III FZ 7/26

III FZ 7/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Op 121/24 - Postanowienie WSA w Opolu z 2024-03-04
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46, art. 47 § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 73
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Op 121/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2023 r., nr SKO.40.2133.2023.po w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 marca 2024 r. o sygn. I SA/Op 121/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę K. G. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej: "Organ") z 25 września 2023 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, z uwagi na to, że przekazana przez Organ skarga z 6 grudnia 2023 r., zawierała braki formalne, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Opolu z 10 stycznia 2024 r. Skarżący został wezwany pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") do nadesłania w ustawowym terminie w 7 dni od daty doręczenia wezwania dodatkowego egzemplarza (odpisu) skargi z 6 grudnia 2023 r. celem jego doręczenia uczestnikowi postępowania.
Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego wezwania awizowano dwukrotnie: 17 i 25 stycznia 2024 r. Przesyłka została wydana Skarżącemu 1 lutego 2024 r. Skarżący pismem nadanym w placówce pocztowej 8 lutego 2024 r. nadesłał powyższy odpis skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucając skargę wskazał, że przyczyną jej odrzucenia było nieuzupełnienie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dodatkowego egzemplarza (odpisu) skargi została dwukrotnie awizowana (w dniach: 17 i 25 stycznia 2024 r.). Sąd pierwszej instancji stwierdził, że czternastodniowy termin do odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dodatkowego egzemplarza (odpisu) skargi z 6 grudnia 2023 r. na decyzję Organu w celu jego doręczenia uczestnikowi postępowania, rozpoczął swój bieg 18 stycznia 2024 r., tj. w dniu następnym po pozostawieniu w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił 31 stycznia 2024 r., pomimo jej odebrania przez Skarżącego 1 lutego 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania. Także wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi (pomimo tego, że przesyłka, której czternastodniowy termin jej awizowania w placówce pocztowej upłynął z dniem 31 stycznia 2024 r. została wydana Skarżącemu 1 lutego 2024 r.) – upłynął 7 lutego 2024 r. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji orzekł, że ponieważ Skarżący nadał przesyłkę zawierającą odpis skargi 8 lutego 2024 r., nastąpiło to już po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Na powyższe postanowienie pismem z 29 marca 2024 r. zażalenie wniósł Skarżący, domagając się jego uchylenia. Ponadto pismem z 26 kwietnia 2024 r. Skarżący uzupełnił zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w terminie – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z ostatnio powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona przez Skarżącego zawierała braki formalne (brak dodatkowego egzemplarza skargi przeznaczonego dla uczestnika postępowania), a zatem właściwie wezwano Skarżącego do nadesłania odpisu skargi. W ustawowym terminie wyznaczonym w zarządzeniu z 10 stycznia 2024 r. nie uzupełniono ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który stwierdził, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania. Odebranie przesyłki przez adresata po upływie czternastego dnia od pierwszej awizacji (w rozpoznawanej sprawie czternastodniowy termin upływał 31 stycznia 2024 r., zaś przesyłka została odebrana 1 lutego 2024 r.) nie powoduje, że art. 73 p.p.s.a nie będzie miał zastosowania, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 7 lutego 2024 r., co powoduje, że uzupełnienie braków formalnych skargi przez Skarżącego 8 lutego 2024 r. nastąpiło po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.