III FZ 698/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o umorzeniu postępowania zażaleniowego, uznając je za bezprzedmiotowe po przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie zażaleniowe, uznając je za bezprzedmiotowe po tym, jak przywrócił skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując, że choć kolejność rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i zażalenia była nieprawidłowa, to prawomocne postanowienie o przywróceniu terminu uczyniło postępowanie zażaleniowe zbytecznym.
Sprawa dotyczy zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które umorzyło postępowanie zażaleniowe. WSA umorzył postępowanie, ponieważ uznał je za bezprzedmiotowe po tym, jak wcześniej (postanowieniem z 28 sierpnia 2025 r.) przywrócił skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu. WSA argumentował, że w takiej sytuacji postępowanie wpadkowe wszczęte zażaleniem od postanowienia, którego negatywne skutki zostały unicestwione, powinno zostać umorzone. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącego i uznał je za niezasadne. Sąd wskazał na rozbieżności między przesłankami warunkującymi odrzucenie środka zaskarżenia (np. z powodu nieskutecznego doręczenia korespondencji) a przesłankami umożliwiającymi przywrócenie terminu. NSA podkreślił, że prawidłowa metodologia wymaga najpierw oceny zasadności odrzucenia środka zaskarżenia, a dopiero potem rozważenia przywrócenia terminu. W tej sprawie, mimo nieprawidłowej kolejności działań WSA, istniało już prawomocne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu. W związku z tym, NSA uznał, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe i oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie zażaleniowe jest bezprzedmiotowe w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Prawomocne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu czyni zbytecznym badanie zasadności odrzucenia tego sprzeciwu w postępowaniu zażaleniowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący umorzenia postępowania zażaleniowego.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawomocne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu czyni postępowanie zażaleniowe zbytecznym.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącego na postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe konieczne w takiej sytuacji jest umorzenie postępowania wpadkowego rozbieżności między przesłankami warunkującymi zasadność odrzucenia środka zaskarżenia [...] a przesłankami umożliwiającymi skorzystanie z instytucji przywrócenia terminu Tylko wszak termin zakończony może zostać przywrócony.
Skład orzekający
Krzysztof Winiarski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania zażaleniowego jako bezprzedmiotowego w przypadku wcześniejszego przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w sądach administracyjnych, gdzie kolejność działań procesowych ma znaczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność proceduralną w sądach administracyjnych i znaczenie prawidłowej kolejności podejmowania czynności procesowych, co jest istotne dla praktyków.
“Kiedy umorzenie postępowania zażaleniowego staje się faktem? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 698/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2026-03-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-12-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 161 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 345/24, w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 września 2024 r., nr SKO.F/41.4/597/2024/10808, w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 27 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 345/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie zażaleniowe zainicjowane zażaleniem J. L. na postanowienie tego Sądu z 23 czerwca 2025 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 12 września 2024 r., nr SKO.F/41.4/597/2024/10808, w przedmiocie ulgi płatniczej. W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w wyniku postanowienia Sądu z 28 sierpnia 2025 r. przywracającego Skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu, który zostanie merytorycznie rozpoznany. W ocenie WSA, konieczne w takiej sytuacji jest umorzenie postępowania wpadkowego wszczętego zażaleniem od postanowienia, którego negatywne dla Skarżącego skutki zostały już w inny sposób unicestwione. Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 26 listopada 2025 r. Skarżący złożył zażalenie, w treści którego wyraził ogólne niezadowolenie z rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że w procesie rozpoznawania zagadnienia uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej i skorelowanej z tym zdarzeniem sankcji odrzucenia środka zaskarżenia, połączonego z instytucją jego przywrócenia, należy dostrzegać rozbieżności między przesłankami warunkującymi zasadność odrzucenia środka zaskarżenia wobec nieprawidłowości doręczania korespondencji wpływających na rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonych czynności bądź samoistnym uchybieniu terminu przez zainteresowanego, a przesłankami umożliwiającymi skorzystanie z instytucji przywrócenia terminu. Powyższe kwestie pozostają rozbieżne, nie mogąc zachodzić łącznie w odniesieniu do jednego stanu faktycznego. Przyjęcie oceny o braku należytego wypełnienia obowiązków w procesie doręczania korespondencji, tj. jego nieskuteczności, niweczy skutki prawne skorelowane przez przepisy z odbiorem korespondencji, co oznacza, że wiążący się z takim zdarzeniem termin ustawowy do dokonania czynności procesowej nie rozpoczyna biegu. Podobnie – przesądzenie dokonania przez zainteresowanego spóźnionej czynności i tym samym stwierdzenie zasadności stosowania sankcji odrzucenia środka zaskarżenia pozwala rozważać dopuszczalność przywrócenia terminu do dokonania danej czynności. Jednocześnie, prawomocne przesądzenie tych kwestii umożliwia zainteresowanej stronie ubieganie się o przywrócenie terminu. Tylko wszak termin zakończony może zostać przywrócony. Zarysowana relacja zachodząca pomiędzy obiema instytucjami determinuje określoną chronologię postępowania. W pierwszej kolejności poprawnym metodycznie jest przeprowadzenie oceny zasadności odrzucenia środka zaskarżenia i przesądzenia dokonania czynności z przekroczeniem terminu ustawowego. Ocena w zakresie dokonywania spóźnionej czynności procesowej uaktualnia przesłanki przewidziane w hipotezie przepisu traktującego o instytucji przywrócenia terminu. W rozpoznawanej sprawie wbrew przedstawionej metodologii doszło po stronie WSA do rozpoznania wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, zaś dopiero w drugiej kolejności – oceny zażalenia na postanowienie odrzucające ten środek zaskarżenia. Jakkolwiek wskazana kolejność jest nieprawidłowa, na moment wydawania przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia będącego obecnie substratem zaskarżenia w obrocie prawnym funkcjonowało prawomocne postanowienie tego Sądu z 28 sierpnia 2025 r. o przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu (k. 105), toteż zasadnie uznano za zbyteczne rozważanie prawidłowości odrzucenia sprzeciwu z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego. Skoro WSA postanowieniem z 28 sierpnia 2025 r. uznał, że należy przywrócić Skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu, niejako dokonał jednocześnie oceny o spóźnionym jego wniesieniu w sprawie i tym samym zasadności następczego jego odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI