III FZ 631/25

III FZ 631/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 października 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 287/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 14 października 2024 r., nr 2801-IEE.7192.190.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 października 2025 r., I SA/Ol 287/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił D. J. (dalej: "Skarżąca") wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 14 października 2024 r., nr 2801-IEE.7192.190.2024, w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu sąd wskazał, że przedmiotem skargi w tej sprawie jest postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, które nie posiada przymiotu wykonalności, nie rodzi bowiem żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków nadających się do wykonania, tym samym nie można orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia.
Na powyższe postanowienie, pismem z 20 października 2025 r., Skarżąca złożyła zażalenie. Zarzuciła w nim naruszenie: art. 63 § 3 (sic!) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), poprzez niewstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, do czego sąd był uprawniony. W oparciu o ten zarzut Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W tej sprawie zasadnicze znaczenie ma charakter prawny aktu objętego wnioskiem Skarżącej. Zauważyć w tym miejscu należy, jak też słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przedmiotem skargi złożonej przez Skarżącą do sądu pierwszej instancji jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Z zaskarżonego orzeczenia nie wynika wprost obowiązek nadający się do wykonania. Nie kreuje żadnego nowego obowiązku, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonany w trybie przymusowym, poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. W konkluzji stwierdzić należy, że postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania jego wykonania.
Prawidłowości wydanego przez sąd rozstrzygnięcia nie podważa argumentacja złożonego zażalenia. W ocenie NSA, sąd wyczerpująco wskazał przyczyny, które legły u podstaw odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazał jakimi powodami się kierował, przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy. Nie ma natomiast podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że strona skarżąca jest niezadowolona z jego treści.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.