II K 110/13

Sąd Okręgowy w KoszalinieKoszalin2013-12-10
SAOSKarnewykonanie karŚredniaokręgowy
wyrok łącznypowaga rzeczy osądzonejumorzenie postępowaniakara pozbawienia wolnościprawo karne wykonawcze

Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego, stwierdzając, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta.

Skazany G. L. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary z kilku wyroków sądów rejonowych. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie, ponieważ stwierdził, że kwestia wydania wyroku łącznego obejmującego te kary była już prawomocnie rozstrzygnięta w innej sprawie (II K 163/07 oraz II K 56/13). Sąd powołał się na art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. dotyczący powagi rzeczy osądzonej.

Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego G. L. o wydanie wyroku łącznego, który miałby objąć kary orzeczone prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Białogardzie oraz Sądu Rejonowego w Koszalinie. Wniosek został przekazany do Sądu Okręgowego, ponieważ sąd ten orzekał w innej sprawie skazanego, która mogła mieć znaczenie dla szerszego zakresu analizy przy wydawaniu wyroku łącznego. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i karty karnej skazanego, stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Okazało się, że kwestia wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe z wyroków sądów rejonowych objętych wnioskiem była już przedmiotem postępowania przed Sądem Rejonowym w Koszalinie w sprawie II K 163/07, gdzie zapadł prawomocny wyrok łączny w dniu 15 stycznia 2008 roku. Ponadto, postępowanie dotyczące możliwości wydania wyroku łącznego obejmującego również wyrok Sądu Okręgowego w sprawie II K 25/12 zostało już zakończone postanowieniem o umorzeniu postępowania z dnia 18 czerwca 2013 roku (sygn. akt II K 56/13). Sąd stwierdził wówczas brak przesłanek do połączenia kar. Tym samym, sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta i objęta powagą rzeczy osądzonej zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., co uniemożliwia ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie. W związku z tym, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa, a wynagrodzenie adwokata z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie, tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, jest niedopuszczalne z uwagi na powagę rzeczy osądzonej.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że sprawa dotycząca wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe była już prawomocnie rozstrzygnięta w poprzednich postępowaniach, co wyklucza możliwość ponownego jej rozpoznania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania

Strony

NazwaTypRola
G. L.osoba_fizycznaskazany
Skarb Państwaorgan_państwowykosztodawca
adw. R. B.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

pkt 7 - powaga rzeczy osądzonej jako negatywna przesłanka procesowa obligująca do umorzenia postępowania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632

Kodeks postępowania karnego

pkt 2 - obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w przypadku umorzenia.

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. - umorzenie postępowania w przypadku wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5

zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adwokata wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).

Godne uwagi sformułowania

niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie, tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie

Skład orzekający

Jacek Matejko

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Stosowanie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w kontekście postępowań o wydanie wyroku łącznego oraz zasady powagi rzeczy osądzonej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej, gdzie sprawa była już prawomocnie rozstrzygnięta.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy zastosowania podstawowej zasady procesowej, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców niż sprawy merytoryczne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 110/13 POSTANOWIENIE dnia 10 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matejko Protokolant: sekr. sąd. Adriana Jurek przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Małgorzaty Jareckiej po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu sprawy skazanego G. L. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie, II. na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. B. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych w tym podatek od towarów i usług, tytułem pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w Koszalinie wpłynął kolejny wniosek G. L. o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Białogardzie w sprawie o sygn. akt II K 480/04, II K 27/03, II K 149/05, II K 402/05, II K 494/04 i Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawie o sygn. akt. II K 798/06. Wniosek ten został przekazany do Sądu Okręgowego w Koszalinie na tej podstawie, że Sąd ten wydawał wyrok w innej sprawie skazanego (II K 25/12), która mogłaby być przedmiotem analizy przy wydawaniu wyroku łącznego w ewentualnie szerszym zakresie niż wskazany we wniosku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy, w tym z karty karnej skazanego wynika, iż w zakresie wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowego z wyroków sądów rejonowych objętych bieżącym wnioskiem skazanego orzekał już Sąd Rejonowy w Koszalinie w sprawie II K 163/07, gdzie zapadł w dniu 15 stycznia 2008 roku wyrok łączny. Wyrok ten jest prawomocny. Po wydaniu wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Koszalinie zapadł wobec skazanego wyrok wydany w dniu 18 stycznia 2013 roku przez Sąd Okręgowy w sprawie II K 25/12. W zakresie możliwości wydania wyroku łącznego, który obejmowałby także wskazany wyrok Sądu Okręgowego prowadzone było już jednakże postępowanie przed Sądem Okręgowym w Koszalinie pod sygn. akt II K 56/13, które zakończyło się postanowieniem wydanym w dniu 18 czerwca 2013 roku o umorzeniu postępowania, albowiem Sąd stwierdził brak przesłanek do połączenia kary z wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie sygn. akt II K 25/12 z którąkolwiek z kar objętych wyrokami Sądów Rejonowych. Tym samym sprawa została już rozstrzygnięta prawomocnie i objęta jest powagą rzeczy osądzonej zgodnie z treścią art. 17§1 pkt 7 kpk . Oznacza to, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie, tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało także umorzyć na podstawie art. 572 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 7 kpk , a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 kpk . Z uwagi na okoliczność, że skazany reprezentowany był przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, Sąd na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata wynagrodzenie wraz z obowiązującą stawką podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe motywy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI