III FZ 679/25

III FZ 679/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
I SA/Gd 1051/23 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-10-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 199, art. 230 par 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 1051/23 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2023 r., nr 2201-IEE.7192.2.73.2023.2.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 13 listopada 2025 r., I SA/Gd 1051/23, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ,,p.p.s.a."), wezwał W. N. (dalej: ,,Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 21 października 2025 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego, w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 2 października 2023 r., nr 2201-IEE.7192.2.73.2023.2.AK, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych - w kwocie 100 złotych od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia wskazanej kwoty, a także wskazywało, że powinno to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na powyższe zarządzenie pismem z 3 grudnia 2025 r. Skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W świetle tych regulacji zażalenia wnoszone od postanowień sądu pierwszej instancji podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. Nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260, tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Nadto wolne od wpisu jest zażalenie, o którym mowa art. 220 § 4 p.p.s.a.
W tej sprawie Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 21 października 2025 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego.
Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie wyłączenia sędziego nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2 oraz art. 261 p.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym, jak i podmiotowym zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.).
Natomiast kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych – w stanie prawnym którego sprawa dotyczy - regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej: ,,rozporządzenie RM"), którego § 2 ust. 1 pkt 7 stanowi, że wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Taki właśnie wpis został określony w zaskarżonym zarządzeniu przez Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Odnosząc się zatem do samej zasadności zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie narusza ono obowiązujących przepisów prawa. Zarządzenie to wskazuje na właściwe podstawy prawne jego wydania, prawidłowo określa wysokość żądanego wpisu z wyznaczeniem odpowiedniego terminu na jego uiszczenie, a także zawiera pouczenie o konsekwencjach prawnych niewykonania tego obowiązku w terminie zakreślonym przez sąd.
Skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nie ma przy tym znaczenia, że strona w jednym piśmie zawarła wniosek o wyłączenie dwóch sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy. Wniosek ten dotyczył dwóch różnych osób i podlegał w odniesieniu do każdej z nich odrębnemu rozstrzygnięciu. W związku z tym, że każde z zapadłych rozstrzygnięć zostało zaskarżone, prawidłowo wezwano do uiszczenia dwóch wpisów sądowych od zażaleń.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.