III K 1094/22

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając sprawę K. K. oskarżonego z art. 178a § 1 kk, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2023 r. Apelację wniósł obrońca oskarżonego, domagając się warunkowego umorzenia postępowania i zmiany orzeczonej kary. Sąd odwoławczy szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty. W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów, sąd uznał go za niezasadny, wskazując na niespójności w wyjaśnieniach oskarżonego co do ilości i czasu spożycia alkoholu, a także na wyniki badań stanu trzeźwości, które przeczyły jego wersji. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, dotyczący oceny społecznej szkodliwości czynu i braku podstaw do warunkowego umorzenia, również został uznany za niezasadny. Sąd podkreślił, że ocena społecznej szkodliwości czynu opiera się na zamkniętym katalogu kryteriów z art. 115 § 2 kk, a okoliczności podnoszone przez obronę, takie jak brak uprzedniej karalności czy właściwości osobiste, nie mogą samodzielnie determinować niższej oceny szkodliwości. Sąd odwoławczy wskazał, że oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, przekroczył prędkość, a jego zachowanie stanowiło realne zagrożenie. Sąd nie zgodził się również z zarzutem rażącej niewspółmierności kary, uznając orzeczoną karę 4 miesięcy ograniczenia wolności za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające (jazda w stanie nietrzeźwości, przekroczenie prędkości), jak i łagodzące (niekaralność, stabilny tryb życia). Sąd utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, zasądził od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zwolnił oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze z uwagi na jego trudną sytuację finansową.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający