III K 1546/19

Sąd Rejonowy w RybnikuRybnik2020-08-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
oszustwopożyczkakradzieżpaliwowykroczeniegrzywnaodpowiedzialność karnamienie

Sąd Rejonowy w Rybniku skazał mężczyznę za oszustwo przy umowie pożyczki i kradzież paliwa, wymierzając kary grzywny.

Oskarżony został uznany winnym popełnienia oszustwa na kwotę 2000 zł przy zawieraniu umowy pożyczki, wprowadzając w błąd przedstawiciela spółki co do zamiaru i możliwości spłaty. Dodatkowo, skazano go za dwie kradzieże paliwa na stacji benzynowej, które zakwalifikowano jako wykroczenia. Sąd wymierzył kary grzywny za oba czyny, uwzględniając naprawienie szkody przez oskarżonego.

Sąd Rejonowy w Rybniku wydał wyrok w sprawie M. D., oskarżonego o oszustwo i kradzież paliwa. Oskarżony został uznany winnym popełnienia czynu z art. 286 § 1 kk, polegającego na wprowadzeniu w błąd przedstawicielki spółki (...) SA co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki w kwocie 2000 zł. Sąd ustalił, że oskarżony nie miał zamiaru ani możliwości spłaty zobowiązania, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez spółkę. Dodatkowo, oskarżony został uznany winnym popełnienia dwóch wykroczeń z art. 119 § 1 kw, polegających na kradzieży paliwa na stacji paliw M. w dniach 22 i 27 maja 2018 r. na szkodę (...) SA. Za oszustwo sąd wymierzył karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 20 zł każda, a za wykroczenia łącznie karę grzywny w wysokości 1000 zł. Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony naprawił wyrządzone szkody, ale jednocześnie podkreślił jego wcześniejszą karalność i społeczną szkodliwość czynów. Koszty sądowe w wysokości 130 zł wydatków i 500 zł opłaty zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli doprowadziło to do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony, nie mając zamiaru ani możliwości spłaty pożyczki, wprowadził w błąd przedstawicielkę spółki, co stanowiło oszustwo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. D.osoba_fizycznaoskarżony
(...) SA z siedzibą w W.spółkapokrzywdzony
Skarb Państwaorgan_państwowyinne

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Wprowadzenie w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się ze zobowiązania w związku z zawarciem umowy pożyczki, skutkujące niekorzystnym rozporządzeniem mieniem, wyczerpuje znamiona przestępstwa oszustwa.

k.w. art. 119 § 1

Kodeks wykroczeń

Kradzież paliwa o wartości poniżej 500 zł stanowi wykroczenie.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych od oskarżonego.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3

Podstawa do zasądzenia opłaty od oskarżonego.

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

Zastosowano do czynów z art. 278 § 1 kk, wskazując na działanie w krótkich odstępach czasu i z góry powziętego zamiaru.

k.w. art. 9 § 2

Kodeks wykroczeń

Zastosowano do czynów z art. 119 § 1 kw, wskazując na działanie w krótkich odstępach czasu i z góry powziętego zamiaru.

k.p. art. 30 § 1

Kodeks pracy

Zastosowano do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

k.p. art. 52 § 1

Kodeks pracy

Zastosowano do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

k.k. art. 37a

Kodeks karny

Zastosowano przy wymiarze kary grzywny za oszustwo.

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Zastosowano przy wymiarze kary, wskazując na obowiązywanie przepisów w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony wprowadził w błąd przedstawicielkę spółki co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki. Oskarżony nie podjął żadnych działań w celu spłaty zadłużenia ani kontaktu z wierzycielem. Dwie kradzieże paliwa o niskiej wartości stanowią wykroczenia, a nie przestępstwo.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja finansowa i życiowa oskarżonego (zwolnienie lekarskie, sprawa rozwodowa) usprawiedliwia brak spłaty pożyczki.

Godne uwagi sformułowania

Oskarżony nie miał zamiaru ani możliwości spłaty zaciągniętego zobowiązania. Trudniejsza sytuacja finansowa i życiowa oskarżonego nie ekskulpuje go od popełnienia przypisanego mu występku. Oskarżony świadomie, ze złej woli nie spłacił pożyczki.

Skład orzekający

Agnieszka Bierza

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście umowy pożyczki oraz kwalifikacja prawna kradzieży paliwa o niskiej wartości."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowych przestępstw przeciwko mieniu, ale pokazuje, jak sąd ocenia zamiar i możliwość spłaty zobowiązania oraz rozgranicza przestępstwo od wykroczenia.

Oszustwo na pożyczkę i kradzież paliwa – jak sąd ocenił winę i karę?

Dane finansowe

WPS: 2000 PLN

naprawienie szkody: 2000 PLN

grzywna za wykroczenia: 1000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III K 1546/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 sierpnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Agnieszka Bierza Protokolant Krystian Latosik przy udziale Prokuratora --- po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r., 26 lutego 2020 r., 1 lipca 2020 r. i 13 sierpnia 2020 r. sprawy M. D. ( D. ) s. T. i G. ur. (...) w Ż. oskarżonego o to, że I. w dniu 22 września 2017 r w R. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd przedstawiciela spółki (...) SA z siedzibą w W. do zamiaru i możliwości wywiązania się ze zobowiązania w związku z zawarciem umowy pożyczki pieniężnej o nr (...) czym doprowadził wymienioną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w wys. 3263, 98 zł, tj. o czyn z art. 286 §1 kk II. w okresie od 19 grudnia 2018 r. do 27 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętego zamiaru trzykrotnie poruszając się samochodem F. (...) o nr rej (...) dokonał kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego w łącznej kwocie 539, 18 zł na szkodę firmy (...) z siedzibą w W. - stacja paliw M. 167 w. (...) , tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk 1) uznaje oskarżonego M. D. ( D. ) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, szczegółowo opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, przy czym przyjmuje, że wysokość szkody to kwota 2.000 złotych, wyczerpującego ustawowe znamiona przestępstwa z art. 286 §1 kk i za to na mocy art. 286 §1 kk przy zast. art. 37a kk w brzmieniu obowiązującym przed dniem 24 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 §1 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej stanowi kwotę 20,00 (dwudziestu) złotych; 2) uznaje oskarżonego M. D. ( D. ) za winnego tego, że: - w dniu 22 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. poruszając się samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) dokonał kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego o wartości 289,09 zł na szkodę (...) SA z siedzibą w W. - stacja paliw (...) - w dniu 27 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. poruszając się samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) dokonał kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego o wartości 200,09 zł na szkodę (...) SA z siedzibą w W. - stacja paliw (...) tj. popełnienia czynów stanowiących wykroczenia z art. 119 §1 kw i za to na mocy art. 119 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 1.000,00 (jednego tysiąca) złotych; 3) na mocy art. 627 kpk i art. art. 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 130,00 (stu trzydziestu) złotych oraz opłata w wysokości 500,00 (pięciuset) złotych. Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 1546/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 M. D. I. w dniu 22 września 2017 r w R. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd przedstawiciela spółki (...) SA z siedzibą w W. co do zamiaru i możliwości wywiązania się ze zobowiązania w związku z zawarciem umowy pożyczki pieniężnej o nr (...) , czym doprowadził wymienioną spółkę do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w wys. 2.000 zł, II. w dniu 22 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. poruszając się samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) dokonał kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego o wartości 289,09 zł na szkodę (...) SA z siedzibą w W. - stacja paliw (...) - w dniu 27 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. poruszając się samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) dokonał kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego o wartości 200,09 zł na szkodę (...) SA z siedzibą w W. - stacja paliw (...) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 22 września 2017 roku oskarżony M. D. zawarł z przedstawicielką (...) SA z siedzibą w W. umowę pożyczki na kwotę 2.000 złotych, która to kwota została mu wypłacona. W imieniu pożyczkodawczyni działała K. Z. . Zgodnie z umową pożyczka została udzielona na 12 miesięcy, a pożyczkobiorca miał zwrócić kwotę 3487,65 złotych. Termin spłaty pierwszej raty wyznaczono na dzień 22 października 2017 roku. We wniosku o pożyczkę oskarżony wskazał, że zatrudniony jest jako górnik w firmie (...) i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1800 złotych netto miesięcznie. Nadto wskazał, że miesięczne jego wydatki wynoszą 500 złotych, a dochód do dyspozycji to kwota 1300 złotych. zeznania K. Z. k. 19-20, 226v-227 częściowo wyjaśnienia M. D. k. 169-170, 186, zeznania W. C. k. 11-13 zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa k.1 kopia umowy pożyczki k. 2-4 kopia wniosku o pożyczkę k. 5-7 kopia wypowiedzenia umowy pożyczki k. 8 2. Przed upływem miesiąca od zawarcia umowy K. Z. zadzwoniła do oskarżonego, aby umówić się na odbiór pierwszej raty. Oskarżony nie odebrał jednak telefonu. Mimo tego K. Z. udała się do miejsca zamieszkania oskarżonego, jednak nikogo nie zastała. W rozmowie z sąsiadem oskarżonego dowiedziała się, że ten został wyrzucony z domu przez kobietę. K. Z. kilkukrotnie próbowała kontaktować się z oskarżonym, czy to telefonicznie, czy udając się do miejsca jego zamieszkania, jednak bezskutecznie. Oskarżony nie dokonał w tamtym czasie żadnej wpłaty tytułem spłaty pożyczki. Nie próbował też kontaktować się z przedstawicielem pokrzywdzonej spółki. Oskarżony nie miał zamiaru ani możliwości spłaty zaciągniętego zobowiązania. W tym zakresie wprowadził w błąd K. Z. jako przedstawiciela pokrzywdzonej spółki i doprowadził tę spółkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.000 złotych. zeznania K. Z. k. 19-20, 226v-227 zeznania W. C. k. 11-13 3.Dopiero w trakcie trwania postępowania sądowego w niniejszej sprawie naprawił szkodę uiszczając na rzecz pokrzywdzonej kwotę 2.000 złotych. dowody wpłat k.221-224, 182-185 4.W okresie gdy oskarżony zawierał umowę pożyczki był on zatrudniony w (...) Sp. z o.o. jako pomoc dołowa. Stosunek pracy ustał w dniu 22 listopada 2017 roku w wyniku rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie art. 30 §1 pkt 3 kp w zw. z art. 52 §1pkt1kp z winy pracownika. Oskarżony przebywał w 2017 roku na zwolnieniu lekarskim w okresach: od 8 maja 2017 do 22 maja 2017 roku, od 21 czerwca 2017 roku do 5 lipca 2017 roku, od 7 lipca 2017 roku do 8 listopada 2017 roku. Nadto posiadał on nieusprawiedliwione dniówki w okresie od 9 listopada 2017 roku do 10 listopada 2017 roku, od 13 listopada 2017 roku do 17 listopada 2017 roku oraz od 20 listopada 2017 roku do 22 listopada 2017 roku. częściowo wyjaśnienia M. D. k. 186 informacja z (...) sp. z o.o. k. 234 5. W dniu 22 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. oskarżony poruszając się samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) dokonał kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego o wartości 289,09 zł na szkodę (...) SA z siedzibą w W. - stacja paliw (...) . Następnie w dniu 27 maja 2018 r. w. (...) na stacji paliw M. poruszając się samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) ponownie dokonał on kradzieży paliwa w postaci oleju napędowego o wartości 200,09 zł na szkodę (...) SA z siedzibą w W. - stacja paliw (...) . Zaś w dniu 19 maja 2018 r. to S. T. dokonał na stacji paliw (...) kradzieży paliwa za kwotę 50 złotych na szkodę (...) SA z siedzibą w W. . zeznania Z. K. k. 54, 78-79, 99-100,187v zeznania S. T. k. 227 zeznania P. Z. k. 65-66, 90-91,188 wyjaśnienia oskarżonego M. D. k. 186,188 zawiadomienia o przestępstwie k. 58,82,102 kopie paragonów k.59, 84,103 dokumentacja fotograficzna k. 60-63, 74-75,83,87-88,104-105, 116-117,119 kopia umowy sprzedaży samochodu k. 68-69 płyta z zapisem monitoringu k.71,85,106 protokół oględzin k.115, 124-125 tablica poglądowa k.126,127 6. W trakcie trwania postępowania sądowego oskarżony naprawił szkodę. dowody wpłat k. 220 7. Oskarżony był już uprzednio karany. dane o karalności k. 155-156 2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ----------------- --------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ---------------------------------------- ----------------- ------------- 1.OCena DOWOdów 1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1,4,5, częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. D. Sąd dał wiarę tym twierdzeniom oskarżonego, w których przyznał się do popełnienia kradzieży paliwa na stacji benzynowej w dniach 22 i 27 maja 2018 roku. Powyższe wynika z zebranego materiału dowodowego, w tym z zapisów monitoringu. Podobnie sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego, że to nie on ukradł paliwo w dniu 19 maja 2018 roku, że sprawcą kradzieży był S. T. . Ten ostatni przyznał się do popełnienia powyższego wykroczenia, a to jego przyznanie się sąd ocenił jako wiarygodne. Odnośnie zaś występku z art. 286§1 kk , to za zgodne z prawdą sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że w tym czasie był zatrudniony, jednak przebywał na zwolnieniu lekarskim, stąd jego wynagrodzenie było niższe. Powyższe znajduje potwierdzenie w informacji spółki (...) . Niewątpliwie też w tym czasie toczyła się sprawa rozwodowa oskarżonego. Jednak trudniejsza sytuacja finansowa i życiowa oskarżonego nie ekskulpuje go od popełnienia przypisanego mu występku. 1,2 zeznania świadka K. Z. Sąd ocenił zeznania świadka jako szczere i zgodne z prawdą. Były one bowiem logiczne, spójne i konsekwentne, nadto korelowały z zeznaniami W. C. oraz z dowodami z dokumentów. W swoich zeznaniach świadek przedstawiła okoliczności, w jakich doszło do zawarcia umowy pożyczki i próby nawiązania kontaktu z oskarżonym gdy nadszedł termin spłaty pierwszej raty. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zeznań świadka. 1,2 zeznania świadka W. C. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, który przedstawił warunki, na jakich oskarżonemu udzielono pożyczki. Świadek oparł swoje twierdzenia na dokumentacji dotyczącej tejże pożyczki. Brak jest podstaw do kwestionowania zeznań świadka. 5 zeznania świadka S. T. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka uznając je za szczere i logiczne. Świadek nie miał żadnych powodów, by przyznawać się do kradzieży paliwa w dniu 19 maja 2018 roku, gdyby jej się nie dopuścił. Nadto świadek został zarejestrowany kamerą na stacji paliw i rozpoznał się na zapisie z monitoringu. 5 zeznania świadka Z. K. Zeznania świadka były zgodne z prawdą, przedstawił on okoliczności, w jakich doszło do kradzieży paliwa. Brak jest podstaw do kwestionowania jego zeznań. 5 zeznania świadka P. Z. Świadek potwierdził, że sprzedał oskarżonemu samochód marki F. (...) . Brak podstaw do kwestionowania zeznań świadka. 1 zawiadomienie o przestępstwie brak podstaw do kwestionowania, zainicjowało postępowanie w niniejszej sprawie 1 kopia umowy pożyczki brak podstaw do kwestionowania, oskarżony nie zaprzeczał, że zawarł w/w umowę 1 kopia wniosku o pożyczkę brak podstaw do kwestionowania 1 kopia wypowiedzenia umowy pożyczki brak podstaw do kwestionowania 3,6 dowody wpłaty brak podstaw do kwestionowania, potwierdzają naprawienie przez oskarżonego szkód wyrządzonych przestępstwem i wykroczeniami 4 informacja z E. - Ż. brak podstaw do kwestionowania 5 zawiadomienia o przestępstwie brak podstaw do kwestionowania 5 kopie paragonów brak podstaw do kwestionowania, potwierdzają wysokość szkody związanej z kradzieżami paliwa 5 dokumentacja fotograficzna brak podstaw do kwestionowania 5 kopia umowy sprzedaży samochodu brak podstaw do kwestionowania, potwierdza, że oskarżony nabył od P. Z. samochód marki F. (...) 5 płyty z zapisem monitoringu przedstawiają przebieg kradzieży paliwa oraz osobę oskarżonego 5 protokół odtworzenia zapisu monitoringu dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania 5 tablica poglądowa brak podstaw do kwestionowania 7 dane o karalności potwierdzenie wcześniejszej karalności oskarżonego 2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 2 częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. D. Sąd nie uwzględnił wyjaśnień oskarżonego w części w jakiej nie przyznał się on do popełnienia przestępstwa oszustwa. Zdaniem sądu był to wyraz przyjętej przez niego linii obrony, zmierzającej do umniejszenia jego winy. Rzeczywiście w czasie zawierania umowy pożyczki oskarżony był zatrudniony w firmie (...) i przebywał w tym czasie na zwolnieniu lekarskim. W tym czasie była również w toku sprawa rozwodowa oskarżonego. Jednak jak już wskazano wyżej, trudna sytuacja finansowa i życiowa oskarżonego nie usprawiedliwia jego postępowania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że oskarżony w chwili zawarcia umowy nie miał zamiaru i możliwości spłaty zadłużenia. Miesiąc po zawarciu umowy pożyczki, gdy K. Z. przyszła po pierwszą ratę, nie przebywał on w miejscu zamieszkania. I jeśli nawet rzeczywiście nie mieszkał on już pod wskazanym adresem, to miał obowiązek skontaktować się z przedstawicielem pokrzywdzonej spółki i spłacać zadłużenie. Tymczasem oskarżony nie przebywał pod wskazanym adresem, nie odbierał telefonów od K. Z. , sam też nie szukał kontaktu z nią ani z innym przedstawicielem spółki. Powyższe jednoznacznie świadczy o tym, że oskarżony nie miał zamiaru spłaty zadłużenia. Nie miał też możliwości jego spłaty. Jak sam przyznał, otrzymywał wtedy niższe wynagrodzenie, potrzebował pieniędzy na swoje utrzymanie. 2,5 kopia wyroku orzekającego rozwód, kopie wyroków SR w Rybniku w sprawach III W 1088/18, III W 1331/18, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony X 2.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem M. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony dopuścił się czynu z art. 286§1 kk . Działanie sprawcy, określone w art. 286 § 1 kk jako doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem, sprowadza się do trzech wymienionych w tym przepisie sposobów: wprowadzenia w błąd, wyzyskania błędu, wyzyskanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Jeżeli chodzi o dwa pierwsze sposoby działania, to zawsze przy ich stosowaniu warunkiem zrealizowania skutku jest błąd po stronie pokrzywdzonego. Może to być błąd co do osoby, błąd co do rzeczy, błąd co do zjawiska lub zdarzenia. W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego fałszywe wyobrażenie (rozbieżność między rzeczywistością), zaś w przypadku wyzyskania błędu ta rozbieżność już istnieje, a sprawca nie koryguje jej, lecz korzysta z błędu dla uzyskania przez siebie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, niekorzystnej dla pokrzywdzonego decyzji majątkowej. Jak wynika z akt sprawy oskarżony niewątpliwie dokonał przestępstwa oszustwa. Wprowadził on w błąd przedstawicielkę spółki (...) co do zamiaru i możliwości spłaty zobowiązania. O powyższym świadczy to, że oskarżony nie dokonał żadnej wpłaty w celu spłaty zadłużenia. Jego tłumaczenia jakoby zgubił dokumenty nie zasługują na wiarę. Sam M. D. nie potrafił powiedzieć w jakich okolicznościach miało to mieć miejsce. Co istotne, nawet gdyby rzeczywiście miało dojść do zagubienia dokumentów, to przecież oskarżony mógł skontaktować się z przedstawicielem spółki (...) i uzyskać wszystkie niezbędne dane do spłaty zadłużenia. Tymczasem oskarżony nie podjął żadnych działań w celu pozyskania niezbędnych danych. Nie przebywał pod dotychczasowym adresem, nie odbierał telefonów od K. Z. . Niewątpliwie w czasie gdy oskarżony zaciągał pożyczkę był on trakcie sprawy rozwodowej (wyrok rozwiązujący małżeństwo zapadł w lutym 2018 roku), przebywał wtedy na zwolnieniu lekarskim. Nie są to jednak okoliczność, które tłumaczyłyby brak spłaty zadłużenia, tym bardziej, że nie wspominał on o nich przedstawicielowi (...) SA . Oskarżony świadomie, ze złej woli nie spłacił pożyczki. Nadto sąd zmienił opis czynu przypisanego oskarżonemu wskazując, że wysokość szkody jaką poniosła pokrzywdzona spółka to kwota 2.000 złotych. Taką bowiem kwotę wypłaciła oskarżonemu. Na podstawie art. 399 § 1 kpk sąd uprzedził o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej drugiego z zarzucanych oskarżonemu czynów przez wskazanie, że oskarżony nie dopuścił się występku z art. 278§1 kk , a dwóch wykroczeń z art. 119§1 kw. Jak ustalił bowiem sąd kradzieży paliwa w dniu 19 maja 2018 roku dokonał S. T. , a zatem dwie kradzieże: z dnia 22 maja 2018 r. i 27 maja 2018 roku, z uwagi na wartość szkody, stanowiły wykroczenia. Tych dwóch ostatnich wykroczeń dopuścił się oskarżony. Karygodność przypisanych oskarżonym czynów również nie może budzić żadnych wątpliwości, a stopień ich społecznej szkodliwości należy określić jako znaczny. Świadczy o tym przede wszystkim rodzaj naruszonego działaniem oskarżonego dobra chronionego prawem, jakim jest mienie innego podmiotu, jak również kwoty stanowiące przedmiot przestępstwa i wykroczeń. Nadto na tak określony stopień społecznej szkodliwości w/w czynów wskazują okoliczności ich popełnienia, zamiar i motywacja sprawcy, a w szczególności premedytacja w działaniu i kierowanie się niskimi pobudkami, a zwłaszcza fakt, że oskarżony zamierzał w bezprawny sposób polepszyć swoją sytuację majątkową. Czyny przypisane oskarżonemu są zawinione w znacznym stopniu gdyż po stronie oskarżonego nie zaistniały żadne okoliczności wyłączające sprawstwo i winę. Oskarżony jest sprawcą dorosłym, w pełni dojrzałym i miał możliwość zachowania zgodnego z prawem, gdyż znajdował się w normalnej sytuacji motywacyjnej. W chwili popełnienia przypisanych mu czynów miał pełną zdolność do rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem. 2.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---------------------- ----------------------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------------------------- 2.3. Warunkowe umorzenie postępowania ------------------- -------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------------------------- 2.4. Umorzenie postępowania -------------------- ----------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------------------------------- 2.5. Uniewinnienie --------------------- --------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia -------------------------------------- 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. D. 1,2 Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze, aby nie przekraczała ona stopnia winy oskarżonego oraz uwzględniała stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów. Nadto, sąd przy wymiarze kary uwzględnił fakt, że oskarżony był już uprzednio karany, a ponadto miał na względzie rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa i wykroczeń mu przypisanych. Nadto sąd miał na uwadze, że oskarżony naprawił szkody wyrządzone w/w czynami. Zważywszy zatem na wszystkie powyżej wskazane okoliczności sprawy oraz granice ustawowego zagrożenia dla przypisanego oskarżonemu przestępstwa, sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, przy przyjęciu, że wysokość jednej stawki dziennej stanowi kwotę 20 złotych. W ocenie sądu tak określona ilość stawek dziennych grzywny odpowiada stopniu naganności czynu przypisanego oskarżonemu. Natomiast określając wysokości stawki dziennej orzeczonej kary grzywny sąd, miał na uwadze warunki osobiste, rodzinne, majątkowe oraz możliwości zarobkowe oskarżonego M. D. , jak również rozmiar uszczerbku w sferze majątkowej oskarżonego, jaki tak orzeczona grzywna spowoduje. Oskarżony M. D. jest ojcem dwójki dzieci, na które jest zobowiązany płacić alimenty. Nie posiada jakiegokolwiek majątku. Pracuje zarobkowo i osiąga dochody. Mając zatem powyższe okoliczności na względzie sąd określił wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę dwudziestu złotych. Tak określona wysokość jednej stawki dziennej grzywny, nieznacznie tylko wyższa od najniższej przewidzianej prawem kwoty, bez wątpliwości odpowiada możliwościom zarobkowym oskarżonego i tym samym nie spowoduje nadmiernego uszczerbku w jego sferze majątkowej. Jednocześnie podkreślić w tym miejscu należy, że określona w powyższy sposób kwota stawki dziennej grzywny wymierzonej oskarżonemu niewątpliwie stanowić będzie dla niego realną dolegliwość pozwalającą odczuć, choć w sferze materialnej, naganność jego postępowania. Z kolei za wykroczenia z art. 119§1 kw sąd wymierzył oskarżonemu łącznie karę grzywny w wysokości 1.000 złotych. W ocenie sądu wysokość wymierzonej kary grzywny będzie dla obwinionego odczuwalna i nie przekroczy jego możliwości finansowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że kara ma stanowić dla obwinionego dolegliwość, która umożliwi mu zrozumienie naganności swojego postępowania i zapobiegnie ponownemu popełnieniu wykroczeń w przyszłości. Zdaniem sądu dolegliwość tak orzeczonych w/w kar grzywien nie przekracza stopnia winy oskarżonego i uwzględnia stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, realizując zarazem cele zapobiegawcze, zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Kary te z pewnością uświadomią oskarżonemu naganność jego postępowania i wdrożą go do przestrzegania porządku prawnego, zwłaszcza w zakresie poszanowania dobra chronionego prawem jakim mienie. Orzeczone kary są również zdaniem sądu wystarczające dla osiągnięcia celu w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. --- --- --- ----- 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- ------ 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------------------------------- 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na mocy art. 627 kpk i art. 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 130 złotych oraz opłata w wysokości 500 złotych. Sąd po przeanalizowaniu sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej oskarżonego uznał bowiem, że uiszczenie wskazanych kosztów postępowania nie będzie dla niego zbyt uciążliwe, a ponadto jak bez wątpliwości ustalono, to sam oskarżony, swoim nagannym zachowaniem zainicjował niniejsze postępowanie karne, a tym samym opisane powyżej koszty z nim związane, które powinien ponieść. 1.1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI