III K 138/13

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w WarszawieWarszawa2015-08-11
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
wymuszeniegroźbabankkorzyść majątkowausiłowaniekara pozbawienia wolnościkara ograniczenia wolności

Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za usiłowanie wymuszenia okupu od banku groźbą zamachu na życie i zdrowie pracowników, wymierzając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i 8 miesięcy ograniczenia wolności.

Oskarżony A.R. został uznany winnym popełnienia czynu polegającego na usiłowaniu wymuszenia od banku 102 milionów złotych oraz zaprzestania działalności gospodarczej, poprzez groźby zamachu na życie i zdrowie pracowników. Sąd ustalił, że oskarżony działał w okresie od 30 grudnia 2009 roku do 11 marca 2010 roku. Celem nie osiągnął z powodu powiadomienia organów ścigania przez pracowników banku. Sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej.

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie, Wydział III Karny, wydał wyrok w sprawie sygn. akt III K 138/13 przeciwko A. R. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k., polegającego na usiłowaniu nieudolnym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzenia banku do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej oraz wypłaty stu dwóch milionów złotych, poprzez groźbę zamachu na życie i zdrowie pracowników banku oraz jego mienie. Sąd ustalił, że oskarżony działał w okresie od 30 grudnia 2009 roku do 11 marca 2010 roku. Zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na powiadomienie organów ścigania przez pracowników banku oraz brak przedmiotu, który miał spowodować zdarzenia. Na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 37b k.k. sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd rozstrzygnął również o dowodach rzeczowych, nakazując ich pozostawienie w aktach sprawy. Zasądzono również koszty obrony z urzędu od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. Ż. oraz zwolniono oskarżonego od kosztów postępowania i opłat.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że opisane działania oskarżonego wyczerpują dyspozycję art. 282 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k.

Uzasadnienie

Sąd ocenił, że oskarżony, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podjął działania polegające na groźbach, które miały doprowadzić bank do zaprzestania działalności i wypłaty pieniędzy. Mimo że cel nie został osiągnięty, a działania były nieudolne, sąd uznał je za usiłowanie popełnienia przestępstwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. R.osoba_fizycznaoskarżony
(...) Bank (...) S.A.spółkapokrzywdzony

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 13 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 282

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 14 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 37b

Kodeks karny

k.p.k. art. 230 § 2

Kodeks postępowania karnego

a contrario

k.p.k. art. 618 § 1

Kodeks postępowania karnego

pkt 11

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

usiłował nieudolnie w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na powiadomienie przez pracowników banku organów ścigania

Skład orzekający

Iwona Hulko

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalenie, że groźba zamachu na życie i zdrowie pracowników banku w celu wymuszenia okupu stanowi usiłowanie przestępstwa z art. 282 k.k. oraz zasady wymiaru kary w przypadku połączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa. Dotyczy usiłowania nieudolnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy próby wyłudzenia dużej kwoty pieniędzy od banku poprzez groźby, co jest tematem budzącym zainteresowanie. Pokazuje mechanizmy działania organów ścigania i wymiar sprawiedliwości w takich przypadkach.

Próba wyłudzenia 102 milionów złotych od banku groźbami – zapadł wyrok.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III K 138/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie, Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Iwona Hulko Protokolant: Michał Sehn w obecności Prokuratora: Jarosława Serowika po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2014 roku, 05 grudnia 2014 roku, 23 stycznia 2015 roku, 24 marca 2015 roku, 20 maja 2015 roku, 19 czerwca 2015 roku, 09 lipca 2015 roku i 11 sierpnia 2015 roku sprawy A. R. syna C. i K. urodzonego dnia (...) w C. oskarżonego o to, że działając w okresie od 31 grudnia 2009 roku do 11 marca 2010 roku, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował nieudolnie, groźbą zamachu na życie i zdrowie pracowników (...) Bank (...) S.A. , w tym D. N. oraz jego mienie i mienie (...) Bank (...) S.A. w W. przy ul. (...) , doprowadzić ten Bank do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a także wypłaty stu dwóch milionów złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na powiadomienie przez pracowników banku organów ścigania oraz brak przedmiotu, który miał powyższe zdarzenia spowodować, tj. o czyn z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. orzeka I. oskarżonego A. R. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy czym ustala, że oskarżony działał w okresie od 30 grudnia 2009 roku do 11 marca 2010 roku i za ten czyn na podstawie tych przepisów skazuje go, zaś na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 37b k.k. wymierza mu za ten czyn karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. a contrario w przedmiocie dowodów rzeczowych opisanych szczegółowo w wykazie dowodów rzeczowych numer DRZ 940/13 pod poz. 1 – 3 (k. 119) nakazuje pozostawienie ich w aktach sprawy; III. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Ż. kwotę 1.512,00 (jeden tysiąc pięćset dwanaście) złotych, plus 23% VAT z tytułu prowadzenia obrony oskarżonego z urzędu; IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania oraz opłaty, przejmując je tym samym na rachunek Skarbu Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI