III K 150/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego, ponieważ orzeczone kary nie podlegały już wykonaniu, a sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Rawiczu do dalszego rozpoznania w zakresie pozostałych skazań.
Skazany R. R. (1) złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego. Sąd Okręgowy w Poznaniu, analizując wcześniejsze wyroki i kary, stwierdził, że kara łączna orzeczona wyrokiem z dnia 28 lutego 2001 r. (sygn. akt III K 150/10) została w całości wykonana, a zatem nie mogła stanowić podstawy do orzeczenia nowej kary łącznej. W związku z tym postępowanie w tym zakresie umorzono. Jednocześnie, z uwagi na nowe skazania po wejściu w życie nowelizacji Kodeksu karnego, sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Rawiczu jako właściwemu do dalszego rozpoznania.
Skazany R. R. (1) złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, obejmującego kary orzeczone w różnych postępowaniach. Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpatrując wniosek, ustalił, że jedna z kar łącznych, orzeczona wyrokiem z dnia 28 lutego 2001 roku (sygn. akt III K 150/10), została w całości wykonana w dniu 15 maja 2014 roku. Zgodnie z art. 85 § 2 k.k., podstawą do orzeczenia kary łącznej mogą być jedynie kary wymierzone i podlegające wykonaniu. Ponieważ kara ta nie podlegała już wykonaniu, Sąd umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie tej kary. Jednocześnie, z uwagi na nowe skazania R. R. (1) prawomocnymi wyrokami z dnia 17 września 2015 roku (sygn. akt II K 413/15) i 15 lutego 2016 roku (sygn. akt II K 543/15), które nastąpiły po wejściu w życie nowelizacji Kodeksu karnego z dnia 20 lutego 2015 roku, Sąd stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy w pozostałej części i przekazał ją Sądowi Rejonowemu w Rawiczu jako właściwemu miejscowo i rzeczowo. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nie można orzec kary łącznej, gdy kara składowa lub kara łączna nie podlega już wykonaniu.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 85 § 2 k.k., podstawą orzeczenia kary łącznej są kary wymierzone i podlegające wykonaniu. Skoro kara łączna orzeczona wyrokiem z dnia 28 lutego 2001 r. (sygn. akt III K 150/10) została w całości wykonana, nie może stanowić podstawy do orzeczenia nowej kary łącznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania i przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. R. (1) | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 85 § § 1 i 2
Kodeks karny
Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu kary lub kary łączne.
k.p.k. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Jeżeli sąd uznał się za niewłaściwy, przekaże sprawę innemu sądowi.
k.p.k. art. 569 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Dz. U. z 2015r., poz. 396 art. 19 § ust. 1
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
Przepisów rozdziału IX k.k. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Kosztami procesu obciąża się Skarb Państwa w określonych przypadkach.
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
d. k.k. art. 208
Kodeks karny
d. k.k. art. 60 § § 1
Kodeks karny
d. k.k. art. 199 § § 1
Kodeks karny
d. k.k. art. 58
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 310 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 186 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 252 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 282
Kodeks karny
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § ust. 2
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 62 § ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna orzeczona wyrokiem z dnia 28 lutego 2001 roku (sygn. akt III K 150/10) została w całości wykonana i nie podlega już wykonaniu, co wyklucza możliwość orzeczenia nowej kary łącznej na jej podstawie.
Godne uwagi sformułowania
podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Rawiczu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu
Skład orzekający
Magdalena Grzybek
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących orzekania kary łącznej w kontekście wykonalności kar oraz właściwości sądu po nowelizacji Kodeksu karnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy jedna z kar składowych została już wykonana, a jednocześnie pojawiły się nowe skazania po zmianie przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii związanych z wykonywaniem kar i orzekaniem wyroków łącznych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje praktyczne skutki nowelizacji przepisów.
“Wyrok łączny niemożliwy do wykonania? Sąd wyjaśnia, kiedy kara przestaje być aktualna.”
Sektor
karne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2016 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu III Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSO Magdalena Grzybek Protokolant: sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Agnieszki Krysmann po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 roku w Poznaniu na posiedzeniu sprawy z wniosku z dnia 18 lutego 2016 roku skazanego R. R. (1) ( R. ), w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego i przekazania według właściwości postanawia 1. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 572 k.p.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego R. R. (1) wyroku łącznego obejmującego karę łączną orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt III K 150/10 oraz karę orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2006 roku, sygn. akt III K 236/06, 2. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w. zw. z art. 569 § 1 k.p.k. zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy skazanego R. R. (1) o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Rawiczu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu, 3. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany R. R. (1) wystąpił o wydanie w stosunku do niego wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach: II K 413/15 i II K 543/15. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 roku, sygn. akt II K 36/16, Sąd Rejonowy w Rawiczu przekazał tut. Sądowi sprawę o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego R. R. (1) jako właściwemu do jej rozpoznania. R. R. (1) został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 17 marca 1997 roku, sygn. akt IV K 90/96, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. , na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na karę grzywny w wysokości 10 stawek dziennych po 50 zł każda, II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 5 stycznia 1998 roku, sygn. akt II K 579/96, za przestępstwo z art. 208 d. k.k. w zw. z art. 60 § 1 d .k.k. , popełnione w nocy z 14/15 czerwca 1996 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności w warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby oraz 100 zł grzywny, III. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31 lipca 2000 roku, sygn. akt V K 528/00, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2001 roku, sygn. akt IV Ka 1561/00, za: a) przestępstwo z art. 199 § 1 d. k.k. w zw. z art. 58 d k.k. , popełnione w dniu 29 czerwca 1998 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności, b) przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. , popełnione w dniu 4 września 1998 roku, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, c) przestępstwo z art. 310 § 2 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 310 § 2 k.k. i art. 186 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k. , popełnione w dniu 19 kwietnia 1999 roku, na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym jednostkowe kary pozbawienia wolności połączono i sprowadzono do kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, IV. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt II K 31/01, połączono kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami opisanymi wyżej w punktach I i II, wymierzając karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 10 stawek dziennych po 50 zł każda, V. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 16 marca 2001 roku, sygn. akt IV K 1420/00, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełnione w dniu 2 czerwca 1999 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności, VI. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 5 września 2002 roku, sygn. akt V K 1269/02, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 12 k.k. , popełnione w okresie od 14 czerwca 1998 roku do 19 czerwca 1998 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, VII. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2006 roku, sygn. akt III K 236/06, za przestępstwo z art. 252 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k. , popełnione w dniu 26 listopada 1999 roku, na karę 10 lat pozbawienia wolności, VIII. wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 17 września 2010 roku, sygn. akt II K 1902/07, za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełnione w dniu 14 czerwca 2007 roku, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, IX. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt III K 150/10, połączono kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami opisanymi wyżej w punktach: III, V, VI i VII, wymierzając karę łączną 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, X. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 17 września 2015 roku, sygn. akt II K 413/15, za: a) przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. , popełnione w dniu 14 lutego 2015 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, b) przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , popełnione w dniu 14 lutego 2015 roku, na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, c) przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , popełnione w dniu 14 lutego 2015 roku, na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym jednostkowe kary pozbawienia wolności połączono i sprowadzono do kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, XI. wyrokiem Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 15 lutego 2016 roku, sygn. akt II K 543/15, za przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , popełnione w dniu 23 września 2015 roku, na karę 1 miesiąca. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 § 1 i 2 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1 . Zgodnie z treścią art. 569 § 1 i 2 k.p.k. jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, którą prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu. Mając na uwadze powyższe właściwym do rozpoznania niniejszego wniosku skazanego jest Sąd Okręgowy w Poznaniu, który orzekał w sprawie III K 150/10. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz.396) przepisów rozdziału IX ustawy, o której mowa w art. 1 (czyli kodeksu karnego ) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W związku z prawomocnym skazaniem R. R. (1) wyrokiem Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 17 września 2015 roku, sygn. akt II K 413/15 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 15 lutego 2016 roku, sygn. akt II K 543/15, a zatem po dniu 1 lipca 2015 roku, w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały znowelizowane przepisy z rozdziału IX k.k. Wobec skazanego R. R. (1) wydano wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt III K 150/10, na mocy, którego wymierzono mu karę łączną 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta została w całości wykonana w dniu 15 maja 2014 roku. Wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt III K 150/10, obejmował karę 2 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2006 roku, sygn. akt III K 236/06. Mając powyższe na uwadze, kara łączna 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt III K 150/10 oraz jednostkowa kara 2 lat pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2006 roku, sygn. akt III K 236/06, nie podlegają wykonaniu, a zatem nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia kary łącznej. Wynika to wprost z treści art. 85 § 2 k.k. , który stanowi, iż podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1 . W związku z czym, Sąd, na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 572 k.p.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego R. R. (1) wyroku łącznego obejmującego karę łączną orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2001 roku, sygn. akt III K 150/10 oraz karę orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2006 roku, sygn. akt III K 236/06. Natomiast, z uwagi na fakt, iż po wydaniu wyroku łącznego w sprawie III K 150/10, R. R. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 17 września 2015 roku, sygn. akt II K 413/15 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 15 lutego 2016 roku, sygn. akt II K 543/15, Sąd, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w. zw. z art. 569 § 1 k.p.k. zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) przekazał sprawę skazanego R. R. (1) o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części Sądowi Rejonowemu w Rawiczu jako rzeczowo i miejscowo. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 3. postanowienia na podstawie przepisu tam powołanego. SSO Magdalena Grzybek
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI