III K 293/14

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w WarszawieWarszawa2015-07-17
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
pożyczkabankzaświadczeniefałszerstwogrzywnaprzestępstwokredyt

Sąd Rejonowy skazał kobietę za przedłożenie fałszywego zaświadczenia o zarobkach w celu uzyskania pożyczki, wymierzając karę grzywny.

Oskarżona E. K. została uznana za winną popełnienia przestępstwa polegającego na przedłożeniu w banku fałszywego zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości zarobków w celu uzyskania pożyczki. Mimo że pożyczki nie otrzymała, sąd uznał czyn za wyczerpujący dyspozycję art. 297 § 1 k.k. W konsekwencji orzeczono karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 40 zł każda, zaliczając na jej poczet okres pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie rozpoznał sprawę przeciwko E. K., oskarżonej o przedłożenie w banku fałszywego zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości zarobków w celu uzyskania pożyczki. Oskarżona miała przedstawić dokument poświadczający nieprawdę, mający istotne znaczenie dla uzyskania kredytu. Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia czynu z art. 297 § 1 k.k. i na tej podstawie, w zbiegu z art. 37a k.k., wymierzył jej karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, po 40 złotych każda. Na poczet orzeczonej grzywny zaliczono oskarżonej okres rzeczywistego pozbawienia wolności, który odpowiada dwóm stawkom dziennym. Sąd orzekł również przepadek dowodów rzeczowych na rzecz Skarbu Państwa oraz zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa opłatę i wydatki postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 297 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że samo przedłożenie dokumentu poświadczającego nieprawdę, mającego istotne znaczenie dla uzyskania pożyczki, jest wystarczające do przypisania winy, niezależnie od faktycznego otrzymania środków.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
E. K.osoba_fizycznaoskarżona

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

Przedłożenie poświadczającego nieprawdę dokumentu mającego istotne znaczenie dla uzyskania pożyczki stanowi przestępstwo, nawet jeśli pożyczka nie została udzielona.

Pomocnicze

k.k. art. 37a

Kodeks karny

Zastosowano w celu wymierzenia kary grzywny w ramach zbiegu przepisów.

k.k. art. 44 § 2

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych.

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Podstawa zaliczenia okresu pozbawienia wolności na poczet kary grzywny.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zasądzenia kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedłożenie fałszywego zaświadczenia o zarobkach w celu uzyskania pożyczki jest przestępstwem z art. 297 § 1 k.k., niezależnie od faktycznego udzielenia pożyczki.

Godne uwagi sformułowania

czyn wyczerpuje dyspozycję art. 297 § 1 k.k. przedłożyła poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków zalicza oskarżonej E. K. okres rzeczywistego pozbawienia wolności

Skład orzekający

Robert Bełczącki

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 297 § 1 k.k. w kontekście przedłożenia fałszywych dokumentów bankowych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowej interpretacji przepisu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa karna dotycząca poświadczenia nieprawdy w celu uzyskania kredytu, bez nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.

Dane finansowe

WPS: 35 280 PLN

opłata: 200 PLN

wydatki: 1878,88 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III K 293/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Robert Bełczącki Protokolant: Anna Budna przy udziale Prokuratora Joanny Walczak, Pawła Zielińskiego i Moniki Tkaczuk-Goldy po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 09 marca, 13 maja oraz 17 lipca 2015 roku sprawy E. K. , PESEL (...) , c. M. i M. , urodzonej (...) w C. oskarżonej o to, że: w dniu 27 lipca 2005 roku w (...) Oddziale Banku (...) S.A. przy ul. (...) w W. w celu uzyskania dla siebie pożyczki pieniężnej w kwocie 35.280 zł przedłożyła poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków, które potwierdziła własnoręcznym podpisem, jednakże pożyczki pieniężnej nie otrzymała z uwagi na działania podjęte przez pracownika Banku, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. orzeka: I. oskarżoną E. K. uznaje za winną tego, że w dniu 20 lipca 2005 roku w (...) Oddziale Banku (...) S.A. przy ul. (...) w W. w celu uzyskania dla siebie pożyczki w kwocie 35.280 zł przedłożyła poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków, wskazujące, że zatrudniona jest od dnia 15 stycznia 2005 roku na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, mające istotne znaczenie dla uzyskania tej pożyczki, który to czyn wyczerpuje dyspozycję art. 297 § 1 k.k. i na tej podstawie skazuje ją, a na podstawie art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. wymierza jej karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych; II. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych objętych wykazem nr 01 zawartym na k. 45, pozostawiając je w aktach sprawy; III. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet kary grzywny orzeczonej w pkt I. zalicza oskarżonej E. K. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 27 lipca 2005 roku, ustalając, że odpowiada to 2 (dwóm) stawkom dziennym grzywny; IV. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonej E. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwustu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 1.878,88 (tysiąca ośmiuset siedemdziesięciu ośmiu osiemdziesięciu ośmiu) złotych tytułem wydatków.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI