III K 275/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu skazał mężczyznę za spowodowanie obrażeń u żony nożem podczas szarpaniny, kwalifikując czyn jako przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. zamiast usiłowania zabójstwa, orzekając karę pozbawienia wolności, zadośćuczynienie i środki karne.
Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał sprawę A. S., oskarżonego początkowo o usiłowanie zabójstwa żony K. S. nożem. Po analizie materiału dowodowego, sąd uznał, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym i spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, kwalifikując czyn jako przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. W konsekwencji orzeczono karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając okres tymczasowego aresztowania, a także zasądzono zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonej oraz środki karne w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do niej.
Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział III Karny, wydał wyrok w sprawie A. S., który był oskarżony o usiłowanie zabójstwa swojej żony, K. S. Prokuratura zarzuciła mu popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k., wskazując na działanie z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia. Sąd po analizie dowodów, w tym zeznań świadków i opinii biegłych, nie podzielił tej kwalifikacji. Ustalono, że oskarżony, będąc pod wpływem alkoholu i w trakcie awantury, przyszedł do sklepu, gdzie pracowała żona, i podczas szarpaniny zranił ją nożem w podbródek. Sąd uznał, że oskarżony nie miał bezpośredniego zamiaru zabójstwa, a jego działanie wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. (spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni), działając z zamiarem ewentualnym. W związku z tym orzeczono karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Dodatkowo, wobec oskarżonego orzeczono środki karne w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej na odległość 20 metrów przez 10 lat. Zasądzono również zadośćuczynienie na rzecz K. S. w kwocie 10 000 zł za doznaną krzywdę, a także koszty zastępstwa procesowego. Oskarżony został zwolniony z kosztów sądowych ze względu na jego trudną sytuację materialną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. (spowodowanie rozstroju zdrowia trwającego nie dłużej niż 7 dni) z zamiarem ewentualnym, a nie usiłowanie zabójstwa z zamiarem bezpośrednim.
Uzasadnienie
Sąd argumentował, że fakt posiadania noża nie przesądza o zamiarze zabójstwa, a oskarżony miał możliwość realizacji tego zamiaru, lecz tego nie uczynił. Ponadto, sposób trzymania noża wykluczał możliwość zadania ciosu zagrażającego życiu. Sąd uznał, że oskarżony przewidywał i godził się na możliwość skaleczenia żony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
pokrzywdzona
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura Rejonowa w Gnieźnie | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| K. Ś. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| K. Ś. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
| adw. J. C. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Sąd uznał, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona tego przepisu, działając z zamiarem ewentualnym, a nie bezpośrednim.
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 41 § a
Kodeks karny
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 620
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22. 10. 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5 i ust. 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § ust. 2 pkt 5 i § 20
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 17 § 1
k.k. art. 53
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przekwalifikowanie czynu z usiłowania zabójstwa na spowodowanie obrażeń ciała z zamiarem ewentualnym. Orzeczenie zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej. Orzeczenie środków karnych w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej. Zwolnienie oskarżonego z kosztów sądowych ze względu na jego sytuację materialną.
Odrzucone argumenty
Argumentacja prokuratury o usiłowaniu zabójstwa z zamiarem bezpośrednim.
Godne uwagi sformułowania
nie można bowiem wykluczyć, że oskarżony zamierzał wyłącznie przestraszyć żonę grożąc jej nożem. gdyby oskarżony rzeczywiście chciał pozbawić pokrzywdzoną życia, to miał możliwość, aby ten zamiar zrealizować, a jednak tego nie zrobił. Taki sposób trzymania noża wykluczał możliwość zadania nim ciosu pokrzywdzonej w sposób zagrażający jej życiu. Oskarżony uczestnicząc w szarpaninie z żoną i mając świadomość, że trzyma w ręce niebezpieczne narzędzie jakim jest nóż niewątpliwie przewidywał i godził się na to, że może skaleczyć pokrzywdzoną. Ma to zapewnić pokrzywdzonej poczucie bezpieczeństwa i powstrzymać oskarżonego od ewentualnych kolejnych prób uprzykrzania pokrzywdzonej życia.
Skład orzekający
Karolina Siwierska
przewodniczący-sprawozdawca
Mateusz Bartoszek
sędzia
Mirosława Kasprzak-Zdon
ławnik
Marek Michalak
ławnik
Krystyna Pellowska
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zamiaru sprawcy w kontekście przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, rozróżnienie między usiłowaniem zabójstwa a spowodowaniem obrażeń ciała z zamiarem ewentualnym, stosowanie środków karnych i zadośćuczynienia w sprawach o przemoc domową."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny zamiaru sprawcy. Orzeczenie o kosztach sądowych jest zależne od sytuacji materialnej oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest precyzyjna analiza zamiaru sprawcy w kontekście kwalifikacji prawnej czynu, a także jak sąd stosuje środki ochrony ofiar przemocy domowej. Pokazuje też, że nawet w sprawach o poważne przestępstwa, sąd może zmienić kwalifikację prawną na łagodniejszą, jeśli dowody na to wskazują.
“Czy nóż w ręku męża to od razu próba zabójstwa? Sąd rozstrzyga w sprawie przemocy domowej.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 10 000 PLN
koszty zastępstwa procesowego: 1800 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2021 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział III Karny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Karolina Siwierska (spr.) Sędziowie: Sędzia Mateusz Bartoszek Ławnicy: Mirosława Kasprzak-Zdon, Marek Michalak, Krystyna Pellowska Protokolant: sekretarz sądowy Anita Sobczak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie – Izabeli Słomczewskiej-Biegańskiej po rozpoznaniu w P. na rozprawach w dniach 11. 12. 2020r., 13. 07. 2021r. sprawy: A. S. , syna G. i H. z domu S. , ur. (...) w G. , PESEL (...) oskarżonego o to, że: w dniu 21 marca 2020 roku w P. woj. (...) , działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia, usiłował dokonać zabójstwa K. S. w ten sposób, że po uprzednim uchwyceniu za włosy i przewróceniu na skrzynki z owocami usiłował zadać uderzenia nożem w okolice twarzy i szyi, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obronę pokrzywdzonej, a następnie obezwładnienie przez inną osobę, powodując obrażenia w postaci otarć naskórka w okolicy przedramienia prawego i ręki oraz rany ciętej i otarcia naskórka okolicy bródkowej, które naruszyły prawidłowe czynności narządów ciała na czas nieprzekraczający dni siedmiu tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. 1. oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że w dniu 21 marca 2020 r. w P. , działając umyślnie z zamiarem ewentualnym, podczas szarpaniny z K. S. zranił ją nożem, powodując u niej ranę ciętą podbródka, które to obrażenie spowodowało rozstrój zdrowia pokrzywdzonej trwający nie dłużej niż 7 dni – tj. przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 157 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) raku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 21 marca 2020 r. godz. 13.30 do dnia 13 lipca 2021 r., 3. na podstawie art. 41 a § 1 i § 4 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego środki karne w postaci: zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną K. S. i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej K. S. na odległość mniejszą niż 20 (dwadzieścia) metrów przez okres 10 (dziesięciu) lat, 4. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. S. na rzecz pokrzywdzonej K. S. zadośćuczynienie w kwocie 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) za doznaną krzywdę, 5. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 620 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5 i ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22. 10. 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej K. S. kwotę 1.800 zł z tytułu ustanowienia pełnomocnika, 6. na podstawie § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. C. kwotę 885,60 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, 7. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych, a na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia go z opłaty sądowej. Sędzia Karolina Siwierska Sędzia Mateusz Bartoszek Mirosława Kasprzak-Zdon Marek Michalak Krystyna Pellowska UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 275/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. S. Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony A. S. i pokrzywdzona K. S. byli małżeństwem. Ich pożycie małżeńskie nie układało się zgodnie, dochodziło między nimi do awantur, które wszczynał oskarżony będąc pod wpływem alkoholu. W końcu oskarżony na żądanie pokrzywdzonej wyprowadził się z domu. Pokrzywdzona złożyła pozew o rozwód z czym oskarżony nie mógł się pogodzić. W dniu 21. 03. 2020 r. około godz. 13.00 oskarżony będąc pod wpływem alkoholu przyszedł do sklepu warzywniczego, w którym jako sprzedawczyni pracowała jego żona. Podszedł do niej, chwycił ją za włosy i mówiąc do niej, że zniszczyła mu życie i że teraz on ją zniszczy pociągnął na stojące na ladzie skrzynki z owocami. Pokrzywdzona zobaczyła, że oskarżony ma w prawej ręce nóż. Był to nóż kuchenny o długości ostrza 12 cm. Oskarżony trzymał go w taki sposób, że ostrze było ułożone równolegle do jego przedramienia po wewnętrznej stronie i skierowane w górę. Pokrzywdzona złapała oskarżonego za rękę i ją przytrzymywała. Jednocześnie krzyknęła, że oskarżony ma nóż. Obecna w sklepie klientka K. Ś. (1) wybiegła na zewnątrz i poprosiła czekającego na nią w samochodzie syna o interwencję. K. Ś. (2) wbiegł do sklepu chwycił oskarżonego i go obezwładnił. Pokrzywdzona udała się wówczas na zaplecze, gdzie zauważyła krew na podbródku i prawej dłoni. Na miejsce wezwano policję i pogotowie ratunkowe. Policjanci zatrzymali oskarżonego, a ratownicy medyczni udzielili pokrzywdzonej pomocy zaopatrując jej ranę na podbródku. Z opinii biegłej z dziedziny medycyny sądowej wynika, że pokrzywdzona doznała zadrapań na ręce i rany ciętej w okolicy bródkowej co spowodowało rozstrój jej zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni. Z opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej oskarżonego wynika, że nie jest chory psychicznie, ani upośledzony umysłowo. Jest natomiast uzależniony od alkoholu. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu był poczytalny. Oskarżony A. S. ma (...) lat, jest żonaty, ma (...) dzieci. Z zawodu jest (...) . Przed aresztowaniem był bezrobotny. Nie posiada majątku większej wartości. Nie był dotychczas karany sądownie. Zeznania świadków: -pokrzywdzonej K. S. - I. Z. - Ł. M. - M. B. - K. Ś. (1) - K. Ś. (2) -opinia sądowo-lekarska - opinia sądowo-psychiatryczna k. 3-6, 57-59, 358-360 k. 26-28, 361-362 k. 30-32, 362-363 k. 92-93, 363-364 k. 41-42, 489-490 k. 44-45, 487-488 k. 37-38, 79-80 k. 179-193 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. S. Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony w czasie zdarzenia nie trzymał w ręce noża. Nóż miał w kieszeni i wypadł mu na podłogę, gdy pokrzywdzona go popchnęła. Wyjaśnienia oskarżonego k. 64-66, 70-72, 354-357 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania świadków Opinie biegłych Inne dokumenty Za wiarygodne w całości Sąd uznał zeznania wszystkich świadków, albowiem były konsekwentne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Zeznania te wzajemnie się uzupełniały tworząc spójną całość. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o zeznania pokrzywdzonej K. S. złożone w toku postępowania przygotowawczego. Pokrzywdzona najlepiej widziała to co się działo, gdyż była najbliżej oskarżonego i uczestniczyła w popełnionym przez niego czynie. Zdaniem Sądu jej pierwsze zeznania złożone bezpośrednio po zdarzeniu najlepiej odzwierciedlały jego przebieg, albowiem wówczas pokrzywdzona najlepiej pamiętała co się stało. Drobne rozbieżności w relacjach poszczególnych świadków niewątpliwe wynikały z faktu, że zdarzenie którego dotyczy przedmiotowa sprawa miało dynamiczny przebieg, wobec czego trudno je było precyzyjnie odtworzyć, szczególnie po upływie czasu. Za wiarygodne Sąd uznał opinie wszystkich biegłych powołanych w przedmiotowej sprawie, albowiem ich wiedza, doświadczenie zawodowe i bezstronność nie budziły żadnych wątpliwości. Opinie były jasne, pełne i nie zawierały wewnętrznych sprzeczności. Strony nie podważały ich treści, ani wniosków końcowych. Wszystkie zebrane w sprawie dokumenty stanowiły wiarygodny materiał dowodowy, albowiem ich treść i autentyczność nie budziły żadnych zastrzeżeń. Strony ich nie kwestionowały, do czego i Sąd nie miał podstaw. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonego Sąd tylko w części dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, a mianowicie w zakresie zgodnym z zeznaniami pokrzywdzonej, które w całości zostały uznane za wiarygodny materiał dowodowy. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego były realizacją przyjętej przez niego linii obrony mającej na celu uniknięcie przez niego odpowiedzialności karnej. Były nielogiczne i sprzeczne z zeznaniami świadków. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. A. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Prokurator zarzucił A. S. popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk polegającego na usiłowaniu zabójstwa K. S. . Prokurator przyjął zamiar zabójstwa w oparciu o fakt, że oskarżony przyszedł do pokrzywdzonej uzbrojony w nóż i usiłował zadać nim uderzenia w okolice jej twarzy i szyi. Zdaniem prokuratora oskarżony nie zrealizował bezpośredniego zamiaru zabójstwa żony z uwagi na jej obronę, a następnie obezwładnienie go przez osobę trzecią. Sąd po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie nie podzielił stanowiska prokuratora. Po pierwsze fakt, że oskarżony przyszedł do pokrzywdzonej z nożem nie przesądza o tym, że chciał ją zabić. Nie można bowiem wykluczyć, że oskarżony zamierzał wyłącznie przestraszyć żonę grożąc jej nożem. Po drugie, gdyby oskarżony rzeczywiście chciał pozbawić pokrzywdzoną życia, to miał możliwość, aby ten zamiar zrealizować, a jednak tego nie zrobił. Oskarżony jest wysokim, bardzo silnym mężczyzną, z zawodu (...) , wobec czego z łatwością mógłby przełamać opór pokrzywdzonej i ugodzić ją nożem. Miał nad nią zdecydowaną przewagę fizyczną i był w posiadaniu niebezpiecznego narzędzia. Gdyby ją zaatakował z zamiarem zabójstwa pokrzywdzona nie byłaby w stanie skutecznie się przed nim obronić. Należy dodać, że oskarżony miał wystarczająco dużo czasu, bowiem zanim do sklepu wbiegł K. Ś. (2) i obezwładnił oskarżonego upłynęło kilka minut. Po trzecie oskarżony nie kierował ostrza noża w stronę pokrzywdzonej, lecz trzymał go w taki sposób, że ostrze było ułożone równolegle do jego przedramienia po wewnętrznej stronie i skierowane w górę. Taki sposób trzymania noża wykluczał możliwość zadania nim ciosu pokrzywdzonej w sposób zagrażający jej życiu. Poddając zachowanie oskarżonego ocenie prawnokarnej Sąd uznał, że wyczerpało ono znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 kk . Oskarżony uczestnicząc w szarpaninie z żoną i mając świadomość, że trzyma w ręce niebezpieczne narzędzie jakim jest nóż niewątpliwie przewidywał i godził się na to, że może skaleczyć pokrzywdzoną. Tak też się stało, wobec czego Sąd zakwalifikował czyn oskarżonego z art. 157 § 2 kk , a zatem uznał, że oskarżony działając z zamiarem ewentualnym spowodował obrażenia ciała u pokrzywdzonej powodujące rozstrój jej zdrowia na czas poniżej 7 dni. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. S. 1. 1. Uznając winę oskarżonego A. S. za udowodnioną Sąd wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Ustalając wymiar kary dla oskarżonego Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k. Przepis ten stanowi, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd przy ustalaniu wysokości kary dla oskarżonego uwzględnił również całokształt okoliczności łagodzących i obciążających. Okoliczności łagodzące: - dotychczasowa niekaralność oskarżonego Okoliczności obciążające: - zuchwałość działania oskarżonego wyrażająca się w tym, że zaatakował żonę w biały dzień, w miejscu publicznym - działanie pod wpływem alkoholu - skutki działania oskarżonego wyrażające się w tym, że pokrzywdzona wymaga intensywnej opieki terapeutycznej i pozostaje pod stałą opieką psychologa (k. 485) 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. S. 2. 3. 4. 1. 1. 1. Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Za celowe i konieczne Sąd uznał orzeczenie wobec oskarżonego środków karnych w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej i kontaktowania się z nią. Ma to zapewnić pokrzywdzonej poczucie bezpieczeństwa i powstrzymać oskarżonego od ewentualnych kolejnych prób uprzykrzania pokrzywdzonej życia. Sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej zadośćuczynienie w kwocie 10.000 zł, aby zrekompensować jej cierpienie jakiego zaznała w wyniku przestępczego zachowania oskarżonego. 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. i 7. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej zgodnie z przepisami powołanymi w pkt. 6 wyroku. Sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych, albowiem oskarżony jest osobą bezrobotną i nie ma majątku większej wartości. Poza tym ma zobowiązania alimentacyjne wobec swoich dzieci. Okoliczności te wskazują, że egzekucja należności Skarbu Państwa byłaby całkowicie bezskuteczna. 6. Podpis
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI