III FZ 601/25

III FZ 601/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dalkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Gl 1219/24 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2025-05-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 73 § 1-4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1219/24 w przedmiocie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 26 lipca 2024 r., nr SKO.4110.19.2023 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
1.1. Postanowieniem z 28 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1219/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. C. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 26 lipca 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną w kwestii wniosku strony skarżącej z dnia 16 czerwca 2025 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę.
1.2. Wyrokiem z 20 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę skarżącej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Pismem z 16 czerwca 2025 r., nadanym pocztą w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącej wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie.
Sąd pierwszej instancji odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że sentencja wyroku została doręczona 6 czerwca 2025 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1 p.p.s.a., to jest wraz z upływem 14 dniowego okresu od podjęcia pierwszej próby doręczenia. zawierająca odpis sentencji wyroku została nadana na adres do doręczeń wskazany przez pełnomocnika i była dwukrotnie awizowana. Pierwsza próba doręczenia nastąpiła 23 maja 2025 r., a następnie w dniu 2 czerwca 2025 r., co wynika z treści dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz wyjaśnień udzielonych przez Pocztę Polską w piśmie z 17 lipca 2025 r. Doręczenie przeprowadzono z zachowaniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. W świetle w art. 73 § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił w dniu 6 czerwca 2025 r. W konsekwencji 7 dniowy termin dla złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia pisma zakończył bieg 13 czerwca 2025 r., który to dzień był dniem roboczym. Pismo zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia został nadany pocztą w dniu 16 czerwca 2025 r., a zatem z przekroczeniem ustanowionego do tego terminu.
1.3. Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła zażalenie.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
2.2. Regulacja wynikająca z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. przewiduje fikcję doręczenia, gdy adresat, pomimo dwukrotnego zawiadomienia go o możliwości odbioru przesyłki, nie podejmuje jej w ciągu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awiza. Ostatniego dnia, tj. czternastego dnia od dnia pierwszej próby doręczenia, realizuje się skutek procesowy, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., a zatem następuje fikcja prawna doręczenia przesyłki adresatowi.
2.3. Okoliczności tej, tj. uznania przesyłki za doręczoną, nie zmienia późniejsze wydanie jej na żądanie adresata. Wydanie przesyłki po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., w wyniku bezprawnego przetrzymywania jej przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a., raz doręczone pismo bowiem nie może wywołać prawnych skutków doręczenia w innym trybie. Fakt odebrania pisma przez skarżącego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a. nie ma zatem żadnego wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a.
Wymaga podkreślenia, że sąd orzeka na podstawie przepisów prawa, a błędne wydanie przesyłki po terminie przez operatora pocztowego nie wyklucza możliwości zastosowania art. 73 § 4 p.p.s.a. Przesyłka była prawidłowo awizowana i oczekiwała na odbiór w miejscu wskazanym pełnomocnikowi skarżącej przez czas wynikający z przepisów prawa. To, że doszło do wydania przesyłki adresatowi po terminie zakreślonym przepisami prawa nie wpływa - jak już zaznaczono - na skutek prawny, który wystąpił w okolicznościach sprawy przed tym wydaniem, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. A skoro do doręczenia przesyłki w świetle tego przepisu doszło z dniem 6 czerwca 2025 r., złożenie wniosku 16 czerwca 2025 r. było czynnością procesową dokonaną po terminie.
2.4. Autor zażalenia błędnie uznaje, że bez względu na datę ponownego awiza, adresat ma zawsze siedem dni na odebranie przesyłki. Jak stanowią przepisy wskazane powyżej, adresat ma czternaście dni na odebranie przesyłki od dnia pierwszego awiza. Sąd bowiem nie ma wpływu na to, czy listonosz ponowi próbę doręczenia przesyłki siódmego dnia od pierwszego awizowania, czy w dniach następnych. Zatem argumenty zażalenia były bezzasadne.
2.5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.