III K 290/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego S. B. od wyroku Sądu Rejonowego uniewinniającego M. Z. i K. T. od zarzutów z art. 220 § 1 kk, art. 157 § 1 kk, art. 160 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Apelacja podnosiła zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 442 § 3 kpk, art. 7 kpk, art. 201 kpk) oraz obrazy prawa materialnego. Sąd Okręgowy szczegółowo analizując zarzuty, uznał je za niezasadne. Podkreślono, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zasięgnął opinii nowego biegłego z zakresu BHP, a także dokonał ponownego przesłuchania świadków. Stwierdzono, że materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie winy oskarżonych, a wątpliwości należało rozstrzygnąć na ich korzyść, zgodnie z zasadą in dubio pro reo. Sąd odwoławczy zwrócił uwagę na trudności w ustaleniu faktów z uwagi na upływ czasu oraz braki w pierwotnych czynnościach powypadkowych (brak dokumentacji fotograficznej, wezwania PIP, sprzeczny protokół powypadkowy, sprzedaż koparki). Uznano, że opinia biegłego M. K. była nierzetelna i niepełna, natomiast opinia P. S. była logiczna i fachowa, choć wariantowa z uwagi na braki dowodowe. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia wyroku, uznając, że Sąd Rejonowy zastosował się do wskazań sądu odwoławczego w zakresie, w jakim było to celowe i możliwe. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego, zasądzając je od oskarżyciela subsydiarnego na rzecz oskarżonych oraz obciążając go kosztami sądowymi.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za wypadek przy pracy, oceny dowodów w sprawach karnych, stosowania zasady in dubio pro reo oraz postępowania odwoławczego.
Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności wypadku i oceny dowodów, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Kluczowe są braki dowodowe i upływ czasu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania i dowolnej oceny dowodów w sprawie wypadku przy pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i ocenił dowody, a wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji, w tym dotyczące naruszenia art. 442 § 3 kpk, art. 7 kpk i art. 201 kpk. Stwierdzono, że sąd pierwszej instancji zastosował się do wskazań sądu odwoławczego w zakresie, w jakim było to celowe i możliwe, a ocena dowodów była swobodna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Brak było podstaw do uchylenia wyroku.
Czy brak dokumentacji powypadkowej i trudności w ustaleniu faktów po upływie czasu uzasadniają rozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonych w sprawie wypadku przy pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że braki w czynnościach powypadkowych i upływ czasu znacząco skomplikowały wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności, co w połączeniu z brakiem jednoznacznych dowodów winy, uzasadniało rozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał na liczne nieprawidłowości w postępowaniu powypadkowym (brak dokumentacji fotograficznej, sprzeczny protokół, brak wezwania PIP, sprzedaż koparki), które uniemożliwiły pełne odtworzenie przebiegu zdarzenia. Wobec braku dowodów winy, wątpliwości dotyczące zachowania oskarżonych i pokrzywdzonego zostały rozstrzygnięte na korzyść oskarżonych.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił opinie biegłych z zakresu BHP i czy istniała konieczność powołania kolejnego biegłego lub konfrontacji biegłych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił opinie biegłych, odrzucając opinię M. K. jako nierzetelną i niepełną, a opierając się na opinii P. S. jako logicznej i fachowej. Nie było konieczności powoływania kolejnego biegłego ani konfrontacji.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że opinia biegłego M. K. została już wcześniej zdyskwalifikowana jako nierzetelna. Opinia P. S. została uznana za logiczną i fachową, choć wariantową z uwagi na braki dowodowe. Sąd odwoławczy podkreślił, że fakt istnienia sprzeczności między opiniami nie obliguje sądu do powoływania kolejnego biegłego, jeśli jedna z opinii jest przekonująca i spełnia wymogi procesowe.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. T. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. B. | osoba_fizyczna | oskarżyciel subsydiarny |
| S. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.k. art. 220 § § 1
Kodeks karny
Niedopełnienie obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
Spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia.
k.k. art. 160 § § 1
Kodeks karny
Narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Zasada kumulacji kar za zbiegające się przestępstwa.
Pomocnicze
k.p.k. art. 442 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Niezastosowanie się do wskazań sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
Konieczność powołania innego biegłego lub uzupełnienia opinii w przypadku wątpliwości.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (in dubio pro reo).
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do ustalenia opłaty za II instancję.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zasięgnął opinii nowego biegłego z zakresu BHP. • Brak wystarczających dowodów winy oskarżonych. • Wątpliwości w sprawie należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonych (in dubio pro reo). • Trudności w ustaleniu faktów z uwagi na upływ czasu i braki w postępowaniu powypadkowym. • Opinia biegłego M. K. była nierzetelna i niepełna, a opinia P. S. była logiczna i fachowa. • Nie było konieczności powoływania kolejnego biegłego ani konfrontacji biegłych.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania (art. 442 § 3 kpk) poprzez niezastosowanie się do wskazań Sądu Okręgowego. • Obraza przepisów prawa procesowego (art. 7 kpk) poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego (opinii biegłych). • Obraza przepisów prawa procesowego (art. 201 kpk) poprzez niewezwanie na rozprawę obu biegłych lub niepowołanie innego biegłego.
Godne uwagi sformułowania
Apelujący de facto krytycznie oceniał wyniki czynności dowodowych wykonywanych przez Sąd Rejonowy ponownie rozpoznający sprawę oraz brak oczekiwanych przez oskarżenie subsydiarne ustaleń faktycznych. • Należało natomiast stwierdzić, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe w pełni prawidłowo, w rozsądny i wyważony sposób, uwzględniając zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego i stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów. • Sąd odwoławczy chciałby jeszcze przypomnieć, iż zalecenia sądu odwoławczego nie mają charakteru bezwzględnego i jakiekolwiek odstępstwo od nich sądu I instancji nie może być automatycznie traktowane jako obraza art. 442 § 2 i 3 kpk na tyle poważna i wpływająca na treść orzeczenia, że rodząca konieczność jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. • Argumenty obrony w wyżej wskazanym zakresie stanowią czystą polemikę z prawidłowymi poczynaniami dowodowymi Sądu I instancji. • Skarżący zdawał się nie przyjmować do wiadomości, że opinia biegłego M. K. (2) z dnia 10 lipca 2013 r. wraz z jej ustnymi uzupełnieniami została praktycznie zdyskwalifikowana już na etapie pierwszego postępowania odwoławczego. • Treść tego zarzutu apelacyjnego stanowi w zasadzie kontynuację zarzutu omówionego powyżej w pkt 3.2. […]
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za wypadek przy pracy, oceny dowodów w sprawach karnych, stosowania zasady in dubio pro reo oraz postępowania odwoławczego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności wypadku i oceny dowodów, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Kluczowe są braki dowodowe i upływ czasu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak trudne może być udowodnienie winy w sprawach o wypadki przy pracy, zwłaszcza po upływie czasu i przy brakach dowodowych. Podkreśla znaczenie prawidłowej oceny dowodów i stosowania zasady in dubio pro reo.
“Wypadek przy pracy: dlaczego sąd uniewinnił brygadzistę i operatora koparki?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.