III K 127/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy we Wrocławiu skazał dwóch mężczyzn za wykorzystanie upojenia alkoholowego pokrzywdzonej do odbycia z nią stosunków płciowych, uznając ich winnymi przestępstwa z art. 198 kk.
Dwóch mężczyzn zostało skazanych za wykorzystanie stanu upojenia alkoholowego pokrzywdzonej do odbycia z nią stosunków płciowych. Sąd uznał, że oskarżeni, działając wspólnie i w porozumieniu, wykorzystali bezradność kobiety wynikającą z nadmiernego spożycia alkoholu. Choć pierwotnie zarzucano im zgwałcenie z użyciem przemocy, sąd zmienił kwalifikację prawną na przestępstwo z art. 198 kk, uznając, że brak było dowodów na użycie przemocy, a pokrzywdzona była w stanie bezradności. Obaj oskarżeni otrzymali kary po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zostali zobowiązani do zapłaty nawiązek na rzecz pokrzywdzonej.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wydał wyrok w sprawie III K 127/23, skazując M. S. (1) i M. S. (2) za wykorzystanie bezradności pokrzywdzonej M. K., wynikającej z upojenia alkoholowego, do odbycia z nią stosunków płciowych dopochwowych i oralnych. Sąd zastosował przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z 2022 roku. Pierwotnie oskarżonym zarzucano popełnienie przestępstwa z art. 197 § 3 pkt 1 kk (gwałt), a M. S. (1) dodatkowo z art. 157 § 2 kk (naruszenie czynności narządu ciała). Sąd nie podzielił kwalifikacji prawnej aktu oskarżenia, uznając, że brak jest dowodów na użycie przemocy lub bicia w celu doprowadzenia do obcowania płciowego. Pokrzywdzona była w stanie upojenia alkoholowego, co uniemożliwiało jej świadome podejmowanie decyzji i racjonalne reagowanie. Sąd uznał, że oskarżeni wykorzystali ten stan bezradności, co stanowiło podstawę do skazania ich na podstawie art. 198 kk. Obaj oskarżeni zostali skazani na kary po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 2 kk, orzeczono od każdego z nich nawiązki w kwocie 5 000 złotych na rzecz pokrzywdzonej. Sąd zaliczył również na poczet orzeczonych kar okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Koszty postępowania w częściach po ½ zasądzono od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa, wraz z opłatami w kwocie po 300 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wykorzystanie bezradności wynikającej z upojenia alkoholowego do odbycia stosunków płciowych stanowi przestępstwo z art. 198 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że stan upojenia alkoholowego pokrzywdzonej uniemożliwiał jej świadome podejmowanie decyzji i stanowił stan bezradności, który został wykorzystany przez oskarżonych do odbycia z nią stosunków płciowych. Brak było dowodów na użycie przemocy, co wykluczyło kwalifikację z art. 197 kk.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
pokrzywdzona
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. S. (2) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| A. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| R. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| K. M. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
| J. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| A. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| W. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| A. G. | inne | inne |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 198
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zastosowanie przepisów Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r.
k.k. art. 46 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 2 § 1 pkt 4
Pomocnicze
k.k. art. 197 § 3 pkt 1
Kodeks karny
Sąd nie podzielił kwalifikacji prawnej aktu oskarżenia w tym zakresie z powodu braku dowodów na użycie przemocy.
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Sąd nie przypisał tego czynu z powodu braku dowodów na jego popełnienie przez oskarżonego.
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 5 § 2
Kodeks karny
Zasada in dubio pro reo zastosowana do rozstrzygnięcia wątpliwości dotyczących obrażeń ciała.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wykorzystanie bezradności pokrzywdzonej wynikającej z upojenia alkoholowego jako podstawa odpowiedzialności z art. 198 kk. Brak dowodów na użycie przemocy w celu doprowadzenia do obcowania płciowego.
Odrzucone argumenty
Kwalifikacja czynu jako zgwałcenia z użyciem przemocy (art. 197 § 3 pkt 1 kk). Przypisanie M. S. (1) czynu z art. 157 § 2 kk.
Godne uwagi sformułowania
wykorzystując bezradność M. K. wynikającą z upojenia alkoholowego, doprowadzili ją do obcowania płciowego brak jest dowodów na stosowanie wobec pokrzywdzonej przemocy nie dających się usunąć wątpliwości, które zgodnie z zasadą in dubio pro reo [...] rozstrzygnąć należało na korzyść oskarżonych
Skład orzekający
Magdalena Bielecka
przewodniczący
Jolanta Stopa
ławnik
Violetta Brodzik
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 198 kk w kontekście wykorzystania upojenia alkoholowego i braku dowodów na przemoc."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy przestępstwa seksualnego, ale kluczowe jest rozróżnienie między gwałtem a wykorzystaniem bezradności, co jest ważnym zagadnieniem prawnym.
“Wykorzystał jej upojenie alkoholowe do seksu, ale czy to gwałt? Sąd rozstrzyga.”
Dane finansowe
nawiązka: 5000 PLN
nawiązka: 5000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III K 127/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Magdalena Bielecka Ławnicy: Jolanta Stopa, Violetta Brodzik Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Hołowaty przy udziale Prokuratora Aleksandry Durajczyk po rozpoznaniu w dniach 14 czerwca 2023 r., 20 lipca 2023 r., 8 września 2023 r., 25 października 2023 r., 14 listopada 2023 r., 23 listopada 2023 r., sprawy 1. M. S. (1) syna M. i K. z domu G. , urodzonego (...) w Ł. 2. M. S. (2) syna W. i I. z domu L. urodzonego (...) w S. oskarżonych o to, że: w dniu 10/11 stycznia 2023 r. we W. w mieszkaniu przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu przemocą poprzez przyciskanie, przyduszanie za szyję, uderzanie w okolice ust, ściągnięcie ubrania oraz bielizny w postaci rajstop i koszulki doprowadzili M. K. do obcowania płciowego w postaci odbycia z nią wielokrotnego stosunku płciowego o charakterze dopochwowym i oralnym, przy czym M. S. (1) spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci zasinienia skóry okolicy szyi, otarcia na lewym udzie i zasinienia skóry uda prawego po stronie wewnętrznej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała M. K. na okres nie dłuższy niż 7 dni, tj. w stosunku do M. S. (2) o czyn z art. 197 § 3 pkt 1 kk , a w stosunku do M. S. (1) o czyn z art. 197 § 3 pkt 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk stosując, na podstawie art. 4 § 1 k.k. , przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r., poz. 2600): I. oskarżonych M. S. (1) i M. S. (2) uznaje za winnych tego, że w nocy z 10 na 11 stycznia 2023r we W. , w mieszkaniu przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu wykorzystując bezradność M. K. wynikającą z upojenia alkoholowego, doprowadzili ją do obcowania płciowego poprzez odbywanie z nią stosunków płciowych dopochwowych i oralnych, tj. przestępstwa z art. 198 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierza im kary po 1 (jednym) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 46 §2 kk orzeka od oskarżonych M. S. (1) i M. S. (2) na rzecz pokrzywdzonej M. K. nawiązki w kwotach po 5 000 złotych (pięć tysięcy złotych) od każdego z nich; III. na podstawie artykułu 63 §1 kk na poczet orzeczonych w pkt I kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonym okres ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie: - M. S. (1) od dnia 12 stycznia 2023 r. od godz. 11.40 do dnia 14 stycznia 2023 r. do godz. 14.45 oraz od dnia 17 lutego 2023 r. od godz. 14.00 do dnia 11 sierpnia 2023 r. do godz. 15.30; - M. S. (2) od dnia 12 stycznia 2023 r. od godz. 14.10 do dnia 14 stycznia 2023 r. do godz. 14.45 oraz od dnia 20 lutego 2023 r. od godz. 10.50 do dnia 11 sierpnia 2023 r. do godz. 15.30, przyjmując, iż 1 (jeden) dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 (jednemu) dniowi orzeczonej wobec każdego z nich kary pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 230 § 2 kpk zwraca: - pokrzywdzonej M. K. dowody rzeczowe ujęte pod poz. 1-4 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy - oskarżonemu M. S. (1) dowody rzeczowe ujęte pod poz. 5-8 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy - oskarżonemu M. S. (2) dowody rzeczowe ujęte pod poz. 9-11 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy, - A. G. dowody rzeczowe ujęte pod poz. 12-13 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy, V. na podstawie artykułu 627 kpk w związku z artykułem 633 kpk zasądza od oskarżonych rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w częściach po ½ i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 Ustawy o opłatach w sprawach karnych wymierza im opłaty w kwocie po 300 zł. Magdalena Bielecka Jolanta Stopa Violetta Brodziak UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 127/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. S. (1) w nocy z 10 na 11 stycznia 2023 r. we W. , w mieszkaniu przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu wykorzystując bezradność M. K. wynikającą z upojenia alkoholowego, doprowadzili ją do obcowania płciowego poprzez odbywanie z nią stosunków płciowych dopochwowych i oralnych. M. S. (2) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 10 stycznia 2023 r. pokrzywdzona M. K. spotkała się z A. K. w jego domu w K. . Para wypiła dwie butelki wina oraz odbyła kilka stosunków płciowych. Po godzinie 22:00 pokrzywdzona postanowiła wrócić do domu, w tym celu zamówiła taksówkę do swojego miejsca zamieszkania - do W. na ul. (...) . M. K. była już pod wpływem alkoholu, ale kontakt logiczny był z nią zachowany. Po drodze pokrzywdzona wstąpiła na stację benzynową, gdzie zakupiła 0,5 litra wódki. W czasie jazdy A. K. był w stałym kontakcie telefonicznym z M. K. , gdyż chciał mieć pewność, że bezpiecznie dotrze do domu. Podczas jednej z rozmów telefonicznych mężczyzna odniósł wrażenie, że kobieta jest bardziej pijana niż sądził. W tym samym czasie oskarżeni M. S. (1) i M. S. (2) (bratanek i wuj) spożywali alkohol w mieszkaniu przy ul. (...) , które wynajmował M. S. (1) . O godz. 22:49 udali się do sklepu żeby dokupić alkohol. Pokrzywdzona M. K. wysiadła z taksówki i udała się w kierunku bramy do budynku, w którym mieszkała z rodzicami. W okolicach sklepu (...) pokrzywdzona spotkała oskarżonych, którzy zaproponowali jej wspólne wypicie piwa w mieszkaniu przez nich zajmowanym. Pokrzywdzona zgodziła się i wszyscy udali się do mieszkania przy ul. (...) . Pokrzywdzona powiedziała oskarżonym, gdzie mieszka, rozmawiali także o jej pracy. W mieszkaniu oskarżeni spożywali alkohol w postaci piwa, a pokrzywdzona dodatkowo piła zakupioną wcześniej wódkę. M. K. i M. S. (1) palili na balkonie papierosy, w tym czasie również pokrzywdzona rozmawiała przez telefon z A. K. . Nadmierne spożycie wódki i piwa spowodowało u pokrzywdzonej upojenie alkoholowe i utratę kontaktu z rzeczywistością. W pewnym momencie oskarżony M. S. (2) wyszedł z pokoju, a M. S. (1) zaprowadził kobietę do sypialni, położył na łóżko, zdjął jej koszulkę i rajstopy, po czym odbył z nią stosunek dopochwowy. Pokrzywdzona była zamroczona, nie była w stanie reagować. Zobaczywszy tą sytuację M. S. (2) wszedł do pokoju i porozumiał się z M. S. (1) co do wspólnego odbycia stosunku z pokrzywdzoną. Oskarżeni odwrócili M. K. w taki sposób, że znajdowała się na kolanach i wówczas M. S. (1) odbył z nią stosunek oralny, a M. S. (2) dopochwowy. Oskarżony M. S. (2) zrobił zdjęcie M. S. (1) i M. K. podczas stosunku seksualnego. Po zdarzeniu oskarżeni zaprowadzili pokrzywdzoną do salonu, ale M. K. była pod tak znacznym wpływem alkoholu, że spadła z krzesła i nie była w stanie samodzielnie utrzymać się na nogach. Oskarżeni przestraszyli się jej stanem i postanowili odprowadzić ją do jej mieszkania. W tym celu oskarżony M. S. (2) zarzucił pokrzywdzoną na ramię i zaniósł do bramy nr 19a przy ul. (...) , a następnie zadzwonił do domofonu, informując jej ojca R. K. , że „córka leży w bramie 19a”. R. K. zszedł na dół i zaprowadził ją do mieszkania, gdyż M. K. samodzielnie nie była w stanie utrzymać się na nogach. Pokrzywdzona nic nie mówiła ojcu o zdarzeniu i położyła się spać. Na następny dzień rano M. K. poszła do pracy, gdzie podczas rozmowy z koleżanką K. M. (1) , doszła do wniosku, że mogła zostać zgwałcona i za jej namową udała się na komisariat złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Podczas obdukcji ujawniono u pokrzywdzonej zasinienia skóry okolicy szyi, otarcia na lewym udzie i zasinienia skóry uda prawego po stronie wewnętrznej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała M. K. na okres nie dłuższy niż 7 dni. Pokrzywdzona nie była w stanie zdecydowanie i jednoznacznie podać, w jakich okolicznościach powstały te obrażenia wskazując, że mogło się to stać podczas uprawiania seksu z A. K. lub z oskarżonymi, ale ostatecznie nie wykluczyła, że mogły także powstać w innych okolicznościach. wyjaśnienia oskarżonego M. S. (1) 91-93, 101, 404-407, 557-559 wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) 107-109, 117, 559-560v. zeznania M. K. 1-2, 82-83, xx-xx zeznania świadka R. K. 246-247, 561-562v. zeznania świadka A. K. 249-250, 563v.-565 zeznania świadka K. M. (2) 271-272, 563-563v. zeznania świadka J. P. 582v.-583 zeznania świadka M. P. 583v.-584 zeznania świadka A. S. 584-584v. zeznania świadka W. B. 676-676v. protokół zatrzymania rzeczy 10-12, 14-15, 21-22, 36-37, 45-47, 48-50, 51-53, 64-66 dokumentacja medyczna 13, 280 protokół oględzin zapisu z monitoringu z budynku przy ul. (...) we W. wraz płyta CD 16-20 protokół oględzin zapisu z monitoringu ze sklepu (...) wraz płyta CD 23-26 protokół zatrzymania osoby 29, 60 protokół pobrania materiału biologicznego 35, 54, 63, protokół oględzin telefonu komórkowego M. S. (1) wraz z płytą CD 38-44 protokół oględzin miejsca – mieszkanie W. ul. (...) wraz z dokumentacją fotograficzną 70-71, 268 Opinia sądowo-psychologiczna mgr. T. T. z dnia 16.01.2023 r. (dot. M. K. ) 84-85 dane telekomunikacyjne 217-223, 224-225, 228-229 screeny wiadomości pomiędzy M. K. i A. K. 252v.-258v. opinia sądowo – lekarska dot. M. K. 284-285 opinia (...) z zakresu badań biologicznych 362-364 opinia (...) z zakresu badań biologicznych 368-370 opinia (...) z zakresu badań biologicznych 376-381, 397-402 opinia (...) z zakresu badań biologicznych 382-388, 521-534 Oskarżony M. S. (1) urodził się (...) w Ł. . Legitymuje się wykształceniem wyższym. Jest bezdzietnym kawalerem. Nie posiada majątku większej wartości. Dotychczas nie był karany sądownie. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, czy odwykowo. Oskarżony M. S. (2) urodził się (...) w S. , posiada wyższe wykształcenie, z zawodu jest księgowym. Jest żonaty, w chwili obecnej jest stroną postępowania rozowodwego. Ma troje dzieci. Oskarżony nie był wcześniej karany sądownie. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, czy odwykowo. opinia sądowo-psychologiczna mgr M. J. z dnia 20.10.2023 r. (dot. M. K. ) 668-674 kwestionariusz wywiadu środowiskowego 292, 297-298, 299, 300 dane osobopoznawcze 208-210, 211-213 informacja o karalności z K. 55-59, 67-69 zaświadczenie o ukończeniu studiów przez M. S. (1) 150 umowa o pracę M. S. (1) 151-152, 679-680 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania pokrzywdzonej M. K. Zeznania pokrzywdzonej zdaniem Sądu są szczere i zasługujące na wiarę (poza okolicznościami dotyczącymi ilości spożytego alkoholu), znajdują potwierdzenie w opinii biologicznej oraz w treści opinii psychologicznej. Świadek w sposób jasny, spójny i logiczny przedstawiła okoliczności zdarzenia z 10/11 stycznia 2023 r. Przechodząc do analizy treści zeznań pokrzywdzonej, trzeba wskazać na fakt, że pokrzywdzona była w trakcie zdarzenia w stanie upojenia alkoholowego wobec czego nie dziwi fakt, że mogła mieć luki w pamięci. Pokrzywdzona M. K. była dwukrotnie przesłuchiwana przed Sądem, za każdym razem składała swojej zeznania w obecności biegłego psychologa, który następnie sporządził pisemną opinię psychologiczną pokrzywdzonej. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej M. K. za wiarygodne i korespondujące z całokształtem materiału dowodowego w sprawie, za wyjątkiem okoliczności dotyczących ilości spożytego przez nią alkoholu. Świadek wskazała, że wracając od A. K. kupiła na stacji benzynowej 0,5 litra wódki z zamiarem wypicia jej na kolejnym spotkaniu z partnerem. Twierdzenie takie pozostaje w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonych, którzy podali, że M. K. przyniosła do ich mieszkania wódkę, którą następnie spożywała. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że zakupując alkohol w nocy pokrzywdzona miała zamiar spożycia go w dniu zakupu, co ostatecznie uczyniła w mieszkaniu oskarżonych. częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. S. (1) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego M. S. (1) w zakresie, w jakim jego relacja znajduje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu udziału w gwałcie zbiorowym, ale nie zaprzeczał temu, że odbył z pokrzywdzoną stosunek płciowy zarówno oralny jak i dopochwowy. Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę w części dotyczącej okoliczności poznania pokrzywdzonej M. K. oraz odbycia z nią przez oskarżonego stosunku seksualnego. W tym zakresie wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej, dokumentacji fotograficznej, zapisach monitoringu oraz treści opinii biologicznej. Wiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonego, że nie używał przemocy w stosunku do M. K. i nie spowodował stwierdzonych u niej dzień po zdarzeniu lekkich obrażeń ciała. Sama pokrzywdzona nie potrafiła wskazać okoliczności, w jakich te obrażenia powstały, a to oznaczało zaistnienie nie dających się usunąć wątpliwości, które zgodnie z zasadą in dubio pro reo wyrażoną w przepisie art. 5 § 2 kpk , rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego M. S. (2) w zakresie, w jakim jego relacja znajduje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu udziału w gwałcie zbiorowym, ale nie zaprzeczał temu, że odbył z pokrzywdzoną stosunek dopochwowy. Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę w części dotyczącej okoliczności poznania pokrzywdzonej M. K. oraz odbycia z nią przez oskarżonego stosunku seksualnego. W tym zakresie wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej, dokumentacji fotograficznej, zapisach monitoringu oraz treści opinii biologicznej. zeznania świadka R. K. Zeznania świadka R. K. były szczere, spójne i logiczne, w pełni pokrywały się z relacją oskarżonych i częściowo pokrzywdzonej. Świadek został w toku postępowania przesłuchany dwukrotnie – w toku śledztwa, a następnie na rozprawie głównej, gdzie potwierdził swoją relację złożoną w toku postępowania przygotowawczego. R. K. jest ojcem pokrzywdzonej, nie był świadkiem zdarzenia opisanego w akcie oskarżenia, niemniej obserwacje poczynione przez niego gdy zszedł po córkę, która leżała pod bramą miały istotne znaczenie dla wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Pozwoliły one na ustalenie, w jakim stanie znajdowała się pokrzywdzona po zdarzeniu i jak zachowywał się oskarżony M. S. (1) , który odprowadził pokrzywdzoną pod dom i zadzwonił do mieszkania, wzywając jej ojca. zeznania świadka A. K. Zeznania A. K. należało uznać za wiarygodne w całości. Miały one pomocnicze znaczenie dla poczynienia w sprawie ustaleń faktycznych, wskazywały one głównie na fakty dowodowe, które obok innych dowodów skutkowały przypisaniem oskarżonym odpowiedzialności za występek kwalifikowany z art. 198 k.k. A. K. został w toku prowadzonego postępowania przesłuchany dwukrotnie – w toku śledztwa, jak i w toku postępowania sądowego. Na podstawie jego zeznań sąd poczynił ustalenia co do jego relacji z pokrzywdzoną, a także wydarzeń poprzedzających spotkanie M. K. z oskarżonymi. Świadek podał, że w dniu zdarzenia spotkał się z pokrzywdzoną po pracy, oni pili alkohol i uprawiali seks. Ok. 22:00 M. K. wracała taksówką do domu do W. na ul. (...) , pokrzywdzona była w kontakcie telefonicznym i sms-owym z A. K. , podczas jednej z rozmów świadek uznał, że „jest bardziej pijana, niż sądziłem wcześniej”. Następnie świadek otrzymał wiadomość od pokrzywdzonej, że „spotkała znajomych”. Co do dalszego przebiegu zdarzeń – świadek zna je z relacji pokrzywdzonej. zeznania świadka K. M. (2) Zeznania K. M. (2) zasługiwały na wiarę, jednak wskazać należy, iż nie dotyczyły samego zdarzenia, a zachowania i wyglądu M. K. następnego dnia rano, gdy była w pracy. Relacja złożona w toku śledztwa została przez świadka w pełni potwierdzona w toku postępowania sądowego. zeznania świadka J. P. Zeznania J. P. zasługiwały na wiarę, były spójne i logiczne, jednak warto podkreślić, że świadek jest siostrą pokrzywdzonej M. K. i poznała relację o zdarzeniu od niej podczas rozmowy po zdarzeniu. zeznania świadka A. S. Zeznania A. S. zasługiwały na wiarę, jednak wskazać należy, iż nie był on bezpośrednim obserwatorem zajścia, jego relacje odnośnie zarzucanego oskarżonym czynu sprowadzają się do przedstawienia wersji usłyszanej od oskarżonego M. S. (1) . zeznania świadka W. B. Zeznania W. B. zasługiwały na wiarę, jednak wskazać należy, iż nie był on bezpośrednim obserwatorem zajścia, jego relacje odnośnie zarzucanego oskarżonym czynu sprowadzają się do przedstawienia wersji usłyszanej od oskarżonego M. S. (1) . protokół zatrzymania rzeczy Dowód przeprowadzony zgodnie z zasadami procedury karnej, potwierdzający fakt zabezpieczenia dowodów rzeczowych dokumentacja medyczna W pełni wiarygodny dowód niekwestionowany przez strony. protokół zatrzymania osoby Zatrzymanie oskarżonego M. S. (1) i M. S. (2) było okolicznością bezsporną, niekwestionowaną przez strony. protokół oględzin zapisu z monitoringu z budynku przy ul. (...) we W. wraz płyta CD Na nagraniu z monitoringu ujawniono, jak w dniu 10 stycznia 2023 r. o godz. 22:49 oskarżeni M. S. (1) i M. S. (2) wychodzą z bloku. Następnie o godz. 22:50 wchodzą do bloku w towarzystwie pokrzywdzonej, która dobrowolnie wchodzi do ich mieszkania. Następnie kamera zarejestrowała jak w dniu 11.01.2023 r. godz. 00:55 jeden z mężczyzn wynosi z mieszkania pokrzywdzoną, która nie jest w stanie samodzielnie się poruszać ani stać. Nagrania te nie budziły wątpliwości i na ich podstawie można było ustalić, że zarejestrowane na nich osoby to oskarżeni M. S. (1) i M. S. (2) oraz pokrzywdzona M. K. . protokół oględzin zapisu z monitoringu ze sklepu (...) wraz płyta CD Na nagraniu z monitoringu ujawniono, jak w dniu 10 stycznia 2023 r. o godz. 22:55 do sklepu (...) wchodzi jeden z oskarżonych, który kupuje dwie butelki alkoholu. Przed wejściem do sklepu stoi pokrzywdzona M. K. w obecności drugiego z oskarżonych. Nagranie nie budziło wątpliwości. protokół pobrania materiału biologicznego W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony. protokół oględzin telefonu komórkowego M. S. (1) wraz z płytą CD W telefonie do oskarżonego M. S. (1) ujawniono treści mające związek z niniejszym postępowaniem. protokół oględzin miejsca – mieszkanie W. ul. (...) wraz z dokumentacją fotograficzną Dowód obrazujący miejsce zdarzenia, przeprowadzony zgodnie z zasadami procedury karnej Opinia sądowo-psychologiczna mgr. T. T. z dnia 16.01.2023 r. (dot. M. K. ) Opinia była jasna, spójna i logiczna. Wydana na podstawie udziału w przesłuchaniu pokrzywdzonej w dniu 13.01.2023 r., rozmowy kierowanej oraz psychologicznej obserwacji zachowania i analizy wypowiedzi. Z opinii wynikało, że pokrzywdzona M. K. nie ma z przyczyn intelektualnych bądź chorobowych zaburzonej zdolności w zakresie spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania z pamięci zdarzeń z jej udziałem. Biegła wskazała, że brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności świadka. dane telekomunikacyjne W pełni wiarygodne dowody, niekwestionowane przez strony. screeny wiadomości pomiędzy M. K. i A. K. opinia sądowo – lekarska dot. M. K. Biegły lekarz specjalista z zakresu chirurgii ogólnej w opinii sądowo - lekarskiej dot. M. K. na podstawie akt dochodzenia oraz dokumentacji medycznej, stwierdził, że obrażenia M. K. w postaci zasinienia skóry okolicy szyi, otarcia na lewym udzie, zasinienia skóry uda prawego po stronie wewnętrznej, mogły powstać w okolicznościach podawanych przez pokrzywdzoną to jest stosowania wobec niej przemocy, polegającej na przyciskaniu, pododuszaniu jej za szyję. Obrażenia te powodują naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni - art. 157 § 2 kk . Fakt, że przemoc miała być stosowana wobec pokrzywdzonej wynika jedynie z oględzin jej ciała po zdarzeniu oraz opinii biegłego z zakresu medycyny, bowiem sama pokrzywdzona tego nie pamięta. Sąd uznał, że przedstawione przez biegłego z zakresu medycyny okoliczności w jakich mogło dojść do powstania obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonej, są jedynie jego hipotezą, biegły nie wykluczył, aby do obrażeń takich mogło dojść podczas intensywnego stosunku seksualnego nie wiążącego się z przełamywaniem oporu pokrzywdzonej. opinia (...) z zakresu badań biologicznych Opinia ta stała się podstawą ustaleń co do tego, że w wymazach ginekologicznych pobranych od M. K. z pochwy oraz okolic odbytu, ujawniono zgodność haplotypu Y z haplotypem Y M. S. (2) i M. S. (1) . Nadto na podkoszulce oznaczono mieszaninę profili genetycznych co najmniej dwóch osób i jak wynika z analizy statystycznej prawdopodobieństwo wskazujące na udział w oznaczonej mieszaninie profili, profilu genetycznego M. S. (1) przy udziale profilu M. K. jest ekstremalnie mocna. Opinia jest pełna, logiczna wydana przez biegłych zgodnie z posiadaną wiedzą fachową, nie była ponadto kwestionowana przez strony. Opinia sądowo-psychologiczna mgr M. J. z dnia 20.10.2023 r. (dot. M. K. ) Opinia była jasna, spójna i logiczna. Została przez biegłą wydana na podstawie udziału w przesłuchaniu pokrzywdzonej na rozprawie głównej w dniu 08.09.2023 r., przeprowadzenia badania psychologiczna i analizy akt sprawy. Wynikało z niej, że pokrzywdzona M. K. posiada zdolność spostrzegania, zapamiętywania, odtwarzania spostrzeżeń. Jednakże z uwagi na upływ czasu od zdarzenia, stan emocjonalny pokrzywdzonej, a także fakt pozostawania pod wpływem alkoholu w czasie zdarzenia opiniowana może zniekształcać wspomnienia wypełniając luki pamięciowe najbardziej prawdopodobnym kontekstem wydarzeń.. Biegła wskazała, że zdolności pokrzywdzonej do bycia świadkiem są ograniczone i jej zeznania należy oceniać w kontekście innych dostępnych danych w sprawie. kwestionariusz wywiadu środowiskowego Dowody zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa przez powołane do tego osoby, a ich treść była niekwestionowana przez strony. dane osobopoznawcze W pełni wiarygodny dowód niekwestionowany przez strony. informacja o karalności z KRK Na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego Sąd poczynił ustalenia co do uprzedniej niekaralności oskarżonych. Informacje te pochodziły od uprawnionego organu, który zebrał je w granicach jego ustawowych kompetencji. zaświadczenie o ukończeniu studiów przez M. S. (1) W pełni wiarygodny dowód niekwestionowany przez strony. umowa o pracę M. S. (1) W pełni wiarygodny dowód niekwestionowany przez strony. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowo – wyjaśnienia M. S. (1) Zdaniem sądu nie zasługują na wiarę wyjaśnienia oskarżonego w części, w której twierdzi on, że pokrzywdzona odbywała z oskarżonymi stosunki seksualne w pełni świadomie i dobrowolnie oraz że pokrzywdzona „byłą osobą inicjującą, złapała go za penisa i sama zaproponowała seks”. Wyjaśnienia oskarżonego są w tym zakresie sprzeczne z dowodami ocenionymi przez Sąd jako wiarygodne, w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej. częściowo – wyjaśnienia M. S. (2) Zdaniem sądu nie zasługują na wiarę wyjaśnienia oskarżonego w części, w której twierdzi on, że pokrzywdzona odbywała z oskarżonymi stosunki seksualne w pełni świadomie i dobrowolnie. Wyjaśnienia oskarżonego są w tym zakresie sprzeczne z dowodami ocenionymi przez Sąd, jako wiarygodne, w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej. zeznania świadka M. P. Świadek, która jest mamą pokrzywdzonej M. K. , swoją wiedzę na temat zdarzenia z 10/11 stycznia 2023 r. objętego niniejszym postępowaniem, czerpała od swojej córki jednak jak sama wskazała „średnio z nią o tym rozmawiała”. Świadek nie widziała zdarzenia, nie widziała sprawców, gdy R. K. przyprowadził córkę do domu to jej nie obudził, bo spała. Zeznania świadka nie wnosiły do sprawy niczego nowego. Opinia (...) z zakresu badań biologicznych Wobec nieujawnienia na zabrudzeniu ujawnionym na narzucie zgodności żeńskiego profilu genetycznego z profilem M. K. dowód okazał się nieprzydatny dla potrzeb postępowania. Podobnie nie zdołano stwierdzić zgodności męskiego profilu genetycznego uzyskanego z zabrudzenia na poszewce poduszki zabezpieczonej w mieszkaniu na ul. (...) , w którym mieszkał M. S. (1) z jego profilem genetycznym. Nie udało się także oznaczyć profilu genetycznego na bokserkach M. S. (2) oraz bokserkach i krótkich spodenkach M. S. (1) . Sąd uznał te opinie za nic nie wnoszące do sprawy i nie mające znaczenia dla ustalenia faktów. Opinia (...) z zakresu badań biologicznych Opinia 38-23 z zakresu badań biologicznych 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej x 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W pierwszej kolejności wskazać należało, iż Sąd w przedmiotowej sprawie zastosował na podstawie art. 4 § 1 k.k. , przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r., poz. 2600), zaostrzała ona bowiem w sposób zasadniczy i znaczący zagrożenie sankcją karną za przestępstwo z art. 197 § 3 pkt 1 kk . Sąd nie podzielił poglądu oskarżyciela publicznego wyrażonego w akcie oskarżenia, że w dniu 10/11 stycznia 2023 r. we W. w mieszkaniu przy ulicy (...) oskarżeni działając wspólnie i w porozumieniu przemocą poprzez przyciskanie, przyduszanie za szyję, uderzanie w okolice ust, ściągnięcie ubrania oraz bielizny w postaci rajstop i koszulki doprowadzili M. K. do obcowania płciowego w postaci odbycia z nią wielokrotnego stosunku płciowego o charakterze dopochwowym i oralnym, przy czym M. S. (1) spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci zasinienia skóry okolicy szyi, otarcia na lewym udzie i zasinienia skóry uda prawego po stronie wewnętrznej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała M. K. na okres nie dłuższy niż 7 dni i w związku z powyższym oskarżony M. S. (2) miał popełnić czyn z art. 197 § 3 pkt 1 kk ., zaś oskarżony M. S. (1) miał popełnić czyn z art. 197 § 3 pkt 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . W ocenie sądu materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania oskarżonym zarzucanego im przestępstwa zgwałcenia. Bez żadnych wątpliwości ustalono, iż pokrzywdzona M. K. znajdowała się w chwili zdarzenia w stanie upojenia alkoholem w postaci wina i wódki, który tego wieczora spożywała dobrowolnie najpierw ze swoim partnerem A. K. , a następnie z oskarżonymi M. S. (1) i M. S. (2) . W opinii Sądu brak jest również podstaw do ustalenia, że oskarżeni przemocą i biciem doprowadzili pokrzywdzoną M. K. do obcowania płciowego. Z zeznań samej pokrzywdzonej jednoznacznie wynika, że w czasie, kiedy obcowała płciowo z oskarżonymi, była w stanie nieświadomości co się z nią dzieje, nie pamięta co się z nią działo i nie była w stanie racjonalnie wyjaśnić, dlaczego nie stawiała żadnego oporu. Wobec faktu, że pokrzywdzona była całkowicie bezwolna z uwagi na upojenie alkoholowe, nie zachodziła potrzeba przełamywania jej oporu siłą, aby doprowadzić ją do obcowania płciowego. W opinii Sądu brak jest dowodów wskazujących na zastosowanie jakiejkolwiek czynności sprawczej opisanej w znamionach przestępstwa art. 197 § 1 k.k. do przełamania oporu pokrzywdzonej i wykonania czynności seksualnych. Wskazać należało, iż oskarżeni konsekwentnie podtrzymywali i w sposób logiczny i obszerny wyjaśnili, że do czynności seksualnych z pokrzywdzoną dochodziło ich zdaniem w sposób dobrowolny i na pewno bez użycia przemocy. Wyjaśnienia oskarżonych w kontradyktoryjnym procesie karnym są równorzędnym dowodem do zeznań pokrzywdzonej czy innych świadków i dopóki nie zostaną skutecznie zakwestionowane dowodem przeciwnym nie mogą być całkowicie odrzucone, gdyż byłoby to działanie naruszające zasady obiektywizmu i domniemania niewinności. Twierdzenie, że przemoc miała być stosowana wobec pokrzywdzonej, wynika jedynie z oględzin jej ciała po zdarzeniu oraz opinii biegłego z zakresu medycyny, bowiem sama pokrzywdzona tego nie pamiętała, stwierdziła ponadto, że nie jest w stanie wskazać, w jakich okolicznościach obrażenia te powstały i nie wykluczyła, że mogły powstać w innych okolicznościach, w tym podczas uprawiania seksu z A. K. . Przedstawione przez biegłego z zakresu medycyny okoliczności w jakich mogło dojść do powstania obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonej, są jedynie jego hipotezą i w opinii Sądu nie jest wykluczone, by do obrażeń takich mogło dojść podczas intensywnego stosunku seksualnego nie wiążącego się z przełamywaniem oporu pokrzywdzonej. Sama pokrzywdzona nie potrafiła wskazać okoliczności, w jakich te obrażenia powstały, a to oznaczało zaistnienie nie dających się usunąć wątpliwości, które zgodnie z zasadą in dubio pro reo wyrażoną w przepisie art. 5 § 2 kpk , rozstrzygnąć należało na korzyść oskarżonych uznając, iż brak jest dowodów na stosowanie wobec pokrzywdzonej przemocy, a w odniesieniu do oskarżonego M. S. (1) , że dodatkowo miał u niej spowodować opisane wyżej obrażenia ciała. Opisane powyżej okoliczności potwierdzają w ocenie Sądu, że oskarżeni M. S. (1) i M. S. (2) , wykorzystując upojenie alkoholowe pokrzywdzonej M. K. i jej bezwolność, odbywali z nią stosunki seksualne realizując swoje fantazje i pozwalając sobie na więcej niż ze swymi partnerkami. Jednocześnie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił natomiast zdaniem Sądu na przypisanie oskarżonym sprawstwa i winy w zakresie przestępstwa stypizowanego w art.198 kk . W ocenie Sądu z zeznań pokrzywdzonej M. K. oraz częściowo z treści wyjaśnień oskarżonych i opinii z badań biologicznych wynika jednoznacznie, że w mieszkaniu przy ul. (...) we W. oskarżeni M. S. (1) i M. S. (2) odbywali z pokrzywdzoną stosunki płciowe, podczas kiedy znajdowała się ona w stanie bezradności spowodowanym upojeniem alkoholowym i stan ten oskarżeni wykorzystali, by doprowadzić ją do obcowania płciowego. Dla odpowiedzialności z art. 198 kk nie jest wymagane wykorzystanie utraty świadomości innej osoby, ale każdej niemożności dysponowania sobą w zakresie wolności seksualnej, w tym także upojenia alkoholowego wywołującego stan bezradności ( tak Sąd Najwyższy w Postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2016 r., III KK 489/15). Oskarżeni widząc stan pokrzywdzonej wynikający z upojenia alkoholowego, niewątpliwie zdawali sobie sprawę, że jest ona w stanie bezradności i nie jest w stanie świadomie podejmować decyzji co do chęci podejmowania aktywności seksualnej. W opinii Sądu twierdzenia oskarżonych, jakoby pokrzywdzona świadomie chciała współżyć z dwoma przygodnie poznanymi mężczyznami, są sprzeczne nie tylko z jej zeznaniami, ale również z doświadczeniem życiowym - jest to zresztą zwyczajowa linia obrony w tego typu sprawach. 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S. (1) M. S. (2) I I Wymierzając oskarżonym kary sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości ich czynu oraz stopień ich zawinienia. Niewątpliwie oskarżeni działając wspólnie i w porozumieniu dopuścili się poważnego przestępstwa przeciwko wolności seksualnej pokrzywdzonej M. K. . Następstwem ich czynu były bardzo traumatyczne przeżycia pokrzywdzonej. Jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonych. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że przypisany oskarżonym występek jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Jest to zatem przestępstwo o dużym, jakkolwiek nie rażącym stopniu szkodliwości społecznej. Wymierzając kary na poziomie 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd uznał, iż będą one adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonych, stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez nich czynu, jak również pozostaną zgodne z dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 kk . Wymierzone oskarżonym kary wprawdzie nie należą do kar surowych, zwłaszcza w kontekście górnej granicy ustawowego zagrożenia, jednak nie można skutecznie uznać, iż tak określone kary mogą razić swoją łagodnością. Orzeczone kary są karami izolacyjnymi, a zatem najsurowszymi z możliwych do wymierzenia w przypadku tego typu przestępstwa. Oskarżeni w toku postępowania przygotowawczego i częściowo sądowego byli tymczasowo aresztowani, a zatem odczuli dolegliwość kary izolacyjnej w czasie bezpośrednio po dokonanym przestępstwie. W opinii Sądu w odniesieniu do wyrazu prewencji indywidualnej ma to największy skutek w zakresie przyszłej resocjalizacji oskarżonych. Według Sądu wymierzone oskarżonym kary spełniają ustawowe cele kary, odpowiadają stopniowi winy, szkodliwości społecznej, a także pozwolą na osiągniecie celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonych, a także spełnią wymogi w zakresie potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności spełniają w opinii Sądu oczekiwania w zakresie sprawiedliwej odpłaty i będą wystarczającym środkiem resocjalizacji, by w przyszłości podobnego czynu nie popełnili. M. S. (1) M. S. (2) II I Na podstawie art. 46 §2 kk orzeczono od oskarżonych M. S. (1) i M. S. (2) na rzecz pokrzywdzonej M. K. nawiązki w kwotach po 5 000 złotych od każdego z nich. W opinii Sądu nawiązki w takiej wysokości są odpowiednie do okoliczności czynu i doznanej przez pokrzywdzoną krzywdy. W wyniku popełnionego przez oskarżonych przestępstwa wystąpiły u pokrzywdzonej M. K. silne negatywne przeżycia z tym związane. Sąd uznał, iż w przypadku oskarżonych, którym wymierzono kary pozbawienia wolności, bardziej zasadnym będzie orzeczenie obowiązku częściowego zadośćuczynienia w formie nawiązek w częściach równych. Sąd w tym zakresie podzielił stanowisko wyrażone w uchwale SN z dnia 13 grudnia 2000 r., I KZP 40/00, OSNKW 2001, nr 1-2, poz. 2 Wydawnictwo komputerowe Lex, o dopuszczalności orzeczenia zadośćuczynienia od sprawców w tej formie. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S. (1) M. S. (2) III I Na podstawie artykułu 63 §1 kk na poczet orzeczonych w pkt I kar pozbawienia wolności zaliczono oskarżonym okres ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie - M. S. (1) od dnia 12 stycznia 2023 r. od godz. 11.40 do dnia 14 stycznia 2023 r. do godz. 14.45 oraz od dnia 17 lutego 2023 r. od godz. 14.00 do dnia 11 sierpnia 2023 r. do godz. 15.30 oraz M. S. (2) od dnia 12 stycznia 2023 r. od godz. 14.10 do dnia 14 stycznia 2023 r. do godz. 14.45 oraz od dnia 20 lutego 2023 r. od godz. 10.50 do dnia 11 sierpnia 2023 r. do godz. 15.30 przyjmując, iż 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 dniowi orzeczonej wobec każdego z nich kary pozbawienia wolności. M. S. (1) M. S. (2) IV I Na podstawie art. 230 § 2 kpk zwrócono jako osobom uprawnionym: pokrzywdzonej M. K. dowody rzeczowe ujęte pod poz. 1-4 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy, oskarżonemu M. S. (1) dowody rzeczowe ujęte pod poz. 5-8 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy, oskarżonemu M. S. (2) dowody rzeczowe ujęte pod poz. 9-11 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy oraz A. G. dowody rzeczowe ujęte pod poz. 12-13 wykazu dowodów rzeczowych na k. 418-419 akt sprawy po stwierdzeniu ich zbędności dla postępowania karnego, które zostało nieprawomocnie zakończone. 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V Na podstawie artykułu 627 kpk w związku z artykułem 633 kpk zasądzono od oskarżonych rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w częściach po ½ i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 Ustawy o opłatach w sprawach karnych wymierzono im opłaty w kwocie po 300 zł. Zdaniem Sądu, sytuacja osobista i finansowo-majątkowa oskarżonych pozwoli na uregulowanie tych zobowiązań wobec Skarbu Państwa. 8. PODPIS
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI