leczył się psychiatrycznie, psychologicznie, ani odwykowo. dane osobowe wywiad środowiskowy k.566-567 Przesłuchany w trakcie postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego X. J. (1) przyznał się do prowadzenia uprawy konopi innych niż włókniste oraz do ścięcia i suszenia roślin, w wyniku czego wytworzył znaczną ilość ziela konopi, nie przyznał się natomiast do zamiaru wprowadzenia środka odurzającego do obrotu, wskazując, iż jego zamiarem było wykorzystanie suszu do wytworzenia olejku na własne potrzeby. Przesłuchany w trakcie rozprawy przed Sądem oskarżony X. J. (1) podał, że po ukończeniu 40 roku życia poddał się profilaktycznym badaniom lekarskim. W związku z uzyskanymi wynikami, które wzbudziły u niego obawę co do możliwości wystąpienia choroby nowotworowej, a także zmagając się z dolegliwościami bólowymi kręgosłupa, zainteresował się informacjami dotyczącymi właściwości konopi, w szczególności preparatów zawierających (...) . Podał, że inspiracją do poszukiwania alternatywnych metod łagodzenia bólu były również doświadczenia związane z chorobą nowotworową jego ojca, który zmarł po długiej i ciężkiej chorobie. Wyjaśnił, że chciał wytwarzać olejek (...) , więc naturalnym było dla niego suszenie, jego celem nie było osiągnięcie takiej dużej wielkości. Odnośnie posiadania przedmiotów służących do niedozwolonych do uprawy niedozwolonych środków odurzających oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu zachowania, natomiast nie przyznał się do usiłowania wprowadzenia do obrotu wytwarzanych środków odurzających wskazując, że nie było to jego celem. Oskarżony X. J. (1) stwierdził, że nie kwestionuje wniosków płynących z opinii biegłego z zakresu badań fizykochemicznych i faktu, że wytworzył wskutek ścięcia i suszenia krzewów konopi znaczną ilość środka odurzającego w ilości 3 263,01 grama. Oskarżony podał, że ma świadomość, iż jest to znaczna ilość środków odurzających, ale wytwarzał ją na własny użytek, w (...) były informacje, że najlepsze będą krople, które zrobi samemu, bo one nie będą miały dodatku chemii i był przeświadczony, że ta marihuana była tylko z olejkiem (...) , a nie miał świadomości, że posiada (...) , dowiedział się o tym dopiero później, po zatrzymaniu. Wskazał, że po zakupie przedmiotów służących do uprawy krzewów konopi dostał paragon na to wszystko, co zakupił, dlatego był przeświadczony, że to wszystko jest legalne. Przyznał, że uprawę zorganizował w mieszkaniu na ul. (...) we H. , a jak uprawa zaczęła się rozrastać, to wykorzystał również mieszkanie mamy przy ul. (...) . Oskarżony wyjaśnił, że na początku zasadził krzewy, ale po dwóch miesiącach wszystko uschło, po 2-3 tygodniach zaczął nowa uprawę i ona zaczęła rosnąć jak oszalała, zaczęła się rozrastać, a on czytał w (...) , ze do zrobienia tego olejku trzeba mieć dużo suszu. Przyznał, że ściął część tych krzaków i je suszył, to prawdopodobnie była ta ilość 3 263,01 grama, o której opiniował biegły i o której jest mowa w zarzucie. Oskarżony opisał ponadto okoliczności ujawnienia uprawy konopi przez funkcjonariuszy policji i jego zatrzymania. Stwierdził, że wpadł na pomysł, że można byłoby wyprodukować większe ilości olejku (...) , żeby wykorzystać go do kosmetyków tj. odżywek, szamponów do salonu, który prowadzi razem z żoną, a część wykorzystać do wytworzenia olejku do celów przeciwbólowych. Stwierdził, że gdyby miał świadomość tego wszystkiego, to by tego nie robił u siebie w mieszkaniu i u mamy w mieszkaniu. Oskarżony podał także, że nie zarobił na tym procederze żadnych pieniędzy, wręcz poniósł straty, nigdy w życiu nie sprzedałby tej marihuany i nie sprzedał marihuany. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 częściowo wyjaśnienia oskarżonego X. J. (1) Wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na wiarę w tej części, w której przyznał on, że prowadził uprawę konopi innych niż włókniste w dwóch lokalach mieszkalnych, nabył i wykorzystywał specjalistyczny sprzęt do ich hodowli oraz że dokonał ścięcia i suszenia roślin, w wyniku czego wytworzył ziele konopi o łącznej masie 3 263,01 grama. Okoliczności te znajdują pełne potwierdzenie w protokołach przeszukania, dokumentacji fotograficznej, zabezpieczonych dowodach rzeczowych oraz w opinii biegłego z zakresu badań fizykochemicznych. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są spójne, konsekwentne i korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. protokół oględzin miejsca - H. ul. (...) Dowody z dokumentów zostały uznane za w pełni wiarygodne, brak było podstaw do ich kwestionowania, rzetelność i prawdziwość nie budzi zastrzeżeń, nie były też kwestionowane w toku postępowania przez strony. protokół oględzin miejsca - H. ul. (...) protokół użycia wagi protokół przeszukania pojazdu dokumentacja fotograficzna i płyta CD W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony. opinia z zakresu informatyki Opinia biegłego została uznana za pełną i rzetelną oraz w pełni wiarygodną, została sporządzona przez biegłego z zakresu odpowiedniej specjalizacji, jej wywody są spójne, konsekwentne i w pełni logiczne oraz wewnętrznie niesprzeczne. Tym samym dowód ten spełnił cechy dowodu jednoznacznego, nie budzącego żadnych zastrzeżeń, a w konsekwencji mogącego stanowić podstawę dla ostatecznych rozstrzygnięć (por. wyrok SN z dnia 06.11.2002r. IV KKN 308/99). opinia biegłego z zakresu badań fizykochemicz-nych Na podstawie dowodu w postaci opinii z badań fizykochemicznych ustalono, że materiał zabezpieczony podczas przeszukania pomieszczeń mieszkalnych użytkowanych przez oskarżonego X. J. (1) stanowi środek odurzający w rozumieniu przepisów ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii . Opinia jest w pełni wiarygodna i została sporządzona przez biegłego z zakresu odpowiedniej specjalizacji. Wnioski opinii, które Sąd włączył w swoje ustalenia, zostały poprzedzone prawidłowo przeprowadzonymi badaniami środków odurzających zatrzymanych u oskarżonego X. J. (2) . Dowód nie był kwestionowany przez strony. raport z systemu danych (...) (...) W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony. dane o karalności W pełni wiarygodny dowód , niekwestionowany przez strony, potwierdzający fakt uprzedniej niekaralności oskarżonego. kwestionariusz wywiadu środowiskowe-go W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony. dane osobowe Na podstawie notatki urzędowej z zebrania danych oraz informacji podanych przez samego oskarżonego podczas rozprawy, Sąd ustalił dane co do właściwości osobistych i stosunków majątkowych oskarżonego. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 częściowo wyjaśnienia oskarżonego X. J. (1) Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, w której twierdził on, iż nie miał świadomości, że uprawiane rośliny zawierają substancję psychoaktywną (...) , a tym samym stanowią środek odurzający w rozumieniu ustawy. Twierdzenia te Sąd uznał za niewiarygodne. Oskarżony prowadził bowiem uprawę konopi innych niż włókniste w sposób zorganizowany, przy wykorzystaniu profesjonalnego sprzętu, w dwóch odrębnych lokalach mieszkalnych. Skala przedsięwzięcia, ilość roślin oraz sposób ich hodowli świadczą o przemyślanym i świadomym działaniu. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, iż osoba decydująca się na taką uprawę ma świadomość charakteru hodowanych roślin oraz ich statusu prawnego. Powszechnie dostępna wiedza na temat konopi innych niż włókniste, w szczególności rozróżnienie pomiędzy konopiami włóknistymi a tzw. marihuaną, nie pozwala przyjąć, aby oskarżony pozostawał w usprawiedliwionym błędzie co do właściwości uprawianych roślin. Oskarżony używał specjalistycznych namiotów (growboxów), lamp, wentylatorów, filtrów, uprawy były ukryte w niezamieszkanych lokalach, co świadczy w opinii Sądu o pełnej świadomości oskarżonego, że jest to proceder nielegalny. Ponadto oskarżony nabył nasiona konkretnych odmian marihuany, prowadził uprawę w celach konsumpcyjnych (wytwarzanie suszu) i działał z zamiarem bezpośrednim. Stwierdzić ponadto należy, że tak duża liczba krzewów i znaczna ilość uzyskanego suszu sugeruje jednoznacznie profesjonalizację działania oskarżonego, co wyklucza jego „nieświadomość” w zakresie jego nielegalności. Wskazać stanowczo należy, że w Polsce uprawa konopi innych niż włókniste jest zakazana i karalna i argumentacja oskarżonego o „nieświadomości” została uznana za przyjętą przez niego linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo, a nie za faktyczny brak wiedzy. Sąd nie dał również wiary depozycjom oskarżonego, jakoby wytworzony susz przeznaczony był wyłącznie na jego własne potrzeby. Z ostrożnością należało podejść do wyjaśnień dotyczących motywacji osobistej oskarżonego związanej z jego stanem zdrowia oraz doświadczeniami rodzinnymi. Opisane okoliczności nie mają znaczenia dla bytu przestępstwa i Sąd przyjął zatem, że podjęcie przez oskarżonego decyzji o uprawie konopi nie pozostawało w związku z jego subiektywnym przekonaniem o możliwości wykorzystania ich w celach zdrowotnych. Wskazać ponadto należy, że olejek (...) , który rzekomo miał zamiar uzyskać oskarżony, jest produkowany głównie z konopi siewnych (włóknistych), a nie z konopi innych niż włókniste (marihuany). Ekstrakt jest następnie łączony z olejem nośnikowym (np. olejem konopnym, oliwą z oliwek), jest legalny i nie odurza, ponieważ zawiera śladowe ilości (...) . Oskarżony X. J. (1) nie podjął opisanych czynności i w złożonych wyjaśnieniach nawet nie opisał takiego zamiaru. Sama ilość wytworzonego przez oskarżonego suszu – przekraczająca 3 kilogramy – znacząco wykracza poza ilości typowe dla bieżącego, indywidualnego użytku. Skala uprawy, liczba roślin oraz profesjonalne wyposażenie plantacji wskazują na przedsięwzięcie o znacznych rozmiarach. Powyższe okoliczności podważają przekonanie, że działanie oskarżonego miało charakter wyłącznie incydentalny i ograniczony do potrzeb osobistych. protokół przeszukania pojazdu Z treści protokołów nie wynika aby w toku przeszukań zabezpieczono jakiekolwiek dowody mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji dokumenty te nie miały wpływu na ustalenia faktyczne. protokół przeszukania miejsca – B. ul. (...) PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. X. J. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd podzielił pogląd oskarżyciela publicznego wyrażony w akcie oskarżenia, że zachowanie oskarżonego X. J. (1) wyczerpało znamiona kilku przepisów Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , pozostających w zbiegu idealnym w rozumieniu art. 11 § 2 k.k. W pierwszej kolejności Sąd uznał, że oskarżony X. J. (1) poprzez ścięcie roślin i ich suszenie doprowadził do uzyskania gotowego środka odurzającego. Czynności te stanowią „wytwarzanie” w rozumieniu art. 53 ust. 1 ustawy, obejmujące wszelkie działania prowadzące do uzyskania postaci środka nadającej się do użycia. Z uwagi na ilość wytworzonego środka zakwalifikowano czyn przypisany oskarżonemu jako zbrodnię z art. 53 ust. 2 powołanej ustawy. Wytwarzanie środków odurzających oznacza w tym wypadku czynności, za pomocą których mogą być otrzymywane m.in. środki odurzające lub substancje psychotropowe albo nowe substancje psychoaktywne, ich oczyszczanie, ekstrakcję surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków lub substancji (art. 4 pkt 35 ustawy). Oskarżonemu X. J. (1) przypisano przestępstwo polegające na wytwarzaniu środka odurzającego, o którym stanowi art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a więc przestępstwa penalizującego dalsze czynności podejmowane już po zbiorze (np. suszenie), za pomocą których otrzymuje się gotowy środek odurzający zdatny do użycia. Podczas czynności przeszukania ujawniono ziele konopi innych niż włókniste już wysuszone. Sąd uznał, że oskarżony wytworzył środek odurzający w ten sposób, że po uzyskaniu dojrzałości kwiatostanów, zebrał je i oddzielił poszczególne części roślin, a następnie wysuszył w mieszkaniu. Wytwarzaniem narkotyku nie jest zatem sama uprawa konopi. Do uzyskania środka odurzającego, a więc zachowań odrębnie penalizowanych dochodzi po podjęciu kolejnych działań, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Wytwarzanie jest zajęciem legalnym, ale tylko i wyłącznie zgodnie z Prawem farmaceutycznym , pod warunkiem, że podmiot, który to czyni, posiada wymagane zezwolenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego (art. 35 ust. 1, 2, 4 i art. 39 ustawy), a zatem jedynie w przypadku, kiedy wspomniane środki lub substancje są produktami leczniczymi. W przedmiotowej sprawie oskarżony X. J. (1) takiego zezwolenia nie posiadał, a zatem jego czyn jest penalizowany na mocy ustawy i stanowi wytwarzanie wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii . Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, jeżeli sprawca poprzestaje na uprawie lub zbiorze konopi, odpowiada za przestępstwo z np. 63 ust. 1 lub 2 ustawy albo z obu tych przepisów. Każde dalsze działanie wykracza poza uprawę lub zbiór, stanowiąc wytworzenie, o którym mowa np. w art. 53 ustawy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30.07.2015 r., II AKa 170/15). Biegły sądowy wskazał, że oskarżony wytworzył substancje psychotropowe w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 3 263,01 grama (czego nie negował sam oskarżony), co z całą pewnością stanowiło znaczną ilość środków odurzających w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii . W rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. za znaczną ilość należy uznać taką ilość środków odurzających lub psychotropowych, która jednorazowo mogłaby zaspokoić potrzeby, co najmniej kilkudziesięciu osób (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie Z4.02.2013 r., (...), LEX nr 1286674). Dodatkowo można wskazać, że zarówno w piśmiennictwie, jak i w orzecznictwie wykształciły się pewne kryteria uznawania znacznej ilości środków. Są to masa danej substancji, która w orzecznictwie przeliczana jest na ilość porcji narkotyków oraz ich jakość (twarde, miękkie), czyli faktycznie ich rodzaj (Górowski Wojciech – red., Małecki Mikołaj – red. Komentarz do wybranych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w: Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz, KIPK.2019). Przy uwzględnieniu tego kryterium ilościowo - jakościowego istotne jest ustalenie wielkości dawki określonego rodzaju narkotyku, która jest w stanie wywołać efekt odurzenia u jednej osoby uzależnionej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2008 r., II KK 127/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09). Sąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że „znaczna ilość" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. Bojarski, W. Radecki, Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, Sąd Najwyższy podkreślił, że nie ma powodu do odstępowania od poglądu, wypracowanego w piśmiennictwie i judykaturze, w tym w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to „znaczna ilość" w rozumieniu tej ustawy. Ponadto wskazać należy, iż w czasie zatrzymania oskarżony prowadził uprawę 34 krzewów konopi innych niż włókniste w warunkach sztucznie stworzonych i kontrolowanych. Zachowanie to wypełnia znamiona czynu z art. 63 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, penalizującego uprawę konopi innych niż włókniste wbrew przepisom ustawy. Jednocześnie, z uwagi na skalę przedsięwzięcia i potencjał produkcyjny uprawy, należało przyjąć kwalifikowaną postać tego przestępstwa z art. 63 ust. 3 ustawy, albowiem uprawa ta mogła dostarczyć znacznej ilości środka odurzającego. Pojęcie „znacznej ilości” nie zostało zdefiniowane ustawowo, jednakże w ugruntowanym orzecznictwie przyjmuje się, iż chodzi o taką ilość środka odurzającego, która może zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych albo odpowiada wielokrotności przeciętnej porcji handlowej i w pełni aktualne pozostają rozważania odnośnie tego zagadnienia poczynione powyżej. W realiach niniejszej sprawy oskarżony X. J. (1) uprawiał 34 sztuki krzewów konopi innych niż włókniste, mogących dostarczyć znaczne ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 748 grama, co w sposób oczywisty przekracza ten próg. Powyższa okoliczność uzasadniała przyjęcie typu kwalifikowanego z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii . Zgodnie z definicją ustawową art. 4 pkt 28 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przez uprawę maku lub konopi rozumie się każdą uprawę maku lub konopi bez względu na powierzchnię. Przepis art. 63 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje zachowanie polegające na nielegalnej uprawie mogącej dostarczyć znacznej ilości: słomy makowej, liści koki, żywicy konopi innych niż włókniste oraz ziela konopi innych niż włókniste. Dla jego bytu wystarczy uprawa chociażby jednej z wymienionych wyżej roślin. Biorąc pod uwagę treść art. 4 pkt 4 , z którego wynika, że konopiami są: „konopie - rośliny z rodzaju konopie (C. L..)”, należy uznać, że konopie inne niż włókniste to: rośliny z rodzaju konopie (C. L..) ( art. 4 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ), w których suma zawartości delta-9-tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego (kwasu delta-9 - (...)2-karboksylowego) w kwiatowych lub owocujących wierzchołkach roślin, z których nie usunięto żywicy, przekracza 0,20% w przeliczeniu na suchą masę ( art. 4 pkt 5 u.p.n.). Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, że oskarżony X. J. (1) prowadził uprawę tzn. marihuany, o czym świadczy protokół przeszukania oraz wyjaśnienia oskarżonego, które zostały potwierdzone przez biegłego z zakresu badań fizykochemicznych. Okoliczności tej nie przeczył także sam oskarżony zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie rozprawy przed Sądem. X. J. (1) zasiał nasiona konopi, a następnie doglądał ich wzrostu, po czym po osiągnięciu przez nie odpowiedniej wielkości, ściął je i oddzielił dojrzałe kwiatostany. Podjęte czynności świadczą bezsprzecznie o uprawie ziela konopi innych niż włókniste a także o działaniu umyślnym w zamiarze bezpośrednim. Wskazać należy na zakres pojęciowy znamienia „uprawa konopi" w rozumieniu art. 63 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii , która obejmuje całokształt zabiegów w produkcji roślin, w tym pielęgnację do momentu zbioru (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2018 r. V KK 296/18, Lex nr 2549366). Odpowiedzialności karnej z powyższego przepisu ustawy podlega jedynie ta osoba, która swoim działaniem ogranicza się do uprawy ziela konopi. Należało zatem przypisać oskarżonemu sprawstwo w zakresie uprawy 34 sztuk krzewów konopi innych niż włókniste, mogących dostarczyć znaczne ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 748 grama, co wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa z art. 63 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii . Ponadto oskarżony X. J. (1) posiadał urządzenia i przyrządy służące do niedozwolonej uprawy oraz wytwarzania środka odurzającego, czym wyczerpał znamiona czynu z art. 54 ust. 1 ustawy, który stanowi, że kto wyrabia, posiada, przechowuje, zbywa lub nabywa przyrządy, jeżeli z okoliczności wynika, że służą one lub są przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania, przetwarzania lub przerobu środków odurzających lub substancji psychotropowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Przedmiotem ochrony jest monopol przedsiębiorstw wytwarzających, przetwarzających lub przerabiających środki odurzające lub substancje psychotropowe, a także życie i zdrowie społeczeństwa jako całości Zachowanie spenalizowane w art. 54 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polega min. na nabywaniu i posiadaniu przyrządów, jeżeli z okoliczności wynika, że służą one lub są przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania, przetwarzania lub przerobu środków odurzających lub substancji psychotropowych, co miało miejsce w odniesieniu do oskarżonego X. J. (1) w przedmiotowej sprawie. Z ustalonego stanu faktycznego wynika również, iż oskarżony X. J. (1) podejmował czynności zmierzające do wprowadzenia wytworzonego środka do obrotu. Nie doszło jednak do dokonania przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy, gdyż realizację zamiaru udaremniło zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji. Zastosowanie znalazł zatem art. 13 § 1 k.k. , statuujący odpowiedzialność za usiłowanie, które podlega karze jak za dokonanie. Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który jest kwalifikowaną postacią czynu przestępczego w stosunku do art. 56 ust.1, odpowiedzialności w nim przewidzianej podlega sprawca, który wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe, słomę makową lub nowe substancje psychoaktywne albo uczestniczy w takim obrocie jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej. Wprowadzanie do obrotu, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt. 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych. Oskarżony wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 3 263,01 grama, które zostały ujawnione i zabezpieczone w zajmowanym przez niego lokalu. W pełni aktualne pozostają poczynione powyżej ustalenia, iż była to znaczna ilość środków odurzających, która wystarczyłaby do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. Bojarski, W. Radecki, Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257). Okoliczności te w zestawieniu z całokształtem zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zważywszy na ilość wytworzonych i zabezpieczonych substancji, a także ilość prekursorów i półproduktów ujawnionych w mieszkaniach przy ul. (...) i ul. (...) potwierdzają, że oskarżony X. J. (1) wytworzył znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 3 263,01 grama celem wprowadzenia do obrotu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z powodu zatrzymania przez funkcjonariuszy policji. Sąd uznał tym samym, iż oskarżony X. J. (1) wypełnił opisanym zachowaniem znamiona przestępstwa z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii . Znamię typu czynu zabronionego udziału w obrocie o jakim mowa w art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2003 r. jest ujmowane szeroko i „nie ogranicza się jedynie do sformalizowanych czynności kupna, czy sprzedaży środków i substancji (...), ale obejmuje także niesformalizowane (...) sposoby nabywania, przekazywania, czy dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej" („Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz" pod red. W. Górowskiego i Dominika Zająca, Kraków 2019 r., str. 139). Pojęcie uczestniczenia w obrocie, o jakim mowa w art. 56 ust. 1 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, odnosi się nie tylko do zachowań związanych z bezpośrednim przekazywaniem środków odurzających innej osobie, ale także do zachowań składających się na funkcjonowanie takiej osoby w obrocie - np. magazynowanie środków czy też udostępnianie lokalu, w którym ma dojść do wprowadzenia środków do obrotu." (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2011 r., V KK 288/10, LEX nr 783117, podobnie postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2022 r., II KK 189/22, LEX nr 3436596). Jeśli więc oskarżony X. J. (1) przechowywał znaczną ilość ziela konopi innych niż włókniste z zamiarem udziału w obrocie tymi substancjami, to wypełnił znamiona art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W świetle art. 13 § 1 kk odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Oskarżony X. J. (1) z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy policji zamierzonego celu nie osiągnął. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie miał najmniejszych wątpliwości, iż oskarżony usiłował wprowadzić do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 3 263,01 grama. Wobec powyższego, zachowanie oskarżonego polegające na próbie sprzedaży wytworzonej przez siebie marihuany, co do którego wiedział, iż z uwagi na ilość nie przeznaczy jej wyłącznie na własną konsumpcję, lecz celem dalszego zbycia konsumentom, stanowiło podjęcie zachowania w celu wprowadzenia wytworzonego narkotyku do obrotu, przy czym celu swego oskarżony nie osiągnął, z uwagi na interwencję Policji. Tym samym w tym zakresie jego działanie zostało zakończone na etapie usiłowania. Zachowanie oskarżonego stanowiło jedno zdarzenie w sensie faktycznym, obejmujące kolejne etapy tego samego przestępczego przedsięwzięcia: uprawę, wytworzenie oraz przygotowanie do wprowadzenia do obrotu środka odurzającego. Tym samym czyn wyczerpał znamiona kilku przepisów tej samej ustawy. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 11 § 2 k.k. , zgodnie z którym, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Jednocześnie, stosownie do art. 11 § 3 k.k. , wymiar kary następuje na podstawie przepisu przewidującego najsurowszą karę. W realiach niniejszej sprawy przepisem takim był art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zagrożony najsurowszą sankcją, stąd też stanowił on podstawę wymiaru kary zasadniczej. Działania oskarżonego miały charakter rozciągnięty w czasie, jednak były podejmowane w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i stanowiły realizację jednego planu przestępczego. Uprawa, pielęgnacja, zbiór i suszenie roślin były elementami tego samego przedsięwzięcia. Zasadne było zatem przyjęcie konstrukcji czynu ciągłego w rozumieniu art. 12 § 1 k.k. ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności X. J. (1) I. I. Sąd, wymierzając oskarżonemu X. J. (1) karę 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych, kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. , uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, stopień zawinienia oskarżonego, motywację i sposób działania sprawcy, jak również cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Stopień społecznej szkodliwości czynu należało ocenić jako wysoki. Oskarżony prowadził zorganizowaną, profesjonalną uprawę konopi innych niż włókniste w dwóch lokalach mieszkalnych, wykorzystując specjalistyczny sprzęt przeznaczony do hodowli roślin w warunkach kontrolowanych. Skala przedsięwzięcia – 34 krzewy konopi – oraz ilość wytworzonego środka odurzającego w łącznej ilości 3 263,01 grama, a także zabezpieczone 748 gramów suszu, świadczą o znacznym rozmiarze działalności. Ilość ta wielokrotnie przekracza próg uznawany w orzecznictwie za „znaczną ilość” środka odurzającego i mogła posłużyć do sporządzenia bardzo dużej liczby porcji handlowych. Sąd uwzględnił również fakt, że działanie oskarżonego nie miało charakteru incydentalnego ani przypadkowego. Było to przedsięwzięcie zaplanowane, realizowane w sposób przemyślany i metodyczny, nastawione na osiągnięcie korzyści majątkowej. Oskarżony zapewnił odpowiednie warunki techniczne do wzrostu roślin, co świadczy o pełnej świadomości bezprawności czynu i konsekwentnym dążeniu do jego realizacji. Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego, jego ustabilizowaną sytuację osobistą oraz częściowe przyznanie się do winy i złożenie wyjaśnień w toku postępowania. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd uznał, że kara 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności pozostaje adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a jednocześnie nie przekracza stopnia koniecznej represji. Kara ta została ukształtowana na poziomie dolnej granicy ustawowego zagrożenia, co świadczy o uwzględnieniu przez Sąd okoliczności łagodzących. W opinii Sądu wymierzona kara zrealizuje wobec oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz wywrze właściwy efekt prewencji ogólnej. Obok kary pozbawienia wolności Sąd orzekł karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł. Ustalając liczbę stawek dziennych, Sąd kierował się przede wszystkim stopniem zawinienia i skalą działalności przestępczej. Wysokość jednej stawki dziennej została określona z uwzględnieniem sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych oskarżonego. Łączna kwota grzywny wynosi 10 000 zł i stanowi realną, odczuwalną dolegliwość finansową, adekwatną do charakteru przestępstwa popełnionego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. II. I. Na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz (...) . Świadczenie to ma charakter obligatoryjny i stanowi dodatkową dolegliwość finansową dla oskarżonego X. J. (1) . IV. I. Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek dowodów rzeczowych tj. zabezpieczonych środków odurzających i przedmiotów służących do ich wytworzenia. Orzeczony przepadek zabezpieczonych przedmiotów ma charakter obligatoryjny i służy wyeliminowaniu z obrotu zarówno środków odurzających, jak i narzędzi służących do ich produkcji. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności X. J. (1) III. I. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zaliczono okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania przyjmując, iż 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności. inne zagadnienia W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 627 k.p.k. , w razie skazania oskarżonego Sąd zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe. W realiach niniejszej sprawy oskarżony został uznany za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, co uzasadniało obciążenie go kosztami postępowania. Jednocześnie Sąd miał na uwadze sytuację osobistą i majątkową oskarżonego. Sąd uwzględnił również fakt, iż wymierzona kara oraz inne dolegliwości związane z postępowaniem karnym stanowią dla oskarżonego istotne obciążenie. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że zasadne będzie obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi jedynie w części, tj. w kwocie 5.000 zł, natomiast w pozostałym zakresie – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. – zwolnił go od ich ponoszenia, uznając, iż ich uiszczenie w pełnej wysokości byłoby dla oskarżonego nadmiernie uciążliwe. Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 oraz art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 2.400 zł, której wysokość wynika z rodzaju i wymiaru orzeczonej kary. Podpis I. Kara pozbawienia wolności