III K 426/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego, uznając, że w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, a nowelizacja przepisów nie pozwala na ponowne łączenie kar orzeczonych przed jej wejściem w życie.
Skazany P.R. złożył wniosek o wydanie nowego wyroku łącznego, powołując się na nowelizację przepisów Kodeksu karnego. Sąd Okręgowy w Poznaniu, po analizie akt i wcześniejszych orzeczeń, ustalił, że wszystkie skazania, które miałyby podlegać połączeniu, zapadły przed wejściem w życie nowych przepisów, a ponadto wyrok łączny w tej samej sprawie (III K 426/05) został już wydany w 2006 roku. Sąd uznał, że w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej i umorzył postępowanie.
Skazany P.R. złożył wniosek o wydanie nowego wyroku łącznego, argumentując, że zmiana przepisów Kodeksu karnego od 1 lipca 2015 roku może wpłynąć na korzystniejsze ukształtowanie kary łącznej. Sąd Okręgowy w Poznaniu, działając na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., umorzył postępowanie. Sąd ustalił, że wszystkie prawomocne skazania P.R., które miałyby podlegać połączeniu, zapadły przed wejściem w życie nowelizacji, a ponadto, że wyrok łączny w sprawie III K 426/05 został już wydany przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 9 stycznia 2006 roku. Sąd podkreślił, że przepis przejściowy (art. 19 ust. 1 ustawy nowelizującej) wyłącza stosowanie nowych zasad orzekania kary łącznej do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z nowym skazaniem po tym dniu, czego w tej sprawie nie stwierdzono. Sąd wskazał również, że ponowne łączenie tych samych kar, które były już przedmiotem wcześniejszych wyroków łącznych, prowadziłoby do naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Analiza wykazała, że uwzględnienie wniosku skazanego mogłoby nawet pogorszyć jego sytuację prawną, prowadząc do orzeczenia dwóch kar łącznych zamiast jednej. W związku z tym, na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k., postępowanie zostało umorzone, a kosztami obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w takiej sytuacji postępowanie o wydanie wyroku łącznego należy umorzyć z uwagi na powagę rzeczy osądzonej oraz przepisy przejściowe ustawy nowelizującej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy przejściowe wyłączają stosowanie nowych zasad kary łącznej do kar prawomocnie orzeczonych przed wejściem w życie nowelizacji. Ponadto, wydanie kolejnego wyroku łącznego dotyczącego tych samych skazań, które były już przedmiotem wcześniejszego prawomocnego wyroku łącznego, narusza zasadę powagi rzeczy osądzonej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. R. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (9)
Główne
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Przesłanka procesowa negatywna – powaga rzeczy osądzonej.
Dz. U. z 2015r., poz. 396 art. 19 § ust. 1
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
Przepis przejściowy wyłączający stosowanie nowych przepisów o karze łącznej do kar orzeczonych przed wejściem w życie ustawy.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 575 § a contrario
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na brak możliwości wydania nowego wyroku łącznego w sytuacji braku przesłanek.
k.p.k. art. 339 § § 3 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy umorzenia postępowania.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Warunki orzekania kary łącznej (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.).
k.k. art. 86
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zachodzi powaga rzeczy osądzonej, ponieważ sprawa dotyczy tych samych skazań, które były już przedmiotem prawomocnego wyroku łącznego. Przepisy przejściowe ustawy nowelizującej Kodeks karny wyłączają stosowanie nowych zasad kary łącznej do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy. Nowe połączenie kar mogłoby pogorszyć sytuację skazanego.
Godne uwagi sformułowania
przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (...) wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu (...) do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy w niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej nie zaistniała jakakolwiek potrzeba wydania wobec skazanego P. R. nowego wyroku łącznego
Skład orzekający
Dorota Biernikowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych dotyczących kary łącznej oraz zasady powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej skazanego i zastosowania przepisów przejściowych do kar orzeczonych przed nowelizacją.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność przepisów przejściowych i zasadę powagi rzeczy osądzonej w kontekście postępowań o wydanie wyroku łącznego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy nowelizacja kodeksu karnego zawsze oznacza korzystniejsze rozwiązanie? Sąd wyjaśnia, kiedy powaga rzeczy osądzonej blokuje nowe wnioski.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Poznań, dnia 19 października 2015r . Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Dorota Biernikowicz Protokolant : sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Jacka Derdy po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19.10 2015r. sprawy skazanego P. R. s. W. i D. z domu K. , ur. (...) w P. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k. i art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego P. R. wyroku łącznego ; 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE W dniu 13 sierpnia 2015r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego P. R. o wydanie wobec niego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania w sprawach objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu o sygn. akt III K 426/05 oraz w sprawie VI K 1076/00 Sądu Rejonowego w Poznaniu. Skazany wskazał, że wnosi o wydanie wobec niego nowego korzystniejszego wyroku łącznego w związku ze zmianą przepisów kodeksu karnego . Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że P. R. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28.10.1986 r. o sygn. akt V K 1202/86 za przestępstwo z art. 208 d k.k. popełnione w dniu 25.07.1985r. na karę 1 (jednego) roku i karę grzywny w wysokości 3000 zł, przy czym karę pozbawienia wolności darowano 4.11.1986r. na podstawie amnestii, a w dniu 4.12.1989r. wykonano karę grzywny; II. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 22.01.1990 r. o sygn. akt VI K 4/90 za przestępstwo z art. 186 § 1 dk.k. popełnione od maja do 28.12.1989r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 4 (czterech) lat, postanowieniem z dnia 23.09.1993r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności; warunkowo przedterminowo zwolniony postanowieniem z dnia 22.09.1998r. z okresem próby do 25.11.2000r. III. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 7.11.1991 r. o sygn. akt V K 613/91 za przestępstwa: a) z art. 184 § 1 d k.k. popełnione w okresie od 25.01.1990r. do 23.02.1991r. na karę 1 roku pozbawienia wolności; b) za przestępstwo z art. 204 § 1 d k.k. w zw. z art. 58 d k.k. popełnione w okresie od listopada do grudnia 1990r.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 500.000 zł; c) za przestępstwo z art. 212 § 1 d k.k. w zw. z art. 58 d k.k. popełnione w okresie od 31.12.1990r. do 25.01.1991r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; d) za przestępstwo z art. 212 § 1 d k.k. popełnione w dniu 12.02.1991r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, e) za przestępstwo z art. 182 § 1 d k.k. popełnione w dniu 12.02.1991r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za które to przestępstwa wymierzono skazanemu na podstawie karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; IV. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 22.11.1991 r. o sygn. akt V K 965/91 za przestępstwo z art. 12 § 1 d k.k. w zw. z art. 208 d k.k. popełnione w okresie 15/16 lipca 1991r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, oraz 200.000 zł grzywny; V. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19.08.1992 r. o sygn. akt V K 551/92, którym połączono kary pozbawienia wolności i kary grzywny w sprawach V K 613/91, V K 965/91 i wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 1.000.000 zł kary łącznej grzywny, przy czym 11.03.1995r. wykonano karę pozbawienia wolności, a w dniu 27.06.1994r. wykonano karę grzywny; VI. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 7.10.1993 r. o sygn. akt IV K 750/93 za przestępstwo z 208 d k.k. w zw. z art. 60 § 1 dk.k. popełnione z 19 na 20.05.1993r. na karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny 1.000.000 zł, za przestępstwo z art. 214 § 2 d k.k. w zw. z art. 60 § 1 d k.k. popełnione z 21 na 22.02.1993r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 203 § 1 d k.k. zw. z art. 60 § 1 dk.k. popełnione z 21 na 22.02.1993r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę 500.000 zł grzywny, w miejsce których to kar jednostkowych wymierzono skazanemu łączna 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączna grzywny w wysokości 1.300.000 zł; VII. Sądu Rejonowy w Poznaniu z dnia 03.02.1994 r. o sygn. akt VI K 1282/93 za przestępstwo z art. 186 § 1 d k.k. w zw. z art. 60 § 1 d k.k. popełnione w okresie od 23.10.1992r. do maja 1993r. na karę 1 roku pozbawienia wolności ; VIII. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowy w Poznaniu z dnia 05.10.1994 r. o sygn. akt VI K 540/94 którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach VI K 4/90 i IV K 750/93 i wymierzono skazanemu łączną karę 3 lat pozbawienia wolności, postanowieniem z dnia 22.09.1998r. warunkowo przedterminowo zwolniony z okresem próby do 25.11.2000r. , IX. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 02.02.1995 r. o sygn. akt II K 250/94 za przestępstwo z art. 208 d k.k. w zw. z art. 60 § 1 dk.k. popełnione w dn. 11/12.04.1992r. na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę 55,00 zł grzywny X. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 28.12.1995 r. o sygn. akt II K 463/94 za przestępstwo z art. 12 § 1 d k.k. w zw. z art. 256 § 2 dk.k. popełnione w dn. 11.09.1994r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; XI. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowy w Złotowie z dnia 30.05.1996 r. o sygn. akt II K 193/96 którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 250/94 i II K 463/94 i wymierzono skazanemu łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, postanowieniem z dnia 22.09.1998r. warunkowo przedterminowo zwolniony z okresem próby do 25.11.2000r. , XII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28.12.2000 r. o sygn. akt VI K 1076/00 za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od grudnia 1998r. do 27.12.2000 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności (karę wykonano dniu 20.02.2003r.); XIII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 20.01.2004 r. o sygn. akt V K 610/03 za przestępstwo z art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k. oraz art. 12 k.k. popełnione w dniu 18 lipca 2000 roku na karę 1 roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XIV. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28.09.2004 r. o sygn. akt III K 175/03 za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. popełnione w dniu 11.07.2002 roku na karę 15 lat pozbawienia wolności, za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnione w okresie od maja 1999r. do lipca 2002r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 242 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. popełnione w okresie od 16.05.1999r. do 11.07.2002r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których to kar jednostkowych wymierzono skazanemu łączna karę 15 lat pozbawienia wolności; XV. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30.05.2005 r. o sygn. akt III K 108/05 za przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. popełnione w dniu 11.07.2002 roku na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. popełnione w dniu 11.07.2002 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności, w miejsce których to kar jednostkowych wymierzono skazanemu łączną karę 4 lat pozbawienia wolności; XVI. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 09.01.2006 r. o sygn. akt III K 426/05, którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach V K 610/03, III K 175/03 i III K 108/05 i wymierzono skazanemu łączną karę 15 lat pozbawienia wolności, a karę w/w skazany odbywa obecnie od 20.02.2003r. do 20.02.2018r. , Z informacji o skazanym z Krajowego Rejestru Karnego, a także z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora ZK we Wronkach wynika, że P. R. po wydaniu wyroku łącznego z dnia 9.01.2006 roku w sprawie III K 426/05 nie został skazany innymi wyrokami, niż wymienione powyżej, poza tym żaden z wymienionych wyroków nie uległ uchyleniu lub zmianie. Po wejściu w życie zmiany przepisów kodeksu karnego , w tym dotyczących kary łącznej, nie zapadł wobec skazanego żaden wyrok skazujący. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć jednak należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawa nowelizująca kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. nie mają zastosowania w niniejszej sprawie do skazanego P. R. , ponieważ wszystkie skazania jakie zapadły wobec niego zostały orzeczone przed 1 lipca 2015r., a ponadto – jak wynika z karty karnej, opinii o skazanym – po dniu 1 lipca 2015r. nie zapadł wobec niego żaden nowy wyrok skazujący na karę podlegającą łączeniu z poprzednimi karami . Tym samym stwierdzić należy na wstępnie, że w stosunku do skazanego P. R. w niniejszym postępowaniu stosuje się przepisy art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu starym tj. obowiązującym do dnia 1 lipca 2015r. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu. Rozważając dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego wobec skazanego P. R. , uwzględniając dotychczasową karalność skazanego i wydane dotychczas orzeczenia, tj. prawomocnie orzeczone kary wyrokami wymienionymi na wstępie, stwierdzić należy, iż po wydaniu wyroku łącznego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 9 stycznia 2006 roku o sygn. akt III K 426/05, nie zmieniła się w żaden sposób sytuacja skazanego i co za tym idzie możliwości ukształtowania kary łącznej, a jak już wyżej Sąd wyjaśnił sytuacji skazanego w zakresie możliwości wydania nowego wyroku łącznego nie zmienia także nowelizacja kodeksu karnego , która obowiązuje od 1 lipca 2015r, zgodnie z przytoczonym przepisem przejściowym art. 19 ust. 1cyt. ustawy. . Wydając wyrok łączny w dniu 9 stycznia 2006 r. o sygn. akt III K 426/05 Sąd Okręgowy w Poznaniu dysponował tożsamymi danymi o karalności skazanego, jak obecnie, a więc wówczas i obecnie ostatnim chronologicznie wyrokiem skazującym P. R. jest wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu wydany w sprawie III K 108/05, który objęty został wyrokiem łącznym wydanym przez tutejszy Sąd w dniu 9.01.2006r. w sprawie III K 426/05. Wymienionym wyrokiem łącznym Sąd Okręgowy połączył także kary wymierzone wobec skazanego w sprawach V K 610/03 Sądu Rejonowego w Poznaniu i III K 175/03 Sądu Okręgowego w Poznaniu, a ponieważ tym ostatnim wyrokiem wymierzono skazanemu za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. karę jednostkową 15 lat pozbawienia wolności, to taką też, a nie inna karę łączną mógł orzec Sąd Okręgowy, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 k.k. (15 lat to według przepisów sprzed 1 lipca 2015r. górna granica możliwej do wymierzenia w wypadku skazanego kary łącznej pozbawienia wolności). Postępowaniem o wydanie wyroku łącznego objęte były zatem te wyroki, o których połączenie skazany wnosi w niniejszym postępowaniu, domagając się połączenia kary łącznej wymierzonej w sprawie o sygn. akt III K 426/05 z karą pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie VI K 1076/00 z dnia 28.12.2000r. Ten ostatni wyrok rzeczywiście nie został objęty poprzednim wyrokiem łącznym wydanym w sprawie III K 426/05, ale wynikało to zdaniem Sądu z braku warunków z art. 85 k.k. do połączenia w jednym wyroku łącznym wszystkich tych skazań tj. opisanych wyżej w punktach od XII do XV. Ponieważ połączeniu podlegają kary wymierzone w poszczególnych wyrokach, a nie kara łączna ukształtowana wyrokiem łącznym, uznać należy, iż skazany domaga się ponownie połączenia