III K 121/14

Sąd Okręgowy w BiałymstokuBiałystok2014-12-18
SAOSKarnewyroki łącząceŚredniaokręgowy
kara łącznawyrok łącznyrealny zbiegzasada asperacjikodeks karnypostępowanie karneskazanyobrona z urzędukoszty sądowe

Sąd Okręgowy w Białymstoku wydał wyrok łączny, łącząc kary pozbawienia wolności orzeczone wobec D. G. (1) za przestępstwa popełnione w latach 2013, wymierzając karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie połączenia starszych kar.

Sąd Okręgowy w Białymstoku rozpoznał sprawę D. G. (1) w celu wydania wyroku łącznego. Po analizie wcześniejszych skazań, sąd połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 roku za czyny popełnione w styczniu i lutym 2013 roku, wymierzając karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie, z uwagi na brak przesłanek do połączenia, umorzono postępowanie w zakresie kar orzeczonych wcześniejszymi wyrokami z lat 1998, 1999 i 2001. Skazanego zwolniono od kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w Białymstoku, w składzie SSO Szczęsny Szymański, wydał wyrok łączny w sprawie D. G. (1). Celem postępowania było połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec skazanego, który posiadał szereg wcześniejszych prawomocnych wyroków. Sąd połączył kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 roku (sygn. akt III K 78/13) za czyny popełnione w dniach 16 stycznia 2013 roku i 10 lutego 2013 roku, orzekając karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono okres dotychczas odbytej kary w sprawie III K 78/13. Sąd umorzył postępowanie w zakresie połączenia kar orzeczonych wcześniejszymi wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim (sygn. akt II K 862/98, II K 298/01, VII K 358/09) oraz Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie (sygn. akt Sg 220/99), ponieważ przestępstwa popełnione w tych sprawach nie pozostawały w realnym zbiegu z czynami popełnionymi później. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata z urzędu kwotę 147,60 zł tytułem kosztów obrony, w tym podatek VAT. Skazanego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację materialną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, kary orzeczone za przestępstwa popełnione po wydaniu poprzednich wyroków skazujących nie podlegają łączeniu z tymi wcześniejszymi karami w ramach wyroku łącznego, jeśli nie pozostają w realnym zbiegu.

Uzasadnienie

Sąd umorzył postępowanie w zakresie połączenia starszych kar, ponieważ przestępstwa popełnione w tych sprawach nie pozostawały w realnym zbiegu z czynami popełnionymi później. Kluczowe było ustalenie, czy kolejne czyny zostały popełnione po wydaniu poprzednich wyroków.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok łączny

Strony

NazwaTypRola
D. G. (1)osoba_fizycznaskazany
Ewa Minor-Olszewskainneprokurator
U. S.inneobrońca z urzędu

Przepisy (33)

Główne

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 168 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 176

Kodeks karny

k.k. art. 10 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 73 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 74 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 76 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 358 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 158 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 282 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 275 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § § 1

Kodeks karny

k.w. art. 119 § § 1

Kodeks wykroczeń

Dz. U. z dnia 25 października 2013 r. art. 50 § ust. 1

Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dz.U.2013.461 art. 14 § ust. 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konieczność wydania wyroku łącznego w związku ze zmianą kwalifikacji prawnej jednego z czynów. Zasada asperacji przy orzekaniu kary łącznej, uwzględniająca rodzaj przestępstw i cele resocjalizacyjne. Brak przesłanek do połączenia starszych kar z uwagi na brak realnego zbiegu przestępstw.

Godne uwagi sformułowania

zachodziła potrzeba orzeczenia nowej kary łącznej i wydania wyroku łącznego przestępstwa popełnione przez skazanego pozostają w realnym zbiegu dolną granicą kary łącznej jest najsurowsza z wymierzonych skazanemu kar jednostkowych, górną granicę stanowi suma kar Sąd zastosował wobec skazanego zasadę asperacji mając na uwadze przede wszystkim cele kary w zakresie oddziaływania na skazanego D. G. (1) jest osobą zdemoralizowaną o czym świadczy jego uprzednia karalność Kara łączna 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jest karą wystarczającą surową, aby skazany odczuł nieuchronność kary za każde z popełnionych przestępstw i zarazem aby zrozumiał naganność swojego postępowania Przestępstwa, które popełnił i za które został skazany wymienionymi wyżej wyrokami nie postają jednak w realnym zbiegu.

Skład orzekający

Szczęsny Szymański

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad orzekania kary łącznej, w szczególności zasady asperacji, oraz kwestii połączenia kar w sytuacji zmiany kwalifikacji prawnej czynu i braku realnego zbiegu przestępstw."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany kwalifikacji prawnej czynu i konieczności ponownego orzeczenia kary łącznej. Analiza realnego zbiegu przestępstw jest kluczowa dla każdego przypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy złożonego procesu łączenia kar w prawie karnym, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak zmiany w kwalifikacji prawnej czynu wpływają na postępowanie karne i jak sąd stosuje zasady kodeksu karnego.

Jak sąd łączy kary? Kluczowe zasady wyroku łącznego i wpływ zmiany kwalifikacji czynu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III K 121/14 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Szczęsny Szymański Protokolant: Beata Wojno przy udziale prokuratora Ewy Minor-Olszewskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 roku sprawy D. G. (1) urodzonego dnia (...) w H. , syna W. i W. z domu M. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 22 lipca 1998 r. w sprawie sygn. akt II K 862/98 za czyn popełniony w dniu 17 listopada 1997 roku z art. 168 § 1 kk w zb. z art. 176 kk w zw. z art. 10 § 2 kk na karę 2 lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 73 § 1 i 2 kk , art. 74 § 2 kk , art. 76 § 3 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono skazanemu na okres próby wynoszący 4 lata i oddano skazanego w tym czasie pod dozór wyznaczonej przez Sąd osoby; postanowieniem z dnia 19 października 1999 roku zarządzono wobec skazanego wykonanie kary warunkowo zawieszonej; 2. Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie z dnia 5 listopada 1999 r. w sprawie sygn. akt Sg 220/99 za czyn popełniony w dniu 25 marca 1999 roku z art. 358 § 2 kk w zb. z art. 278 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzono grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych; na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 2 kk wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata a na podstawie art. 73 § 1 i 2 kk w okresie próby oddano skazanego pod dozór kuratora; postanowieniem z dnia 16 października 2001 roku zarządzono wykonanie kary warunkowo zawieszonej; 3. Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 29 czerwca 2001 roku w sprawie sygn. akt II K 298/01 za czyn popełniony w dniu 18 września 2000 roku z art. 158§ 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn popełniony na początku sierpnia 2000 roku z art. 282 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; za czyn popełniony w nocy z 13/14 września 2000 roku z art. 280 § 1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; za czyn popełniony w dniu 18 września 2000 roku (punkt XI aktu oskarżenia) z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, za czyn popełniony w nocy z 13/14 września 2000 roku (punkt XIII aktu oskarżenia) z art. 280 § 1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, za czyny popełnione w nocy z 13/14 września 2000 roku (punkt VI, VII, VIII, IX i X aktu oskarżenia) przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw i kwalifikując je z art. 279 § 1 kk art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk orzeczono karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczono na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 19 września 2000 roku do 29 czerwca 2001 r.; 4. Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 września 2009 r. w sprawie sygn. akt V II K 358/09 za czyn popełniony w dniu 11 marca 2009 roku z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 5. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 roku w sprawie III K 78/13 za czyn popełniony w dniu 9 grudnia 2012 roku z art.278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, za czyn popełniony w dniu 16 stycznia 2013 roku z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, za czyn popełniony w dniu 10 lutego 2013 roku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zb. z art.157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 4 lat pozbawienia wolności; na mocy art. 85 kk , art. 86 § 1 kk wymierzono karę łączą 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; na mocy art. 64 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 11 lutego 2013 roku do dnia 6 czerwca 2013 roku przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie za równoważny jednemu dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności; postanowieniem z dnia 30 września 2014 roku po stwierdzeniu, że czyn z punktu I kwalifikowany z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw zamieniono skazanemu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku na karę aresztu w wymiarze 30 dni, zaliczono na poczet kary aresztu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 lutego 2013 roku do dnia 12 marca 2013 roku i uznano karę za odbytą w całości, postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 roku zaliczono na poczet kary aresztu okres od 11 lutego 2013 roku do 13 marca 2013 roku. I. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy skazanemu D. G. (1) kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 roku w sprawie III K 78/13 za czyn popełniony w dniu 16 stycznia 2013 roku oraz za czyn popełniony w dniu 10 lutego 2013 roku i wymierza karę łączną 4 (czterech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza skazanemu okres dotychczas odbytej kary w sprawie III K 78/13. III. Na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie w zakresie połączenia kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim w sprawach: II K 862/98, II K 298/01, VII K 358/09 i Sądu Garnizonowego w Olsztynie w sprawie Sg 220/00. IV. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. U. S. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu, w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT. V. Zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych. Sygn. akt III K 121/14 UZASADNIENIE Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił, co następuje: D. G. (1) został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 6. Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 22 lipca 1998 r. w sprawie sygn. akt II K 862/98 za czyn popełniony w dniu 17 listopada 1997 roku z art. 168 § 1 kk w zb. z art. 176 kk w zw. z art. 10 § 2 kk na karę 2 lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 73 § 1 i 2 kk , art. 74 § 2 kk , art. 76 § 3 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono skazanemu na okres próby wynoszący 4 lata i oddano skazanego w tym czasie pod dozór wyznaczonej przez Sąd osoby; postanowieniem z dnia 19 października 1999 roku zarządzono wobec skazanego wykonanie kary warunkowo zawieszonej; 7. Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie z dnia 5 listopada 1999 r. w sprawie sygn. akt Sg 220/99 za czyn popełniony w dniu 25 marca 1999 roku z art. 358 § 2 kk w zb. z art. 278 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzono grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych; na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 2 kk wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata a na podstawie art. 73 § 1 i 2 kk w okresie próby oddano skazanego pod dozór kuratora; postanowieniem z dnia 16 października 2001 roku zarządzono wykonanie kary warunkowo zawieszonej; 8. Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 29 czerwca 2001 roku w sprawie sygn. akt II K 298/01 za czyn popełniony w dniu 18 września 2000 roku z art. 158§ 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn popełniony na początku sierpnia 2000 roku z art. 282 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; za czyn popełniony w nocy z 13/14 września 2000 roku z art. 280 § 1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; za czyn popełniony w dniu 18 września 2000 roku (punkt XI aktu oskarżenia) z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, za czyn popełniony w nocy z 13/14 września 2000 roku (punkt XIII aktu oskarżenia) z art. 280 § 1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, za czyny popełnione w nocy z 13/14 września 2000 roku (punkt VI, VII, VIII, IX i X aktu oskarżenia) przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw i kwalifikując je z art. 279 § 1 kk art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk orzeczono karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczono na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 19 września 2000 roku do 29 czerwca 2001 r.; 9. Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 września 2009 r. w sprawie sygn. akt V II K 358/09 za czyn popełniony w dniu 11 marca 2009 roku z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 10. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 roku w sprawie III K 78/13 za czyn popełniony w dniu 9 grudnia 2012 roku z art.278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, za czyn popełniony w dniu 16 stycznia 2013 roku z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, za czyn popełniony w dniu 10 lutego 2013 roku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zb. z art.157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 4 lat pozbawienia wolności; na mocy art. 85 kk , art. 86 § 1 kk wymierzono karę łączą 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; na mocy art. 64 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 11 lutego 2013 roku do dnia 6 czerwca 2013 roku przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie za równoważny jednemu dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności; postanowieniem z dnia 30 września 2014 roku po stwierdzeniu, że czyn z punktu I kwalifikowany z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw zamieniono skazanemu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku na karę aresztu w wymiarze 30 dni, zaliczono na poczet kary aresztu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 lutego 2013 roku do dnia 12 marca 2013 roku i uznano karę za odbytą w całości, postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 roku zaliczono na poczet kary aresztu okres od 11 lutego 2013 roku do 13 marca 2013 roku. Postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27.09.2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 25 października 2013 r.) oraz art. 63 § 1 k.k. stwierdził, że czyn opisany w pkt. I wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r. w sprawie III K 78/13 kwalifikowany z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i zamienił D. G. (1) karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku wymierzoną wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 roku w punkcie I sentencji w sprawie III K 78/13 na karę aresztu w wymiarze 30 dni oraz na poczet kary aresztu zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 lutego 2013 roku do dnia 12 marca 2013 roku i uznał karę za odbytą w całości. Sąd zważył co następuje: Wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r. orzeczono karę łączną, za trzy przestępstwa, za które skazano D. G. (1) tym wyrokiem. Jedną z kar podlegających łączeniu była kara 1 roku pozbawienia wolności orzeczona za czyn popełniony w dniu 9 grudnia 2012 r. kwalifikowany na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Wobec zamiany tej kary na karę aresztu zachodziła potrzeba orzeczenia nowej kary łącznej i wydania wyroku łącznego. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 15 października 2014 r. wszczęto z urzędu postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Przestępstwa popełnione w dniach 16 stycznia 2013 r. i 10 lutego 2013 r. zostały popełnione przed wydaniem dotyczącego ich wyroku, czyli wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r. Za oba przestępstwa wymierzono skazanemu kary tego samego rodzaju, czyli kary pozbawienia wolności. Przestępstwa popełnione przez skazanego pozostają w realnym zbiegu i należało orzec wobec niego karę łączną. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. dolną granicą kary łącznej jest najsurowsza z wymierzonych skazanemu kar jednostkowych, górną granicę stanowi suma kar. W realiach niniejszej sprawy Sąd mógł orzec wobec skazanego karę w granicach od 4 lat do 7 lat pozbawienia wolności. Wymierzając karę pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę asperacji. Sąd miał przy tym na uwadze przede wszystkim rodzaj przestępstw pozostających w realnym zbiegu, odstęp czasu w jakim zostały popełnione oraz cele kary w zakresie prewencji indywidualnej. Wszystkie przestępstwa, których dopuścił się D. G. (1) były przestępstwami przeciwko mieniu i zarazem przeciwko osobie. Skazany dopuścił się bowiem dwóch rozbojów z użyciem noża. W obu przypadkach spowodował też obrażenia ciała osób pokrzywdzonych. Fakt naruszenia dóbr osobistych różnych osób sprzeciwiał się wymierzeniu kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji. Karę należało orzec w oparciu o zasadę kumulacji lub asperacji. Sąd zastosował wobec skazanego zasadę asperacji mając na uwadze przede wszystkim cele kary w zakresie oddziaływania na skazanego. D. G. (1) jest osobą zdemoralizowaną o czym świadczy jego uprzednia karalność oraz fakt, że obu przestępstw dopuścił się w warunkach art. 64 § 1 k.k. Dlatego należało uznać, że skazany powinien być poddany oddziaływaniu resocjalizacyjnemu przez długi okres czasu. Uwzględniają to jednak już kary jednostkowe. Surowsza z tych kar to kara 4 lat pozbawienia wolności. Sąd uznał za celowe obostrzenie tej kary o 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jest karą wystarczającą surową, aby skazany odczuł nieuchronność kary za każde z popełnionych przestępstw i zarazem aby zrozumiał naganność swojego postępowania. Za wymierzeniem takiej kary przemawiało również zachowanie skazanego w jednostce penitencjarnej, które zostało uznane za zmienne. Skazany odbył już część kary orzeczonej w sprawie III K 78/13. Okres od 11 lutego do 12 marca 2013 r. został zaliczony na poczet kary za czyn z pkt. I wyroku, który uznano za wykroczenie. Zaliczeniu na poczet kary łącznej podlegał więc pozostały okres kary odbytej sprawie III K 78/13 Sądu Okręgowego w Białymstoku. Sąd z urzędu badał, czy kary orzeczone wobec skazanego innymi wyrokami mogą podlegać łączeniu. D. G. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 22 lipca 1998 r. w sprawie o sygnaturze akt II K 862/98, wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie z dnia 5 listopada 1999 r. w sprawie o sygnaturze akt Sg 220/99 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 29 czerwca 2001 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 298/01. Przestępstwa, które popełnił i za które został skazany wymienionymi wyżej wyrokami nie postają jednak w realnym zbiegu. Pierwszym chronologicznie wyrokiem skazującym był wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 22 lipca 1998 r. Następne przestępstwo D. G. (1) popełnił w dniu 25 marca 1999 r., czyli już po wydaniu pierwszego wyroku. Za przestępstwo popełnione 25 marca 1999 r. został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie z dnia 5 listopada 1999 r. w sprawie o sygnaturze akt Sg 220/99. Kolejne przestępstwa popełnił we wrześniu 2000 r. Wszystkie miały miejsce po wydaniu wyroku przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Olsztynie w sprawie Sg. 220/99. Ze przestępstwa popełnione we wrześniu 2000 r. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 29 czerwca 2001 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 298/01. Przestępstwa popełnione przez D. G. (1) w 2012 r., za które został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r. miały miejsce po wydaniu wszystkich wcześniejszych wyroków. Dlatego kary orzeczone za te przestępstwa nie podlegają łączeniu z żadnymi innymi karami. Wobec braku przesłanek do orzeczenia kary łącznej za inne przestępstwa Sąd umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim w sprawach: II K 862/98, II K 298/01, VII K 358/09 i Sądu Garnizonowego w Olsztynie w sprawie Sg 220/00. O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz.U.2013.461 ). Skazany odbywa karę pozbawienia wolności, nie pracuje i nie pozsiada majątku. Nie mógłby zatem ponieść kosztów sądowych. Dlatego zgodnie z art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił go od ich ponoszenia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI