III K 148/20

Sygn. akt III K 148/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2021 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Tomasz Krawczyk Sędziowie: sędzia Andrzej Lewandowski (spr.) Ławnicy: Danuta Szel, Mirosław Cieśla, Grażyna Skowirowska Protokolant: Piotr Banach przy udziale Prokuratora: Karoliny Kazimierowicz-Dudek po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 4 sierpnia 2020 roku, 10 września 2020 roku, 12 października 2020 roku, 19 listopada 2020 roku, 23 grudnia 2020 roku, 25 stycznia 2021 roku, 5 lutego 2021 roku, 19 marca 2021 roku i 19 kwietnia 2021 roku we Wrocławiu sprawy: 1. P. S. (1) córki J. i J. z domu C. , urodzonej w dniu (...) w Z. ( PESEL (...) ) oskarżonej o to, że: I. w dniu z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. oraz wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) , wielokrotnie (co najmniej osiemdziesięciokrotnie) ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , przy czym zarzucane jej przestępstwo popełniła w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne z art. 158§ 1 kk i za które została już skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 sierpnia 2013r. o sygnaturze akt II K 773/13, którą to karę odbywała w okresie od dnia 04.12.2016r. do dnia 25.07.2017r., to jest o przestępstwo art. 148 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. II. w dniu 1 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (2) dokonała zaboru w celu przywłaszczenia należącego do T. P. mienia w postaci: czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonała zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661, 01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , to jest o przestępstwo z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 276 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. 2. M. P. (1) córki R. i G. z domu P. , urodzonej w dniu (...) w B. ( PESEL (...) ) oskarżonej o to, że: III. w dniu z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. oraz wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1) , wielokrotnie (co najmniej osiemdziesięciokrotnie) ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , to jest o przestępstwo art. 148 § 1 k.k. IV. w dniu 1 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1) dokonała zaboru w celu przywłaszczenia należącego do T. P. mienia w postaci: czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonała zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661, 01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , to jest o przestępstwo z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 276 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. 3. T. D. (1) syna H. i Z. z domu S. , urodzonego w dniu (...) we W. ( PESEL (...) ) oskarżonego o to, że: V. w dniu z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając z zamiarem bezpośrednim usiłował pozbawić życia T. P. poprzez silne i jednokrotne uderzenie pokrzywdzonego cegłą w głowę w okolicę czołową, powodując u niego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej powłok miękkich czaszki; jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na fakt, iż T. P. zmarł na skutek obrażeń zadanych mu uprzednio przy użyciu noża przez działające wspólnie i w porozumieniu P. S. (1) i M. P. (1) , które wielokrotnie (co najmniej osiemdziesięciokrotnie) ugodziły pokrzywdzonego nożami w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopały go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , to jest o przestępstwo art. 13 §1 k.k. w związku z art. 148 § 1 k.k. VI. w dniu 1 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. utrudniał oraz udaremniał organom ścigania przeprowadzenie postępowania karnego w sprawie zabójstwa T. P. pomagając sprawcom tego przestępstwa - P. S. (1) i M. P. (1) uniknąć odpowiedzialności karnej za dokonany przez nie czyn zabójstwa w ten sposób, że zacierał ślady wskazanego przestępstwa, namawiając wyżej wskazane sprawczynie do spalenia ubrudzonych krwią pokrzywdzonego ich rzeczy osobistych, to jest ubrań, w które były ubrane w momencie dokonywania przestępstwa, a także namawiał je do spalenia narzędzi przestępstwa, to jest noży, którymi godziły one w pokrzywdzonego, co P. S. (1) i M. P. (1) uczyniły, to jest o przestępstwo z art. 239 § 1 k.k. * * * * * I. uznaje oskarżoną P. S. (1) , w miejsce czynów zarzucanych jej w punktach pierwszym i drugim części wstępnej wyroku, za winną tego, że w nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) w zamiarze dokonania kradzieży, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. , kilkudziesięciokrotnie ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , a w trakcie kopania pokrzywdzonego po całym ciele zabrały w celu przywłaszczenia należące do T. P. mienie w postaci czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonały zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661,01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , przy czym zarzucane jej przestępstwo popełniła w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 sierpnia 2013r. w sprawie o sygnaturze akt II K 773/13 za umyślne przestępstwo podobne z art. 158 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywała w okresie od dnia 04 grudnia 2016r. do dnia 25 lipca 2017r., tj. popełnienia przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 148 § 2 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. wymierza jej karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; II. uznaje oskarżoną M. P. (1) , w miejsce czynów zarzucanych jej w punktach trzecim i czwartym części wstępnej wyroku, za winną tego, że w nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1) w zamiarze dokonania kradzieży, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. , wielokrotnie ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , a w czasie kopania pokrzywdzonego po całym ciele zabrały w celu przywłaszczenia należące do T. P. mienie w postaci: czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonały zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661,01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , tj. popełnienia przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 148 § 2 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono jej karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności; III. uznaje oskarżonego T. D. (1) , w miejsce czynu zarzucanego mu w punkcie piątym części wstępnej wyroku, za winnego tego, że w nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. znieważył zwłoki pokrzywdzonego T. P. w ten sposób, że uderzył nieżyjącego pokrzywdzonego cegłą w głowę w okolicę czołową, to jest przestępstwa z art. 262 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 262 § 1 k.k. wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. uznaje oskarżonego T. D. (1) , w miejsce czynu opisanego w punkcie szóstym części wstępnej wyroku, za winnego tego, że w dniu 1 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. w celu utrudnienia i udaremnienia organom ścigania przeprowadzenia postępowania karnego w sprawie zabójstwa T. P. pomagając sprawcom tego przestępstwa - P. S. (1) i M. P. (1) uniknąć odpowiedzialności karnej za dokonany przez nie czyn zabójstwa, pomógł im zacierać ślady wskazanego przestępstwa, doradzając im spalenie ubrudzonych krwią pokrzywdzonego ubrań, w które były ubrane w momencie dokonywania przestępstwa, a także spalenie narzędzi przestępstwa, to jest noży, którymi godziły one w pokrzywdzonego, co P. S. (1) i M. P. (1) uczyniły, to jest o przestępstwa z art. 239 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 239 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy oskarżonemu T. D. (1) orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza mu kare łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonej P. S. (1) okres jej zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 2 marca 2019r. od godz. 06:30 do dnia 19 kwietnia 2021 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; VII. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonej M. P. (1) okres jej zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 2 marca 2019r. od godz. 06:30 do dnia 19 kwietnia 20201 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; VIII. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu T. D. (2) okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 2 marca 2019r., godz. 12:00 do dnia 5 lutego 2021 roku do godz. 15:25, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; IX. na podstawie art. 44§2 kk orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci 3 głowni noży, fragmentu zabrudzonej folii, zabrudzonej tkaniny, zabrudzonej cegłówki, dwóch zabrudzonych talerzy, zabrudzonych spodni dresowych koloru białego, szklanej butelki z napisem Soplica, paragonu, zabrudzonych spodni, zabrudzonej czapki, ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr III/927/19/P pod pozycją 7-16, 19, 20; X. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca uprawnionej E. P. dowody rzeczowe w postaci portfela, telefonu marki S. , prawa jazdy wystawionego na nazwisko T. P. , ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr III/927/19/P pod pozycją 11, 17 i 18; XI. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca P. S. (1) dowody rzeczowe w postaci butów sportowych koloru czarnego (2 sztuki), 2 skarpet koloru granatowego, majtek koloru białego, koszulki koloru czarnego z logo N. , jeansów koloru czarnego, ujęte w wykazie dowodów rzeczowych nr III/932/19/P pod pozycją 23; XII. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca M. P. (1) dowody rzeczowe w postaci butów sportowych koloru fioletowo-białego, skarpet wełniane koloru szarego, koszulki z krótkim rękawem koloru czerwonego z aplikacją, spodni typu jeans koloru granatowego, bluzy koloru czarnego rozpinanej z kapturem, ujęte w wykazie dowodów rzeczowych nr III/932/19/P pod pozycją 24; XIII. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca T. D. (1) dowody rzeczowe w postaci butów sportowych koloru czarnego z napisem P. , skarpet koloru niebieskiego, koszulki koloru granatowego a napisem H. B. , czapki wełnianej koloru czarnego, spodni jeans typu czarnego, swetra koloru szarego w paski fioletowe, kurtki męskiej z napisem B. , ujęte w wykazie dowodów rzeczowych nr III/932/19/P pod pozycją 26; XIV. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca W. G. (1) dowody rzeczowe w postaci kurtki damskiej ze sztruksu typu moro, bluzy damskiej zapinanej na zamek koloru czarnego, półbutów damskich koloru brązowego (2 sztuki), skarpet z wzorem (2 sztuki), spodni typu jeans koloru niebieskiego, ujęte w wykazie dowodów rzeczowych nr III/932/19/P pod pozycją 25; XV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. (1) , adw. E. M. kwoty po 2 287,80 zł (tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt groszy), a na rzecz adw. A. D. kwotę 3 314,48 zł (trzy tysiące trzysta czternaście złotych czterdzieści osiem groszy) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu udzielonej oskarżonym P. S. (1) , M. P. (1) i T. D. (1) ; XVI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstępuje od obciążania ich opłatą. Danuta Szel sędzia Tomasz Krawczyk sędzia Andrzej Lewandowski Grażyna Skwirowska Mirosław Cieśla UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 148/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. S. (1) , M. P. (1) W nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu w zamiarze dokonania kradzieży, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. , kilkudziesięciokrotnie ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , a w trakcie kopania pokrzywdzonego po całym ciele zabrały w celu przywłaszczenia należące do T. P. mienie w postaci czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonały zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661,01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , tj. czyn stanowiący przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. - przy czym P. S. (1) zarzucane jej przestępstwo popełniła w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 sierpnia 2013r. w sprawie o sygnaturze akt II K 773/13 za umyślne przestępstwo podobne z art. 158 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywała w okresie od dnia 04 grudnia 2016r. do dnia 25 lipca 2017r., tj. czyn stanowiący przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżone poznały się jesienią 2017r. za pośrednictwem portalu internetowego. Po pewnym czasie zamieszkały razem u matki M. P. (1) . Przebywały tam przez miesiąc, do listopada 2019r. Później zamieszkały u brata M. Ł. , w mieszkaniu, którego M. P. (1) była także współwłaścicielką. Mieszkały tam z żoną i dziećmi brata M. P. (1) oraz z jej babcią. W tym czasie P. S. (1) nadużywała alkoholu, co było powodem kłótni z Ł. P. (1) . Miał on także pretensje do oskarżonych, że nie dokładają się do mieszkania. Po około 3 tygodniach wyprowadziły się stamtąd bez pożegnania. Potem jeździły do różnych miast w celu znalezienia zatrudnienia. P. S. (1) z racji wieku w większości podejmowała wszystkie dotyczące ich decyzje, które M. P. (1) jedynie akceptowała. W taki sam sposób zdecydowała o wyjeździe do W. . wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 90-102 139,525 1014-1017 1019-1021c, 1158-1162 wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 zeznania świadka G. P. 443-445, 1199-1200 zeznania świadka Ł. P. (1) 1220-1221 W połowie grudnia 2018r. podczas pobytu we W. w okolicy dworca PKP P. S. (1) i M. P. (1) poznały mieszkankę W. V. G. , która zaproponowała im mieszkanie w altance działkowej, położonej we W. przy ulicy (...) . Z uwagi na fakt, iż P. S. (1) i M. P. (1) miały trudności ze znalezieniem pracy oraz nie miały pieniędzy na swoje utrzymanie zgodziły się na propozycję V. G. . Zamieszkały wspólnie w altance, położonej na terenie ogródków działkowych przy ul. (...) , prowadziły koczowniczy tryb życia i utrzymywały się z żebractwa. W. G. (1) odwiedzała je tam prawie codziennie, przynosiła im jedzenie i alkohol. P. S. (1) opowiadała W. G. (1) , że okrada mężczyzn, których wcześniej upija. Mówiła jej także o tym, że przebywała w zakładzie karnym, gdzie odbywała wyrok za pobicie. wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 90-102 139,525 1014-1017 1019-1021 wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006. 1162-1165 zeznania świadka W. G. (1) 39-41 wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 częściowo zeznania S. R. 323 protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną na nośniku DVD 20-25 28 lutego 2019r. M. P. (1) przebywała razem z P. S. (1) w okolicy Dworca Głównego PKP we W. . M. P. (1) żebrała o jedzenia a P. S. (1) siedziała na murku kila metrów od niej i piła piwo. Po chwili podszedł do niej pokrzywdzony T. P. z zakupionym wcześniej alkoholem. Wyciągnął piwo i przysiadł się do oskarżonej. Przedstawił się jej, zaczęli rozmawiać Po chwili podeszła do nich oskarżona M. P. (1) . P. S. (1) przedstawiła jej pokrzywdzonego, a T. P. powiedziała, że M. P. (1) jest jej dziewczyną. W trakcie rozmowy pokrzywdzony zapytał, czy oskarżone mogą mu udostępnić jakiś nocleg. P. S. (1) powiedziała, że mogą go zabrać ze sobą na działkę, na której mieszkały. T. P. zaproponował wówczas, że kupi dla nich alkohol i jedzenie. Następnie razem, najpierw tramwajem, a potem autobusem pojechali na ogródki działkowe, które znajdowały się przy ul. (...) we W. . Wysiedli w dzielnicy O. koło sklepu (...) przy ul. (...) . Razem poszli do tego sklepu, gdzie wspólnie zrobili zakupy. Następnie razem podeszli do kasy, przy której w obecności oskarżonych T. P. płacił za wszystko kartą zbliżeniową. Wyciągał przy nich portfel, z którego wyjmował kartę płatniczą i było w nim widać także pieniądze oraz prawo jazdy. Z zakupami udali się na działkę, na której w altance mieszkały oskarżone. Gdy przebywali na działce przyjechała do nich W. G. (1) . Oskarżone przedstawiły jej pokrzywdzonego jako T. z K. . P. S. (1) wyszła z W. G. (1) na zewnątrz altanki i powiedziała jej, że T. P. pracuje w A. i ma konto, do którego ma kartę bankomatową. Powiedziała też, że go upije i odurzy amfetaminą, a potem zabierze mu tę kartę. Jeśli będzie stawiał opór, to go pobije a nawet zabije. Po tych słowach W. G. (1) zabrała swój plecak i odjechała. Przyjechała na działki ponownie 1 marca 2019r. około godziny 14.30. W altance zastała oskarżone i pokrzywdzonego. Zabrała swoje rzeczy i pojechała do państwa G. , którzy pomagali jej w tamtym czasie, w tym pozwali jej czasami mieszkać u siebie. wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 90-102 139,525 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 zeznania świadka E. P. 1197-1198 wyjaśnienia oskarżanego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011, 1165-1166 zeznania świadka W. G. (1) 39-41 zeznania świadka B. G. 341 zeznania świadka W. G. (2) 343 W altance P. S. (1) razem z T. P. spożywali alkohol, głównie wódkę. M. P. (1) piła natomiast napoje energetyczne. Wypili we dwoje około 3 butelek wódki, w tym jedną o pojemności 0,75 litra i dwie półlitrowe. Pokrzywdzony zaoponował im także amfetaminę, którą potem zażywał jedynie z P. S. (1) . Gdy P. S. (1) zaczęła w pewnym momencie całować się z M. P. (3) , T. pastuszka zbliżył swoją głowę do nich i starał się do nich przyłączyć. Wówczas stanowczym tonem P. S. (1) zwróciła mu uwagę, aby tak nie robił. Wówczas przeprosił za swoje zachowania i już go nie ponawiał. Po pewnym czasie P. S. (1) wyszła na zewnątrz, a gdy wróciła, to w dalszym ciągu piła z pokrzywdzonym alkohol i zażywała amfetaminę. Po kilku godzinach pokrzywdzony położył się na posłaniu zrobionym ze styropianu i zasnął. Wówczas P. S. (1) wyszła razem z M. P. (1) na zewnątrz i powiedziała, że planuje okraść T. P. . M. P. (1) zaoponowała. Następnie wróciła do altanki. Po niej do altanki wróciła także P. S. (1) . wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 90-102 139,525 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 W pewnym momencie P. S. (1) wzięła do ręki nóż i powiedziała, żeby M. P. (1) także wzięła nóż i jej pomogła. M. P. (1) nie spełniła jej prośby. Wówczas P. S. (1) zaczęła zadawać ciosy nożem w głowę śpiącego T. P. , który krzyknął z bólu. Po chwili krzyknęła do M. S. „weź kurwa ten nóż”. M. P. (1) nic na to nie odpowiedziała i także wzięła nóż, którym zaczęła zadawać pokrzywdzonemu ciosy w głowę. Pokrzywdzony zasłaniał się rękoma, w które również otrzymywał ciosy nożami. Prosił, żeby przestały, przemieszczał się po wnętrzu altanki. W czasie zadawania ciosów nożem pokrzywdzonemu P. S. (1) krzyczała do niego, żeby się nie wiercił i że ona nie przestanie. Zapytała go też, gdzie ma portfel i telefon. T. P. powiedział, że portfel i telefon są w kieszeni. Po zadaniu kilku ciosów M. P. (1) zaprzestała zadawać kolejnych i wówczas P. S. (1) powiedziała do niej żeby zaczęła kopać pokrzywdzonego. Po tych słowach M. P. (1) zaczęła go kopać i po chwili także P. S. (1) zaczęła kopać pokrzywdzonego po głowie i po całym ciele. W trakcie kopania zabrały pokrzywdzonemu z kieszeni bluzy portfel a z kieszeni spodni telefon marki S. o nr (...) . W portfelu znajdowały się pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, dokumenty wystawione na dane T. P. w postaci prawa jazdy o nr (...) oraz bankomatowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) . Gdy skończyły zadawać kopnięcia pokrzywdzony nie ruszał się i nie wydawał żadnych dźwięków. P. S. (1) powiedziała wówczas, żeby ukryć ciało pokrzywdzonego w studzience obok drugiej altanki. Próbowały go przeciągnąć, jednak nie udało im się to i zostawiły ciało pokrzywdzonego w altance głową skierowane do drzwi. Następnie P. S. (1) poleciła M. P. (1) , aby poszła po T. D. (1) , który zajmował altankę, znajdującą się niedaleko od ich altanki. częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 częściowo wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 protokół oględzin zwłok T. P. na miejscu zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną 28-35 opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej 970-981, 1279-1281 opinia z zakresu mechanoskopii wraz z załącznikiem 528 dokumentacja fotograficzna (nośnik DVD) protokół oględzin (nośnik DVD - oględziny zwłok) 24, 136 opinia z zakresu badań biologicznych 624-627 sprawozdanie z sądowo- lekarskich oględzin i sekcji zwłok T. P. 385-397 protokół oględzin zwłok T. P. 404 protokół oględzin miejsca zdarzenia 20-25 M. P. (1) pobiegła do altanki, w której przebywał T. D. (1) i S. R. . Gdy tam dobiegła powiedziała do T. D. (1) , że P. „narozrabiała” i żeby z nią poszedł do ich altanki. T. D. (1) poszedł za nią, a S. R. pozostał w zajmowanej wcześniej altance. Gdy przyszli na miejsce, T. podszedł do P. S. (1) i zaczęli ze sobą rozmawiać. W trakcie tej rozmowy P. S. (1) powiedziała D. , że pokrzywdzony chciał zgwałcić M. P. (3) i dlatego zaatakowały go nożami. Następnie T. D. (1) wziął cegłę z ogniska, znajdującego się obok altanki, wszedł do przedsionka altanki i rzucił cegłą w głowę T. P. , obrażając go przy tym wulgarnym określeniem. Następnie zwrócił się do P. S. (1) i M. P. (1) , żeby spaliły te rzeczy, które miały na sobie i żeby się przebrały w czyste ubrania. Powiedział też, ze najlepiej, będzie, jak wrzucą do ogniska także noże, którymi zadawały ciosy pokrzywdzonemu. Tak też zrobiły. Gdy się przebrały, to razem z T. D. (1) i S. R. poszły do sklepu (...) . częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 wyjaśnienia oskarżone M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej 436-437, 970-981, 1279-1281 protokół wizji lokalnej z udziałem podejrzanych 410-425 W trakcie drogi do sklepu (...) powiedziała M. P. (1) , że gdyby się jednak wydało, co zrobiły i zostałyby zatrzymane, to ma mówić, że była molestowana przez pokrzywdzonego, który próbował ją zgwałcić i to była obrona własna. T. D. (1) nie słyszał tej rozmowy. W sklepie wszyscy zrobili zakupy. Kupili jedzenie i alkohol. Następnie wszyscy razem podeszli do kasy, w której oskarżona P. S. (1) zapłaciła za zakupy gotówką, którą wyjęła z portfela pokrzywdzonego. Następnie podała portfel M. P. (1) , który wyjęła z niego karę płatniczą i zbliżeniowo zapłaciła za papierosy (nie wbijała numeru (...) ). Potem wszyscy wrócili do altanki T. D. (1) i S. R. . Tam P. S. (1) spożywała z nim zakupiony alkohol, a M. P. (1) korzystała z telefonu zabranego pokrzywdzonemu (słuchała muzyki, użytkowała internet). Po pewnym czasie oskarżone wyszły z altanki T. D. (1) i poszły do altanki, znajdującej się obok tej, w której znajdowało się ciało pokrzywdzonego. Nie sprawdzały już, w jakim stanie był wtedy pokrzywdzony. Weszły do tej drugiej altanki, położyły się w środku i zasnęły. wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 protokół oględzin nagrania z monitoringu w sklepie (...) , gdzie byli po dokonaniu zabójstwa podejrzani wraz z płytą CD 479-494 opinia biegłego z zakresu informatyki- analiza połączeń telefonicznych 373-379 2 marca 2019r. około godz. 3 nad ranem W. G. (1) przyjechała na działki ogrodowe i chciała wejść do altanki, w której mieszkały oskarżone. W progu nadepnęła jednak na coś i zapaliła zapalniczkę, aby oświetlić sobie wnętrze altanki. Wówczas zobaczyła, że w progu leży człowiek, przestraszyła się go i uciekła. Pojechała na dworzec PKP, na którym poszła do Komisariatu (...) Policji i zgłosiła, że jakaś osoba „zalega” w jej altance i nie chce jej opuścić. Obawiała się przy tym, że to jest T. , o którym mówiła P. S. (1) , i że nie żyje. Po chwili do Komisariatu przyjechali Policjanci, z którymi W. G. (1) pojechała wskazać im altankę, w którym znalazła pokrzywdzonego. Na miejscu w altance, w której mieszkały wcześniej oskarżone znaleźli ciało pokrzywdzonego. Miał zakrwawioną głowę, dłonie i ubranie. Policjanci próbowali go ocucić, ale nie reagował, jego ciało było już zimne, wyczuli zesztywnienie mięśni. O fakcie tym powiadomili oficera dyżurnego. W trakcie dalszej rozmowy W. G. (1) powiadomiła ich, że leżący w altance mężczyzna ma na imię T. i pochodzi z K. . Wcześniej od 28 lutego 2019r. pił w tej altance razem z dwiema kobietami - P. i M. . Dodała przy tym, że P. zwierzyła jej się, że znała (...) do karty bankomatowej denata i mówiła, że go „zajebie”. W związku z tym policjancie zaczęli sprawdzać przyległe altanki i w jednej z nich znaleźli śpiące oskarżone. W. G. (1) potwierdziła, że to one mieszkały w altance, w której znaleziono zwłoki pokrzywdzonego i piły z nim alkohol. W związku z tym dokonano zatrzymania obu oskarżonych i przewieziono je do KP W. – G. . Ponadto dokonano oględzin miejsca znalezienie zwłok, gdzie w okolicy altanki ujawniono resztki ogniska, w którym znajdowały się głownie noży oraz niedopalone resztki odzieży. Pozostali przybyli na miejsce policjanci w trakcie wykonywanych czynności dokonali zatrzymania S. R. oraz oskarżonego T. D. (1) . zeznania świadka Ł. P. (2) zeznania świadka J. G. 43-45, 1199 47-48, 1238 protokół oględzin zwłok T. P. na miejscu zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną 28-35 zeznania świadka W. G. (1) 39-41, 1239 wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 protokół oględzin miejsca zdarzenia 20-25 W trakcie oględzinach i sekcji zwłok pokrzywdzonego stwierdzono na nich zmiany urazowe wykazujące cechy powstania za życia w postaci: bardzo licznych (około osiemdziesięciu) ran kłutych i ciętych powłok miękkich czaszki, z których około czterdzieści powodowało niewielkie powierzchowne wkłucia w kościach sklepienia czaszki; w jednym z wkłuć tkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni narzędzia kończystego ostrego; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki; niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy; podbiegnięć krwawych na twarzy; rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym; licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk; nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach. Rany kłute powstały od narzędzia lub narzędzi kończystych, ostrych a rany cięte od narzędzi ostrych. Obie grupy obrażeń mogły powstać od tego samego narzędzia lub narzędzi np. noża lub noży. Liczba obrażeń i ich lokalizacja na głowie oraz cechy wykrwawienia świadczą o obfitym krwotoku zewnętrznym. Obrażenia te powstały na skutek licznych, dynamicznie i chaotycznie zadawanych pchnięć i cięć narzędziem kończystym ostrym. Wyniki sekcji zwłok i badań laboratoryjnych pozwalają na przyjęcie, że przyczyną nagłej i gwałtownej śmierci T. P. były bardzo liczne rany kłute i cięte powłok skórnych głowy z następowym wykrwawieniem. Przeprowadzone badania laboratoryjne krwi i moczu pokrzywdzonego metodą chromatografii gazowej (kolumna (...) i (...) ) wykazały: 1,50‰ alkoholu etylowego we krwi i 2,96‰ alkoholu etylowego w moczu, co wskazuje, że pokrzywdzony w chwili śmierci znajdował się w stanie nietrzeźwości. Analiza dokonana przez biegłych z zakresu medycyny sadowej i mechanoskopii wykazała, że ciosy były zadawane pokrzywdzonemu w sposób chaotyczny, część pod kątem prostym, część pod kątem ostrym, były styczne do powierzchni kości. Rany stwierdzone w obrębie rąk wskazywały na ich powstanie w mechanizmie obronnym (były na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach rąk). W ocenie biegłego z zakresu medycyny sądowej mechanizmem prowadzącym do śmierci pokrzywdzonego było wykrwawienie, a nie z uszkodzenia jakiegoś ważnego dla życia narządu lub dużego naczynia. Mechanizm zadawania urazów, przypominał w ocenie biegłego działanie maszyny do szycia, czyli zadawanie raz po raz ciosów, stosunkowo płytkich, drążących co najwyżej w kości czaszki. Charakter obrażeń spowodowanych przez oskarżone stwarzał szanse na uratowanie życie pokrzywdzonego poprzez zatamowanie spowodowanego krwotoku w odpowiednim czasie. W takiej sytuacji zabiegi ratujące życie sprowadzałyby się do udzielenie tzw. pierwszej pomocy, czyli przede wszystkim ucisku na powierzchnię głowy, co było możliwe w istniejących warunkach. opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej 436-437, 970-981, 1279-1281 wyniki badania toksykologicznego pokrzywdzonego T. P. 429 protokół oględzin zwłok T. P. na miejscu zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną 28-35 sprawozdanie z sądowo- lekarskich oględzin i sekcji zwłok T. P. 385-397 protokół wizji lokalnej z udziałem podejrzanych P. S. (1) , M. P. , T. D. (1) i świadka V. G. wraz z Odpisem i nagraniem na płycie CD 410-425 Pokrzywdzony T. P. mieszkał wspólnie ze swoją matką. Pracował w firmie (...) . Prowadził z matką wspólne gospodarstwo domowe, dokładając się do kosztów utrzymania domu. W. też cięższe prace domowe. Dwa lata przed zdarzeniem odbywał terapię odwykową od uzależnienia do alkoholu. zeznania świadka E. P. 1197-1198 zeznania świadka A. C. 1198, 159 W odniesieniu do P. S. (1) biegli wykluczyli chorobę psychiczną oraz inne zakłócenia czynności psychicznych mogących mieć wpływ na ocenę poczytalności oskarżonej, w tym atypowy bądź patologicznych charakter upicia tempore criminis . Jednocześnie rozpoznali u oskarżonej P. S. (1) zaburzenia osobowości o typie osobowości dysocjalnej z takimi cechami jak: bardzo niska tolerancja frustracji, bezwzględne nieliczenie się z uczuciami innych, utrwalona postawa nieodpowiedzialności i lekceważenie norm, trudności w hamowaniu agresji, poszukiwanie zewnętrznych źródeł swoich niepowodzeń. Wskazali też, iż wcześniej rozpoznano u oskarżonej osobowość typu borderline. Zaznaczyli też, że oskarżona miała pełną możliwość wyboru sposobu swojego zachowania i ponoszenia konsekwencji swoich decyzji. W ocenie biegłych fakt wielokrotnego hospitalizowania psychiatrycznego P. S. (1) nie ma znaczenia orzeczniczego w niniejszej sprawie, gdyż brak podstaw do rozpoznania u podejrzanej przewlekłego procesu psychotycznego i w jej zachowaniu w okresie objętym zarzutami nie ma żadnych danych odnośne występowania u niej objawów wytwórczych bądź psychotycznej dezorganizacji jej zachowania. Zdaniem biegłych przyczyn agresywnego zachowania u oskarżonej należy upatrywać w predyspozycjach osobowościowych. P. S. (1) od wielu lat ujawniała tendencję do odreagowania napięć przez różne formy agresji: fizyczną, werbalną i autoagresję. Substancje psychoaktywne pełniły w tych zachowaniach funkcję odhamowującą istniejące agresywne impulsy. Biegli uznali, że całokształt danych pozwala wykluczyć u P. S. (1) afekt fizjologiczny mogący być podstawą do przyjęcia silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami. Zachowanie oskarżonej bezpośrednio po zdarzeniu, brak przeżywania emocjonalnego, dokonanie zakupów przy użyciu karty pokrzywdzonego, próby ukrywania dowodów zdecydowanie przeczą właśnie wystąpieniu u oskarżonej afektu fizjologicznego. Biegli ostatecznie wskazali, że oskarżona P. S. (1) tempore criminis nie miała zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia zarzuconych jej czynów i pokierowania swoim postępowaniem. W odniesieniu do niej nie zachodzą zatem warunki z art. 31 § 1 lub §2 kk . P. S. (1) mogła brać udział w toczącym się przeciwko niej postępowaniu karnym i prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny. opinia sądowo- psychiatryczno- psychologiczna dotycząca podejrzanej P. S. (1) 722-738 W odniesieniu do oskarżonej M. P. (1) biegli uznali, że funkcjonuje ona w obszarze normy intelektualnej, co niewątpliwie pozwala jej znać i rozumieć normy społeczno- prawne. Biegli rozpoznali u oskarżonej zaburzenia osobowości o cechach niedojrzałości emocjonalnej i społecznej. Zdaniem biegłych M. P. (1) charakteryzują: bierność, niskie poczucie własnej wartości, skłonność do przerzucania na innych odpowiedzialności za siebie, podporządkowanie się i te cechy są u podejrzanej widoczne w jej zachowaniu w okresie objętym postawionymi jej zarzutami. Jednakże zdaniem biegłych nie oznaczają one braku plastyczności, czy braku możliwości wpływu przez M. P. (1) na swoje zachowanie. Biegli wykluczyli by oskarżona M. P. (1) działała w stanie afektu fizjologicznego tempore criminis . Podawane przez oskarżoną w toku śledztwa plany dotyczące okradzenia pokrzywdzonego oraz zachowanie oskarżonej po dokonaniu przestępstwa (dokonanie zakupów przy użyciu karty pokrzywdzonego oraz próby ukrywania dowodów) zdaniem biegłych zdecydowanie przeczą wystąpieniu u oskarżonej afektu fizjologicznego. Kolejni biegli psychiatrzy i psycholog w swojej opinii stwierdzili u oskarżonej M. P. (1) cechy nieprawidłowej osobowości. Widoczna jest u niej sztywność myślenia, powielanie wzorców niekorzystnych rozwiązań, bierność, zależność, uległość, przerzucanie odpowiedzialności za własne postępowanie na otoczenie. Występujące u oskarżonej objawy zaburzenia osobowości nie miały znaczącego wpływu na jej możliwości prawidłowej oceny rzeczywistości oraz podejmowanie decyzji adekwatnych do obowiązujących zasad społecznego funkcjonowania oraz norm prawnych. Jednocześnie należy uwzględnić fakt, iż oskarżona ma problemy ze stawianiem granic, jest osobą ulegającą nadmiernie wpływowi innych osób. Opiniowana była w silnym związku emocjonalnym z osobą, która wywierała na nią znaczący wpływ. Była zależna w emocjonalny sposób od swojej partnerki, osoby starszej o większym doświadczeniu życiowym. Pod jej wpływem wyprowadziła się z domu, stała się osobą bezdomną, pieniądze na utrzymanie czerpała z żebrania. Opiniowana wychowywała się patologicznej sytuacji rodzinnej, czuła się odrzucona przez matkę, która nie okazywała jej zainteresowania i nadużywała alkoholu, została porzucona przez ojca. W rodzinie brakowało prawidłowych wzorców i relacji. Opiniowana czuła się odrzucona i nie akceptowana. W okresie dorastania z powodu problemów emocjonalnych korzystała z pomocy psychologa. Podejmowała również próby samobójcze i dokonywała samookaleczeń. W chwili popełnienia zarzucanego jej czynu proces formowania się jej osobowości był niezakończony. Biegli ci, podobnie jak poprzedni, nie rozpoznali u M. P. (1) choroby psychicznej w chwili obecnej jak i w czasie popełniania zarzucanego jej czynu. Nie stwierdzili też u niej upośledzenia umysłowego, stwierdzili normę intelektualną. Oskarżona według biegłych jest zdolna do prawidłowej oceny sytuacji, znajomość norm etycznych, zasad moralnych oraz zasad funkcjonowania społecznego jest u niej zachowana prawidłowo. Nie stwierdzili też u niej zaburzeń funkcji poznawczych ani innego rodzaju zaburzeń psychicznych, które spowodowałyby ograniczenie poczytalność bądź niepoczytalność badanej w chwili popełniania zarzucanego jej czynu. U oskarżonej biegli stwierdzili cechy nieprawidłowej osobowości zależnej, zaburzenia adaptacyjne o charakterze nerwicowym oraz obrazie lękowo - depresyjnym, aktualnie stan pełnej remisji. Objawy te wystąpiły u oskarżonej po jej zatrzymaniu i były reakcją na trudną sytuację osobistą to jest umieszczenie w areszcie śledczym oraz zagrożenie karą. W całości obrazu emocjonalnego funkcjonowania oskarżonej, w tym funkcjonowania w chwili dokonania czynu o który była oskarżona według biegłych należy uwzględnić, iż oskarżona jest osobą o nieprawidłowej osobowości. Ma ona problemy ze stawianiem granic, jest osobą ulegającą nadmiernie wpływowi innych osób a zwłaszcza takich, z którymi jest związana silnie emocjonalnie i które okazują jej akceptacje i zrozumienie. Na taki obraz reakcji emocjonalnych oskarżonej miała wpływ patologiczna sytuacja rodzinna, poczucie odrzucenia przez matkę, brak prawidłowych wzorców i relacji rodzinnych. Oskarżona czuła się również odrzucona i nie akceptowana przez środowisko rówieśnicze z powodu wyglądu, orientacji seksualnej oraz sytuacji rodzinnej. W chwili popełnienia zarzucanego jej czynu proces formowania się jej osobowości był niezakończony. W ocenie biegłych należałoby uwzględnić powyższe okoliczności w ocenie postępowania oskarżonej gdyż ze względu na jej konstrukcje psychiczną podlegała ona w sposób nadmierny wpływowi emocjonalnemu swojej partnerki P. S. (1) . opinia sądowo- psychiatryczno- psychologiczna dotycząca podejrzanej M. P. (1) opinia psychiatryczno – psychologiczna z dnia 14.04.2021r. dokumentacja medyczna 739-749, 1497-1498 1467-1483 1176 P. S. (1) była karana sądownie: w 2013r. przez Sąd Rejonowy w Zgorzelcu za czyn z art. 158 § 1 kk i art. 157 § 1 kk i została skazana na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, przy czym zarządzono wykonanie kary warunkowo zawieszonej, którą podejrzana odbywała w okresie od 4 grudnia 2016r. do 25 lipca 2017r. W 2015r. została ponownie skazana przez Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 23 listopada 2015r. w sprawie II K 1239/14 za przestępstwo z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Sąd w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 maja 2017r. w sprawie II K 167/17 wymierzono jej karę 11 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 26 czerwca 2019r. w sprawie II K 409/18 skazano ją za przestępstwo z art. 284 § 1 k.k. na karę 1 roku ograniczenia wolości z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Sąd w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Oskarżona M. P. (1) nie była karana sądownie. Oskarżony T. D. (1) nie był karany sądownie. zapytania o karalność 823-824 825-826 982 odpisy wyroków 434-435 Oskarżona P. S. (1) ma wykształcenie średnie, nie ma wyuczonego zawodu, przed zatrzymaniem nigdzie nie pracowała. Mieszkała wspólnie z matką do 2018r. Sprawiała kłopoty wychowawcze, była objęta dozorem kuratora. W miejscu jej zamieszkania były interwencje Policji. Wymeldowała się wówczas z rodzinnego domu i wyjechała. Była uzależniona od alkoholu i środków odurzających. Z tego powodu korzystała z terapii w placówkach zamkniętych. W miejscu ostatniego stałego zamieszkania miała zła opinię, widywana była z osobami o ujemnej opinii społecznej, uchodziła za osobę agresywną. kwestionariusz wywiadu środowiskowego podejrzanej P. S. (1) 331-332 Oskarżona M. P. (1) ma wykształcenie gimnazjalne, nie ma zawodu, przed zatrzymaniem nigdzie nie pracowała. Pozostawała w związku partnerskim z oskarżoną P. S. (1) . Od 13 roku życia razem ze starszym bratem Ł. była umieszczana w rodzinie zstępczej, którą była ustanowiona ich babcia D. P. . Powodem tego było nadużywanie alkoholu przez ich matkę oraz brak sprawowania przez nią właściwej opieki nad dziećmi. W miejscu je zamieszkania toczy się postępowanie przygotowawcze o sygn. BB 5601- (...) dotyczące kradzieży pieniędzy (zgłoszeni przez jej brata kradzieży pieniędzy babci) Od 2005 do 2015 roku pozostawała pod opieką Poradni P. -Pedagogicznej. Jako nastolatka korzystała z systematycznej terapii psychologicznej (w okresie 2014-2015), w przeszłości kilkakrotnie konsultowana psychiatrycznie. Pochodzi z dysfunkcyjnej rodziny obciążonej alkoholizmem. kwestionariusz wywiadu środowiskowego podejrzanej M. P. (1) dokumentacja medyczna 426-428 1.1.2. T. D. (1) W nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. znieważył zwłoki pokrzywdzonego T. P. w ten sposób, że uderzył nieżyjącego pokrzywdzonego cegłą w głowę w okolicę czołową, to jest przestępstwo z art. 262 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony T. D. (1) do 2018r. mieszkał ze swoimi rodzicami. Wcześniej pozostawał w nieformalnym związku, z którego ma troje dzieci. Przez pewien okres pracował razem ze swoim ojcem w firmie (...) . W czasie ich wspólnego mieszkania oskarżony nadużywał alkoholu, pod wpływem którego wszczynał awantury. Z tego powodu rodzice kazali mu opuścić ich mieszkanie. Wówczas oskarżony zamieszkał w altance na ogródkach działkowych. Utrzymywał jeszcze kontakt z rodzicami, których odwiedzał i prosił ich o pieniądze. W grudniu 2018r. poznał się z S. R. , z którym wspólnie zbierał puszki i makulaturę, a pieniądze uzyskane z ich sprzedaży przeznaczali na alkohol. W połowie stycznia 2019r. obaj zamieszkali w jednej z altanek ogrodowych położonej na ogródkach działkowych przy ul. (...) we W. . W połowie lutego oskarżony i S. R. poznali oskarżone P. S. (1) i M. P. (1) , które wtedy mieszkały w jednej z altanek na tych samych działkach ogrodowych. zeznania świadka H. D. 1201, 369 zeznania świadka Z. D. 1201-1202, 371 częściowo zeznania S. R. 323 Zgodnie z poleceniem P. S. (1) wydanym po nieudanej próbie ukrycia ciała T. P. , M. P. (1) pobiegła po T. D. (1) . Gdy dobiegła do zajmowanej przez niego altanki powiedziałam mu, że P. narozrabiała i żeby z nią do niej przyszedł. T. D. (1) poszedł razem z M. P. (1) , a w altance pozostał S. , który w żaden sposób nie zareagował na słowa oskarżonej. wyjaśnienia M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 wyjaśnienia T. D. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 Gdy przyszli na miejsca zdarzenia, T. podszedł do P. S. (1) i zaczęli ze sobą rozmawiać. W trakcie tej rozmowy P. S. (1) powiedziała D. , że pokrzywdzony chciał zgwałcić M. P. (3) i dlatego zaatakowały go nożami. Następnie T. D. (1) wziął cegłę z ogniska, znajdującego się obok altanki, wszedł do przedsionka altanki i rzucił cegłą w głowę nieżyjącego już T. P. , obrażając go przy tym wulgarnym zwrotem. częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej 436-437, 970-981, 1279-1281 protokół wizji lokalnej z udziałem podejrzanych 410-425 Na sklepieniu głowy pokrzywdzonego biegły z zakresu medycyny sądowej stwierdził także obecność dwóch ran tłuczonych, której najprawdopodobniej powstały od uderzenia cegłą. Mogły powstać od jednego albo od dwóch uderzeń. Nie można było jednak stwierdzić w jaki sposób zostały spowodowane. Biegły uznał, że te dwie rany stanowią tzw. lekki uszczerbek na zdrowiu i nie doszło do następstw, pod postacią obrażeń śródczaszkowych. Biegły stwierdził przy tym, że gdyby obrażenia te powstały za życia pokrzywdzonego, to można by przyjąć, że doprowadziłyby do lekkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. Biegły stwierdził jednocześnie, że nie jest możliwe ustalenie, czy te obrażenia powstały za życia pokrzywdzonego, czy po jego śmierci. W ocenie biegłego sposób rzucania cegłą przez oskarżonego nie mógł spowodować zgonu pokrzywdzonego. Biegły stwierdził także, że sposób zaprezentowania uderzenia przez oskarżonego w trakcie eksperymentu procesowego, czyli uderzenie z niewielką siłą w głowę cegłą, mógł spowodować obrażenia w postaci stwierdzonych na ciele pokrzywdzonego ran tłuczonych i nie powinno to powodować złamania kości czaszki. W ocenie biegłego decydująca była w tym zakresie siła uderzenia, która nie mogła być wielka. Biegły także wskazał, że czas między zadaniem przez oskarżone ran kłutych i początkiem wykrwawiania, a momentem uderzenia przez oskarżonego cegłówką, jest okresem niepewności co do życia pokrzywdzonego. Do momentu zadania przez T. D. (1) tępego urazu, nie można stwierdzić, w którym momencie tj. po śmierci czy za życia, został zadany cios cegłą. opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej 970-981 436-437, 1279-1281 sprawozdanie z sądowo- lekarskich oględzin i sekcji zwłok T. P. 385-397 protokół wizji lokalnej z udziałem podejrzanych P. S. (1) , M. P. , T. D. (1) i świadka V. G. wraz z Odpisem i nagraniem na płycie CD 410-425 Biegli psychiatrzy biegli uznali, że przeprowadzone badanie nie daje podstaw do rozpoznania u T. D. (1) organicznych zaburzeń psychicznych zarówno w obszarze funkcji poznawczych, jak i emocjonalnych. Biegli wykluczyli także u oskarżonego inne zakłócenia czynności psychicznych, mogące mieć wpływ na ocenę poczytalności podejrzanego, w tym zaburzenia psychotyczne w przebiegu padaczki, atypowy bądź patologiczny charakter upicia tempore criminis . T. D. (1) wielokrotnie pił wcześniej alkohol i znał jego działanie na swój organizm. Alkohol w typowy sposób obniża intelektualną kontrolę zachowań i sprzyja wyzwoleniu zachowań agresywnych, zachowań popędowych oraz motywowanych doraźnie, bez zważania na ich konsekwencję. Zdaniem biegłych rozpoznano u T. D. (1) zaburzenia osobowości o cechach dysocjalnych oraz zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu, co nie ma znaczenia w ocenie jego poczytalności w odniesieniu do postawionych mu zarzutów. Biegli uznali, że podawana przez T. D. (1) motywacja do działania polegająca na chęci rozładowania gniewu na osobie jego zdaniem nieżyjącej nie stanowi podstawy zarówno do podważenia poczytalności oskarżonego, jak i do rozważania występowania u niego reakcji afektywnych, czy związanych ze stresem tempore criminis . Zdaniem biegłych działanie T. D. (1) nie wynikało z motywacji chorobowej, lecz ze stanu upicia o przebiegu prostym, a podawana przez niego niepamięć przebiegu zdarzenia może wynikać zarówno ze stanu upicia, jak też przyjętej przez podejrzanego linii obrony. Biegli stwierdzili, że T. D. (1) tempore criminis nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia zarzuconych mu czynów i pokierowania swoim postępowaniem. W odniesieniu do oskarżonego zdaniem biegłych nie zachodzą zatem warunki z art. 31 § 1 lub § 2 kk . opinia sądowo- psychiatryczno- psychologiczna dotycząca podejrzanego T. D. (1) 750-761 Oskarżony T. D. (1) ma wykształcenie podstawowe, jest kawalerem, ma troje dzieci, które wychowywane są w rodzinne zastępczej. Mieszkał z rodzicami, ale w 2013r. został wymeldowany z ich mieszkania. W miejscu zamieszkania rodziców interweniowała Policja z uwagi na agresywne zachowanie oskarżonego wobec rodziców, nadużywanie przez niego alkoholu. Jest uzależniony od alkoholu, nie podejmował prób leczenia. kwestionariusz wywiadu środowiskowego podejrzanego T. D. 355-356 1.1.3. T. D. (1) W dniu 1 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. w celu utrudnienia i udaremnienia organom ścigania przeprowadzenia postępowania karnego w sprawie zabójstwa T. P. pomagając sprawcom tego przestępstwa - P. S. (1) i M. P. (1) uniknąć odpowiedzialności karnej za dokonany przez nie czyn zabójstwa, pomógł im zacierać ślady wskazanego przestępstwa, doradzając im spalenie ubrudzonych krwią pokrzywdzonego ubrań, w które były ubrane w momencie dokonywania przestępstwa, a także spalenie narzędzi przestępstwa, to jest noży, którymi godziły one w pokrzywdzonego, co P. S. (1) i M. P. (1) uczyniły, to jest o przestępstwa z art. 239 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Po rzuceniu cegła w głowę pokrzywdzonego T. D. (1) zwrócił się do P. S. (1) i M. P. (1) , żeby spaliły te rzeczy, które miały na sobie i żeby się przebrały w czyste ubrania. Powiedział też, że najlepiej, będzie, jak wrzucą do ogniska także noże, którymi zadawały ciosy pokrzywdzonemu. Tak też zrobiły. Gdy się przebrały, to razem z T. D. (1) i S. R. poszły do sklepu (...) . częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-116 protokół wizji lokalnej z udziałem podejrzanych 410-425 protokół oględzin miejsca zdarzenia 20-25 W sklepie wszyscy zrobili zakupy. Kupili jedzenie i alkohol. Następnie wszyscy razem podeszli do kasy, w której oskarżona P. S. (1) zapłaciła za zakupy gotówką, którą wyjęła z portfela pokrzywdzonego. Następnie podała portfel M. P. (1) , który wyjęła z niego karę płatniczą i zbliżeniowo zapłaciła za papierosy (nie wbijała numeru (...) ). Potem wszyscy wrócili do altanki T. D. (1) i S. R. . Tam P. S. (1) spożywała z nim zakupiony alkohol, a M. P. (1) korzystała z telefonu zabranego pokrzywdzonemu (słuchała muzyki, użytkowała internet). Po pewnym czasie oskarżone wyszły z altanki T. D. (1) i poszły do altanki, znajdującej się obok tej, w której znajdowało się ciało pokrzywdzonego. Oskarżony razem z S. R. pozostali w swojej altance, z której nie wychodzili do czasu zatrzymania ich przez policję. wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) 108-112 142,527 1003-1006, 1162-1165 częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) 1014-1017 1019-1021, 1158-1162 wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) 118-121, 145 454-455 1009-1011. 1165-1166 protokół oględzin nagrania z monitoringu w sklepie (...) , gdzie byli po dokonaniu zabójstwa podejrzani wraz z płytą CD 479-494 Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji przeprowadzili oględziny miejsca znalezienie zwłok i w okolicy altanki ujawniono resztki ogniska, w którym znajdowały się głownie noży oraz niedopalone resztki odzieży. Pozostali przybyli na miejsce policjanci w trakcie wykonywanych czynności dokonali zatrzymania S. R. oraz oskarżonego T. D. (1) . zeznania świadka Ł. P. (2) zeznania świadka J. G. 43-45, 1199 47-48, 1238 protokoły oględzin miejsca zdarzenia 20-25 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. P. S. (1) W nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu w zamiarze dokonania kradzieży, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. , kilkudziesięciokrotnie ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , a w trakcie kopania pokrzywdzonego po całym ciele zabrały w celu przywłaszczenia należące do T. P. mienie w postaci czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonały zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661,01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , tj. czyn stanowiący przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. - przy czym P. S. (1) zarzucane jej przestępstwo popełniła w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 sierpnia 2013r. w sprawie o sygnaturze akt II K 773/13 za umyślne przestępstwo podobne z art. 158 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywała w okresie od dnia 04 grudnia 2016r. do dnia 25 lipca 2017r., tj. czyn stanowiący przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Usiłowanie dokonania przez pokrzywdzonego gwałtu na oskarżonej M. P. (1) wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) . wyjaśnienia M. P. (1) 90-102 139,525 1014-1017 1019-1021 108-112 142,527 1003-1006 1.2.2. T. D. (1) W dniu z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając z zamiarem bezpośrednim usiłował pozbawić życia T. P. poprzez silne i jednokrotne uderzenie pokrzywdzonego cegłą w głowę w okolicę czołową, powodując u niego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej powłok miękkich czaszki; jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na fakt, iż T. P. zmarł na skutek obrażeń zadanych mu uprzednio przy użyciu noża przez działające wspólnie i w porozumieniu P. S. (1) i M. P. (1) , które wielokrotnie (co najmniej osiemdziesięciokrotnie) ugodziły pokrzywdzonego nożami w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopały go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , to przestępstwo art. 13 §1 kk w związku z art. 148 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Usiłowanie dokonania zabójstwa pokrzywdzonego T. P. . brak dowodu 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1. częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) W ocenie Sądu na wiarę zasługuje jedynie ta część wyjaśnień oskarżonej, w której podaje ona w pewnej chronologii fakty potwierdzone innymi dowodami oraz uprawdopodobnione zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Dotyczy to przede wszystkim jej związku z drugą oskarżoną, w tym ich wspólnego zamieszkiwania, częściowo okoliczności poznania pokrzywdzonego, wspólnego spożywania alkoholu, ilości zadanych mu ciosów oraz częściowo zachowania po opuszczeniu altanki, w której leżało ciało pokrzywdzonego. Te wyjaśnienia P. S. (1) zostały potwierdzone wyjaśnieniami M. P. (1) i T. D. (1) , zeznaniami świadków, protokołami oględzin oraz opiniami biegłych. Wyjaśnienia oskarżonej w toku kolejnych przesłuchań ulegały zmianie, jednak przed Sądem dokonała ich swoistej analizy i samooceny, kiedy to stwierdziła, że musiała to sobie poukładać. Wówczas też wskazała na większą wiarygodność wyjaśnień M. P. (1) , która w czasie zdarzenia była trzeźwa. Ta dość racjonalna uwaga jest o tyle istotna, że oskarżona sformułowała ją w chwili, gdy pozostawała w faktycznym konflikcie ze swoja byłą partnerką. W ocenie Sądu podkreśla to obiektywizm P. S. (1) w takim postrzeganiu tej sytuacji na etapie postępowania jurysdykcyjnego. Wątpliwości Sądu budzi natomiast ta część wyjaśnień oskarżonej, w której przedstawia i opisuje swoje relacje z pokrzywdzonym, w okresie poprzedzającym dokonanie jego zabójstwa oraz wydarzenia, które nastąpiły bezpośrednio przed ugodzeniem go nożem a także zaraz po tym fakcie. Te rozważania Sąd przedstawi jednak w dalszej części uzasadnienia („dowody, które sąd uznał za niewiarygodne”). częściowo wyjaśnienia oskarżone M. P. (1) Podobnie, jak P. S. (1) , tak również M. P. (1) zmieniała treść swoich wyjaśnień w toku śledztwa. Natomiast przed Sądem zmieniła zasadniczo treść dotychczasowych wyjaśnień i nie potrzymała wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, zaprzeczając, aby było tak, jak wówczas powiedziała. To właśnie te ostatnie wyjaśnienia oskarżonej, złożone przed Sądem, uznano zasadniczo za wiarygodne. Znajdują one bowiem potwierdzenie w pozostałych dowodach, z którymi tworzą pewną spójną i logiczną całość. Dowodami tymi są częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. S. (1) , oskarżonego T. D. (1) , zeznania świadków, protokoły oględzin, opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej, psychiatrii i psychologii. Wyjaśnienia te mają także swoje oparcie w racjonalnej analizie okoliczności zdarzenia i zostały uprawdopodobnione zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Wątpliwości Sądu budziły natomiast wyjaśnienia oskarżonej, dotyczące jej zachowania po dokonaniu zabójstwa pokrzywdzonego, szczególnie odnośnie braku możliwości wezwania pomocy. Ich oceny Sąd dokona w dalszej części uzasadnienia, omawiając przyczyny odmówienia im wiarygodności. częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) W ocenie Sądu mimo swojej zmienności, wyjaśnienia oskarżonego T. D. (1) złożone przed Sądem zasadniczo zasługują na wiarę. Znalazły one swoje potwierdzenie w pozostałych dowodach, w tym wyjaśnieniach M. P. (1) , zeznaniach świadków, protokołach oględzin oraz opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej. Dowody te zestawione z zasadami racjonalnego rozumowania i doświadczenia życiowego uprawdopodabniają prawdziwość tej relacji oskarżonego. Z tymi wyjaśnieniami koreluje przede wszystkim treść opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej, który wskazał, że podawana przez oskarżonego siła i sposób zadania ciosu cegłą odpowiada odniesionym przez pokrzywdzonego obrażeniom. Opinia biegłego uprawdopodabnia także wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazał, że gdy rzucał cegła, to pokrzywdzony już nie żył, nie wydawał żadnych dźwięków, był sztywny. Stwierdził też, że widział głowę pokrzywdzonego całą we krwi a nadto wiedział, co się wcześniej stało. W tych okolicznościach wiarygodnie brzmią jego słowa dotyczące świadomości zadawania ciosu nieżyjącej osobie. Należy przy tym dodać, że wcześniejsza odmienność i chaotyczność wyjaśnień oskarżonego wynikała z obiektywnie istniejącego braku możliwości logicznego i pełnego odtworzenia przebiegu zdarzenia. T. D. (1) w chwili zdarzenia znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu, został zaskoczony całą sytuacją, którą zastał na miejscu zdarzenia. Tam usłyszał relację jednej z oskarżonych na temat okoliczności zdarzenia, co także mogło wytworzyć u niego pewien nieprawdziwy obraz. Przykładem takiej niepewności w wyjaśnieniach oskarżonego jest ta ich część (składane przed Sądem), w której wskazał, że wydawało mu się, że M. mówiła mu, że chciał ją zgwałcić, ale musiało być tak, jak mówiła M. , bo ona była trzeźwa. Nie był także w stanie precyzyjnie wyjaśnić, co faktycznie powiedziała mu M. P. (1) . Wyjaśnienia oskarżonego składane w toku śledztwa pozostają w sprzeczności z innymi dowodami, w tym wyjaśnieniami M. P. (1) , protokołami oględzin oraz opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej. Wyjaśnienia te Sąd omówi w części uzasadnienie dotyczącej dowodów, które sąd uznał za niewiarygodne. Ostatecznie oskarżony nie przyznał się do usiłowania zabójstwa, a jedynie do zacierania śladów przestępstwa. Potwierdził przy tym okoliczności podawane przez M. P. (1) , w tym informację przekazaną mu przez P. S. (1) o rzekomym usiłowaniu zgwałcenia M. P. (1) przez pokrzywdzonego. zeznania świadków: E. P. A. C. Zeznania tych świadków zasługują na wiarę. Są spójne, wzajemnie się uzupełniają. W zakresie samego zdarzenia, objętego zarzutami, służyły jedynie weryfikacji okoliczności dotyczących pracy pokrzywdzonego, jego uzależnienia oraz wyjazdu do W. . Te informacje znalazły potwierdzenie także w innych dowodach, w tym wyjaśnieniach samych oskarżonych. zeznania świadków: G. P. Ł. P. (1) Świadkowie podawali okoliczności dotyczące przede wszystkim oskarżonej M. P. (1) , jej związku z oskarżoną P. S. (1) oraz ich wspólnego zamieszkiwania u świadków. Ich relacje są spójne, wzajemnie się uzupełniają oraz znajdują potwierdzenie w innych dowodach, w tym wyjaśnieniach oskarżonej M. P. (1) , dokumentacji medycznej, opinii biegłych psychiatrów i psychologa. Ponadto informacje przekazywane przez świadków zostały uprawdopodobnione zasadami racjonalnego rozumowania i doświadczenia życiowego. To właśnie w ich kontekście należy postrzegać przedstawiane przez świadków relacje między oskarżonymi, a zwłaszcza znaczny wpływ i swoiste uzależnienie M. poczesnej od P. S. (1) , na które wskazywali także biegli w ostatniej opinii. Sąd miał bezpośredni kontakt ze świadkami i w oparciu o bezpośrednio spostrzeżenia w czasie składania przez nich zeznań mógł nabrać osobistego przekonania, co do wiarygodności prezentowanych relacji (spostrzeżenia i wrażenia odniesione w trakcie bezpośredniego przesłuchania). Istotne było także zachowanie oskarżonej P. S. (1) w trakcie składania zeznań przez tych świadków, a zwłaszcza jej gwałtowne reakcje i krzyki kierowane w stronę świadków. Paradoksalnie w taki sposób uprawdopodabniała twierdzenia świadków na własny temat. zeznania świadków: Z. D. H. D. Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom tych świadków. Choć starają się nieco umniejszać i minimalizować negatywną ocenę zachowania oskarżanego w czasie ich wspólnego zamieszkiwania, to jednak z ich relacji wynika pewien spójny obraz T. D. (1) jako osoby uzależnionej od alkoholu, niekontrolującej w pełni własnego życia postępowania. Zeznania świadków były pomocne w ustaleniu sytuacji życiowej oskarżonej oraz pewnej chronologii zdarzeń, zwłaszcza czasu opuszczenia miejsca zamieszkania przez oskarżonego oraz ich późniejszych kontaktów. Sąd miał bezpośredni kontakt ze świadkami i w oparciu o bezpośrednio spostrzeżenia w czasie składania przez nich zeznań mógł nabrać osobistego przekonania, co do wiarygodności prezentowanych relacji (spostrzeżenia i wrażenia odniesione w trakcie bezpośredniego przesłuchania). Charakterystyczne było w tym kontekście dostrzegalne zakłopotanie i rozgoryczenie świadków, związane ze stawianym ich synowi zarzutem. zeznania świadków J. G. Ł. P. (2) Zeznania świadków są spójne logiczne i konsekwentne. Korelują z innymi dowodami (zeznaniami W. G. (1) , częściowo wyjaśnieniami oskarżonych, dokumentacją sporządzona na miejscu zdarzenia, w tym protokołami oględzin). Świadkowie w żaden sposób nie są związani ze stronami procesu, a kontakt z sytuacją i oskarżonymi mieli tylko w związku z wykonywaniem sowich obowiązków służbowych. Relacjonowali zatem przebieg czynności służbowych i zaistniałych w ich trakcie wydarzeń, w tym reakcji i zachowania oskarżonych. Ich relacja uwiarygodniona zasadami logiki i doświadczenia życiowego (wskazują na zachowanie oskarżonych i świadka, jego stan emocjonalny, podobnie w przypadku oskarżonych). W ocenie Sądu brak racjonalnych powodów, dla których świadkowie mieliby przekazywać nieprawdziwe albo zniekształcone informacje. Dotyczy to przede wszystkim okoliczności podawanych przez W. G. (1) , które znalazły potwierdzenie także w jej zeznaniach. zeznania świadka W. G. (1) zeznania świadków W. G. (2) i B. G. W ocenie Sądu zeznania świadka W. G. , mimo, że nie złożone bezpośrednio przed Sądem zasługiwały na wiarę. Są one spójne, logiczne i znajdują potwierdzenie w pozostałych dowodach, z którymi tworzą pewną całość. Chronologia wydarzeń przedstawianych przez świadka została potwierdzona wyjaśnieniami samych oskarżonych, zeznaniami świadków. Ponadto okoliczności podawane przez W. G. (1) uprawdopodabniają także zeznania świadków W. G. (2) i B. G. , którzy wskazywali na ich relacje ze świadkiem, co potwierdza twierdzenia W. G. (1) o wizycie w domu świadków. Zeznania W. G. (1) znajdują swoje oparcie także w zasadach logiki i doświadczenia życiowego. Przejawia się to przede wszystkim w zestawieniu ich treści z zeznaniami Ł. P. (2) , który udał się na miejsce razem z W. G. (1) . Przekazane mu przez nią informacje mogły pochodzić wyłącznie od oskarżonych, co zresztą pośrednio potwierdziła P. S. (1) , tłumacząc jednocześnie, że mówiła to W. G. (1) jedynie w żartach (możliwość pobicia a nawet zabicia pokrzywdzonego przy próbie oporu z jego strony). częściowo zeznania S. R. W ocenie Sądu zeznania świadka zasługują na wiarę jedynie w zakresie, w jakim opisuje w nich okoliczności poznania oskarżonego i wspólnego ich zamieszkania a ogródkach działkowych oraz fakt poznania oskarżonych. W tej części zostały one potwierdzone wyjaśnieniami oskarżonych. Za niewiarygodne natomiast Sąd uznał pozostała część jego zeznań, czemu wyraz da w dalszej części uzasadnienia. protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną na nośniku DVD protokół oględzin zwłok T. P. na miejscu zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną dokumentacja fotograficzna (nośnik DVD) protokół oględzin (nośnik DVD - oględziny zwłok) protokół oględzin zwłok T. P. protokół oględzin miejsca zdarzenia wyniki badania toksykologicznego pokrzywdzonego T. P. protokół oględzin nagrania z monitoringu w sklepie (...) , gdzie byli po dokonaniu zabójstwa podejrzani wraz z płytą CD protokół wizji lokalnej z udziałem podejrzanych P. S. (1) , M. P. , T. D. (1) i świadka V. G. wraz z Odpisem i nagraniem na płycie CD Dokumenty sporządzone zgodnie z obowiązującymi zasadami i metodologią. Potwierdzają dokonanie czynności stosownie do przepisów art. 209 § 4 i 5 k.p.k. i art. 200 § 2 k.p.k. W związku z tym, że protokołowane i utrwalone czynność stanowi element wstępny do wydanej przez biegłego opinii, dowody te stanowią spójną całość z opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej. opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej sprawozdanie z sądowo- lekarskich oględzin i sekcji zwłok T. P. W sporządzonej opinii, uzupełnionej następnie przed Sądem biegły w sposób wyczerpujący i logiczny dokonał oceny obrażeń ciała pokrzywdzonego w tym w okoliczności ich powstania w zestawieniu z opisywanym przez oskarżonych przebiegiem zdarzenia. W swojej opinii oparł się na danych wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza oględzin i sekcji zwłok ludzkich, które sam przeprowadził oraz przeprowadzonego eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonych i biegłego. W ocenie Sądu opinia biegłego uzupełniona na rozprawie sporządzona została w sposób wyczerpujący, spójny i odpowiada wskazaniom wiedzy w tym zakresie. Wnioski sformułowane przez biegłego są logiczne i znajdują oparcie w materiale dowodowym. Opinia wyczerpuje cechy pełnowartościowego dowodu, albowiem jest jasna, spójna, logiczna i niesprzeczna, a u jej podstaw legł wystarczający zakres czynności badawczych. Ponadto zawiera wystarczające uzasadnienie i logiczne wnioski udzielające przekonywających odpowiedzi na pytania formułowane przez organ procesowy i strony. Biegły udzielił odpowiedzi na wszystkie postawione pytania, na które zgodnie z zakresem posiadanych wiadomości specjalnych i posiadanym materiałem dowodowym mógł udzielić odpowiedzi. Jego opinia zawiera wyczerpujące uzasadnienie wyrażonych w niej ocen i poglądów. Zawarte w opinii sformułowania pozwalają na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów oraz sposobu dochodzenia do nich, a nadto biegły posługuje się w niej logicznymi argumentami (podobnie wyrok Sadu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2017r. II AKa 355/17, LEX nr 2432037). opinia z zakresu mechanoskopii wraz z załącznikiem W ocenie Sądu opinia biegłego stanowi pełnowartościowy dowód, albowiem została sporządzona w sposób wyczerpujący, spójny i odpowiada wskazaniom wiedzy w tym zakresie. Wnioski sformułowane przez biegłego są logiczne i znajdują oparcie w materiale dowodowym. Opinia jest jasna, spójna, logiczna i niesprzeczna, a u jej podstaw legł wystarczający zakres czynności badawczych. Dodatkowo opinia została uzupełniona dokumentacją fotograficzną, która naocznie potwierdza analizę i wnioski biegłego. opinia z zakresu badań biologicznych opinia biegłego z zakresu informatyki- analiza połączeń telefonicznych - w sposób wyczerpujący, wnikliwy i zgodny ze wskazaniami wiedzy w tym zakresie biegli przedstawili swoje spostrzeżenia i wnioski, - dowód jako wiarygodny i kompletny, potwierdzony innymi dowodami, w tym opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej, opinia sądowo- psychiatryczno- psychologiczna dotycząca podejrzanej P. S. (1) i podejrzanego T. D. (1) Opinia została sporządzona w sposób kompleksowy, po przeprowadzeniu szczegółowych badań, w tym wywiadu z oskarżonymi. Sformułowane przez biegłych wnioski są logiczne, jasne i należycie uzasadnione. Po uzupełnieniu pisemnej opinii przed Sądem i udzieleniu odpowiedzi na pytania stron i Sądu opinia biegłych jak wyczerpująca, jasna, spójna i kompletna stanowi wiarygodny dowód, pomocny przy ustalaniu okoliczności zdarzenia, w tym stanu psychicznego oskarżonych oraz ich poczytalności. opinia sądowo- psychiatryczno- psychologiczna dotycząca podejrzanej M. P. (1) opinia psychiatryczno – psychologiczna z dnia 14.04.2021r. W związku z tym, że Sąd podzielił w części zarzuty obrońcy M. P. (3) zgłoszone pod adresem opinii psychiatryczno- psychologicznej wydanej przez biegłych: N, B. . C. P. i J. B. (niezgodność z art. 193, art. 194 oraz art. 200 k.p.k. ) oraz niespełnienie przez opinię walorów kompletności, dopuścił dowód z nowej opinii zespołowej kolejnych biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii. To właśnie ta kolejna opinia z uwagi na walor kompletności, spójności i zupełności stanowiła podstawę ustaleń w zakresie stanu psychicznego oskarżonej M. P. (1) . Jednocześnie należy podkreślić, że obie opinii były tożsame w zakresie ustalenia pełnej poczytalności oskarżonej w chwili popełnienia czynu. Ostatnia opinia biegłych (z 14.04.2021r.) opata była na kompleksowym i wnikliwym badaniu oskarżonej oraz analizie przestawionej dokumentacji medycznej z jej leczenia. Biegli dali temu wyraz we wstępnej części opinii. Ten materiał badawczy w szczegółowy sposób omówili i przeanalizowali, co poprzedziło sformułowane przez nich wioski. Tak sporządzona opinia, uzupełniona i wyjaśniona przed Sądem, stanowiła pełnowartościowy dowód odpowiadający wymaganiom prawa i wskazaniom wiedzy w tym zakresie. Wnioski sformułowane przez biegłych są logiczne i znajdują oparcie w materiale dowodowym. Opinia jest jasna, spójna, logiczna i niesprzeczna, a u jej podstaw legł wystarczający zakres czynności badawczych. Zawiera też wystarczające uzasadnienie, a wywiedzione w niej wniosku są logiczne i przekonywające. Biegli udzielili przekonywających odpowiedzi na pytania formułowane przez organ procesowy i strony. Zawarte w opinii sformułowania pozwalają na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów oraz sposobu dochodzenia do nich, a nadto biegli posłużyli się w niej logicznymi argumentami, które w przejrzysty sposób opisały stan psychiczny oskarżonej. zapytania o karalność odpisy wyroków kwestionariusz wywiadów środowiskowych o oskarżonych - dokumenty urzędowe - sporządzone w sposób przewidziany prawem - niekwestionowane przez strony dokumentacja medyczna - dokumenty urzędowe - sporządzone w sposób przewidziany prawem - niekwestionowane przez strony 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowo wyjaśnienia P. S. (1) Przed Sądem przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła obszerne wyjaśnienia. Były onej jednak niespójne i chaotyczne. Nie współgrały także z treścią wyjaśnień składanych w trakcie śledztwa. Wyjaśnienia oskarżonej nie znajdują także potwierdzenia w pozostałych zebranych dowodach oraz zasadach logiki i doświadczenia życiowego. Analiza treści wyjaśnień P. S. (1) , uwzgledniająca ich wewnętrzną sprzeczność i zmienność, dokonana poprzez ocenę pozostałych dowodów i zestawiona z zasadami racjonalnego rozumowania i doświadczenia życiowego nie pozwala na uznanie ich za wiarygodne. Co więcej uzasadnia tezę o tworzeniu przez nią, niemal od chwili popełnienia czynu, nieudolnej linii obrony, mającej przede wszystkim służyć swoistemu usprawiedliwieniu i uzasadnieniu jej zachowania. Zapytana o te sprzeczności wskazała, że to były jej pierwsze wyjaśnienia i wielu rzeczy jeszcze w nich nie poukładała. Stwierdziła jednocześnie, że według niej więcej takich prawdziwych rzeczy może wnieść M. P. (1) , „bo ona była cały czas trzeźwa i lepiej może zapamiętać szczegóły zdarzenia”. Zmienność i wewnętrzna sprzeczność cechowała przede wszystkim tę część wyjaśnień oskarżonej, w której relacjonowała ona zachowanie pokrzywdzonego bezpośrednio przed atakiem na niego, w tym wynikającego z niego motywy jej działania. Wskazała najpierw, że pokrzywdzony zasugerował oskarżonym pokazanie mu ich wzajemnych kontaktów intymnych i gdy zaczęły się całować próbował się do nich dołączyć. Wówczas zwróciły mu uwagę, że im to nie odpowiada i żeby tego nie robił. Następnie wyszła z altanki, a gdy wróciła, to M. P. (1) powiedziała, że pokrzywdzony nadal sugerował ich wzajemny kontakt seksualny, co miało ją na tyle zdenerwować, że chwyciła za nóż i „niespodziewanie z tego wszystkie z tej furii” zaczęła mu zadawać ciosy nożem. W dalszej części wyjaśnień, po odczytaniu jej fragmentu jej wyjaśnień złożonych w toku śledztwa, wyjaśniła jednak odmiennie. Wskazała, że pokrzywdzony miał zaproponować M. P. (1) stosunek oralny, o czym miała jej powiedzieć w obecności pokrzywdzonego. W toku dalszych wyjaśnień stwierdziła też, że pokrzywdzony do niczego ich nie zmuszał, a jego sugestie były tylko werbalne. Gdy się całowały, to jednorazowo przyciągnął ich głowy i sam się do nich dołączył. Kiedy one się od niego odsunęły, to już tego nie robił. Wyjaśniła ostatecznie, że po zwróconej mu przez M. P. (1) uwadze, przeprosił i nie ponawiał takich zachowań. Jak wyjaśniła, między tym zachowaniem pokrzywdzonego a atakiem na niego minęło od pół godziny do godziny. Dodała przy tym, że po kontakcie z tymi głowami M. już nie sugerowała niczego na temat propozycji seksualnych pokrzywdzonego. Zatem wbrew wcześniejszym wyjaśnieniom P. S. (1) wskazała ostatecznie, że bezpośrednio przed atakiem pokrzywdzony nie składał żadnych propozycji seksualnych, ani nie było o nich nawet mowy. Z jej wyjaśnień wynika nadto, że w czasie ataku pokrzywdzony miał przymknięte oczy. Nie potrafiła już wówczas wskazać, co było bezpośrednią przyczyną jej ataku na pokrzywdzonego. Stwierdziła wręcz, że „w pewnym momencie nie wie, co się stało, że wzięła ten nóź”. W podobnie zmienny sposób relacjonowała przebieg zdarzenia dotyczącego zabrania pokrzywdzonemu portfela i telefonu. Najpierw wyjaśniła, że już po tym całym wydarzeniu, po zjawieniu się T. D. (1) wróciły do pokrzywdzonego i wzięły jego portfel i telefon. Rzeczy te znajdowały się w jego spodniach i bluzie, które miał na sobie. W dalszej części wyjaśnień wskazała natomiast, że portfel i telefon wyciągnęły po zadawaniu ciosów i wydaje jej się, że jak to robiły, to pokrzywdzony dawał jeszcze oznaki życia. Zmienne były także wyjaśnienia P. S. (1) w części dotyczącej wezwania T. D. (1) i jego zachowania. Najpierw wyjaśniła, że gdy się zmęczyły zadawaniem ciosów i kopaniem pokrzywdzonego i wystraszyły się tego, co się stało, to wówczas poprosiła M. P. (1) , żeby pobiegła po T. D. (1) . W żaden sposób nie sprecyzowała przy tym, co miała mu wówczas przekazać. Według P. S. (1) , gdy M. przybiegła z T. D. (1) , to bardzo się zdenerwował („wkurzył”) i stąd wnioskowała, że M. P. (1) musiała mu powiedzieć o propozycjach składanych przez pokrzywdzonego. Wtedy T. D. (1) wziął cegłówkę, stanął przed altanką przy otwartych drzwiach i rzucił cegłówką w głowę pokrzywdzonego. Zanim rzucił, miał według oskarżonej powiedzieć, że „chuja zapierdoli za to, co zrobił M. ”. Po odczytaniu wyjaśnień ze śledztwa P. S. (1) stwierdziła, że nie wie, co M. P. (1) powiedziała T. D. (1) . Wyjaśniła też odmiennie niż wcześniej, że T. D. (1) nie powiedział za co „zajebie skurwysyna”. Wcześniej powiedziała, że chodziło o M. , bo jej się tak wydawało. Niemal pod koniec swoich wyjaśnień P. S. (1) stwierdziła natomiast, że powiedziała dokładnie M. P. (1) , żeby powiedziała T. D. (1) , że wzięła nóż i że najprawdopodobniej nie żyje człowiek i żeby przyszedł sprawdzić czy żyje. Wyjaśnienia P. S. (1) pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych, w szczególności M. P. (1) . Rozbieżności te dotyczą przede wszystkim okoliczności dotyczących zachowania pokrzywdzonego wobec oskarżonych, zabrania pokrzywdzonemu telefonu i portfela oraz wezwania T. D. (1) . Charakterystyczne jest także akcentowanie przez P. S. (1) braku wpływu na zachowanie M. P. (1) i ich swoiste równouprawnienie w związku. Sama M. P. (1) relacje tę opisuje odmiennie podobnie, jak oskarżony T. D. (1) oraz przesłuchani świadkowie. Do odmiennych wniosków doszli także biegli psychiatrzy i psycholog podkreślający uzależnienie M. P. (1) od P. S. (1) i poddawanie się jej wpływowi. częściowo wyjaśnienia M. P. (1) Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej składanym w toku śledztwa oraz tej ich części, w której nieudolnie próbowała tłumaczyć brak możliwości zareagowania na zachowanie P. S. (1) oraz nieudzielenie pomocy pokrzywdzonemu. W toku śledztwa zmieniała treść swoich wyjaśnień, a przed Sądem ostatecznie złożyła wyjaśnienia odmienne od złożonych pierwotnie w śledztwie. Po oczytaniu wcześniejszych wyjaśnień, nie potrzymała ich i zaprzeczyła, aby było tak, jak wówczas powiedziała. W ocenie Sądu w świetle analizy zebranych dowodów, w tym opinii biegłych psychiatrów zestawionych z wydarzeniami, które nastąpiły po zdarzeniu należało uznać, że dopiero na etapie postępowania jurysdykcyjnego oskarżona M. P. (1) złożyła stosukowo niezależne wyjaśnienia, w których nie uwzględniała reakcji P. S. (1) na ich treść. Na tym etapie postępowania obie nie pozostawały już ze sobą w związku i (...) uwolniła się od wskazywanego przez biegłych nadmiernego wpływu emocjonalnemu swojej partnerki P. S. (1) . Stąd też wyjaśnienia składane w toku śledztwa Sąd uznał za niewiarygodne. Nielogiczne i sprzeczne była jednocześnie wyjaśnienia oskarżonej dotyczące możliwości ucieczki i wezwania pomocy. Stwierdziła w nich, że nie uciekła, bo nie miała miejsca. Według niej P. stała na środku przejścia do drzwi, co uniemożliwiało ucieczkę. Jednak później wyjaśniła, że gdy zadała dwa ciosy, to była już koło niego i wtedy nic jej już nie zasłaniało wyjścia. Analiza dokumentacji wideo i dokumentacji fotograficznej wskazuje, że taka możliwość wówczas obiektywnie istniała. Faktyczną przyczyną takiego zachowania oskarżonej może być raczej jej reakcja psychiczna. Jak wyjaśniła bowiem była sparaliżowana i nie mogła się ruszyć. Taka reakcja nie wyjaśnia jednak podjęcia przez nią ataku nożem na pokrzywdzonego, a potem jego kopania. Oskarżona miała ponadto możliwość skorzystania z telefonu pokrzywdzonego w celu wezwania dla niego pomocy. Wbrew jej twierdzeniom po całym zajściu wielokrotnie miała w rękach ten telefon, którym nawet posługiwała się w altance T. D. (1) . Żaden dowód nie potwierdza też jej wyjaśnień, w których wskazała, że chciała zadzwonić po pogotowie i policję, ale P. wyrwała jej wtedy telefon. Gdyby istotnie tak chciała się zachować, to miała taką możliwość choćby po powrocie z zakupów w sklepie (...) , kiedy to sama tylko „bawiła się” tym telefonem. częściowo wyjaśnienia T. D. (1) Należy przy tym dodać, że wcześniejsza odmienność i chaotyczność wyjaśnień oskarżonego wynikała z obiektywnie istniejącego braku możliwości logicznego i pełnego odtworzenia przebiegu zdarzenia. T. D. (1) w chwili zdarzenia znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu, został zaskoczony całą sytuacją, która zastał na miejscu zdarzenia. Tam usłyszał relacje z jednej z oskarżonych na temat okoliczności zdarzenia, co także mogło wytworzyć u niego pewien nieprawdziwy obraz. Wreszcie wyjaśnienia oskarżonego składane w toku śledztwa pozostają w sprzeczności z innymi dowodami, w tym wyjaśnieniami M. P. (1) , protokołami oględzin oraz opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej. W swoich pierwszych wyjaśnieniach oskarżony przyznał się do usiłowania zabójstwa (uderzenie cegłą) – razem z oskarżonymi, choć w trakcie samych wyjaśnień faktycznie zaprzeczył, aby chciał pozbawić życia pokrzywdzonego Stwierdził wprost, że rzucił w niego, ale on już i tak nie oddychał. Celował w głowę, ale nie wie, w co dostał, bo robiło się ciemno. Dodał, że „chciał się wyżyć na trupku, że chciał zgwałcić M. ”. Jego kolejne wyjaśnienia powielały te twierdzenia. Jednocześnie Sąd zakwestionował tę ich część, w której wskazywał na informacje przekazywane mu przez M. P. (1) , gdy przyszła go zawołać. Jak wskazano wcześniej, były one całkowicie sprzeczne z konsekwentnymi w tym zakresie wyjaśnieniami M. P. (1) , która podawała, że przekazała oskarżonemu jedynie, że „ P. narozrabiała”. W ocenie Sądu szereg późniejszych wydarzeń oraz stan upojenia alkoholowego mogły właśnie sprawiać, że oskarżony przekazywał informację, o których chronologicznie dowiedział się dopiero później, już na miejscu zdarzenia. Jest to o tyle prawdopodobne, że na słowa M. P. (1) nie zareagował w ogóle S. R. , który nie poszedł z oskarżonym. Z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że gdyby istotnie M. P. (1) przekazał wówczas, co naprawdę zaszło, to także S. R. poszedłby z nimi na miejsce zdarzenia. częściowo zeznana S. R. Sąd nie dal wiary tej części zeznań świadka, w której zaprzecza on wizycie M. P. (1) , która przyszła po T. D. (1) oraz wspólnym zakupom z oskarżonymi w sklepie (...) po zabójstwie pokrzywdzonego. Tym zeznaniom przeczą bowiem wyjaśnienia samych oskarżonych oraz zapis nagrania z monitoringu sklepu (...) oraz protokół oględzin tego nagrania. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem pierwszy P. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W oparciu o zebrane i ocenione w sposób wskazany wyżej dowody Sąd uznał, że oskarżona P. S. (1) w nocy z 1 na 2 marca 2019 roku na ogródkach działkowych przy ulicy (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) w zamiarze dokonania kradzieży, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia T. P. , kilkudziesięciokrotnie ugodziła pokrzywdzonego nożem w głowę, to jest w okolice oczu i twarzy oraz w okolice obu rąk, a nadto kopała go po całym ciele, powodując u niego obrażenia ciała w postaci: kilkudziesięciu ran ciętych i kłutych powłok miękkich czaszki, w których około czterdzieści spowodowało niewielkie powierzchniowe wkłucia w kościach sklepienia czaszki, a w jednym z wkłuć na skutek siły uderzenia utkwiło odłamane zakończenie (szpic) głowni noża; obfitych zlewających się podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki; a także dwóch ran tłuczonych powłok miękkich czaszki i niewielkiego włamania w górnej części łuski kości czołowej; kilku ran ciętych i kłutych twarzy oraz podbiegnięć krwawych na twarzy, rany kłutej przyśrodkowej części powieki dolnej oka prawego drążącą do jamy czaszki poprzez przyśrodkową część prawego oczodołu z wykłuciem na jego stropie z powierzchownym nakłuciem podstawy prawego płata czołowego z niewielkim podbiegnięciem krwawym podpajęczynówkowym, licznych ran ciętych i kłutych na grzbietowych i dłoniowych powierzchniach obu rąk oraz nielicznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, które to obrażenia wraz z następowym wykrwawieniem doprowadziły do zgonu T. P. , a w trakcie kopania pokrzywdzonego po całym ciele zabrały w celu przywłaszczenia należące do T. P. mienie w postaci czarnego portfela z zawartością pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 160 zł, wystawionych na dane (...) dokumentów, to jest prawa jazdy o nr (...) oraz bankowej karty płatniczej (...) o nr (...) banku (...) (...) , a także telefonu komórkowego marki S. o nr (...) , a następnie przy wykorzystaniu pieniędzy oraz skradzionej uprzednio karty bankomatowej pokrzywdzonego i bezgotówkowej transakcji zbliżeniowej dokonały zakupów w pobliskim sklepie na kwotę nie mniejszą niż 161,01 zł, powodując tym samym straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 661,01 zł i działając na szkodę zmarłego T. P. , przy czym zarzucane jej przestępstwo popełniła w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 sierpnia 2013r. w sprawie o sygnaturze akt II K 773/13 za umyślne przestępstwo podobne z art. 158 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywała w okresie od dnia 04 grudnia 2016r. do dnia 25 lipca 2017r., tj. popełnienia przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. Analiza zebranych dowodów, w tym wyjaśnień samej oskarżonej oraz oskarżonej M. P. (1) , dokonana w oparciu o pewną chronologię zdarzeń, zestawiona z zasadami logiki i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, że do zadania ciosów pokrzywdzonemu doszło w chwili, gdy leżał w altance z przymkniętymi oczami, a nawet być może spał. Bezpośredniego ataku na pokrzywdzonego nie poprzedzało żadne jego zachowanie skierowane przeciw oskarżonym, które mogłoby sprowokować P. S. (1) do takiej reakcji. Po spotkaniu pokrzywdzonego mówiła ona natomiast co najmniej dwóm osobom ( W. G. (3) , M. P. (1) ) o możliwości okradzenia T. P. . Co więcej, plan taki przedstawiła M. P. (1) na chwilę przed atakiem, w czasie, gdy pokrzywdzony już leżał u nich w altance. Wreszcie z zebranych dowodów wynika, że do zaboru mienia pokrzywdzonego doszło jeszcze w czasie zachowania zainicjowanego atakiem nożem, tj. podczas kopania pokrzywdzonego, po tym, jak oskarżone „zmęczyły się” zadawaniem ciosów nożami. W ocenie Sądu analiza zebranych dowodów, w tym zeznań świadków, wyjaśnień samych oskarżonych prowadzi do wniosku, że atak na pokrzywdzonego nie był reakcją na jego agresywne zachowanie, czy próbę popełnienia przestępstwa z art. 197 § 1 lub 2 k.k. na szkodę oskarżonych, ale związany był z zaborem mienia T. P. , co przesądza o uznaniu zachowania P. S. (1) za przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. , art. 280 § 2 k.k. , i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. W pierwszej kolejności konieczne wydaje się omówienie kwestii realizacji przez oskarżoną znamion samego przestępstwa zabójstwa, a dopiero w dalszej kolejności jego kwalifikowanej postaci, która została przypisana P. S. (1) . Zabieg taki służy pewnej przejrzystości i spójności wywodu dotyczącego przyjętej kwalifikacji prawnej. Znamiona strony przedmiotowej. Zabójstwo jest przestępstwem powszechnym i materialnym, którego dokonanie następuje poprzez każdą, dowolną czynność sprawcy (działanie albo zaniechanie), która doprowadza do osiągnięcia skutku w postaci śmierci człowieka (objętego umyślnością). Materialny charakter tego przestępstwa sprawie, że skutek jako jego znamię musi być połączony związkiem przyczynowym z zachowaniem sprawcy, który warunkuje możliwość przypisania mu tego przestępstwa. Należy jednocześnie podkreślić, że ów skutek postaci śmierci ofiary nie musi nastąpić natychmiast. Ponadto opisywany związek przyczynowy zachodzi także wówczas, gdy zachowanie sprawcy nie było jedynym warunkiem nastąpienia takiego skutku, ale było co najmniej jednym z takich warunków, bez którego nie nastąpiłby skutek w postaci śmierci człowieka (zobacz: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1973 r., III KR 303/73, OSNKW 1974, Nr 4, poz. 66; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 23 września 2009 r., II AKa 64/09, L. ). Jak wynika z poczynionych w oparciu o zebrane dowody ustaleń w wyniku działania oskarżonych pokrzywdzony doznał bardzo licznych (około osiemdziesięciu) ran kłutych i ciętych powłok miękkich czaszki oraz obu rąk, które były przyczyną nagłej i gwałtownej śmierci T. P. na skutek następowego wykrwawienia. Powyższe wskazuje jednoznacznie, iż pomiędzy działaniem P. S. (1) a skutkiem w postaci śmierci pokrzywdzonego istniał związek przyczynowy. Ustalone okoliczności zdarzenia pozwalają jednocześnie na uznanie, że ten związek przyczynowy wpisuje się w model tzw. obiektywnego przypisania. Z jednej strony istnieje bowiem normatywne powiązanie, polegające na stworzeniu ryzyka śmierci pokrzywdzonego poprzez zadanie ciosów nożem w tak newralgiczną i silnie unaczynioną część ciała jak głowa, a to ryzyko urealniło się poprzez śmierć pokrzywdzonego (strona pozytywna obiektywnego przypisania), a z drugiej strony, tzw. negatywnej, wykluc

[... tekst skrócony ...]