tych samych wyroków, które były przedmiotem rozpoznania Sądu wydającego wyrok łączny w sprawie III K 426/05, co wynika wprost z jego wniosku, gdyż domaga się on korzystniejszego połączenia kar w związku z nowelizacją kodeksu karnego i objęcia tym wyrokiem łącznym także kary pozbawienia wolności wymierzonej w sprawie VI K 1076/00. Sąd Okręgowy w Poznaniu, wydając wyrok łączny w sprawie III K 426/05, ukształtował natomiast karę łączną wobec skazanego, łącząc kary orzeczone w sprawach o sygnaturach V K 610/03, III K 175/03 i III K 108/05 w takim zakresie, jak te wyroki podlegały łączeniu z uwagi warunki wynikające z art. 85 k.k. , wymierzając jedyną możliwa karę łączną tj. 15 lat pozbawienia wolności Analizując daty popełnienia przestępstw osądzonych wymienionymi wyżej wyrokami w pkt XII, XIII, XIV i XV, zważyć należy, że nie jest możliwe połączenie kar wymierzonych wszystkim tymi wymienionymi wyrokami w jedną karę łączną, a to z uwagi na daty popełnienia czynów osądzonych w tych sprawach. Sąd Okręgowy w Poznaniu, wydając wyrok łączny w sprawie III K 426/05, miał obowiązek rozważyć wszystkie kwestie dotyczące możliwości połączenia kar orzeczonych w wymienionych na wstępie wyrokach, a połączył je w takiej konfiguracji, jaka odpowiadała treści przepisów art. 85 i nast. k.k. i wnioskowi skazanego. W sytuacji natomiast objęcia wyrokiem łącznym także skazania w sprawie VI K 1076/00, wówczas z uwagi na to, iż wyrok ten zapadł 28.12.2000r., to łączeniu podlegałaby z nim jedynie kara pozbawienia wolności orzeczona w sprawie V K 610/03 przez Sąd Rejonowy w Poznaniu, bo dotyczyła czynu popełnionego 18.07.2000r., a więc przed wydaniem wyroku w sprawie VI K 1076/00 (byłyby to do połączenia kary 1 roku pozbawienia wolności i kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności). Z karą orzeczoną w sprawie VI K 1076 nie podlegałyby natomiast łączeniu kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone w sprawach Sądu Okręgowego w Poznaniu o sygn. akt III K 175/03 i III K 108/05, ponieważ osądzono tymi wyrokami czyny popełnione w 2002 roku, a więc już po wydaniu wyroku w sprawie VI K 1076/00. Gdyby zatem postępowaniem o wydanie wyroku łącznego objąć wszystkie skazania, czego domaga się obecnie skazany, to należałoby wydać odrębną karę łączną z połączenia kar orzeczonych w sprawach VI K 1076/00 i V K 610/03 (w granicach od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności), a także drugą karę łączną z połączenia kar jednostkowych wymierzonych w sprawach o sygn. akt III K 175/03 i III K 108/05 – przy czym musiałaby to być kara łączna w wymiarze 15 lat pozbawienia wolności, gdyż jest to najsurowsza z kar podlegających łączeniu a jednocześnie granica górna możliwej do wymierzenia kary łącznej wynosi 15 lat w przypadku skazanego. Ponieważ wyrokiem łącznym Sadu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 426/05 połączono kary jednostkowe orzeczone w trzech sprawach, to tym samym najsurowsza kara jednostkowa 15 lat pozbawienia wolności wymierzona w sprawie III K 175/03 „pochłonęła” niejako więcej kar jednostkowych , niż w sytuacji gdyby wymierzyć skazanemu dwie kary łączne z uwzględnieniem kary wymierzonej w sprawie VI K 1076/00. Inaczej mówiąc, gdyby objąć wyrokiem łącznym także karę orzeczoną w sprawie VI K 1076/00, to obecnie pogorszyłaby się sytuacja skazanego, skoro należałoby orzec dwie kary łączne: jedną w wymiarze 15 lat pozbawiania wolności (łączącą kary w sprawach III K 175/03 i III K 108/05) i drugą w wymiarze od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, (łącząca kary orzeczone w sprawach VI K 1076/00 i V K 610/03). Powyższe rozważania Sąd uczynił, aby unaocznić skazanemu działającemu bez obrońcy, iż składając wniosek o wydanie ponownego wyroku łącznego w istocie gdyby uwzględnić jego wniosek, to pogorszyłoby to jego sytuację, natomiast nie ma możliwości z uwagi na brak warunków z art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), aby połączyć w jedną karę łączną kary wymierzone w sprawach opisanych wyżej w pkt od XII do XV). Te uwagi Sąd poczynił, niezależnie od tego, iż zdaniem Sądu w niniejszej postępowanie podlega umorzeniu z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, ponieważ po wydaniu wyroku łącznego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie III K 426/05 nie zapadł wobec skazanego P. R. żaden nowy wyrok skazujący, poza tym żaden z wyroków stanowiących podstawę wydania wyroku łącznego o sygn. akt III K 426/05 nie uległ uchyleniu lub zmianie, zatem nie zaistniała jakakolwiek potrzeba wydania wobec skazanego P. R. nowego wyroku łącznego i możliwości kształtowania ewentualnej kary łącznej zgodnie z art. 575 k.p.k. w zw. z art. 570 k.p.k. , a jak wyżej wskazano nie mają zastosowania do skazanego nowe zasady wymiary kary łącznej. Tym samym w niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, bowiem sytuacja prawna skazanego nie uległa w żaden sposób zmianie także po wydaniu wcześniejszych wyroków łącznych, jakie zapadły wobec skazanego w sprawach V K 551/92 oraz VI K 540/94 Sądu Rejonowego w Poznaniu i II K 193/96 Sądu Rejonowego w Złotowie i zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k. postępowanie należy umorzyć. Wskazać bowiem należy w tym miejscu, że podstawę umorzenia postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowić może nie tylko okoliczność wskazana w art. 572 k.p.k. , ale również i negatywne przesłanki procesowe określone w art. 17 § 1 k.p.k. Rozważenie wystąpienia określonych w art. 17 § 1 k.p.k. przesłanek warunkujących dopuszczalność postępowania karnego jest obowiązkiem organu procesowego na każdym etapie postępowania. Negatywna przesłanka procesowa res iudicate ma miejsce wówczas, gdy wcześniej wydane zostało postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego dotyczące tych samych wyroków skazujących (por. Sąd Najwyższy sygn. akt V KK 326/04, LEX nr 141340, SN II KK 156/04, OSNKW-R 2004, poz. 1263). Ponieważ przedmiotem wcześniejszych postępowań o wydanie wyroku łącznego w sprawach o sygn. akt V K 551/92, VI K 540/94, II K 193/96 i III K 426/05 (z uwzględnieniem uwag jakie wyżej poczyniono odnośnie skazania w sprawie VI K 1076/00) były wszystkie tożsame wyroki, co do których zapadło prawomocne orzeczenie rozstrzygające kwestie orzeczenia kary łącznej, zachodzi przeszkoda ujęta w treści art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. skutkująca umorzeniem postępowania w niniejszej sprawie. Zaznaczyć należy również, że powaga rzeczy osądzonej uniemożliwia jakiekolwiek rozważania odnośnie innego ukształtowania wyroku łącznego odnośnie prawomocnych skazań wymienionych wyżej w punktach od I do XV, a które były przedmiotem rozpoznania w sprawach V K 551/92, VI K 540/94, II K 193/96 i III K 426/05 (z uwzględnieniem uwag jakie wyżej poczyniono odnośnie skazania w sprawie VI K 1076/00) w zakresie wydania wyroku łącznego. Na marginesie wskazać jedynie należy, że w żadnej mierze nie podlegają łączeniu z uwagi na zasady wynikające z art. 85 k.k. ze sobą wszystkie kary łączne wymierzone wspomnianymi wyrokami łącznymi. Podkreślić należy, iż wyrok łączny w sprawie III K 426/05 ukształtował prawomocnie karę łączną i z tego powodu zachodzi powaga rzeczy osądzonej, skutkująca umorzeniem niniejszego postępowania o wydanie wyroku łącznego, (niezależnie od uwag poczynionych wyżej odnośnie możliwości łączenia kary wymierzonej w sprawie VI K 1076/00, co pogorszyłoby obecna sytuację skazanego), a brak jest jakichkolwiek przesłanek z art. 575 k.p.k. do wydania nowego wyroku łącznego. Sąd Okręgowy wydając poprzedni wyrok łączny w sprawie III K 426/05 w dniu 9 stycznia 2006r. dysponował bowiem danymi o prawomocnym skazaniu także w sprawie VI K 1076/00 dlatego zdaniem Sądu ukształtowanie w wyroku łącznym z dnia 9.01.2006r. kary łącznej, obecnie z uwagi na powagę rzeczy osądzonej uniemożliwia jakiekolwiek rozważania odnośnie wydania nowego wyroku łącznego, zwłaszcza, że żaden z wyroków objętych poprzednimi wyrokami łącznymi nie uległ zmianie, czy też uchyleniu i od 2006 roku nie zapadł wobec skazanego żaden inny wyrok skazujący. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. kosztami postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego obciążono Skarb Państwa. /-/ SSO Dorota Biernikowicz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI