III FZ 599/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wyroku, uznając, że skarżący domagał się zmiany rozstrzygnięcia, a nie sprostowania oczywistej omyłki.
Skarżący R.S. złożył wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wyroku WSA, domagając się zmiany jego przedmiotu z "łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r." na szczegółowe wskazanie wniosku z 7 maja 2020 r. do Rady Gminy W. w sprawie uchwały uznaniowej zwalniającej go od opłaty podatku rolnego i od nieruchomości. WSA oddalił ten wniosek, a NSA w niniejszym postanowieniu oddalił zażalenie, stwierdzając, że żądana zmiana wykracza poza zakres sprostowania oczywistych omyłek, a stanowi próbę zmiany podjętego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R.S. o sprostowanie i uzupełnienie wyroku z dnia 27 października 2021 r. (sygn. akt I SA/Sz 404/20). Skarżący domagał się zastąpienia w sentencji wyroku sformułowania "w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r." przez szczegółowe opisanie wniosku z 7 maja 2020 r. skierowanego do Rady Gminy W. w celu podjęcia uchwały uznaniowej zwalniającej go od opłaty podatku rolnego i od nieruchomości, powołując się na przepisy ustaw o podatku rolnym i podatkach lokalnych oraz zasady konstytucyjne. WSA uznał, że wniosek ten nie mieści się w kategorii sprostowania niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a., lecz stanowi próbę zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie R.S. na postanowienie WSA, podzielił to stanowisko. Sąd podkreślił, że sprostowanie wyroku może dotyczyć jedynie oczywistych omyłek sądu, a nie merytorycznej zmiany orzeczenia. Żądanie skarżącego, polegające na zmianie przedmiotu sprawy w sentencji wyroku, wykraczało poza dopuszczalne ramy sprostowania, gdyż w istocie stanowiło próbę zmiany podjętego rozstrzygnięcia. W związku z tym NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taki wniosek nie mieści się w dyspozycji art. 156 § 1 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że sprostowanie wyroku dotyczy wyłącznie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek sądu. Żądanie zmiany przedmiotu sprawy, które w istocie stanowi próbę zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia, wykracza poza dopuszczalne granice sprostowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
u.p.r. art. 13f
Ustawa o podatku rolnym
u.p.o.l. art. 7 § 3
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie skarżącego dotyczące zmiany przedmiotu sprawy w sentencji wyroku wykracza poza dopuszczalne ramy sprostowania oczywistych omyłek sądu i stanowi próbę zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego oparta na przepisach prawa materialnego i zasadach konstytucyjnych, domagająca się zmiany przedmiotu sprawy w sentencji wyroku.
Godne uwagi sformułowania
zmiana jakiej domagał się skarżący nie mieściła się w dyspozycji art. 156 § 1 p.p.s.a. żądany przez skarżącego zakres sprostowania sentencji wyroku poprzez wskazanie innego niż wynikający z zaskarżonej decyzji [...] przedmiotu sprawy, nie mieści się w dopuszczalnych granicach sprostowania, gdyż tak naprawdę skarżący domagał się zmiany podjętego rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Bogusław Dauter
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania i uzupełnienia wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także rozróżnienie między oczywistą omyłką a próbą zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie/uzupełnienie wyroku w kontekście podatkowym, ale zasady interpretacji art. 156 p.p.s.a. mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze sprostowaniem wyroku, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Czy można zmienić wyrok sądu, prosząc o "sprostowanie"?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 599/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2022-11-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-10-27 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Sz 404/20 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2021-10-27 III FZ 495/24 - Postanowienie NSA z 2024-12-09 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 156 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 404/20 w przedmiocie wniosku o sprostowanie i uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 404/20 w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 20 marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z 25 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, I SA/Sz 404/20, oddalił wniosek R.S. o sprostowanie i uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 27 października 2021 r., w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 20 marca 2020 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez sąd pierwszej instancji wynika, że skarżący złożył wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wyroku poprzez zastąpienie słów: "w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r." słowami: "w przedmiocie skierowania wniosku - skargi z 7 maja 2020 r. do Rady Gminy W., w szczególności, w celu podjęcia, na zwołanym posiedzeniu Rady Gminy W., Uchwały (decyzji) uznaniowej zwalniającej R.S. w całości od opłaty podatku rolnego i od opłaty podatku od nieruchomości gospodarstwa rolnego D., dotyczącej mojej osoby w części 1/6, w szczególności na podstawie art. 13f ustawy o podatku rolnym i na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz na podstawie podstawowej zasady konstytucyjnej do godnego bytowania, która w szczególności wchodzi w zakres art. 30 Konstytucji i zasad (prawdy, sprawiedliwości, uczciwości, przejrzystości, rzetelności, równości szans) i prawa Demokratycznego Państwa Prawa (gdzie na pierwszym miejscu jest istota ludzka, obywatel, potem logiczne i spójne prawo stanowione oparte na prawie naturalnym, potem gospodarka - ekonomia oparta na podstawach mikroekonomii z makroekonomią jako czynnikiem regulującym)." W zażaleniu na wskazane postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, a także o uwzględnienie wniosku o sprostowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku (postanowienia) z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Błąd pisarski natomiast to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy zaś to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Wszystkie opisane w art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z 21 marca 2011 r., II FSK 2059/10). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zmiana jakiej domagał się skarżący nie mieściła się w dyspozycji art. 156 § 1 p.p.s.a. Zasadnie sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wyroku, albowiem żądany przez skarżącego zakres sprostowania sentencji wyroku poprzez wskazanie innego niż wynikający z zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 20 marca 2020 r. przedmiotu sprawy, nie mieści się w dopuszczalnych granicach sprostowania, gdyż tak naprawdę skarżący domagał się zmiany podjętego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI