III K 168/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Białymstoku połączył kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wobec A. G. za liczne przestępstwa przeciwko mieniu, wymierzając karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i 80 stawek dziennych grzywny.
A. G. został skazany prawomocnymi wyrokami za szereg przestępstw przeciwko mieniu, w tym kradzieże i kradzieże z włamaniem. Złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego. Sąd Okręgowy w Białymstoku, analizując popełnione czyny i wymierzone kary, połączył kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone przez Sądy Rejonowe w Gdyni, wymierzając karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny. Sąd nie zastosował zasady absorpcji, lecz obostrzył najsurowszą karę, aby zapobiec poczuciu opłacalności popełniania wielu przestępstw. Postępowanie w zakresie kary orzeczonej przez Sąd Okręgowy w Białymstoku zostało umorzone z uwagi na brak realnego zbiegu przestępstw.
Sprawa dotyczy wniosku skazanego A. G. o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności oraz grzywny orzeczonych przez różne sądy za liczne przestępstwa przeciwko mieniu, popełnione w okresie od 29 maja 2012 r. do 20 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku, działając na podstawie art. 85 i 86 k.k., połączył kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Gdyni (II K 82/13, IX K 415/13, II K 291/13, II K 308/13, IX K 132/13, II K 495/13). Wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki na 10 złotych. Sąd zastosował zasadę asperacji, a nie absorpcji, uznając, że obostrzenie najsurowszej kary jest konieczne, aby zapobiec poczuciu opłacalności popełniania wielu przestępstw. Podkreślono, że skazany jest młodociany, a cele wychowawcze kary powinny być priorytetem. Sąd zaliczył na poczet kary łącznej okresy rzeczywistego pozbawienia wolności i odbytych kar. Postępowanie w zakresie połączenia kary orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku (III K 100/11) zostało umorzone, ponieważ przestępstwa objęte tym wyrokiem zostały popełnione przed wydaniem wyroku, a kolejne czyny miały miejsce po jego wydaniu, co wyklucza realny zbieg przestępstw. Zasądzono koszty obrony z urzędu i zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, przesłanki do orzeczenia kary łącznej zostały spełnione, ponieważ skazany popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, a kary były tego samego rodzaju lub podlegały łączeniu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że wszystkie przestępstwa popełnione przez skazanego miały miejsce przed pierwszym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni (II K 82/13) i pozostają w realnym zbiegu, a wymierzone za nie kary są tego samego rodzaju, co uzasadnia orzeczenie kary łącznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok łączny
Strona wygrywająca
A. G. (w zakresie połączenia kar)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. G. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. M. B. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
Podstawa do orzekania kary łącznej, gdy sprawca popełnił więcej niż jedno przestępstwo przed pierwszym wyrokiem.
k.k. art. 91
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar w zbiegu przestępstw, w tym stosowania zasady absorpcji lub asperacji.
k.k. art. 86
Kodeks karny
Określa zasady wymiaru kary łącznej, w tym jej granice (dolna jako najsurowsza kara jednostkowa, górna jako suma kar) oraz możliwość stosowania zasady asperacji.
Pomocnicze
k.k. art. 89
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar, w tym kar pozbawienia wolności i grzywny.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do umorzenia postępowania w zakresie połączenia kary, gdy nie zachodzi realny zbieg przestępstw.
k.k. art. 54
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kary wobec sprawcy młodocianego, z priorytetem celów wychowawczych.
k.k. art. 63
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania lub tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.
k.k. art. 69
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k. art. 70
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowo zawieszonej karze.
k.k. art. 73
Kodeks karny
Dozór kuratora przy warunkowo zawieszonej karze.
k.k. art. 279
Kodeks karny
Kradzież z włamaniem.
k.k. art. 288
Kodeks karny
Uszkodzenie rzeczy.
k.k. art. 11
Kodeks karny
Zbieg przepisów.
k.k. art. 278
Kodeks karny
Kradzież.
k.k. art. 33
Kodeks karny
Grzywna.
k.k. art. 291
Kodeks karny
Paserstwo.
k.k. art. 254a
Kodeks karny
Niszczenie rzeczy.
k.k. art. 13
Kodeks karny
Przygotowanie do przestępstwa.
k.k. art. 280
Kodeks karny
Kradzież rozbójnicza.
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spełnienie przesłanek do orzeczenia kary łącznej w oparciu o art. 85 k.k. Zastosowanie zasady asperacji zamiast absorpcji w celu zapobieżenia poczuciu opłacalności popełniania wielu przestępstw. Zaliczenie okresów pozbawienia wolności i odbytych kar na poczet kary łącznej. Umorzenie postępowania w zakresie kary orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z uwagi na brak realnego zbiegu przestępstw. Zwolnienie skazanego od ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację materialną.
Odrzucone argumenty
Wniosek o zastosowanie zasady absorpcji (nie został uwzględniony).
Godne uwagi sformułowania
nie zachodzi potrzeba jego długotrwałej resocjalizacji nieznaczne obostrzenie najsurowszej z kar ma na celu zapobieżenie poczucia opłacalności popełnienia wielu przestępstw popełnienie więcej niż jednego przestępstwa spotyka się z reakcją i skutkuje surowszą odpowiedzialnością karną kara łączna dwóch lat pozbawienia jest wystarczająca, aby uświadomić skazanemu naganność jego postępowania, nieopłacalność przestępstwa oraz skłonić go do przestrzegania porządku prawnego po jej odbyciu
Skład orzekający
Szczęsny Szymański
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja zasad wymiaru kary łącznej, w tym stosowanie zasady asperacji w przypadku młodocianych sprawców wielu przestępstw przeciwko mieniu, oraz zasady umarzania postępowania w zakresie połączenia kar przy braku realnego zbiegu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji połączenia wielu kar, z uwzględnieniem statusu młodocianego sprawcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników zajmujących się prawem karnym wykonawczym, ze względu na szczegółową analizę zasad wymiaru kary łącznej i stosowania zasady asperacji.
“Wyrok łączny dla młodocianego sprawcy: jak sąd łączy kary za kradzieże i włamania?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III K 168/13 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Szczęsny Szymański Protokolant: Beata Wojno przy udziale prokuratora Bożeny Romańczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2014 roku sprawy A. G. urodzonego dnia (...) w K. , syna B. i J. z domu K. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie III K 100/11 za czyn popełniony w dniu 10 listopada 2010 r. na podstawie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 k.k. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk , art. 73 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 5 lat i oddano skazanego w tym czasie pod dozór kuratora; postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 roku Sąd Rejonowy w Gdyni zarządził wobec skazanego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności, zaś postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku na poczet tej kary zaliczył skazanemu okres zatrzymania i pobytu w schronisku dla nieletnich – od dnia 10 listopada 2010 roku do dnia 10 maja 2011 roku oraz okres tymczasowego aresztowania od dnia 9 października 2011 roku do dnia 16 listopada 2011 roku przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności. 2. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 4 kwietnia 2013 roku w sprawie II K 82/13 za przestępstwo popełnione w okresie od 29 maja 2012 roku do 30 czerwca 2012 roku oraz za przestępstwo popełnione z 4 na 5 czerwca 2012 roku przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. 3. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 5 czerwca 2013 roku w sprawie IX K 415/13 zmienionym przez Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 18 marca 2014 roku w sprawie V Ka 967/13 za przestępstwo popełnione w okresie pomiędzy 6 a 7 września 2012 roku z art. 279 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. 4. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie II K 291/13 za przestępstwo popełnione w dniu 30 grudnia 2012 roku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. 5. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 19 czerwca 2013 roku w sprawie II K 308/13 za przestępstwa popełnione w dniu 20 lutego 2013 roku przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk z art. 279 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na mocy art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk , art. 73 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary zawieszono na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat i oddano skazanego pod dozór kuratora. 6. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 4 lipca 2013 roku w sprawie IX K 132/13 - za przestępstwo popełnione w dniu 24 września 2012 roku z art. 278 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, - za przestępstwo popełnione w dniach od 12 sierpnia do 21 sierpnia 2012 roku i za przestępstwo popełnione w dniach od 6 września do 7 września 2012 roku przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk z art. 279 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, - za przestępstwo popełnione w okresie od 11 sierpnia do 13 sierpnia 2012 roku z art. 291 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności i 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, na podstawie art. 86 § 1 i 2 kk oraz art. 91 § 2 kk wymierzono karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat i oddano skazanego w tym czasie pod dozór kuratora. 7. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 14 sierpnia 2013 roku w sprawie II K 495/13 za przestępstwo popełnione w dniu 23/24 czerwca 2012 roku z art.278 § 1 kk w zb. z art. 254a kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres faktycznego zatrzymania w sprawie w dniu 8 października 2012 roku ustalając, ze jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności. I. Na podstawie art. 86 § 1 k.k. , art. 91 § 2 k.k. , art. 89 § 1a k.k. łączy skazanemu A. G. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego Gdyni w sprawach: II K 82/13, IX K 415/13, II K 291/13, II K 308/13, IX K 132/13 oraz II K 495/13 i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 10 złotych. II. Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności oraz okres odbytych kar w sprawach podlegających łączeniu: od dnia 2 września 2013 roku do dnia 6 września 2013 roku oraz dzień 8 października 2012 roku. III. W pozostałym zakresie wyroki podlegające łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania. IV. Na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie w zakresie połączenia kary orzeczonej w sprawie Sądu Okręgowego w Białymstoku III K 100/11. V. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu, w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT. VI. Zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych. Sygn. akt. III K 168/13 UZASADNIENIE Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił, co następuje: A. G. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 8. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie III K 100/11 za czyn popełniony w dniu 10 listopada 2010 r. na podstawie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 k.k. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk , art. 73 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 5 lat i oddano skazanego w tym czasie pod dozór kuratora; postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 roku Sąd Rejonowy w Gdyni zarządził wobec skazanego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności, zaś postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku na poczet tej kary zaliczył skazanemu okres zatrzymania i pobytu w schronisku dla nieletnich – od dnia 10 listopada 2010 roku do dnia 10 maja 2011 roku oraz okres tymczasowego aresztowania od dnia 9 października 2011 roku do dnia 16 listopada 2011 roku przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności. 9. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 4 kwietnia 2013 roku w sprawie II K 82/13 za przestępstwo popełnione w okresie od 29 maja 2012 roku do 30 czerwca 2012 roku oraz za przestępstwo popełnione z 4 na 5 czerwca 2012 roku przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. 10. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 5 czerwca 2013 roku w sprawie IX K 415/13 zmienionym przez Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 18 marca 2014 roku w sprawie V Ka 967/13 za przestępstwo popełnione w okresie pomiędzy 6 a 7 września 2012 roku z art. 279 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. 11. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie II K 291/13 za przestępstwo popełnione w dniu 30 grudnia 2012 roku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. 12. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 19 czerwca 2013 roku w sprawie II K 308/13 za przestępstwa popełnione w dniu 20 lutego 2013 roku przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk z art. 279 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na mocy art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk , art. 73 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary zawieszono na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat i oddano skazanego pod dozór kuratora. 13. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 4 lipca 2013 roku w sprawie IX K 132/13 - za przestępstwo popełnione w dniu 24 września 2012 roku z art. 278 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, - za przestępstwo popełnione w dniach od 12 sierpnia do 21 sierpnia 2012 roku i za przestępstwo popełnione w dniach od 6 września do 7 września 2012 roku przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk z art. 279 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, - za przestępstwo popełnione w okresie od 11 sierpnia do 13 sierpnia 2012 roku z art. 291 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności i 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, na podstawie art. 86 § 1 i 2 kk oraz art. 91 § 2 kk wymierzono karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat i oddano skazanego w tym czasie pod dozór kuratora. 14. Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 14 sierpnia 2013 roku w sprawie II K 495/13 za przestępstwo popełnione w dniu 23/24 czerwca 2012 roku z art.278 § 1 kk w zb. z art. 254a kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres faktycznego zatrzymania w sprawie w dniu 8 października 2012 roku ustalając, ze jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności. Skazany złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego i połączenie orzeczonych wobec niego kar przy zastosowaniu zasady absorpcji. Skazany nie sprecyzował, które kary miały podlegać połączeniu. Sąd zważył co następuje: Wniosek skazanego jest zasadny. Zgodnie z art. 85 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, w zakresie kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Gdyni. Pierwszy chronologicznie wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni to wyrok z dnia 4 kwietnia 2013 roku w sprawie II K 82/13. Wszystkie przestępstwa popełnione przez skazanego miały miejsce przed tą datą. A. G. popełniał przestępstwa w okresie od 29 czerwca 2012 r. do 20 lutego 2013 r. Wszystkie przestępstwa popełnione w tym okresie pozostają w realnym zbiegu. Wymierzono na nie kary tego samego rodzaju. Dlatego należało uznać, że zostały spełnione przesłanki do orzeczenia kary łącznej. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. dolną granicą kary łącznej jest najsurowsza z wymierzonych skazanemu kar jednostkowych, górną granicę stanowi suma kar. W realiach niniejszej sprawy Sąd mógł orzec wobec skazanego karę w granicach od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 7 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Dolną granicą kary grzywny była kara 50 stawek dziennych zaś górną granicą była kara 100 stawek dziennych. Wymierzając karę pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę asperacji. Sąd miał przy tym na uwadze przede wszystkim rodzaj przestępstw pozostających w realnym zbiegu, odstęp czasu w jakim zostały popełnione oraz cele kary w zakresie prewencji indywidualnej. Wszystkie przestępstwa, których dopuścił się A. G. były przestępstwami przeciwko mieniu. Skazany dopuścił się szeregu kradzieży i kradzieży z włamaniem. Stopień szkodliwości społecznej poszczególnych przestępstw nie był znaczny, o czym świadczy fakt, że za przestępstwa kradzieży z włamaniem orzekano wobec niego kary pozbawienia wolności równe dolnej granicy zagrożenia określonej w sankcji przepisu lub tylko nieznacznie je przekraczające. Należy tez podkreślić, że skazany popełnił poszczególne przestępstwa w okresie około 9 miesięcy. Odstęp czasu dzielący poszczególne przestępstwa był nieznaczny. Wymierzając karę łączną należało również mieć na uwadze, że A. G. jest sprawcą młodocianym. Zgodnie z art. 54 § 1 k.k. wymierzając mu karę należało nadać priorytet jej celom wychowawczym. W ocenie Sądu A. G. pomimo popełnienia szeregu przestępstw, nie jest znacznie zdemoralizowany. Świadczy o tym przede wszystkim jego zachowanie w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Skazany w celu jej odbycia sam zgłosił się do jednostki penitencjarnej, karę odbywa w systemie programowego oddziaływania, jest krytyczny wobec popełnionych przestępstw, nie deklaruje przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej i nie przejawia zachować agresywnych. Dlatego nie zachodzi potrzeba jego długotrwałej resocjalizacji. Sąd nie zastosował wobec skazanego zasady absorpcji, ale obostrzył najsurowszą z wymierzonych mu kar z uwagi na ilość popełnionych przez skazanego przestępstw. Nieznaczne obostrzenie najsurowszej z kar ma na celu zapobieżenie poczucia opłacalności popełnienia wielu przestępstw. Wymierzenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji mogłoby bowiem stwarzać wrażenie swoistej premii, wynikającej z popełnienia wielu przestępstw w krótkim czasie. Obostrzenie kary, nawet niewielkie wskazuje na to, że popełnienie więcej niż jednego przestępstwa spotyka się z reakcją i skutkuje surowszą odpowiedzialnością karną. Reasumując, w ocenie Sądu, kara łączna dwóch lat pozbawienia jest wystarczająca, aby uświadomić skazanemu naganność jego postępowania, nieopłacalność przestępstwa oraz skłonić go do przestrzegania porządku prawnego po jej odbyciu. Sąd wymierzył skazanemu karę łączną grzywny mając na względzie wskazane powyżej okoliczności. Wymierzając karę łączną grzywny Sąd miał ponadto na uwadze, że wszystkie popełnione przez A. G. przestępstwa miały na celu osiągnięcie korzyści majątkowej. Wysokość stawki dziennej określono uwzględniając fakt, że oskarżony nie pracuje zarobkowo i nie posiada majątku. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono skazanemu okres odbytej kary w sprawie II K 291/13 Sądu Rejonowego w Gdyni i okres zatrzymania w sprawie II K 495/13 Sądu Rejonowego w Gdyni, bowiem kary pozbawienia wolności orzeczone obydwoma wymienionymi wyżej wyrokami podlegały połączeniu. Zgodnie z art. 576 § 1 k.k. w zakresie nie dotyczącym kar pozbawienia wolności i grzywny wyroki podlegające łączeniu pozostawiono do odrębnego wykonania. Postępowanie umorzono w zakresie połączenia kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie III K 100/11. Wszystkie kolejne przestępstwa zostały popełnione przez skazanego po wydaniu tego wyroku i dlatego nie pozostają w realnym zbiegu z przestępstwem, którego dotyczył wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku. Zgodnie z art. 572 k.p.k. postępowanie w tym zakresie należało umorzyć. O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz.U.2013.461 ). Skazany odbywa karę pozbawienia wolności, nie pracuje i nie pozsiada majątku. Nie mógłby zatem ponieść kosztów sądowych. Dlatego zgodnie z art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił go od ich ponoszenia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI