III K 132/21

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2022-11-09
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuWysokaokręgowy
znęcaniedzieciobójstwoprzemoc wobec dziecikara pozbawienia wolnościzadośćuczynienieograniczona poczytalnośćsąd okręgowy

Sąd Okręgowy skazał dwoje oskarżonych za znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad małoletnią, które doprowadziło do jej śmierci, orzekając kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Świdnicy wydał wyrok w sprawie oskarżonych Ł. B. i L. K. oskarżonych o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad małoletnią H. A., które doprowadziło do jej śmierci. Oskarżony Ł. B. został uznany winnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu skutkującego śmiercią dziecka, za co wymierzono mu karę 15 lat pozbawienia wolności. Oskarżona L. K., działając ze znacznym ograniczeniem zdolności do rozpoznania znaczenia czynu, została skazana za znęcanie się nad H. A. na karę 3 lat pozbawienia wolności. Łączne kary pozbawienia wolności wyniosły 17 lat dla Ł. B. i 3 lata i 6 miesięcy dla L. K. Zasądzono również zadośćuczynienie dla pokrzywdzonych.

Wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy dotyczy sprawy karnej przeciwko Ł. B. i L. K., oskarżonym o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad małoletnią H. A. w okresie od lipca 2018 roku do lutego 2021 roku. Czyny obejmowały znęcanie psychiczne (zamykanie, krzyczenie, wulgaryzmy, ograniczanie jedzenia) oraz fizyczne (szarpanie, popychanie, uderzanie). Szczególnie brutalny incydent z 19 lutego 2021 roku, polegający na uderzaniu i kopnięciu małoletniej w jamę brzuszną, doprowadził do jej śmierci w wyniku rozległych obrażeń wewnętrznych i wstrząsu krwotocznego. Oskarżony Ł. B. został uznany winnym czynu z art. 156 § 3 k.k. i art. 207 § 1a k.k., za co wymierzono mu karę 15 lat pozbawienia wolności. Oskarżona L. K. dopuściła się czynu z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. (znacząco ograniczona zdolność do rozpoznania znaczenia czynu), za co otrzymała karę 3 lat pozbawienia wolności. Oskarżeni zostali również uznani za winnych znęcania się nad drugą małoletnią, K. K. (1), za co wymierzono im kary po 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd połączył kary, orzekając karę łączną 17 lat pozbawienia wolności dla Ł. B. i 3 lata i 6 miesięcy dla L. K. Zasądzono również zadośćuczynienie dla pokrzywdzonych: 25 000 zł od Ł. B. i 5 000 zł od L. K. na rzecz A. A. (matki H. A.), oraz po 5 000 zł od obojga oskarżonych na rzecz K. K. (1). Koszty sądowe zostały zwalczone, a koszty obrony z urzędu i zastępstwa procesowego zasądzone od Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że działania oskarżonych, w szczególności kopnięcie małoletniej w jamę brzuszną z dużą siłą, spowodowały obrażenia skutkujące śmiercią, co kwalifikuje się jako zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na opinii biegłych, którzy stwierdzili obrażenia ciała skutkujące śmiercią, oraz na okolicznościach popełnienia czynu, w tym motywacji zasługującej na szczególne potępienie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strony

NazwaTypRola
Ł. B.osoba_fizycznaoskarżony
L. K.osoba_fizycznaoskarżona
H. A.osoba_fizycznapokrzywdzona
K. K. (1)osoba_fizycznapokrzywdzona
A. A.osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 156 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 156 § § 3

Kodeks karny

Sąd uznał, że obrażenia spowodowane przez oskarżonego Ł. B. stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, skutkującej śmiercią.

k.k. art. 207 § § 1a

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 148 § § 2 pkt 1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 207 § § 1a i § 2

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 31 § § 2

Kodeks karny

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

ze szczególnym okrucieństwem nieporadna ze względu na wiek, małoletnią w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie w znacznym stopniu ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem choroba realnie zagrażająca życiu w wyniku którego w następstwie krwotoku do jamy otrzewnowej i następowym wstrząsem krwotocznym nastąpił zgon pokrzywdzonej

Skład orzekający

Jerzy Zieliński

przewodniczący-sprawozdawca

Mariusz Górski

sędzia

Ireneusz Kwiatkowski

ławnik

Regina Suwalska

ławnik

Adriana Wołosz - Sołtys

ławnik

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna czynów polegających na znęcaniu się nad dziećmi skutkującym śmiercią, stosowanie przepisów o szczególnym okrucieństwie, uwzględnianie ograniczonej poczytalności przy wymiarze kary, zasądzanie zadośćuczynienia."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi ważny przykład stosowania przepisów dotyczących najcięższych przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 9/10

Sprawa dotyczy ekstremalnego okrucieństwa wobec dziecka, które doprowadziło do jego śmierci, co jest tematem budzącym silne emocje i zainteresowanie społeczne. Dodatkowo, aspekt ograniczonej poczytalności jednej z oskarżonych dodaje jej złożoności prawnej.

Tragedia w Świdnicy: 17 lat więzienia za śmierć dziecka w wyniku bestialskiego znęcania.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 25 000 PLN

zadośćuczynienie: 5000 PLN

zadośćuczynienie: 5000 PLN

zadośćuczynienie: 5000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt III K 132/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 listopada 2022 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Jerzy Zieliński (spr.) Sędzia: Mariusz Górski Ławnicy: Ireneusz Kwiatkowski, Regina Suwalska, Adriana Wołosz - Sołtys Protokolant: Ewa Dudziak - Bujdasz w obecności Moniki Skalskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Świdnicy po rozpoznaniu w dniach 23.02.2022 r., 08.03.2022 r., 11.05.2022 r., 17.05.2022 r., 07.06.2022 r., 01.09.2022 r., 9.11.2022 r. sprawy karnej 1. Ł. B. syna A. i M. z domu M. urodzonego (...) w K. , 2. L. K. córkę S. i E. z domu B. urodzoną (...) w B. oskarżonych o to, że: I. w okresie od miesiąca lipca 2018 roku do dnia 19 lutego 2021 roku w K. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu, ze szczególnym okrucieństwem znęcali się psychicznie nad nieporadną ze względu na wiek, małoletnią H. A. ( ur. (...) ), poprzez zamykanie jej samej w pokoju oraz ciemnym pomieszczeniu gospodarczym, krzyczenie na nią, wyzywanie słowami wulgarnymi, ograniczanie ilości jedzenia, jak też fizycznie w ten sposób, że wielokrotnie dopuszczali się zachowań polegających na szarpaniu jej za włosy, popychaniu oraz uderzaniu rękami małoletniej w okolice pośladków, pleców i rąk, a także w okolice twarzy i głowy, które skutkowały m. in. spowodowaniem u pokrzywdzonej w miesiącu styczniu 2019 roku obrażeń ciała w postaci urazu kości nosowych oraz podbiegnięć krwawych w okolicy oczu obustronnie, a nadto zachowań polegających na umieszczaniu H. A. pod prysznicem i polewaniu jej lodowatą wodą, przy czym w dniu 19 lutego 2021 roku w późnych godzinach wieczornych, działając w bezpośrednim zamiarze pozbawienia życia małoletniej H. A. oraz ze szczególnym okrucieństwem i w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie w postaci działania z błahego powodu wywołanego chęcią rozładowania agresji, po uprzednim zmoczeniu się małoletniej pokrzywdzonej do łóżka, uderzali ją rękami po całym ciel, w tym w okolice głowy, klatki piersiowej i brzucha, zaś Ł. B. z zastosowaniem dużej siły i ze skierowanego z góry uderzenia, kopnął nogą leżącą w łazience na twardej podłodze małoletnią pokrzywdzoną, kierując cios w jamę brzuszną dziecka w okolicę nadbrzusza, po którym to uderzeniu umieścili pokrzywdzoną pod prysznicem i polewali ją lodowatą wodą, czym spowodowali u H. A. obrażenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki, wybroczynek krwawych w obrębie nadbrzusza, podbiegnięć krwawych przedniej ściany jamy brzusznej i obu kopuł przepony, podbiegnięć krwawych krezki jelit, rozerwania tkanek miękkich przestrzeni zaotrzewnowej z rozerwaniem bliższej części trzonu trzustki z obecnością rozległych podbiegnięć krwawych w okolicznych tkankach miękkich jamy brzusznej oraz bardzo liczne podbiegnięcia krwawe na tułowiu i kończynach, które to obrażenia jamy brzusznej powstałe od czynnego urazu zadanego z dużą siłą, powodujące rozległe podbiegnięcia krwawe w okolicznych tkankach miękkich z krwotokiem do jamy otrzewnowej i następowym wstrząsem krwotocznym, skutkowały nagłą i gwałtowną śmiercią H. A. , przy czym L. K. zarzucanego jej czynu dopuściła się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn z art. 148 § 2 pkt 1 i 3 k.k. w zw. z art. 207 § 1a i § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. zaś w stosunku do L. K. o czyn z art. 148 § 2 pkt 1 i 3 k.k. w zw. z art. 207 § 1a i § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. II. w okresie od miesiąca lipca 2018 roku do dnia 19 lutego 2021 roku w K. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu, znęcali się psychicznie nad nieporadną ze względu na wiek, małoletnią K. K. (1) ( ur. (...) ), poprzez zamykanie jej samej w ciemnym pokoju, krzyczenie na nią, jak też fizycznie w ten sposób, że wielokrotnie dopuszczali się zachowań polegających na uderzaniu rękami małoletniej pokrzywdzonej w okolice pośladków, szarpania jej i popychania oraz na umieszczaniu małoletniej pokrzywdzonej pod prysznicem i polewaniu jej zimną wodą, przy czym L. K. zarzucanego jej czynu dopuściła się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn z art. 207 § 1a k.k. zaś w stosunku do L. K. o czyn z 207 § 1a k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. ------------ // -------------- I. oskarżonego Ł. B. uznaje za winnego tego, że w okresie od lipca 2018 roku do 19 lutego 2021 roku w K. woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z L. K. znęcał się fizycznie i psychicznie nad nieporadną ze względu na wiek małoletnią H. A. w ten sposób, że wyzywał ją słowami wulgarnymi, zamykał ją samą w pokoju oraz ciemnym pomieszczeniu gospodarczym, szarpał za włosy, popychał oraz uderzał rękoma w okolice pośladków, pleców, rąk i głowy a nadto wielokrotnie umieszczał pokrzywdzoną pod prysznicem i polewał ja zimną wodą przy czym w dniu 19 lutego 2021 roku przewidując i godząc się na spowodowanie u pokrzywdzonej ciężkich obrażeń ciała bił ja rękoma po głowie, klatce piersiowej i brzuchu, a następnie kopnął z duża siłą małoletnią leżącą w łazience na podłodze w okolice nadbrzusza czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych powłok miękkich czaszki, licznych podbiegnięć krwawych na tułowiu i kończynach, a w następstwie kopnięcia podbiegnięć krwawych przedniej ściany jamy brzusznej i obu kopuł przepony, podbiegnięć krwawych krezki jelit, rozerwania tkanek miękkich przestrzeni zaotrzewnowej z rozerwaniem bliższej części trzonu trzustki z obecnością podbiegnięć krwawych w okolicznych tkankach miękkich, powodując tym u pokrzywdzonej ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w wyniku którego w następstwie krwotoku do jamy otrzewnowej i następowym wstrząsem krwotocznym nastąpił zgon pokrzywdzonej, to jest o czyn z art. 156 § 3 k.k. i art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności, II. oskarżoną L. K. w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku uznaje za winną tego, że w okresie od lipca 2018 roku do 19 lutego 2021 roku w K. woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. B. znęcała się fizycznie i psychicznie nad nieporadną ze względu na wiek małoletnią H. A. w ten sposób, że wyzywała ją słowami wulgarnymi, zamykała ją samą w pokoju oraz ciemnym pomieszczeniu gospodarczym, szarpała za włosy, popychała oraz uderzała rękoma w okolice pośladków, pleców, rąk i głowy, a nadto wielokrotnie umieszczała pokrzywdzoną pod prysznicem i polewała ją zimną wodą, przy czym czynu tego dopuściła się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, to jest czynu z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 207 § 1a k.k. wymierza jej karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, III. oskarżonych Ł. B. i L. K. uznaje za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku to jest przestępstwa z art. 207 § 1a k.k. w stosunku do Ł. B. i art. 207 § 1 a k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. w stosunku do L. K. i za to na podstawie art. 207 § 1 a k.k. wymierza im kary po 2 (dwa) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec Ł. B. w pkt I i III kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 17 (siedemnastu) lat pozbawienia wolności, V. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec L. K. w pkt II i III kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza jej karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, VI. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza obojgu oskarżonym okresy ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania: - L. K. od 20 lutego 2021 roku godz. 1:00 do dnia 09 listopada 2022 roku, - Ł. B. od 25 lutego 2021 roku godz. 13:05 do dnia 09 listopada 2022 roku, VII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonego Ł. B. na rzecz pokrzywdzonej A. A. kwotę 25 000 złotych (dwadzieścia pięć tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze skazaniem za czyn opisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku, VIII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonej L. K. na rzecz pokrzywdzonej A. A. kwotę 5 000 złotych (pięć tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze skazaniem za czyn opisany w pkt II części dyspozytywnej wyroku, IX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonych Ł. B. i L. K. na rzecz pokrzywdzonej K. K. (1) kwoty po 5 000 złotych (pięć tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku za czyn przypisany w pkt III części dyspozytywnej wyroku, X. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. W. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 1992,60 złotych (jeden tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa zł 60/100 gr) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego Ł. B. , XI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. Ś. z Kancelarii Adwokackiej w G. kwotę 1992,60 złotych (jeden tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa zł 60/100 gr) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonej L. K. , XII. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. W. z Kancelarii Adwokackiej w K. kwotę 1107,00 złotych (jeden tysiąc sto siedem zł) tytułem nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego pokrzywdzonej K. K. (1) , XIII. zasądza od oskarżonych Ł. B. i L. K. na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. A. kwoty po 610 złotych (sześćset dziesięć złotych) tytułem poniesionych kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie. XIV. zwalnia oskarżonych Ł. B. i L. K. od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki w sprawie na rachunek Skarbu Państwa, I. J. M. A. K. (...) Z. G. W. - S.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI