III K 390/17

Sygn. akt III K 390/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2021 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Ł. Protokolant: D. N. w obecności Prokuratora: ----------------------------- po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 29 listopada 2017 r., 05 marca 2018 r., 06 czerwca 2018 r., 13 września 2018 r., 18 grudnia 2018 r., 08 lutego 2019 r., 22 maja 2019 r., 06 sierpnia 2019 r., 18 listopada 2019 r., 04 lutego 2020 r., 18 listopada 2020 r., 11 marca 2021 r. oraz 15 czerwca 2021 r. sprawy J. Z. syna S. i K. urodzonego (...) w T. oraz R. K. syna K. i T. urodzonego (...) w T. oskarżonych o to, że: 1. w dniu 9 sierpnia 2014 r., w miejscu nieustalonym, ze skutkiem w miejscowości Ś. , województwo (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej działając wspólnie i w porozumieniu w imieniu firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. doprowadzili M. K. właściciela firmy (...) z siedzibą w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 15 306,46 zł wprowadzając go w błąd co zamiaru wywiązania się z warunków zawartej umowy, w ten sposób, że zlecili M. K. wykonanie transportu ładunku owoców z Hiszpanii do Polski za kwotę 15 306,46 zł zatajając przed nim, że jest to usługa uprzednio powierzona firmie (...) sp. z o.o. przez pierwotnego zleceniodawcę firmę (...) sp. z o.o. za kwotę znacznie niższą, wynoszącą 9 498,27 zł, a następnie po prawidłowo wykonanym transporcie przez M. K. pobrali od firmy (...) sp. z o.o. ustaloną należność przeznaczając ją na własny cel i nie wywiązując się w żadnej mierze z zobowiązań zlecenia wobec M. K. , tj. o czyn art. 286 § 1 k.k. , 2. w dniu 14 sierpnia 2014 r., w miejscu nieustalonym, ze skutkiem w miejscowości Ś. , województwo (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej działając wspólnie i w porozumieniu w imieniu firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. doprowadzili M. K. właściciela firmy (...) z siedzibą w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 15 167,13 zł wprowadzając go w błąd co zamiaru wywiązania się z warunków zawartej umowy, w ten sposób, że zlecili M. K. wykonanie transportu ładunku owoców z Hiszpanii do Polski za kwotę 15 167,13 zł zatajając przed nim, że jest to usługa uprzednio powierzona firmie (...) sp. z o.o. przez pierwotnego zleceniodawcę firmę (...) z siedzibą w (...) sp. z o.o. za kwotę znacznie niższą, wynoszącą 9 498,27 zł, a następnie po prawidłowo wykonanym transporcie przez M. K. pobrali od firmy (...) ustaloną należność przeznaczając ją na własny cel i nie wywiązując się w żadnej mierze z zobowiązań zlecenia wobec M. K. , tj. o czyn art. 286 § 1 k.k. orzeka I. oskarżonego J. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu i opisanych w punktach 1. oraz 2. części wstępnej wyroku czynów, ustalając jednocześnie, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) , tj. dopuścił się on czynów które każdorazowo wyczerpują znamiona występku z art. 286 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami Covid-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem Covid-19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 1086 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a ustalając, że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami C. -19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem C. -19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 1086 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. oskarżonego R. K. uniewinnia od popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów opisanych w części wstępnej wyroku; III. na podstawie art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami C. -19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem C. -19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 1086 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. nakłada na oskarżonego J. Z. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz M. K. kwoty 30 473,59 złotych (trzydzieści tysięcy złotych czterysta siedemdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt dziewięć groszy) solidarnie z M. P. (1) , skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II K 519/17; IV. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. P. kwotę 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) złotych powiększoną o stawkę należnego podatku od towarów i usług VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu J. Z. na etapie postępowania sądowego; V. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. P. (2) kwotę 1 260 (jeden tysiąc dwieście sześćdziesiąt) złotych powiększoną o stawkę należnego podatku od towarów i usług VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu R. K. na etapie postępowania sądowego; VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia J. Z. z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; VII. na podstawie 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania w zakresie dotyczącym oskarżonego R. K. obciąża Skarb Państwa.