III K 326/05

POSTANOWIENIE Poznań, dnia 14 listopada 2016r . Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Paweł Spaleniak przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Arkadiusza Dzikowskiego po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 listopada 2016 r. sprawy skazanego S. B. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania w części i przekazania sprawy według właściwości postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego S. B. wyroku łącznego obejmującego prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 grudnia 2005 r. sygn. akt III K 326/05, 2. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku S. B. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. 3. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego zgodnie z punktem 1 sentencji i kosztami tymi w całości obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego S. B. o wydanie wobec niego wyroku łącznego, przekazany z Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że S. B. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 18 września 1998 r. – VI K 779/98 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy kara pozbawienia wolności została odbyta w całości w okresie od 16.12.1999 r. do 11.07.2000 r.; 2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 stycznia 2005 r. – VI K 2112/03 na karę 1 roku pozbawienia wolności, przy kara pozbawienia wolności została odbyta w całości w okresie od 28.04.2005 r. do 28.04.2006 r.; 3. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 grudnia 2005r.. – III K 326/05 za przestępstwo popełnione w okresie 15.02.2005 r., od 16.02.2005 r. do 20.05.2005 r. w dniu 17.02.2005 r. oraz od 117.02.2005 do 20.02.2005 r. na kary odpowiednio 4 lat, 1 roku, 3 lat oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności, połączone w karę łączna 5 lat pozbawienia wolności, kara ta została odbyta w okresie od 23.02.2006 r. do 23.02.2011 r.; 4. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 22 listopada 2012 r. – VI K 1561/12 za przestępstwo popełnione w okresie od lutego 2007 r. do kwietnia 2009 r., od marca 2010 r. do listopada 2010 r. oraz od lipca 2011 r. do 1 czerwca 2012 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem je wykonania na okres 5 lat próby, postanowieniem Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2014 r. zarządzono wykonanie orzeczonej kary i kara ta jest wykonywana; 5. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 22 lipca 2014 r. – VIII K 735/14 , za przestępstwo popełnione w dniu 1 lutego 2014 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności kara została wykonana w całości w okresie od 22.10.2014 r. do 27.04.2015 r.; 6. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu z dnia 19 sierpnia 2014 r. – III K 468/14 za przestępstwo popełnione w dniu 22 stycznia 2014 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lata, przy czym nie zarządzono wykonania tej kary; 7. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 28 marca 2014 r. – VIII K 102/14 za przestępstwo popełnione w dniu 4 września 2013 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, karę skazany winien odbywać w okresie od 24.10.2015 r. do 22.10.2016 r.; 8. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 12 września 2014 r. – VIII K 597/14 za przestępstwo popełnione w dniu 19.02.2014 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazany odbywał w okresie od 24.04.2015 r. do 24.10.2015 r.; 9. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 6 listopada 2015 r. – VI K 1286/14, za przestępstwo popełnione w dniu 23.07.2014 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazany winien odbywać w okresie od 22.10.2017 r. do 18.08.2018 r.; 10. ponadto wyrokiem łącznym z dnia 4 października 2016 r. Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu – VIII K 202/16 połączył kary orzeczone wobec skazanego wyrokami wymienionymi w punktach 4, 7 i 9 i wymierzył karę łączną w rozmiarze 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności; Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W związku ze zmianą od 1 lipca 2015r. przepisów ustawy kodeks karny , w tym przepisów rozdziału IX odnośnie kary łącznej, na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. mają zastosowanie w niniejszej sprawie do skazanego S. B. , ponieważ ostatni wyrok skazujący tj. w sprawie VI K 1286/14, zapadł wobec skazanego już po wejściu w życie przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu. Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanego w niniejszym postępowaniu można stosować się przepisy art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu, tj. obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełniał dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu, czy też według art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.), sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, a podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za w/w przestępstwa, z ograniczeniem wynikającym z art. 85 § 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Rozważając dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego wobec skazanego S. B. , obejmującego prawomocnie orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności wyrokami wymienionymi, a w których nie nastąpiło całkowite wykonanie orzeczonych wobec skazanego kar. Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do wydania wyroku łącznego obejmującego kary wymierzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 grudnia 2005 r. sygn. akt III K 326/05 i to zarówno brak jest warunków do wydania nowego wyroku łącznego obejmującego w/w skazania według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r. ( kara została wykonana w całości), jak i według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Wynika to z faktu, że jeżeli rozważamy dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego - obejmującego prawomocne skazania opisane wyżej, w tym jedyny wyrok, jaki zapadł wobec S. B. wydany przez Sąd Okręgowy jako Sąd I instancji tj. w sprawie III K 326/05 - według warunków z art. 85 k.k. w starym brzmieniu, to zważyć należy, iż po wydaniu tego wyroku, wszystkie kolejne wyroki jakie zapadły wobec skazanego, dotyczyły czynów popełnionych już po wydaniu wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 326/05 tj. po dacie 27 grudnia 2005 r. Również opisane w puntach 1 i 2 wyroku nie mogą zostać uwzględnione przy orzekaniu kary łącznej obejmującej również wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, ponieważ wyroki te zostały wydane ( a tym samym czyny za które został skazany w/w wyrokami S. B. były popełnione) przed datą popełnienia czynów za które został skazany S. B. w sprawie III K 326/05, tj. przed lutym 2005 r. Zachodzi zatem negatywna przesłanka postępowania w zakresie wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 326/05, zarówno według „starych” przepisów art. 85 i nast. k.k. , a to z uwagi na datę popełnienia przestępstw osądzonych wyrokami opisanymi wyżej. Brak jest także podstaw do rozważania wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazanie w zakresie dotyczącym jedynego wyroku wydanego wobec S. B. przez Sad Okręgowy jako sąd wyższego rzędu i to zarówno – jak wskazano wyżej według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r. przy zastosowaniu zasady z art. 4 § 1 k.k. , jak również według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., ponieważ wszystkie kary orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 1 do 5 zostały w całości wykonane i nie został spełniony warunek z art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r. ponieważ kara orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 326/05 została wykonana w całości. Należało zatem umorzyć postępowanie o wydanie nowego wyroku wobec skazanego S. B. , obejmującego prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 326/05 z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego, zarówno według przepisów art. 85 i nast. k.k. w starym brzmieniu, jak i według przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu i powagę rzeczy osądzonej . W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego i kosztami tymi w całości obciążono Skarb Państwa. Zważyć należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 570 k.p.k. Sąd ma obowiązek wydać wyrok łączny również z urzędu w przypadku wystąpienia warunków z art. 85 k.k. w związku z art. 569 § 1 k.p.k. i nie jest ograniczony wnioskiem skazanego w tym przedmiocie. Ponadto właściwy Sąd bada, czy zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego w myśl art. 575 k.p.k. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się, „jeżeli sąd wyższego rzędu stwierdzi na rozprawie, że wyrok tego sądu nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu, to co do nich powinien wydać wyrok łączny, natomiast w zakresie wyroków niespełniających warunków do orzeczenia kary łącznej, powinien postępowanie umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. . (…) Inaczej zatem właściwość rzeczowa do wydania wyroku łącznego przez sąd wyższego rzędu może się kształtować w sytuacji, gdy w ramach przygotowania do rozprawy ( art. 339 § 3 k.p.k. ) sąd ten stwierdzi brak warunków do połączenia swojego wyroku z wyrokami sądów niższego rzędu i w konsekwencji przekaże sprawę sądowi niższego rzędu, a inaczej kiedy ten brak warunków stwierdzony zostanie na rozprawie (…) . Każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 k.p.k. , do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Rzecz jasna, jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § 1 k.p.k. , przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006r. I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3 LEX nr 214181). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, iż Sąd Okręgowy, umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do wyroku jaki zapadł wobec skazanego S. B. przed Sądem Okręgowym jako sądem I instancji z wyrokami sądu niższego rzędu, w ramach czynności wstępnych w toku przygotowania do rozprawy na podstawie art. 339 § 3 k.p.k. , władny był w związku z tym w trybie art. 35 § 1 k.p.k. badać swą właściwość rzeczową do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy do wydania wyroku łącznego, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby skazanej wyrokami różnych sądów lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. W wyniku umorzenia, jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia, postępowania o wydanie wobec skazanego S. B. wyroku łącznego obejmującego prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 326/05 - a to z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego, zarówno według starych, jak i według nowych przepisów art. 85 i nast. k.k. , Sąd z urzędu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego obejmującego kolejne opisane wyżej w pkt od 4 do 9 prawomocne wyroki skazujące S. B. wydane wobec niego przez Sądy Rejonowe, co do których zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego i to zarówno według zasad wynikających z art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1.07.2015r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. , jak i według nowych przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego , w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny i niektórych innych ustaw. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) orzec jak w punkcie 2 sentencji, stwierdzając swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku S. B. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. Sąd ten winien rozważyć stosowanie wobec skazanego nowych lub starych sprzed 1 lipca 2015 r. przepisów dotyczących wydania wyroku łącznego zgodnie z art. 4 § 1 k.k. SSO Paweł Spaleniak