III K 413/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie wniosku o wydanie wyroku łącznego dla skazanego K. O., ponieważ brak było podstaw prawnych do jego wydania.
Skazany K. O. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, który miałby połączyć kary z trzech różnych wyroków sądowych. Sąd Okręgowy w Poznaniu, analizując akta, ustalił, że skazany wykonał już kary z dwóch wcześniejszych wyroków, a do wykonania pozostała jedynie kara z ostatniego wyroku Sądu Okręgowego. Zgodnie z przepisami Kodeksu karnego i Kodeksu postępowania karnego, wyrok łączny można wydać tylko wtedy, gdy istnieją podstawy do orzeczenia kary łącznej, a podstawą tą mogą być tylko kary podlegające wykonaniu. Ponieważ w tej sytuacji nie było podstaw do orzeczenia kary łącznej, sąd umorzył postępowanie.
Wniosek skazanego K. O. o wydanie wyroku łącznego, który miałby połączyć kary orzeczone wyrokami Sądu Okręgowego w Poznaniu (sygn. akt III K 174/12) oraz Sądów Rejonowych w Trzciance (sygn. akt VI K 16/07 i VI K 288/07), nie został uwzględniony. Sąd Okręgowy w Poznaniu, działając jako sąd trzeciej instancji w kontekście wyroku łącznego, przeprowadził analizę prawomocnych wyroków skazujących K. O. Ustalono, że skazany wykonał już kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Trzciance. Obecnie odbywa karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2016 roku, która zakończy się w lipcu 2023 roku. Sąd powołał się na art. 569 § 1 k.p.k., który stanowi, że wyrok łączny wydaje się, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Zgodnie z art. 85 k.k., podstawą orzeczenia kary łącznej mogą być tylko wymierzone i podlegające wykonaniu kary. Ponieważ w niniejszej sprawie do wykonania pozostała już tylko jedna kara, brak było podstaw do wydania wyroku łącznego. Sąd zastosował przepisy Kodeksu karnego i postępowania karnego w brzmieniu obowiązującym po 1 lipca 2015 roku, zgodnie z ustawą nowelizującą z dnia 20 lutego 2015 roku, która w art. 19 ust. 1 stanowi, że nowe przepisy stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed wejściem w życie ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po wejściu w życie ustawy. Wobec braku podstaw prawnych do wydania wyroku łącznego, sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego, gdy do wykonania pozostała tylko jedna kara z kilku orzeczonych.
Uzasadnienie
Wyrok łączny można wydać tylko wtedy, gdy istnieją podstawy do orzeczenia kary łącznej, a podstawą tą mogą być tylko kary podlegające wykonaniu. Jeśli skazany wykonał już część kar, a do wykonania pozostała tylko jedna, nie ma podstaw do orzeczenia kary łącznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. O. | osoba_fizyczna | skazany |
| Paweł Gryziecki | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (11)
Główne
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do umorzenia postępowania.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Definicja i przesłanki orzekania kary łącznej.
k.p.k. art. 569 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przesłanki wydania wyroku łącznego.
Dz. U. poz. 396 art. 19 § ust. 1
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
Przepisy dotyczące stosowania nowych przepisów w zakresie kar prawomocnie orzeczonych przed wejściem w życie ustawy.
Pomocnicze
k.k. art. 244
Kodeks karny
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 55 § ust. 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 56 § ust. 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 65 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do orzeczenia kary łącznej, ponieważ do wykonania pozostała tylko jedna kara. Zastosowanie przepisów nowelizacji Kodeksu karnego z 2015 roku, zgodnie z którymi nowe przepisy stosuje się, gdy po wejściu w życie ustawy zapadnie prawomocne skazanie skutkujące koniecznością orzeczenia kary łącznej.
Godne uwagi sformułowania
podstawą orzeczenia kary łącznej mogą być tylko wymierzone i podlegające wykonaniu kary jeśli zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
Skład orzekający
Danuta Kasprzyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wydawania wyroków łącznych w kontekście nowelizacji Kodeksu karnego z 2015 roku oraz sytuacji, gdy skazany wykonał już część kar."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy do wykonania pozostała tylko jedna kara z kilku orzeczonych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne związane z wydawaniem wyroków łącznych, co jest ważne dla praktyków prawa karnego, zwłaszcza w kontekście zmian przepisów.
“Kiedy sąd umarza wniosek o wyrok łączny? Kluczowe zasady dla skazanych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III K 413/19 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2019 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu, w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Danuta Kasprzyk Protokolant: Sędzia przewodnicząca przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Pawła Gryzieckiego po rozpoznaniu sprawy skazanego K. O. z wniosku o wydanie wyroku łącznego postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie, 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania w całości obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 września 2019 roku skazany K. O. złożył wniosek do tut. Sądu o wydanie wyroku łącznego łączącego kary wymierzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt III K 174/12, wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance w sprawie o sygn. akt VI K 16/07 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance w sprawie o sygn. akt VI K 288/07. Sąd Okręgowy z urzędu ustalił, że K. O. był karany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 12 marca 2007 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI K 16/07, za przestępstwa z art. 244 k.k. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 (trzech) oraz karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) zł każda. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2008 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI Ko 9/08 Sąd Rejonowy w Trzciance zarządził wykonanie kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat tytułem próby wymierzonej skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 12 marca 2007 roku w sprawie o sygn. akt VI K 16/07. Skazany wykonał w całości karę grzywny oraz karę pozbawienia wolności w okresie od 20 sierpnia 2009 roku do 21 czerwca 2010 roku. II. Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 21 listopada 2007 roku w sprawie VI K 288/07 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. oraz przestępstwo z art. 244 k.k. na karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, zawieszając jej wykonanie na okres 4 (czterech) lat tytułem próby oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 15 zł każda. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2008 roku sygn. akt VI Ko 230/08 Sąd Rejonowy w Trzciance zarządził wykonanie zastępczej kary 50 (pięćdziesięciu) dni pozbawienia wolności za nie uiszczoną karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 roku wydanym w sprawie o sygn. akt II Ko 295/09 Sąd Rejonowy w Trzciance zarządził wobec K. O. wykonanie kary łącznej 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 21 listopada 2007 roku w sprawie VI K 288/07. Skazany wykonał w całości karę łączną pozbawienia wolności w okresie od 21 czerwca 2010 roku do 21 czerwca 2012 roku. III. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2016 roku w sprawie o sygn. akt III K 174/12 za przestępstwa z art. 55 ust. 3 w zb. z art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na karę łączna 4 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w liczbie 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 70 (siedemdziesiąt) złotych. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2019 roku sygn. akt III Ko 6/19 Sąd Okręgowy w Poznaniu zarządził wykonanie zastępczej kary 100 (stu) dni pozbawienia wolności w zamian za nieuiszczoną karę łączną grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych po 70 (siedemdziesiąt) zł każda. Skazany obecnie odbywa karę łączną pozbawienia wolności od 10 lipca 2019 roku, a jej koniec przypada na 9 lipca 2023 roku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 569 § 1 k.p.k. wyrok łączny wydaje się jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, którą prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów. Karę łączną zaś, w myśl przepisu art. 85 k.k. orzeka się, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu przy czym podstawą orzeczenia kary łącznej mogą być tylko wymierzone i podlegające wykonaniu kary, o których wspomniano przed momentem. Jednocześnie należy podkreślić, iż Sąd wydając przedmiotowe orzeczenie w niniejszej sprawie zastosował przepisy Kodeksu karnego oraz Kodeksu postępowania karnego w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 r. (nowym) wprowadzonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396). Jeśli chodzi o przepisy materialnoprawne to zgodnie z art. 19 ust. 1 tej ustawy: Przepisów rozdziału IX ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z treści art. 19 ust. 1 ustawy nowelizującej wynika zatem, że nowe przepisy znajdują zastosowanie wówczas jeżeli po wejściu w życie ustawy (tj. 1 lipca 2015 r.) zapadnie prawomocne skazanie skutkujące koniecznością orzeczenia kary łącznej, co zdaniem Sądu ma miejsce w niniejszym stanie rzeczy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w stosunku do K. O. brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego. Skazany odbył już orzeczone w stosunku do niego wyrokami Sądu Rejonowego w Trzciance kary opisane w pkt 1 i 2. Wykonaniu podlega zatem jeszcze tylko jedna kara – wymierzona wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2016 roku w sprawie o sygn. akt III K 174/12. W konsekwencji, wobec stwierdzenia że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego Sąd postępowanie umorzył czemu dał wyraz w pkt 1 postanowienia. O kosztach postępowania, orzeczono na podstawie przepisów wskazanych w punkcie 2 części rozstrzygającej postanowienia. SSO Danuta Kasprzyk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI